خاصيت ظروف چدني

خواص دارویی و گیاهی

رویای داشتن ته‌ دیگ ‌های ترد و طلایی که قالبی و یک تکه از ته قابلمه جدا می ‌شوند مدت ‌ها است که به لطف فن آوری، شکل واقعی به خود گرفته‌ اند.

سال‌ها است که پای ظروف تفلون به آشپزخانه ‌ها باز شده است و زحمت کلنجار رفتن با ظروف رویی را کم کرده‌اند اما انگار قدرت مجذوب کردن خریداران به ویژه بعد از هشدارهای مکرر متخصصان مبنی بر سرطان ‌زا بودن و مسمومیت ‌آور بودن ظروف تفلون در حال کم شدن است.

این روزها نسل جدید ظروف پخت و پز به بازار مصرف آمده که محسنات شان نسبت به ظروف قدیمی سبب جذاب بودن شان شده، به طوری که حتی قیمت‌ نسبتا زیاد آن ها مانع انتخاب شان هنگام خرید نمی‌شود؛ ظروف چدنی.

چدن، آلیاژی مرکب از آهن، کربن و سیلیسیم است که در شکل ‌هایی چون چدن‌های ضد سایش، مقاوم به خوردگی و مقاوم در برابر حرارت وجود دارند. ظروف چدنی مخصوص آشپزخانه تقریبا تمام این ویژگی ‌ها را یک جا دارند و در صورت مراقبت از آن ها می ‌توانند تا مدت نامحدودی سبب لذت آشپزی شوند.

در واقع این ظروف مقاومت بالایی دارند، رنگ آن ها از بین نمی ‌رود و زنگ نمی ‌زنند، لب پَر نمی ‌شوند، طعم و عطر غذا را حفظ می ‌کنند و استفاده از آن ها آسان است.

اما با وجود تمام این ویژگی ‌ها اگر در استفاده از این ظروف‌‌ نیز دقت نشود آن ها نیز همانند ظروف تفلون پس از مدتی کارایی خود را از دست می ‌دهند و خیلی زود باید تعویض شوند.

ظروف چدنی مقاومت بالایی دارند، رنگ آن ها از بین نمی ‌رود و زنگ نمی ‌زنند، لب پَر نمی ‌شوند، طعم و عطر غذا را حفظ می ‌کنند و استفاده از آن ها آسان است.

 

 

 

* برای گرفتن نتیجه بهتر از این ظروف باید از حرارت کم یا متوسط استفاده کرد.

* هنگام  آشپزی باید دقت کرد تا ظرف 2 تا 3 دقیقه پیش از

* هنگام پخت غذا باید از قاشق ‌های پلاستیکی، چوبی یا نایلونی استفاده شود چرا که قاشق ‌های فلزی ممکن است به لعاب ظرف آسیب برسانند.

 

 

 

 

* هنگام برداشتن این ظروف از روی شعله اجاق گاز باید حتماً از دستکش یا دستگیره استفاده شود چون این ظروف هنگام پخت و پز بسیار داغ می‌ شوند.

* دقت داشته باشید که ظرف داغ را نباید به صورت مستقیم روی پیش خوان آشپزخانه یا دیگر سطوح سرد که اختلاف دمای زیادی دارند قرار داد.

* هم چنین باید به شدت مراقب ضربه نخوردن ظروف چدنی بود چون این ظرف‌ ها در صورت برخورد با سطوح سخت ممکن است بشکنند یا لب ‌پَر شوند.

 

* تمام این ظروف را می ‌توان داخل فر (تا دمای 260 درجه سانتی ‌گراد) و هم چنین روی انواع اجاق گاز قرار داد اما هرگز نباید فراموش شود که ظرف داغ را نباید بلافاصله داخل آب سرد یا فریزر قرار داد چون بهترین کار پس از پخت و پز سرد شدن تدریجی ظرف‌ ها است.

حالا اگر تمام این موارد به درستی رعایت شود وقت آن است تا با رعایت روش ‌های درست شست و شو عمر مفید ظرف ‌های چدنی را بالا ببریم:

 

* به کار بردن مایع سفید کننده (وایتکس) در شست و شوی این ظروف باید فراموش شود چرا که به هیچ روی نیازی به این کار نیست.

* قبل از این ‌که ظروف سر جای خود و درون کابینت قرار بگیرند باید کاملا خشک شوند، برای همین قرار دادن ظروف خیس در قفسه ‌ها توصیه نمی‌شود.

* در صورت چسبیدن مواد غذایی به ته قابلمه نباید از پاک ‌کننده‌های قوی یا ابزار تیز استفاده شود بلکه باید اجازه داد تا ته ظرف مدتی با آب گرم خیس بخورد و سپس ظرف شسته شود.

* این ظروف این قابلیت را دارند (به غیر از ظروفی که دسته چوبی دارند) که با ماشین ظرف شویی شسته شوند البته به شرطی که در موقع قرار دادن ظروف چدنی سنگین داخل ماشین ظرف شویی احتیاط شود.

 

به گفته دکتر احمد رضا درستی متخصص تغذیه و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران در مصاحبه با همشهری، نخستین ظرف مناسب طبخ غذا، چدن واقعی است، بعد از آن مناسب‌ترین ظروف تشخیص داده شده قابلمه‌ها و ظروف تفلونی استاندارد است و در آخر نیز ظروف شیشه‌ای را می‌توان مناسب طبخ غذا تشخیص داد.

اگرچه ظروف چدنی نسبت به ظروف فلزی دیگر نظیر ظروف مسی، آلومینیومی و استیل، رسانایی حرارتی ضعیف‌تری دارند، با وجود این حرارت به خوبی در این ظروف پخش شده و به‌طور یکنواخت به ماده غذایی منتقل می‌شود. ظروف موسوم به ظروف چدنی نیز مانند ظروف فلزی درصورت تماس نزدیک با مواد غذایی در هنگام پخت، بر کیفیت آنها تأثیر می‌گذارند.

در مورد ظرف تفلونی می‌توان گفت اگر چه پوشش ظروف تفلونی با خراشیدن یا ساییدن کنده می‌شود، سازمان غذا و دارو تأیید کرده است که این ذرات بدون تغییراز بدن عبور می‌کند و دفع می‌شود و خطری برای سلامت ندارد. به گفته دکتر درستی، ظروف نچسب تنها وقتی مضر می‌شوند که تا دمای بالاتر از 350 درجه سانتی‌گراد حرارت داده شوند. این هنگامی رخ می‌دهد که یک ماهی تابه‌ خالی روی شعله گذاشته شده است. در این حالت لایه‌ نچسب، دودی آزاد می‌کند که سمی و آزار‌دهنده است؛ البته از دودی که روغن‌های معمولی روی حرارت ایجاد می‌کنند کمتر سمی است.

اما ظروف شیشه‌ای چرا مضر نیستند؟ این ظروف به‌دلیل عدم‌ورود به غذا و همچنین به خاطر اینکه با ترکیبات غذایی واکنش نداده و تأثیری بر مواد مغذی غذاها ندارند، ظروف مناسب و قابل استفاده‌ای هستند. البته لازم است در هنگام استفاده از آنها رعایت نکات احتیاطی برای احتراز از شکسته‌شدن یا غیربهداشتی شدن غذای مورد طبخ، به‌عمل ‌آید. به گفته دکتر درستی ظروف آلومینیومی (حتی آنهایی که به اسم ظروف روحی در بازار به فروش می‌رسند)، ظروف سفالی غیراستاندارد، ظروف سنگی که در ساخت آنها استانداردها رعایت نشده و ظروف مسی و قلعی بدترین ظروف برای طبخ و مصرف غذا تشخیص داده شده‌اند. استفاده از ظروف آلومینیومی به‌دلیل اینکه بدن نیازی به این ماده ندارد و علاوه براین آلومینیوم ماده‌ای است حاوی میزان زیادی سم و احتمال دارد استفاده بیش از حد از آن باعث ابتلای فرد به آلزایمر شود به هیچ وجه توصیه نمی‌شود.

سفال‌‌‌ها نیز به‌دلیل آنکه موادی که روی آنها می‌زنند احتمال دارد غیراستاندارد و دارای ترکیبات سمی باشند ازجمله ظروفی هستند که استفاده از آنها توصیه نمی‌شود. در ظروف سنگی نیز میزان زیادی سم و کادمیوم وجود دارد. هر چه غذا در مدت کوتاه تری طبخ شود سالم‌تر است و خاصیت بیشتری دارد و هرچه در مدت طولانی تری پخته شود خاصیت آن کمتر می‌شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *