درمان اسيد معده کودکان

خواص دارویی و گیاهی

درمان اسيد معده کودکان

درمان اسيد معده کودکان


خانه موبایل



آیا ممکن است دل‌درد کودک من در اثر GERD بوده باشد ؟گرچه GERD (بیماری رفلاکس گاستروزوفاجیل) در نوزادان و افراد مسن شایع‌تر است، گاه در کودکان نیز بروز می‌کند. اگر کودک شما پس از خوردن دچار درد یا تهوع می‌شود، لازم است قرار ملاقاتی با دکترش تعیین کنید تا مطمئن شوید GERD است یا نه…رفلاکس مری-معده کودکانعلت بیماری GERD (رفلاکس مری-معده) چیست ؟رایج ترین علت این بیماری ضعف یا عملکرد نامناسب عضلات مری‌ (دریچه‌ای که مری را به معده متصل می‌کند) است. این نقص موجب می‌شود غذا و مایعات معدی بتوانند از معده به سمت دهان جریان یابند.برخی اوقات مبتلایان به GERD به پیش‌آمدگی معدی نیز دچار هستند، وضعیتی که در آن بخش کوچکی از معده از درون دیافراگم به سمت سینه پیش می‌آید. (دیافراگم عضله‌ای است که معده را پایین نگاه می دارد و آن را از گودال سینه جدا می‌سازد). دکترها بر این عقیده‌اند که اگر پیش‌آمدگی معدی موجب بالا‌‌آمدن معده گردد، ممکن است حرکت محتویات معده به سمت مری آسان‌تر شود. گرچه، همه بیمار مبتلا به GERD این مشکل را ندارند.خطر GERD (رفلاکس مری-معده) تا چه حد جدی‌ست ؟گرچه این بیماری قابل درمان است، ولی مورد مزمن آن می‌تواند آسیب جدی ایجاد کند. برخی از کودکان به وزن مناسب نمی‌رسند، زیرا که غذای کافی در معده‌شان نگه نمی‌دارند، و برخی دیگر اشتهای خود را از دست می‌دهند زیرا اسیدهای معدی برگشت‌داده شده به مری (موسوم به سوزش معده در بزرگسالان) می‌توانند به گلو آسیب جدی زده و بلعیدن را مشکل کنند.اگر محتوای معده وارد بینی و شش‌های کودک مبتلا به GERD شود، وی ممکن است به مشکلات تنفسی چون التهاب ریه، تنگی نفس، سرفه‌های شبانه و عفونت‌های سینوس و گوش دچار شود. اسید معده به مینای دندان نیز آسیب می‌رساند.اسید زیاد در مری می‌تواند در نهایت به التهاب مری بیانجامد، که زخم معده، خون‌ریزی، یا خراشیده‌ شدن مری یا صدمه‌ی جدی به جداره‌ی درونی آن را در پی دارد. این آسیب خطر ایجاد سرطان مری را در سالهای آتی عمر بیمار تشدید می‌کند.برای کمک به کودکم چه‌کار می‌توانم بکنم ؟مطمئن شوید که کودک‌تان هنگام غذا خوردن در محیطی آرام باشد. حتی می‌توانید به جای وعده‌های غذایی کم‌تعداد و حجیم، در وعده‌های زیاد غذای کم‌حجمی به او بدهید. به او اجازه ندهید پیش از خواب یا وقتی دراز کشیده است غذا بخورد؛ خوب است که در وضعیتی عمودی غذا بخورد، و پس از خوردن به مدت نیم‌ساعت یا بیشتر در آن حالت باقی بماند.برخی از غذاها مشکل را تشدید می‌کنند، مثل غذاهای چرب، تند، شکلات، گوجه‌فرنگی، مرکبات، نوشیدنی‌های کربنات دار، و کافئین. (البته بهتر است حتی اگر کودکان مبتلا به GERD نباشد نیز از غذاهای چرب، شکلات، یا کافئین به مقدار زیاد استفاده نکنید.) می‌توانید از دادن این‌چنین غذاهایی به کودک تان خودداری نمایید، یا دستکم غذاهایی را که موجب عود GERD وی می‌شوند یادداشت کرده و از آنها دوری کنید.اگر شک دارم که فرزندم GERD  (رفلاکس مری-معده) دارد یا نه، باید او را نزد دکتر ببرم ؟بله. دکتر می‌تواند به شما بگوید که آیا فرزندتان GERD دارد یا نه و به شما در کاهش رنج و درد وی کمک کند، بنابراین هر چه زودتر قرار ملاقاتی بگذارید.دکتر چه خواهد کرد ؟برای شروع ممکن است دارو تجویز کند. برخی کودکان به سرعت به داروهای ضداسید یا جلوگیری از اسید پاسخ می‌دهند، و مشکل به پایان می‌رسد. اغلب آنها می‌توانند ضداسید‌های کودکان، و مقادیر پایین کاهنده‌های اسید را تحمل کنند (ولی هرگز نباید بدون مشورت دکتر این قرص‌ها را به آنها بدهید).داروهایی که برای حفظ حرکت رو به پایین مواد در مجرای گوارشی استفاده می‌شوند نیز مفید خواهند بود. اگر نشانه‌های GERD در کودکتان دیده می‌شود، دکتر وی خواهد توانست بهترین نوع درمان را برای بیماری وی بیابد، درمانی بدون اثرات جانبی.چطور می‌توان رفلاکس را تشخیص داد ؟وقتی نشانه‌های بیماری کودک خود را برای دکتر توضیح دهید، وی خواهد توانست با یک معاینه‌ی ساده GERD وی را تشخیص دهد. اگر دکتر در مورد تشخیص خود شک داشته باشد، یا احتمال بدهد که علت جسمانی دیگری پشت این نشانه‌ها است، ممکن است آزمایشات بیشتری را به‌عمل آورد یا اینکه شما را به متخصص داخلی ارجاع دهد. ( همچنین در صورتی که دارویی تجویز کرده باشد و کودک از بیماری خلاصی نیابد هم ممکن است دکتر چنین اقداماتی را لازم بداند)این آزمایشات شامل گرفتن عکس رادیولوژی از ناحیه‌ی مورد نظر (موسوم به سری GI) می‌شود. کودک شما پیش از آزمایش باید مایعی گچی را بنوشد تا عکس بدست‌آمده به خوبی تمامی آسیب ها را نشان دهد. همچنین دکتر ممکن است مجرای گوارش را هم وارسی کند، و معاینه را با بیاپسی ( گرفتن نمونه‌های کوچک از بافت و مطالعه‌ی آن) و آزمایشی موسوم به بررسی 24 ساعته‌ی PH تمام کند، که در آن لوله‌ای از طریق بینی به مرکز مری فرو برده و PH آنجا را به مدت 24 ساعت کنترل می‌کنند. این‌کار برای کودک شما (و خود شما) خوش‌آیند نخواهد بود، ولی به دکتر کمک خواهد کرد که به علت رنج وی پی ببرد.منبع:ninisite

 


درمان اسيد معده کودکان

 


 


برای داشتن بچه های سالم تر بخوانید




تور ویژه مشهد // قیمت مناسب-*-


جدیدترین جواهرات زنانه و مردانه-*-


شماره موبایلتان را نام خودتان بگذارید 0912sara



خانه ایی مدرن و شیک داشته باشید



باز نشر مطالب بیتوته تنها با ذکر نام و آدرس سایت مجاز می باشد .

نشان‌گذاری



عجب سازنده ی این علامت عرب دولاب است [[رده:نمادهای نوشتار]]

اساساً رفلاکس اسید در نوزادان بسیار شایع است، هرچند معمولاً با رسیدن به سن یک و نیم سالگی برطرف می‌شود. نوزادانی که دچار رفلاکس معده به مری هستند ممکن است علائم مشخصی مانند سکسکه، استفراغ، تف کردن، نفخ معده، تحریک‌پذیری، گریه ناگهانی و امتناع از غذا خوردن از خود نشان می‌دهند. در برخی موارد، این علائم ممکن است با کولیک یا سوءهاضمه اشتباه گرفته شوند و از این رو اغلب با یک پزشک متخصص اطفال مشورت می‌شود تا در صورتی که مداوم یا عودکننده باشد، دلیل آن مشخص شود. رانیتیدین راهی بی‌خطر و موثر برای کاهش اسید معده، سوزش معده و درد مرتبط با آن در نوزاد است.

اگر فرزند شما دچار بیماری رفلاکس معده به مری باشد و متخصص اطفال برای وی رانیتیدین تجویز کند، نیاز به اطلاعات خاصی است که شما در مورد دوز مصرفی، چگونگی مصرف دارو توسط نوزاد، عوارض جانبی و مزایای آن نیاز دارید.


چرا رانیتیدین تجویز می‌شود؟ رانیتیدین در نوزادان مبتلا به رفلاکس اسید رفلاکس معده به مری مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دارو با مهار کردن اسیدی که موجب سوزش پایین مری شده و منجر به درد و ناراحتی در کودکان مبتلا به رفلاکس اسید می‌گردد، عمل می‌کند. رانیتیدین همچنین گاهی اوقات در کودکان مبتلا به کهیر مزمن که یک راش پوستی آلرژیک است، استفاده می‌شود.

چرا نوزاد باید این دارو را مصرف کند؟ در رفلاکس اسید محتوای معده به طرف مری بالا می‌آید که دردناک بوده و می‌تواند به مری آسیب بزند. رانیتیدین میزان اسید موجود در معده را کاهش می‌دهد که منجر به کم شدن علائم رفلاکس اسید می‌گردد.درمان اسيد معده کودکان

دوز مورد نیاز برای نوزادان قرص: ۱۵۰ میلی‌گرم، ۳۰۰ میلی گرم قرص‌های تجزیه شدنی: ۱۵۰ میلی‌گرم، ۳۰۰ میلی‌گرم داروی مایع

نوع رانیتیدینی که می‌توانید به نوزاد خود بدهید به صورت شربت mg/mL ۱۵ می‌باشد. این دارو تنها از طریق نسخه قابل تهیه است. انواع بدون نسخه‌ی رانیتیدین موجود می‌باشند اما فقط توسط افراد بالای ۱۲ سال باید مصرف شود.

برای نوزادان کوچک‌تر از ۶ ماه، دوز معمول بصورت زیر است:

دوز mg/kg ۱ دو یا سه بار در روز (۱ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن برای هر دوز) – بنابراین یک نوزاد ۴ کیلوگرمی باید دورز ۴ میلی‌گرمی را دو یا سه بار در روز مصرف کند (اگر محلول ۷۵mg/ml یا ۱۵mg/ml داشته باشید، در این صورت ۴ میلی‌گرم حدود ۳/۰ میلی‌لیتر است).

اگر این دوزهای رانیتیدین برای نوزاد کافی نباشد، دوزهای بالاتر مورد استفاده قرار می‌گیرند –تا ۹ میلی‌گرم در کیلوگرم در روز (که به دو یا سه دوز تقسیم می‌شود). اگر هرگونه اختلال کلیوی وجود داشته باشد، دوز دارو باید ۵۰ درصد کاهش یابد.

زمان و تعداد مصرف رانیتیدین رانیتیدین ممکن است یک، دو یا سه بار در روز مصرف شود. پزشک تعداد دفعات مصرف آن را به شما خواهد گفت:

یک بار در روز: می‌تواند در صبح یا شب باشد. دو بار در روز: باید یک بار در صبح و یک بار در شب مصرف شود. در حالت ایده‌‌آل، فواصل بین آنها ۱۰ تا ۱۲ ساعت می‌باشد برای مثال بین ۷ تا ۸ صبح و بین ۷ تا ۸ شب. سه بار در روز: باید یک بار در صبح، یک بار در اوایل بعد از ظهر و یک بار در شب مصرف شود. در حالت ایده‌آل، فواصل آنها باید ۶ ساعت باشد، برای مثال ۸ صبح، ۲ ظهر و ۸ شب. داروها در همان ساعت‌های روز قبل مصرف شوند تا تبدیل به روال روزانه شده و به خاطر سپردن آن نیز آسان گردد.

رانیتیدین باید ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پیش از تغذیه به نوزاد داده شود. دوز آن بسته به وزن نوزاد می‌باشد. دوز شربت رانیتیدین را با قطره‌چکان دارو یا سرنگ دهانی اندازه‌گیری نمایید.

اشکال مختلف رانیتیدین قرص: باید با یک لیوان آب، شیر یا آب میوه قورت داده شود. نوازد نباید قرص را بجود.

قرص‌های تجزیه شدنی: باید در ۱۰ میلی‌لیتر آب (دو قاشق داروخوری) حل شوند. به ملایمت این مخلوط را در مقدار کمی آب میوه (مانند سیب، پرتغال یا آناناس) یا پوره سیب یا ماست بهم بزنید. از شیر، آب گازدار یا سایر نوشیدنی‌های گازدار استفاده نکنید. کودک باید تمام مخلوط را به یک باره بنوشد.

داروی مایع: میزان صحیح دارو را با استفاده از قاشق داروخوری یا سرنگ دهانی اندازه‌گیری کنید. می‌توانید این وسایل را از داروخانه تهیه نمایید. از قاشق چایخوری استفاده نکنید زیرا نمی‌توان با آنها میزان دقیق دارو را تعیین کرد.

اگر نوزاد مریض باشد (استفراغ کند) چه باید کرد؟ در صورتی که نوزاد در کمتر از ۳۰ دقیقه پس از مصرف یک دوز رانیتیدن ناخوش بود، مجدداً همان مقدار دوز را به او بدهید. اگر نوزاد بیشتر از ۳۰ دقیقه پس از مصرف یک دوز رانیتیدین مریض بود، نیازی به دوز دیگری نمی‌باشد و باید تا زمان دوز معمول بعدی صبر کنید. اگر کودک مجدداً مریض بود با متخصص، داروساز یا بیمارستان صحبت کنید. آنها با توجه به وضعیت فرزند شما و داروهای خاص مورد استفاده توصیه‌های لازم را به شما خواهند کرد.

در صورت دادن زیاد رانیتیدین به نوزاد چه کنیم؟ رانیتیدین معمولاً دارویی بی‌خطر است و احتمال ایجاد مشکل در صورت دادن اشتباهی دوز زیاد، کم است. اگر نگران هستید که ممکن است به نوزاد خود بیش از حد رانیتیدین داده باشید، با پزشک تماس بگیرید.

آیا دادن شربت رانیتیدین به نوزاد بی‌خطر است؟ بله بطور کلی بی‌خطر است. هرچند نوزدان تنها در صورتی که دچار رفلاکس معده یا رفلاکس گوارشی هستند نیاز به دارویی مانند رانیتیدین دارد. بیشتر نوزادان مبتلا به استفراغ یا بالا آوردن ساده که رفلاکس معده نیز نامیده می‌شود، اسیدی که موجب سوزش یا ناراحتی می‌شود را ندارند و بنابراین نیازی به رانیتیدین نیست. رانیتیدین یک داروی مهارکننده اسید است و نه داروی ضد استفراغ.

اگر کودک شما مشکل سوزش مری در اثر اسید را ندارد نیازی به مصرف رانیتیدین نمی‌باشد. در صورت عدم نیاز کودک به دارو بهتر است از آن اجتناب شود.

توصیه‌های کلی درباره دارو سعی کنید دارو را هر روز در یک زمان به کودک خود بدهید تا زمان آن یادتان بماند. این دارو را تنها به نوزاد خود بدهید. هیچوقت آن را به شخص دیگری حتی اگر به نظر همان شرایط را داشته باشد ندهید زیرا ممکن است مضر باشد. اگر فکر می‌کنید که شخص دیگری ممکن است بطور تصادفی این دارو را مصرف کرده باشد بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

مطمئن شوید که همیشه به اندازه کافی دارو دارید. حداقل دو هفته پیش از اتمام آن نسخه‌ی دیگری دریافت کنید. مطمئن شوید که تاریخ انقضای دارویی که در خانه دارید نگذشته باشد. داروهای قدیمی را به داروخانه بدهید تا آنها را از بین ببرند.

عوارض جانبی نوزادان به خوبی داروی رانیتیدین را تحمل می‌کنند و عوارض جانبی آن شایع نمی‌باشد. معمولاً عوارض جانبی آن عبارتند از اسهال، درد شکم و یبوست. اما عوارض جانبی نادرتری در صورت مصرف رانیتیدین توسط نوزادان وجود دارد. این عوارض شامل مشکلات التهاب کبد و کاهش سلول‌های خونی می‌باشد. برای آنهایی که بدلیل عوارض جانبی دارو نمی‌توانند از رانیتیدین استفاده کنند، روش‌های غیر دارویی دیگری وجود دارند که می‌توانند به عنوان جایگزین یا همراه با دارو مورد استفاده قرار گیرند.

محل نگهداری رانیتیدین دارو را در یک قفسه و دور از گرما و نور مستقیم خورشید نگه دارید. نیازی به نگهداری آن در یخچال نمی‌باشد. مطمئن شوید که کودکان دسترسی به دارو ندارند. دارو را در محفظه‌ای که از ابتدا در آن است، نگه دارید.

“لطفاً درباره این مطلب نظر بدهید”


تمامي حقوق مادي و معنوي سايت براي ني ني نما محفوظ مي باشد و استفاده از مطالب فقط بادرج نام و لينک سايت مجاز است.

درمان اسيد معده کودکان

درمان اسيد معده کودکان

10

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *