خواص پونه ي خشک

پیشنهاد شما مخصوص شما :

خواص دارویی و گیاهی :


زنجبیل Ginger
زنجبیل از قدیم‌الایام مورد مصرف مردم ایران‌، هند و چین بوده است‌.

خواص داروئی:
این گیاه همراه با گیاهان دیگر به‌عنوان تقویت‌كننده معده و بدن‌ بادشكن و ضد نفخ به‌كار می‌رود. همچنین پزشكان چینی جدیداً كشف كرده‌اند كه شربت زنجبیل بهترین دارو برای معالجه زخم معده می‌باشد. زنجبیل تازه و شربت زنجبیل با چای زنجبیل در بدن گرما تولید كرده و بدین وسیله مواد سمی و زائد بدن را به‌صورت عرق از بدن خارج می‌سازد. این گیاه برای خانم‌هائی‌كه عادت ماهیانه آنها عقب می‌افتند تجویز شده است‌.
زنجبیل بهترین داروی سرماخوردگی و گلو درد می‌باشد‌. هنگامی‌كه حس كردید دچار سرماخوردگی شده‌اید چند بار چای زنجبیل بنوشید و اگر گلو درد دارید علاوه بر آنكه چای آن را میل می‌نمائید با آن نیز قرقره كنید‌.
زنجبیل را حتی برای كمپرس نیز می‌توان استفاده كرد كه سموم بدن را خارج می‌سازد‌. برای این منظور ابتدا چای زنجبیل استفاده كنید دستمالی را با آن آغشته و آب اضافی آن را فشار داده در محل زخم یا درد بگذارید‌.
شربت زنجبیل برای زخم معده بسیار مفید است‌. مبتلایان به زخم معده باید هر روز قبل از غذا یك قاشق چایخوری از این شربت را همراه با كمی آب بنوشید زخم معده آنها پس از مدتی التیام خواهد یافت.

طرز استفاده:
یك قاشق چایخوری پودر خشك زنجبیل و یا دو قاشق چایخوری زنجبیل رنده شده تازه را در داخل قوری ریخته روی آن آب جوش بریزید و به مدت پنج دقیقه آن را با حرارت ملایم دم كنید و سپس آن را با عسل شیرین كرده و میل كنید.
چای زنجبیل هر چقدر بیشتر بماند و دم بكشد تندتر می‌شود‌. حتی می‌توان چای زنجبیل را بعد از سرد شدن در داخل یخچال گذاشت و خنك كرد و مانند یك نوشابه سرد استفاده نمود‌.
برای تهیه شربت زنجبیل یك قسمت زنجبیل رنده شده را با سه قسمت عسل مخلوط كرده و در شیشه در بسته در یخچال نگهداری كنید و هر موقع خواستید مصرف كنید‌.
برای درست كردن تنطور زنجبیل می‌توانید از الكل درجه استفاده نمائید‌. یك قسمت زنجبیل رنده شده را با سه قسمت الكل درجه مخلوط كرده و داخل یك شیشه تیره رنگ بریزید و به مدت چهادره روز آن را چند بار در روز تكان دهید‌. بعد از این مدت آن را صاف كرده و در جای خشك و خنك نگهداری كنید.

مضرات:
مضرات خاصی برای آن بیان نشده است.




++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


پونه از خانواده نعناع است وبرای هضم غذا مفید می باشد جویدن نعناع و پونه برای بر طرف کردن سکسکه مفید است و ضد تشنج و آرام کننده اعصاب است به درمان اسهال و بیماری های روده ای کمک می کند همچنین حاوی مقدار زیادی ویتامین A , B , است.خواص درمانی : پونه کوهی از بهترین گیاهان تقویت کننده بشمار می رود مصرف پونه کوهی کار روده ها را منظم می کند درد معده و بی اشتهایی را تسکین می دهد و برای ناراحتی های کبدی بسیار موثر است دم کرده پونه برای اسهال اسهال خونی و اسهال های باسیلی و همچنین ناراحتی های عصبی اختلالات گوارشی مفید و موثر است دم کرده پونه تقویت کننده خوبی است اگر گاهی پس از صورف غذا در معده احساس سنگینی نمودید و یا غذا را ترش کردید و یا به کلی ناراحت شدید می توانید از این دم کرده استفاده کنید.

==================================================

از نظر تركيبات شيميايى در گياه وجود اسانس روغنى فرار يا روغن مانتول گزارش شده است. به علاوه در اعضاى اين گياه مقدارى تانن مواد رزينى و قند نيز وجود دارد. ماليدن دم كرده آن براى رفع خارش و رفع گازهاى رحم و رفع سستى و عفونت رحم مفيد است. ماليدن سوخته گياه براى تقويت لثه هاى دندان نافع است. پونه بادشكن، ضدنفخ، خلط آور و مفيد براى سياه سرفه، آسم است و سرفه را آرام و خروج خلط را تسهيل مى كند و اثر محرك بر روى ترشح معده دارد و در استعمال خارجى براى رفع لكه هاى جلدى مفيد بوده و بخور دادن مقدارى پونه براى درمان سينوزيت مفيد است، ضمناً بهتر است پونه با مقدارى كتيرا خورده شود. مقدار خوراك پونه تا هشت گرم بوده و ساير انواع دارويى اين گياه مانند نعنا تهيه و خورده مى شود.اين گياه دارويى از نظر طبيعت طبق نظر حكماى سنتى، گرم و خشك و همچنين براى جلوگيرى از سكسكه و آشفتگى و دل به هم خوردگى و ازدياد عرق مفيد و قاعده آور بوده و به عنوان ضدسم جانوران گزنده سمى بسيار نافع است و معمولاً از شاخه هاى گلدار و برگ آن به صورت دم كرده استفاده مى شود.گیاهی است علفی یکساله شبیه نعناع ولی کوچکتر دارای ساقه راست کوتاه و خزنده به رنگ ق مایل به قهوهای و گل های ریز صورتی سفید و برگ های نرم خاکستری که ارتفاع ان به 10 تا 30 سانتی متر میرسد .پونه از جمله سبزی های خوردنی است که طعمی خوش مزه و مطبوع و طبیعتی گرم وخشک دارد بطور وحشی در صحرا و در کنار رودخانه ها حتی داخل اب می روید.پونه به اسامی مختلفی نامیده می شودمعروفترین ان ودینه و پودنه وقودنج می باشد. انواع دیگر ان موسوم به خالواش است که در شمال و نواحی گیلان می روید نوعی دیگر پونه کوهی است که ظاهرا مشخصات پونه را دارند ولی با خواص شیمیایی متفاوت و هر سه نوع ان به صورت تازه و خشک کرده در غذا مصرف می شوند.پونه مسکن اعصاب ضد تشنج و هیستری می باشد.پونه کوهیگیاهی است خوشبو شبیه مشخصات نعناع و پونه و خالواش که بطور خودرو و در جاهای خشک و زمین های شن زار و دامنه کوهها می روید.در این گیاه مواد چربی و قند تانن و فنول وجود دارد عطر مطبوع ان به علت وجود اسانسی به نام سیمن می باشد که از اویشن و اکالیپتوس وزیره هم به دست می اید.10 تا 20 گرم ساقه های خشک پونه کوهی را در یک لیتر اب دم کنید .اب صاف ان را یک استکان قبل از غذا میل نمایید از اب دم کرده ان (کمی گرم باشد) در ایام ناراحتی های عصبی با این اب شستشو نمایید و این عمل را تا بهبودی کامل ادامه دهید .نام علمي پونه از واژه لاتين « پولكس» به معناي شپش مشتق شده است. روميان قديم، از پونه براي دفع شپش استفاده ميكرده اند و براي اين كار يا آنها را در اتاق آلوده ميسوزانيده اند و يا روي رختخواب ميپاشيدند. ماليدن برگهاي تازه ي پونه بر روي پوست، حشرات را دفع كرده و حيوانات دست آموز خانگي را از آلوده شدن به شپش حفظ ميكند. براي دفع كنه و حشرات، ميتوان در محل آغل حيوانات پونه پاشيد و يا اينكه با يك جوشانده ي پونه حيوانات را شستشو داد.در گذشته هاي دور، براي دوره ماهانه عقب افتاده و تنظيم آن از پونه استفاده ميشده است. در نوشته هاي كلپپر در قرن هفدهم آمده است: ” جوشانده ي گياه پونه را بنوشيد تا پريود عقب افتاده مرتب شود.”بايد توجه داشت كه حتي مقدار كم روغن پونه سبب از كارافتادگي كليه، تشنج و اغما ميشود و فرد مبتلا هيچگاه به حال نخست باز نميگردد، از اينروبايد از مصرف خودسرانه آن اجتناب كرد.برگهاي پونه خطر كمتري دارند و گياه پزشكان، نعناي صحرايي را به جاي آن تجويز ميكنند. سرخپوستان آمريكايي، چاي پونه را براي درمان دردهاي ناشي از گرفتگي عضلات و همچنين مداواي سرماخوردگي مينوشيدند. در انگلستان نيز چاي پونه يك شيوه ي درماني سنتي خانگي براي سرماخوردگي و زكام بوده است. پونه تعريق را در بدن تحريك ميكند و به همين سبب يك درمان موثر براي سرماخوردگي است.در ‌آشپزي، از پونه براي عطر و مزه دادن به فرني و همچنين تهيه سس استفاده ميشده است، ولي امروزه به علت طعم تند، از پونه استفاده غذايي نميشود. پونه ماهيچه هاي رحم را منقبض ميكند، بنابراين در دوران حاملگي بايد از خوردن آن اجتناب كرد.زيستگاه طبيعي :گياه بومي اروپا و غرب آسياست. در خاكهاي حاصلخيز و خمرطوب و خاكهاي شن دار و اغلب در گودالهاي، كنار نهرها، حوضچه ها و استخرها مي رويد.مشخصات ظاهري :پونه معطر متعلق به خانواده ي نعناع و به شكل بوته هاي كوتاهي در روي زمين مي رويد و ساقه مستقيم آن تا 30 سانتيمتر هم رشد ميكند. ساقه ي شاخه دار و چهار بر آن داراي برگهاي تخم مرغي شكل است كه با كرك كم پشتي پوشيده شده اند و به رنگ سبز مايل به خاكستري هستند. لبه هاي برگها دندانه دار و يا به شكل حلوزونهاي دو كپه اي مي باشند.پونه بوي تندي شبيه نعناع از خود متصاعد ميسازد. در اواخر تابستان، گلهاي دو لبه اي آبي رنگ مايل به بنفش در محور برگها شكوفه ميكنند و تشكيل حفه هاي گل فشرده اي را ميدهند.

========================================================

از نظر تركیبات شیمیایى در گیاه وجود اسانس روغنى فرار یا روغن مانتول گزارش شده است. به علاوه در اعضاى این گیاه مقدارى تانن مواد رزینى و قند نیز وجود دارد. مالیدن دم كرده آن براى رفع خارش و رفع گازهاى رحم و رفع سستى و عفونت رحم مفید است. مالیدن سوخته گیاه براى تقویت لثه هاى دندان نافع است. پونه بادشكن، ضدنفخ، خلط آور و مفید براى سیاه سرفه، آسم است و سرفه را آرام و خروج خلط را تسهیل مى كند و اثر محرك بر روى ترشح معده دارد و در استعمال خارجى براى رفع لكه هاى جلدى مفید بوده و بخور دادن مقدارى پونه براى درمان سینوزیت مفید است، ضمناً بهتر است پونه با مقدارى كتیرا خورده شود. مقدار خوراك پونه تا هشت گرم بوده و سایر انواع دارویى این گیاه مانند نعنا تهیه و خورده مى شود.این گیاه دارویى از نظر طبیعت طبق نظر حكماى سنتى، گرم و خشك و همچنین براى جلوگیرى از سكسكه و آشفتگى و دل به هم خوردگى و ازدیاد عرق مفید و قاعده آور بوده و به عنوان ضدسم جانوران گزنده سمى بسیار نافع است و معمولاً از شاخه هاى گلدار و برگ آن به صورت دم كرده استفاده مى شود.گیاهی است علفی یکساله شبیه نعناع ولی کوچکتر دارای ساقه راست کوتاه و خزنده به رنگ ق مایل به قهوهای و گل های ریز صورتی سفید و برگ های نرم خاکستری که ارتفاع ان به 10 تا 30 سانتی متر میرسد .پونه از جمله سبزی های خوردنی است که طعمی خوش مزه و مطبوع و طبیعتی گرم وخشک دارد بطور وحشی در صحرا و در کنار رودخانه ها حتی داخل اب می روید.پونه به اسامی مختلفی نامیده می شودمعروفترین ان ودینه و پودنه وقودنج می باشد. انواع دیگر ان موسوم به خالواش است که در شمال و نواحی گیلان می روید نوعی دیگر پونه کوهی است که ظاهرا مشخصات پونه را دارند ولی با خواص شیمیایی متفاوت و هر سه نوع ان به صورت تازه و خشک کرده در غذا مصرف می شوند.پونه مسکن اعصاب ضد تشنج و هیستری می باشد.پونه کوهیگیاهی است خوشبو شبیه مشخصات نعناع و پونه و خالواش که بطور خودرو و در جاهای خشک و زمین های شن زار و دامنه کوهها می روید.در این گیاه مواد چربی و قند تانن و فنول وجود دارد عطر مطبوع ان به علت وجود اسانسی به نام سیمن می باشد که از اویشن و اکالیپتوس وزیره هم به دست می اید.10 تا 20 گرم ساقه های خشک پونه کوهی را در یک لیتر اب دم کنید .اب صاف ان را یک استکان قبل از غذا میل نمایید از اب دم کرده ان (کمی گرم باشد) در ایام ناراحتی های عصبی با این اب شستشو نمایید و این عمل را تا بهبودی کامل ادامه دهید .نام علمی پونه از واژه لاتین « پولكس» به معنای شپش مشتق شده است. رومیان قدیم، از پونه برای دفع شپش استفاده میكرده اند و برای این كار یا آنها را در اتاق آلوده میسوزانیده اند و یا روی رختخواب میپاشیدند. مالیدن برگهای تازه ی پونه بر روی پوست، حشرات را دفع كرده و حیوانات دست آموز خانگی را از آلوده شدن به شپش حفظ میكند. برای دفع كنه و حشرات، میتوان در محل آغل حیوانات پونه پاشید و یا اینكه با یك جوشانده ی پونه حیوانات را شستشو داد.در گذشته های دور، برای دوره ماهانه عقب افتاده و تنظیم آن از پونه استفاده میشده است. در نوشته های كلپپر در قرن هفدهم آمده است: ” جوشانده ی گیاه پونه را بنوشید تا پریود عقب افتاده مرتب شود.”باید توجه داشت كه حتی مقدار كم روغن پونه سبب از كارافتادگی كلیه، تشنج و اغما میشود و فرد مبتلا هیچگاه به حال نخست باز نمیگردد، از اینروباید از مصرف خودسرانه آن اجتناب كرد.برگهای پونه خطر كمتری دارند و گیاه پزشكان، نعنای صحرایی را به جای آن تجویز میكنند. سرخپوستان آمریكایی، چای پونه را برای درمان دردهای ناشی از گرفتگی عضلات و همچنین مداوای سرماخوردگی مینوشیدند. در انگلستان نیز چای پونه یك شیوه ی درمانی سنتی خانگی برای سرماخوردگی و زكام بوده است. پونه تعریق را در بدن تحریك میكند و به همین سبب یك درمان موثر برای سرماخوردگی است.در ‌آشپزی، از پونه برای عطر و مزه دادن به فرنی و همچنین تهیه سس استفاده میشده است، ولی امروزه به علت طعم تند، از پونه استفاده غذایی نمیشود. پونه ماهیچه های رحم را منقبض میكند، بنابراین در دوران حاملگی باید از خوردن آن اجتناب كرد.زیستگاه طبیعی :گیاه بومی اروپا و غرب آسیاست. در خاكهای حاصلخیز و خمرطوب و خاكهای شن دار و اغلب در گودالهای، كنار نهرها، حوضچه ها و استخرها می روید.مشخصات ظاهری :پونه معطر متعلق به خانواده ی نعناع و به شكل بوته های كوتاهی در روی زمین می روید و ساقه مستقیم آن تا 30 سانتیمتر هم رشد میكند. ساقه ی شاخه دار و چهار بر آن دارای برگهای تخم مرغی شكل است كه با كرك كم پشتی پوشیده شده اند و به رنگ سبز مایل به خاكستری هستند. لبه های برگها دندانه دار و یا به شكل حلوزونهای دو كپه ای می باشند.پونه بوی تندی شبیه نعناع از خود متصاعد میسازد. در اواخر تابستان، گلهای دو لبه ای آبی رنگ مایل به بنفش در محور برگها شكوفه میكنند و تشكیل حفه های گل فشرده ای را میدهند.

 

خواص پونه:

پونه از خانواده نعناع است و ترکیب اصلی موجود در این گیاه، اسانس روغنی فرار یا روغن منتول است.

به علاوه در اعضاى این گیاه مقدارى تانن، مواد رزینى و قند نیز وجود دارد و حاوی مقدار زیادی ویتامین است.

 

گیاه پونه در فصل گرما می روید، اما سایه روشن را بهتر می‏ تواند تحمل کند.

 

این گیاه در خاک‏ های مرطوب و غنی از مواد آلی مانند کود برگ به خوبی رشد می ‏کند.
کاربردهای پونه

با گیاه پونه می توان یک دم کرده ی گیاهی فوق‏ العاده تهیه نمود. برای تهیه ‏ی یک فنجان دم کرده ی این گیاه، یک قاشق غذاخوری سرخالی از برگ یا گل پونه ی تازه و یا یک قاشق چای خوری برگ پونه خشک شده را در چای صاف کن درون یک لیوان ریخته و یک فنجان آب در حال جوش را روی آن بریزید. اجازه دهید مدت دقیقه دم بکشد و رنگ چای در بیاید. اگر دوست داشتید می ‏توانید آن را کمی شیرین کنید.
دم کرده پونه

برگ‏ ها و گل‏ های پونه و همچنین ساقه‏ های آن می توانند جایگزین مناسبی برای بسیاری از آنتی بیوتیک‏ ها باشند. این گیاه همچنین بادشکن، معرق، مدر و محرک نیز می‏ باشد.

 

از دم کرده‏ی این گیاه برای درمان سرماخوردگی، زکام، سردردها، مشکلات گوارشی، کم کردن تب خفیف، تسکین گلودرد و برای بهبود نفخ شکم، حالت تهوع، دردهای قاعدگی و بی ‏خوابی استفاده می شود.

 

پونه را به عنوان تحریک کننده تولید صفرا نیز می‏ شناسند.

 

تزریق عصاره ‏ی پونه به موش‏ های آزمایشگاهی نشان داد که این گیاه دارای خواص آرام بخشی خوبی است.

 

عصاره‏ ی پونه دارای خاصیت تسکین دهنده‏ ی درد نیز می ‏باشد.

 

در محیط آزمایشگاه دیده شد که عصاره‏ ی پونه در مقابل ویروس تب‏ خال، ویروس آنفلوآنزا، بیماری نیوکاسل و ویروس‏های مختلف دیگر فعال است.


فواید پونه:

پونه برای مقابله با بیماری‏های زیر سودمند است:

 

– حالت تهوع و استفراغ

 

– مشکلات و ناراحتی ‏های گوارشی به طوری که از ترش کردن معده جلوگیری می ‌کند و برای هضم غذا و برطرف کردن سکسکه مفید است.

 

– سرماخوردگی، آنفلوآنزا، آسم

 

– سرفه و سیاه سرفه

 

– گرفتگی بینی

 

– با توجه به خواص ضدمیکروبی که در عصاره و اسانس پونه وجود دارد، می ‌توان از این فرآورده‌ها به عنوان جایگزین طبیعی برای آنتی بیوتیک‌ ها استفاده کرد.


مقدار مصرف:

دم کرده ی پونه از ترکیب یک لیوان آب جوش با گرم برگ خشک شده‏ ی پونه که به مدت تا دقیقه دم کشیده و صاف شده حاصل می ‏شود.

 

این دم کرده به طور معمول تا فنجان در روز استفاده می ‏شود و محدودیتی در طول درمان وجود ندارد.

منبع:

http://www.beytootf.com

حضرت محمد (ص) : بخل و ایمان هرگز در قلب بنده ای با یکدیگر جمع نمی شوند.

0 بهار رحیمی فواید،علائم،خواص آوریل 13, 2018
برچسب ها :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *