درمان ايدز

خواص دارویی و گیاهی

درمان ايدز

درمان ايدز

نشان‌گذاری



عجب سازنده ی این علامت عرب دولاب است [[رده:نمادهای نوشتار]]

هدف اداره تندرستی همگانی این است که ناآگاهی و تبعیض علیه افرادی که با اچ آی وی زندگی می کنند را کاهش دهد. اداره بهداشت همگانی در چهارچوب این ماموریت در طی پاییز و زمستان ۲۰۱۵ یک کمپین اطلاعاتی ملی جهت گسترش آگاهی عمومی در رابطه با اچ آی وی در سوئد امروز را در دستور کار خود قرار داده است.

امروز زندگی با ویروس اچ آی وی در سوئد بکلی با آنچه که دیروز بود متفاوت است. درمان ویروس اچ آی وی در سوئد امروز آنچنان موثر است که میزان ویروس در بدن را عملاً به صفر میرساند و خطر سرایت را نیز بسیار کم می کند. اچ آی وی امروز یک بیماری مرگبار نیست بلکه یک عفونت مزمن اما قابل درمان بشمار می رود. چنانچه درمان در زمان مناسب آغاز شود انتظار می رود که فرد همان طول عمری را داشته باشد که بدون اچ آی وی میداشته است.

امروز تعداد هر چه بیشتری در سوئد با اچ آی وی زندگی می کنند. ناآگاهی از اینگه زندگی با اچ آی وی چگونه است می تواند منجر به اعمال تبعیض نسبت به افراد دارای اچ‌ آی وی شود. به همین دلیل آگاهی عمومی در مورد ویروس اچ آی وی می بایست افزایش یابد. در اینجا یاد می گیرد که زندگی با اچ آی وی در دنیای امروز چگونه است. باور ما این است که در اینجا پیرامون اینکه زندگی با اچ آی وی در سوئد امروز چگونه است آگاهی پیدا خواهید نمود.

هیچ واکسیناسیون پیشگیرانه یا درمانی برای HIV وجود ندارد. امروزه، با این حال داروهای موثری وجود دارد که پیشرفت بیماری را متوقف کرده و مانع از آسیب به سیستم ایمنی بدن می شود، اگر درمان زود شروع شود. در نتیجه از پیشرفت عارضه نقص ایمنی اکتسابی پیچیده (AIDS) جلوگیری می شود. درمان پزشکی خوب نیز موجب کاهش نرخ انتقال می شود چراکه میزان ویروس در خون و مایعات بدن به میزان قابل توجهی کم می شود. بنابراین استفاده از کاپوت در حین مقاربت برای به حداقل رساندن خطر ابتلا به بیماری مسری و برای محافظت در برابر دیگر بیماریهای مقاربتی مهم است.

به همه زنان باردار آزمایش HIV ارائه شده است تا قادر به ارائه درمان HIV در دوران بارداری باشند و در هنگام زایمان برای کاهش خطر برای کودک در صورت داشتن HIV توسط مادر احتیاط لازم اخذ شود. از این رو انتقال ویروس HIV از مادر به فرزند در طول بارداری یا زایمان، امروزه در سوئد بسیار غیر معمول است.درمان ايدز

عفونت HIV، یا HIV که بیماری اغلب به این نام شناخته شده است، توسط یک ویروس ایجاد می شود و HIV مخفف ویروس ایمنی بدن انسان است. HIV می تواند در هنگام رابطه جنسی محافظت نشده واژنی یا مقعدی منتقل شود. این ویروس گاهی اوقات حتی می تواند در رابطه جنسی دهانی حفاظت نشده منتقل شود، به خصوص اگر اسپرم وارد دهان شده و غشای مخاطی آسیب دیده باشد. شما حتی می توانید از طریق خون در صورت استفاده از مواد مخدر با سوزن مشترک با کسی که ناقل ویروس است به HIV مبتلا شوید.

اگر به HIV مبتلا شده باشید، ممکن است در ابتدا متوجه هیچگونه علائمی نشوید. بعضی افراد گلو درد، تب، تورم غدد لنفاوی یا اگزما بر روی بدن پیدا میکنند. معمولا این علائم حدود یک تا چهار هفته پس از ابتلا ظاهر می شود. آنگاه عفونت اولیه نامیده می شود. علائم می تواند شبیه به آنفولانزا بوده و اغلب پس از حدود یک هفته از بین می رود. با این حال عفونت بی سر و صدا به تضعیف سیستم ایمنی بدن می پردازد. عفونی بودن در طول چند ماه اول پس از ابتلا افزایش می یابد. فارغ از اینکه علائم داشته باشید یا خیر قبل از اینکه سیستم ایمنی بدن فرصت نشان دادن واکنش داشته باشد میزان ویروس در طول این زمان بالا است.

ست کردن  خود تنها راه دریافتن این مطلب است که آیا به اچ‌آی‌وی آلوده هستید یا خیر. هر چقدر عفونت اچ‌آی‌وی  زودتر کشف شود، زودتر می‌توان درمان را شروع کرد و آسیب‌های وارده به سیستم ایمنی را به حداقل رساند. اگر نتیجه آزمایش نشان دهد که به اچ‌آی‌وی آلوده شده‌اید، این امر بر روند بررسی پرونده پناهندگی شما تاثیری نخواهد گذاشت. نزدیک‌ترین مرکز پذیرش به خود را در تارنمای زیر می‌یابید:1177.se


جهت کسب اطلاعات بیشتر و نیز اطلاع از کمپین اچ آی وی امروز با اداره تندرستی همگانی در تماس باشید [email protected]

Vi använder cookies för att ge dig tillgång till funktioner som gör det enklare att använda webbplatsen. Genom att fortsätta godkänner du att vi använder cookies.


خانه موبایل



درمان ایدز پس از ابتلااولین اقدام پزشک برای درمان این بیماران، روان درمانی است. باید بیمار اطمینان خاطر پیدا کند که بیماری او رو به بهبودی است.بیمار می بایست از مراحل درمان تا حدودی اطلاع داشته باشد، تمامی مسائل مربوط به پیشگیری به این بیماران آموخته شود و تمامی عوامل خطر  برای آنها گفته شود.

تعیین زمان شروع دارو:- درمان زود هنگام  (Early therapy)- درمان دیر هنگام  (Late therapy)درمان ايدز

پس از شروع درمان، معمولا بعد از دو تا چهار هفته آثار درمان کاملا آشکار می شود.مساله بسیار مهمی که در حال حاضر به عنوان یکی از معضلات درمان مطرح می باشد، هزینه درمان است. قیمت داروها بسیار گران است.روش درمان در حال حاضر در ایران به این صورت است که پس از شناسایی بیماران، درمان با روش late therapy و با استفاده از سه دارو انجام می گیرد.

اصول‌ کلی‌با انجام‌ آزمایش‌ خون‌ و آزمون‌ پادتن‌ ضد ویروس‌ ایدز (ممکن‌ است‌ حتی‌ تا شش ماه‌ پس‌ از آلودگی‌ مثبت‌ نشود) می‌توان‌ بیماری را تشخیص‌ داد.در بیمارانی‌ که‌ آلودگی‌ به‌ ویروس‌ ایدز تشخیص‌ داده‌ می‌شود، باید وجود سایر بیماری‌های‌ آمیزشی‌ و سایر عفونت‌ها مثل‌ سل‌ نیز مورد بررسی‌ قرار گیرد.در صورت‌ بروز عوارض‌، ممکن‌ است‌ نیاز به‌ بستری‌ شدن بیمار‌ باشد.توجه‌ داشته‌ باشید که‌ تشخیص‌ زودهنگام‌ کمک‌ کننده‌ است‌. اگر در معرض‌ خطر هستید،‌ هر چه سریع تر به پزشک مراجعه‌ کنید، حتی‌ اگر احساس‌ می‌کنید که‌ در سلامت‌ کامل‌ به‌ سر می‌برید.

اگر می‌خواهید حامله‌ شوید، یا این‌ که‌ حامله‌ هستید، انجام‌ آزمون‌ ویروس‌ ایدز ممکن‌ است‌ کمک‌ کننده‌ باشد. در صورت‌ مثبت‌ بودن‌ آزمون‌ ویروس‌ ایدز به‌ هنگام‌ حاملگی‌، با درمان‌های‌ مخصوص‌ می‌توان‌ احتمال‌ عفونت‌ در نوزاد را به‌ حداقل‌ رساند.از تماس‌ با افرادی‌ که‌ دچار عفونت‌ هستند، پرهیز کنید.

داروهابرای‌ مقابله‌ با عفونت‌ها یا پیشگیری‌ از آن ها ممکن‌ است‌ آنتی‌بیوتیک‌ تجویز شود.داروهای‌ ضد ویروسی‌ (دیدانوزین‌، استاوودین‌، زالسی‌ تابین‌، زیدوودین‌) و نیز داروهای‌ مهارکننده‌ پروتئاز، در درمان‌ عفونت‌ با ویروس‌ ایدز مورد استفاده‌ قرار می‌گیرند و ممکن‌ است‌ پیشرفت‌ بیماری‌ را به‌ تأخیر اندازند.تجویز آنها باید توسط‌ پزشکان‌ با تجربه‌ انجام‌ پذیرد. بعضی از این داروها (مثل  زیدوودین‌) می‌توانند‌ انتقال‌ عفونت‌ به‌ جنین‌ مادران‌ حامله‌ را کاهش‌ دهند.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماریمیزان فعالیت به‌ وضعیت‌ سلامت‌ هر فرد بستگی‌ دارد. علایمی‌ مثل‌ خستگی‌ یا وجود عفونت‌ می‌توانند بعضی‌ از فعالیت ها را در زمان ابتلا به این بیماری محدود کنند.استراحت‌ مهم‌ است‌، اما توصیه‌ می‌شود به‌ طور منظم‌ ورزش‌ انجام‌ گیرد.

رژیم‌ غذایی‌تغذیه‌ باید کافی‌ و مناسب‌ باشد. سوءجذب‌، تغییر سوخت ‌و ساز بدن و کاهش‌ وزن‌ در بیماران‌ مبتلا به‌ ایدز شایع‌ هستند.از خوردن‌ تخم ‌مرغ‌ خام‌، شیر غیرپاستوریزه‌، یا سایر مواد غذایی‌ بالقوه‌ آلوده‌ خودداری‌ شود.منبع:seemorgh.com

در ادامه بخوانید




تور ویژه مشهد // قیمت مناسب-*-


جدیدترین جواهرات زنانه و مردانه-*-


شماره موبایلتان را نام خودتان بگذارید 0912sara



خانه ایی مدرن و شیک داشته باشید


نگران ریزش موهای خود نباشید


موهایی پرپشت و زیبا داشته باشید



باز نشر مطالب بیتوته تنها با ذکر نام و آدرس سایت مجاز می باشد .

«پروین افسر کازرونی» روز جمعه در گفت وگوی اختصاصی با خبرنگار سلامت ایرنا به تشریح وضعیت بیماری ایدز در ایران و پیشرفت های مهمی که برای تشخیص و درمان این بیماری در ایران رخ داده است، پرداخت. پیام امیدوار کننده این مقام مسئول در وزارت بهداشت این بود که ویروس ایدز دیگر عفونتی ترسناک نیست، همه می توانند با خیال راحت آزمایش دهند و بعد از یک هفته از نتیجه آزمایش مطلع شود. اگر مبتلا بودند با شروع مصرف دارو و توجه به اصول مشاوره های تخصصی، بعد از مدتی به حدی تعداد ویروس در بدنشان کم می شود که دیگر ناقل ویروس ایدز محسوب نمی شوند و زندگی کاملا معمولی خواهند داشت.امروز جمعه اول دسامبر(10 آذر) روز جهانی ایدز است و سازمان بهداشت جهانی شعار امسال را «سلامتی حقی برای همه با اطلاع رسانی، پیشگیری، تشخیص زودهنگام، درمان و حمایت از مبتلایان به HIV» انتخاب کرده است.رئیس اداره ایدز وزارت بهداشت افزود: بر اساس آخرین آمار، تا اول مهرماه 96 تخمین وزارت بهداشت این است که حدود 66 هزار و 375 فرد مبتلا به ویروس ایدز زنده در ایران زندگی می کنند، از این تعداد 26 هزار و 464 فرد زنده شناسایی شده اند که به ویروس ایدز مبتلا و البته تحت درمان هستند و حدود 40 هزار نفر که حدود 60 درصد مبتلایان هستند، هنوز ناشناخته مانده اند.وی گفت: با توجه به شروع شناسایی ویروس ایدز در ایران از سال 65، از آن زمان تا اول مهرماه سال جاری 10هزار و 97 فرد مبتلا به این ویروس در ایران جان خود را از دست داده اند. بنابر این تعداد مبتلایانی که از آن سال تاکنون در ایران شناسایی شده اند اعم از زنده و فوت شده، 36هزار و 571 نفر هستند.رئیس اداره ایدز وزارت بهداشت افزود: از این تعداد شناسایی شده حدود 20 درصد بر اثر رابطه جنسی به عفونت HIV مبتلا شده اند اما اگر مبتلایان شش ماه اول سال جاری را در نظر بگیریم حدود 47 درصد آنها از طریق رابطه جنسی به این ویروس مبتلا شده اند و احتمالا اگر موارد شناسایی بیشتر شود و افراد پنهان و ناشناخته به این ویروس شناسایی شوند، درصد موارد انتقال جنسی بیشتر خواهد شد زیرا در کشورهای پیشرفته تا 80 درصد موارد ابتلا از طریق رابطه جنسی است.کازرونی تاکید کرد: مسئله مهم در مورد این بیماری آمار مبتلایان نیست، مسئله مهم این است که حدود 60 درصد افراد مبتلا به این ویروس از وجود عفونت HIV در بدنشان خبر ندارند و از وضعیت خود مطلع نیستند. این وضعیت نه تنها موجب پیشرفت ویروس در بدن و بروز بیماری می شود، بلکه احتمال انتقال این ویروس به اطرافیان آنان از جمله کسانی که با آنان روابط جنسی دارند و حتی به همسرشان وجود دارد و احتمال اینکه فرزند مبتلا به ویروس ایدز داشته باشند، بسیار زیاد است.وی گفت: همه مردم باید بدانند که HIV یک عفونت ویروسی مزمن است که اگر زود تشخیص داده شود، با شروع درمان و رعایت اصول بهداشتی به تدریج میزان عفونت زایی آن کم و بعد از مدتی قطع می شود.وی تاکید کرد: عفونت ویروس ایدز دیگر به هیچ وجه یک بیماری ترسناک نیست. افراد مبتلا به این ویروس می توانند بدون ترس از انگ اجتماعی با شروع درمان، به زندگی سالم برگردند و مطمئن باشند که در مراکز مشاوره بیماری های رفتاری اصل رازداری و محرمانگی یک اصل خدشه ناپذیر است و اگر خودشان نخواهند، نزدیکترین افراد به آنها نیز متوجه وجود عفونت یا بیماری آنها نمی شوند.این متخصص پزشکی اجتماعی ادامه داد: البته در آموزش هایی که به افراد HIV مثبت داده می شود، به آنها گفته می شود که بهتر است خانواده به خصوص همسر آنها از این مسئله مطلع باشند تا از انتقال این عفونت به همسر یا تولد فرزند مبتلا پیشگیری شود زیرا موارد متعددی داشته ایم که مثلا یک زن در بیمارستان و هنگام زایمان بعد از آزمایش، متوجه وجود این عفونت شده است در حالی که آن زن کاملا یک فرد متعهد به خانواده بوده و حتی همسر او نیز سال ها قبل اعتیاد خود را ترک کرده بوده اما متاسفانه به علت تشخیص دیر هنگام، هم زن و هم فرزند وی به ویروس ایدز مبتلا شده بودند.وی گفت: همه مردم باید بدانند که ویروس ایدز از طریق خون و تزریق مشترک و نیز ترشحات جنسی منتقل می شود، بنابراین همه تلاش وزارت بهداشت این است که اعتیاد معتادان تزریقی، به اعتیاد خوراکی یا کشیدنی تبدیل شود و افرادی که مبتلا به ویروس ایدز هستند، حتما در روابط جنسی از کاندوم استفاده کنند، استفاده از کاندوم تا 98درصد احتمال انتقال عفونت را کاهش می دهد.کازرونی افزود: خود مراقبتی، آگاهی و دسترسی به کاندوم اهمیت بسیار زیادی دارد به همین علت، کاندوم رایگان در مراکز کاهش آسیب اعتیاد (مراکز DIC) و مراکز مشاوره زنان در صورتی که افراد مراجعه کنند به راحتی در اختیارشان قرار داده می شود و حتی از افراد نمی پرسند که کاندوم را برای چه می خواهند.وی گفت: همه تلاش وزارت بهداشت این است که تعداد مراکز مشاوره و خدمات بهداشتی را برای کنترل و پیشگیری از ایدز افزایش دهد و هر چقدر که مردم بیشتر مراجعه کنند، حتما تعداد این مراکز بیشتر می شود، هدف وزارت بهداشت این است که مطابق تعهد بین المللی که داده است تا سال 2020 یعنی کمتر از سه سال دیگر 90درصد افراد مبتلا به ویروس ایدز شناسایی شوند و از این تعداد 90 درصد تحت مراقبت و درمان قرار گیرند و از این تعداد 90درصد با کاهش تعداد ویروس، دیگر از وضعیت ناقل بیماری خارج شوند.کازرونی گفت: همه مردم می توانند با مراجعه به مراکز سیار تشخیص ایدز اعم از اتوبوس های ایدز یا کلینیک های سیار یا مراکز بهداشتی یک آزمایش ساده خون بدهند، ظرف 20 دقیقه نتیجه آزمایش مشخص می شود، اگر فرد سالم باشد که نتیجه قطعی است اما اگر بدن واکنش نشان داده باشد، فرد برای آزمایش قطعی به مراکز مشاوره بیماری های رفتاری ارجاع می شود تا آزمایش استاندارد برای آنان انجام شود.وی افزود: مراکز مشاوره بیماری های رفتاری با حدود 100 آزمایشگاه استاندارد در کشور مرتبط هستند که تجهیزات آزمایشگاهی پیشرفته و کیت های تشخیصی استاندارد را دارند و ظرف چند روز تا حداکثر یک هفته نتیجه قطعی آزمایش مشخص می شود. اگر نتیجه مثبت بود، از همان زمان درمان و مشاوره به صورت کاملا رایگان و با حفظ اصل محرمانگی شروع می شود.رئیس اداره ایدز وزارت بهداشت گفت: در گذشته سرعت تشخیص ویروس ایدز در ایران کم بود، مجبور بودیم حتما نمونه های خونی را به آزمایشگاه سازمان انتقال خون ببریم. امکانات تشخیص سریع در گذشته در همه مراکز انتقال خون و به تعداد کافی فراهم نبود اما اکنون تعداد این آزمایشگاه ها افزایش یافته است و سرعت تشخیص نیز بالا رفته است.وی افزود: البته با توجه به دوره پنهان ویروس و اینکه آزمایش تشخیصی، وجود پادتن را در بدن تشخیص می دهد نه خود ویروس را، بنابراین اگر ویروس در مراحل اولیه بعد از انتقال باشد در صورتی که افراد رفتار مخاطره آمیزی داشته اند از آنها خواسته می شود بین یک ماه تا سه ماه بعد دوباره برای آزمایش مراجعه کنند.*ابلاغ دستورالعمل تشخیص و درمان نوین ایدز در ایرانرئیس اداره کنترل ایدز وزارت بهداشت اضافه کرد: تمام خدمات تشخیص و درمان ایدز در ایران کاملا رایگان است، دستورالعمل تشخیص و درمان نوین ایدز در ایران نیز از دو ماه پیش ابلاغ شده است، برای اجرای این دستورالعمل مراکز تشخیص استاندارد عفونت ایدز در ایران افزایش یافته است و تعداد این مراکز روز به روز در حال بیشتر شدن است. تلاش وزارت بهداشت این است که دسترسی آسان به خدمات تشخیص و درمان ایدز را برای همه مردم فراهم کند.وی گفت: مهمترین مساله در رابطه با بیماری ایدز در ایران این است که حدود 40هزار فرد مبتلا به ویروس این بیماری، ناشناخته مانده اند و می توانند این ویروس را به دیگران منتقل کنند، علت ناشناخته ماندن آنها نیز مراجعه نکردن آنها به مراکز بهداشتی و تشخیصی است و علت مراجعه نکردن آنها نیز ترس از این بیماری و البته اطلاعات کم آنها درباره عفونت HIV است.کازرونی افزود: همه مردم بدانند که با توجه به پیشرفت های بزرگ علمی درباره تشخیص و درمان ایدز، این بیماری دیگر یک بیماری کشنده و لاعلاج نیست، تشخیص و پیشگیری از این بیماری با رعایت اصول بهداشتی از جمله پرهیز از اعتیاد تزریقی و روابط جنسی غیر ایمن کاملا و به صورت 100درصدی امکانپذیر است و افراد مبتلا نیز با شروع درمان و مصرف دارو بعد از مدتی تعداد ویروس در بدنشان به قدری کاهش پیدا می کند، که دیگر ناقل این بیماری محسوب نمی شوند.وی گفت: بنابراین با پیشرفت هایی که در تشخیص و درمان ایدز به دست آمده، بیماری ایدز دیگر به هیچ وجه یک بیماری ترسناک نیست، بلکه یک بیماری کاملا قابل کنترل است، حتی افراد مبتلا به فاز پیشرفته بیماری ایدز نیز اگر تشخیص داده شوند، هر چند دیر هم شده باشد، با مصرف دارو می توانند تعداد ویروس را بدنشان کم کنند تا حدی که دیگر خطری زندگی آنها را تهدید نکند و دیگر ناقل ویروس نباشند.وی افزود: هر چقدر تشخیص این بیماری در مراحل اولیه و ابتدایی صورت گیرد، درمان زودتر جواب می دهد، افرادی که در مراحل پیشرفته بیماری ایدز هستند، علاوه بر دارو باید نکات بهداشتی بیشتری را اعم از تغذیه مناسب، ترک مصرف مواد و دخانیات و اصلاح سبک زندگی را رعایت کنند تا بتوانند به زندگی عادی بازگردند.کازرونی گفت: مهم این است که افراد به مراکز بهداشتی و تشخیصی مراجعه کنند و از وضعیت خود مطلع شوند و اگر مبتلا بودند، هر چه زودتر درمان و مشاوره را شروع کنند، در صورتی که تعداد ویروس در بدن افراد مبتلا به زیر هزار در یک سی سی برسد، فرد دیگر ناقل ویروس نخواهد بود البته برای اینکه فرد بتواند فرزند سالم به دنیا بیاورد باید تعداد ویروس از این میزان کمتر شود.اجتمام(4)*3063*1021**1368خبرنگار: افشین شاعری**انتشار: خیراله شفیعی

اجتماعی


ایدز


وزارت بهداشت


اچ آی وی


درمان ايدز

ارتباط با سردبیر [email protected]


تماس بی واسطه با مسئولین


بالای صفحه


خبر گزاری جمهوری اسلامی       پست الکترونیک : [email protected]

© کلیه حقوق این سایت متعلق به خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران بوده و استفاده از مطالب با ذکر منبع آزاد است.

امام سجاد علیه السلام: بهترین مردم هر زمان کسانى هستند که منتظر ظهور حضرت مهدى علیه السلام هستند.

تازه های ایدز


شمارش معکوس تا واکسن ایدز


اگر بخواهیم سه آرزوی بزرگ بهداشتی را برای دنیای معاصر بشماریم ؛ قطعا”درمان یا ساختن واکسنی برای ایدز یکی از آنهاست . پس از دو دهه تلاش گسترده دانشمندان برای رام کردن این بیماری مرگبار آرام آرام نتایج پژوهش های گوناگون در این زمینه به صفحه های نشریات علمی راه پیدا می کنند . درست یک سال پیش در همین صفحه از پروژه تحقیقاتی دکتر برتون و همکارانش برای ساختن واکسن ایدز گفتیم . امروز اما نوبت به مرکز ملی تحقیقات بیماری عفونی و آلرژیک آمریکا رسیده است ؛مرکزی دولتی که بودجه تحقیقاتی آن در زمینه ایدز یک تنه با مجموع بودجه تمام سازمان های تحقیقاتی جهان برابری می کند . دکتر آنتونی مافوچی ، مدیر این مرکز ایمان دارد که تا رسیدن به واکسن ایدز راه چندانی باقی نمانده است . هر چند ویروس Hiv مرموزتر از این حرفهاست و برای رسیدن به یک جواب قطعی باید همچنان منتظر ماند . تا بیش از دهه هشتاد میلادی ،ایدز نامی نا آشنا برای مردم جهان بود .در روزگار ما اما 33 میلیون نفر در جهان به ویروس این بیماری آلوده هستند . از سالهای آغازین دهه 80 تا به امروز 25 میلیون نفر در جهان بر اثر این بیماری جان سپرده اند . طبق آمارهای آژانس ایدز سازمان ملل UNAIDS)) سالانه دو میلیون نفربه دلیل ابتلا به این بیماری و عوارض آن می میرند.در حال حاضر کشورهای جنوبی صحرای افریقا بالاترین آمار ابتلا و مرگ و میر ناشی از این بیماری را به خود اختصاص داده اند . در عوض شیوع آلودگی به ویروس Hiv و بیماری ایدز در ایالات متحده و اتحادیه اروپا در یک دهه گذشته با کاهش چشمگیری همراه بوده است . آگاهی رسانی عمومی ،آموزش هوشمندانه روشهای پیشگیری و به کار بردن جدیدترین شیوه های درمانی باعث شده است تا دیگر ایدز اولین دغدغه بهداشتی کشورهای پیشرفته نباشد . با وجود این اداره کنترل و پیشگیری بیماریهای آمریکا در سال گذشته اعلام کردکه سالانه 40 هزار مورد جدید این بیماری در این کشور شناسایی می شود .

ویروس Hiv مرموزترین و غیر قابل منتظره ترین عامل بیماری زایی است که دانشمندان تا امروز با آن مواجه بوده اند .این ویروس از هر وسیله ای استفاده می کند تا سیستم دفاعی بدن را گمراه کند .درمان ايدز

از طرف دیگر ویروس ایدز با سرعتی باور نکردنی جهش پیدا می کند و دایما تغییر چهره می دهد . چنانکه به گفته دانشمندان تنوع ویروسهای جهش یافته تنها در بدن یک فرد مبتلا به این بیماری با تمام انواع گوناگون ویروس آنفولانزا در سراسر جهان در طول یک فصل سال برابری می کند . به گفته دکتر بنیس برتون ،استاد ایمونولوژی موسسه تحقیقاتی اسکریپ ،کشف واکسن یا ساختن دارویی برای مبارزه با این ویروس به منزله تیر اندازی به یک «هدف متحرک»است .با وجود این دانشمندان سال هاست که به دنبال پاشنه آشیل این ویروس هستند ؛بخشی که طی جهش های متعدد این ویروس کم و بیش ثابت باقی بماند .در حال حاضر دانشمندان برای ساختن واکسن ایدز در دو جناح متفاوت در برابر این ویروس موضع گرفته اند .گروهی از پروژه های تحقیقاتی سال هاست که روی تولید واکسن هایی بر پایه پادتن های مشخص متمرکز شده اند ،پادتن های پر قدرتی که توانایی نا بودی طیف وسیعی از گونه های متناوب ویروس ایدز را دارا باشند .در مقابل گروه دیگری از دانشمندان به فکر ساختن واکسن هایی هستند که سیستم ایمنی بدن را از طریق تحریک ،تولید و تکثیر سلولهای دفاعی T تقویت کند .هر دوی این رویکردها تا امروز به شیوه آزمایش و خطا پیش آمده اند و شیوه های پیشنهادی آنها با موفقیت و شکستهایی همراه بوده است . مثلا یکی از بزرگترین پروژه های تحقیقاتی با نام AIDSVAXدر تایلند و هند نتوانست نتایج امیدوارکننده ای به دنبال داشته باشد . واکسن مورد استفاده در این پروزه تحقیقاتی بر پایه چند پادتن موثر ساخته شده بود و در سال 2003 میلادی به طور گسترده ای در ساکنان این مناطق مورد استفاده قرار گرفت . 4 سال بعد در سال 2007 میلادی شرکت دارو سازی مرک ، واکسن تولیدی خود را به طور آزمایشی معرفی کرد . واکسنی که بر پایه تقویت و تحریک سلولهای Tساخته شده بود . هر چند این پروژه پر سر و صدا زودتراز آن چیزی که تصور می شد متوقف شد . دانشمندان طی این پروژه تحقیقاتی متوجه شدند که افراد دریافت کننده این واکسن حتی نسبت به افراد معمولی بیشتر در خطر ابتلا به بیماری ایدز قرار دارند . ▪

منبع : UNAIDS+TIME+AP


 


خیر. درمانی که بتواند ویروس را از بدن فرد مبتلا حذف کند نداریم. روش مراقبت از افراد مبتلا به اچ آی وی (HIV) روشی است که به آن HAART میگویند که مخفف کلمات Highly Active Antiretroviral Therapyمیباشد. (به مفهوم درمان ضد ویروسی بسیار مؤثر) که یک روش درمانی سخت است که مستلزم همکاری مداوم و فعال فرد بیمار می باشد.

داروی ضد ایدز ساخت ایران(AIMOD):


تاکنون هیچ درمان قطعی در جهان برای عفونت اچ آی وی شناخته نشده است . ما هم چنین ادعایی نداریم ،اما داروی جدید (آیمد) کیفیت زندگی وطول عمر عمر مبتلایان به ایدز را افزایش میدهد .واز این نظر داروی ارزشمندی است .داروهایی که درحال حاضر برای درمان ایدز تجویز می شوند همه خاصیت ضد ویروسی دارند .از سال ها پیش ، محققان به این فکر میکردند که اگر دستگاه ایمنی بیماران تقویت شود ،چون هدف اصلی ویروس ایدز سلولهای دستگاه ایمنی یعنی لنفوسیتها ی کمک کننده CD4هستند،کیفیت زندگی بیماران بهتر میشود وحتی میتوان از پیشرفت عفونت وشروع مرحله علامت دار بیماری ایدز جلوگیری کرد.

آیمد تحریک کننده وتنظیم کننده بسیار قوی دستگاه ایمنی است .داروهای ضد ویروس معمول پس از ورود ویروس به داخل سلول آنزیم لازم را برای تکثیر ویروس در داخل مهار می کنند .اما اصلانباید اجازه دهیم که ویروس وارد سلول شود.امادر آیمد شاهدیم که این دارو ،ورود ویروس به داخل را کاهش میدهد.البته فعلا فقط خاصیت تنظیم کنندگی دستگاه ایمنی این دارو از نظر علمی تایید شده است.

بله ،65% از بیمارانی که داری آیمد روی آنها آزمایش شد ،در عرض 21 ماه پس از قطع دارو ،CD4بالایی داشتند .این امتیاز است که بیمار به مصرف مستمر دارو نیاز ندارد.

این دارو قبل از آنکه بیماری وارد مرحله فعال شود وزمانی که CD4ها بین 200تا400 هستند ،تجویز میشود .عملکرد آن هم به این ترتیب است که CD4 هارا افزایش می دهد وتا مدت ها در همان اندازه نگه میدارد.

چون آیمد تنها داروی گیاهی برای مبتلایان به ایدز است که اثر تحریک کنندگی روی دستگاه ایمنی دارد در هر سه مرحله مطالعاتی بدون عوارض بوده است .محققان چینی داروی گیاهی دیگری برای درمان ایدز معرفی کرده بودند که چون اثر بخشی خوبی نداشت به سرعت کنار رفت.

خیر ،این دارو ترکیبی از سه گیاه است .البته سلنیوم دارد ،ولی فقط سلنیوم نیست .شناخت همه این عوامل مشکل است وبه زمان نیاز دارد .آنچه مشخص شده ، این است که این دارو عملکرد دستگاه ایمنی رابه شدت تقویت میکند .اینکه دقیقا کدام ترکیب موثر بوده نمیدانیم .ساخت آیمد این طور نبوده که گیاه را بجوشانند وعصاره اش را بگیرند .مکانیسم تهیه اش بسیار پیچیده است .ابتدا گیاه را برای مدت طولانی انکوبه می شود ،یعنی تحت شرایط مساعدی برای رشد قرار میگیرد. سپس آنرا در میدان مغناطیسی خاصی قرار میدهند.

در این دارو صدها ماده موثر وجود دارد وپیدا کردن تک تک آنها بسیار مشکل است .معمولا در مورد داروهای گیاهی چندان به دنبال مکانیسم اثر نمیگردند ،وبیشتر به نتیجه مصرف دارو توجه میکنند .این دارو CD4ها را افزایش میدهد ،گاما اینترفرون را هم بالا میبرد . در نتیجه برای درمان بسیاری از بیماریهای مزمن میتوان از آن سود جست .البته هنوز در درمان بیماری دیگری ازاین دارو استفاده نشده است.

این فرد شیمی دان بود .ایده را او پیشنهاد کرد ولی چیز زیادی در مورد بیماری ایدز نمی دانست .احساسش این بود که این گیاه قابلیت های ارزشمندی دارد. در اتیران مشخص شد که چطور باید از آن استفاده کرد. تمام فعالیتهای تحقیقاتی مربوط به این دارو در ایران انجام شد ودانش فنی ساخت آن متعلق به محققان کشور مان است. آیمد یک داروی ایرانی است وباید از نظر علمی قبولش کنیم ، هر چند که برخی افراد ابعاد سیاسی به ساخت آن داده اند.

در حال حاضر جهت ساخت وتولید آیمد از وزارت بهداشت مجوز گرفته شده است ودر تلاشیم تا از سازمان جهانی بهداشت هم مجوز بگیریم . در مورد داروهای ضد ایدز ،وقتی سازمان بهداشت تاییدیه بدهد ،تقریبا برای مصرف در کشورهای جهان کافی است .

در تحقیقات انجام شده آیمد را همزمان با داروی ضد رتروویروس به بیماران داده شده است وعارضه ای مشاهده نگردیده است . به نظر میرسد که تجویز همزمان آنها حتی موجب افزایش بیشتر CD4ها میشود.

اثر این دارو را در کودکان ،نوزادان ،مبتلایان به نارسایی های کبدی وکلیوی زنان باردار برسی نشده است . البته این مطالعات در برنامه ها ی بعدی گروه تحقیقاتی وجود دارند. در زنان باردار ، برای جلوگیری از انتقال ویروس به جنین ، باید داروهای ضد رترو ویروس تجویز شود.

احتمالا در سال 1386 ،در فاز چهارم روی 5000 بیمار مطالعه صورت خواهد گرفت . پروتکل پیشنهاد ی در کمیته ای بررسی خواهد شد و در صورتی که موفق به اخذ مجوز شود ، وزارت بهداشت این دارو را در اختیار بیماران ایرانی قرار خواهد داد .

خیر ،فقط داروهای ضد رتروویرس برای پیشگیری از ایدز استفاده می شوند آیمد فقط تحریک کننده وتحریک کننده دستگاه ایمنی است وادعایی برای خاصیت ضد ویروسش نداریم ، مگر آنکه در مطالعات بعدی چنین ادعایی ثابت شود.

 



سند علمی دانشگاه برنامه استراتژیک دانشگاه مدیریت حوادث و فوریت های پزشکی مـــاهنامه حـــیات مرکز هم اندیشی اساتید جشنواره شهید مطهری حاکمیــت بالینـــــی پورتال دستگاه های اجرایی استان پرسش های متداول Distance Learning College مجمع خیرین سلامت

اعضای هیات علمی کارکنان دانشگاه گالری عکس دانشگاه مرکز پاسخگویی 1490 نظام جامع پیشنهادات کانون دانش آموختگان ارتباط با مدیران راهنمای ارباب رجوع روش انجام خدمات فهرست خدمات قابل ارائه کمیته ها و شوراها

دریافت آنتی ویروس امور مشترکین ثبت نام و انتخاب واحد نوبت دهی درمانگاه ها رزرو شارژ اینترنتی غذا فیلم های آموزش سلامت روزنامه های ایران ثبت نام متقاضیان طرح پست الکترونیک دانشگاه دانشگاه های علوم پزشکی  

 


  Copyright @2018″ KAUMS دانشگاه علوم پزشکی کاشان 




 اگر به دنبال کسب اطلاعات جامعی در مورد عفونت HIV و بیماری ایدز هستید، با این مقاله همراه شوید.

HIV ویروس نقص ایمنی انسانی است. این ویروس موجب عفونت HIV می‌شود. نشانه‌ی اختصاری HIV ممکن است به خود ویروس و یا عفونت HIV اشاره داشته‌باشد. ایدز (AIDS) معرف نشانگان اکتسابی کمبود ایمنی است. ایدز پیشرفته‌ترین مرحله‌ی عفونت HIV است. ویروس HIV به سلول‌های سیستم ایمنی که با عفونت مبارزه می‌کنند، حمله کرده و آن‌ها تخریب می‌کند. از دست رفتن این سلول‌ها موجب ایجاد اختلال در عمکلرد بدن از نظر مقابله با عفونت‌ها و سرطان‌های خاص می‌شود. بدون درمان، HIV می‌تواند به تدریج سیستم ایمنی را تخریب کند و به حالت ایدز برسد.

به عقیده‌ی اکثر دانشمندان، منشا HIV شهر کینشاسا در جمهوری دموکراتیک کنگو بوده‌است. در حدود سال ۱۹۲۰ در این منطقه، ویروس HIV از گونه‌ی شامپانزه به انسان‌ها منتقل شد. این امر احتمالا در نتیجه‌ی شکار و خوردن شمپانزه‌هایی که حامل ویروس SIV که ویروسی بسیار نزدیک به HIV است، بوده‌است. مشخص نیست که تا دهه‌ی ۱۹۸۰ چه تعداد افراد این ویروس را به همراه داشته‌اند یا دچار ایدز بوده‌اند؛ HIV ناشناخته بود و انتقال آن با نشانه‌های قابل تشخیصی همراه نبود.درمان ايدز


ویروس HIV در نتیجه‌ی شکار و خوردن شمپانزه‌هایی که حامل ویروس SIV بوده‌اند، به انسان منتقل شده‌است

در حالیکه موارد پراکنده‌ای از موارد ایدز قبل از سال ۱۹۷۰ ثبت شده‌است، اطلاعات موجود حاکی از آن است که اپیدمی کنونی در اواسط تا آخر دهه‌ی ۱۹۷۰ آغاز شد. تا سال ۱۹۸۰ احتمالا HIV در پنج قاره (آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، اروپا، آفریقا و استرالیا) منتشر شد. در این دوره زمانی احتمالا چیزی حدود ۱۰۰ هزار تا ۳۰۰ هزار فرد عفونی بوده‌اند.

چهار گروه اصلی مهم از سویه‌های HIV وجود دارد (M، N، O و P) که با هم اختلافات ژنتیکی ناچیزی دارند. این موضوع حامی تئوری شکار است زیرا هر زمان که ویروس HIV از یک شمپانزه به یک انسان منتقل می‌شد، در داخل بدن انسان اندکی تکامل پیدا می‌کرد و سویه‌ای با اندکی تفات ایجاد می‌شد. این موضوع توجیه کننده این است که چرا بیش از یک سویه از ویروس HIV-1 وجود دارد. سویه‌ای ازHIV که بیش از همه مورد مطالعه قرار گرفته‌است، سویه HIV-1 از گروه M بوده‌است که همان سویه‌ای است که در کل جهان منتشر شده و مسئول اصلی عفونت‌های HIV در دنیای امروز است.

هنگامی که ویروس HIV وارد بدن انسان شد، مواد ژنتیکی خود را وارد DNAی سلول‌های ایمنی میزبان می‌کند. با انجام این کار، HIV سلول را مجبور می‌کند که کپی‌هایی از ویروس بسازد. در همین حال، برخی از سلول‌های ایمنی آلوده به ویروس HIV وارد یک حالت خاموش شده و ویروس جدیدی تولید نمی‌کنند. HIV می‌تواند برای مدت‌های طولانی در این انبار پنهان، مخفی بماند. درمان‌های فعلی HIV در کاهش تعداد ویروس‌های فعال در بدن بسیار موثر هستند ولی به این خوبی قادر به مقابله با ویروس‌های خاموش نبوده و به محض اینکه درمان متوقف شود، آن‌ها مجددا فعال می‌شوند. این موضوع یکی از دلایل اصلی این است که چرا ما هنوز قادر به درمان HIV نیستیم.




پژهشگران معتقدند که نهفتگی HIV یک تصادف نیست بلکه یک تاکتیک سنجیده برای بقا است. این تاکتیک یک مزیت تکاملی برای ویروس است زیرا در مکان‌هایی که ابتدا ویروس HIV وارد بدن می‌شود، سلول‌های ایمنی زیادی برای حمله‌ی این ویروس وجود ندارد و اگر همه‌ی آن‌ها با فعال شدن از بین بروند، چیزی برای ادامه‌یافتن عفونت باقی نخواهد ماند. ویروس HIV با استفاده از بهره‌برداری از یک پدیده‌ی طبیعی درون سلول که نوسانات تصادفی در بیان ژن (نویز) نامیده می‌شود، قادر به ایجاد یک وضعیت فعال یا خاموش است. ویروس HIV، با استفاده از مکانیسمی که پیرایش جایگزین (alternative splicing) نامیده می‌شود، ژن‌های خود را وارد سلول میزبان می‌کند.

ویروس HIV از طریق تماس با مایعات خاصی از بدن فرد دارای عفونت، منتشر می شود. این مایعات شامل خون، مایع منی، مایع کوپر، مایعات واژنی و رکتالی و شیر هستند. انتشار ویروس HIV از یک فرد به فرد دیگر انتقال HIV نامیده می‌شود. انتقال HIV از زن دارای HIV به کودکش طی دوران بارداری، در زمان زایمان یا تغذیه کودک از شیر مادر، انتقال مادر به کودک خوانده می‌شود.

در ایالات متحده آمریکا این ویروس عمدتا طی راه‌های زیر انتشار می‌یابد:

به منظور کاهش خطر ابتلا به HIV، باید در طول رابطه جنسی از کاندوم به شکل صحیح و مداوم استفاده شود، تعداد شرکای جنسی کاهش پیدا کند و هرگز ابزار تزریق به اشتراک گذاشته نشوند. همچنین می‌توان از روش پیشگیری قبل از برخورد (PrEP) که روشی برای پیشگیری از ابتلای به HIV است و شامل استفاده از داروهای خاص HIV به صورت روزانه است، استفاده کرد.



روش PrEP زمانی مطرح می‌شود که افراد در معرض خطر بالای عفونت HIV، به صورت روزانه از داروهایی استفاده کنند که احتمال ابتلای خود را کاهش دهند. روش PrEP می‌تواند از ماندن و انتشار ویروس در بدن ممانعت کند. این روش در صورتی که به عنوان یک نسخه‌ی تجویزی به صورت مرتب استفاده شود، بسیار موثر است ولی اگر مصرف آن مداوم نباشد، میزان اثرگذاری آن کمتر می‌شود. رعایت منظم و روزانه‌ی توصیه‌های روش PrEP خطر ابتلای به HIV را در نتیجه‌ی رابطه جنسی، تا بیش از ۹۰ درصد کاهش می‌دهد. در میان افرادی که دارو تزریق می‌کنند، این روش خطر ابتلا را تا بیش از ۷۰ درصد کم می‌کند. طی رابطه‌ی جنسی اگر از تلفیق این روش و دیگر روش‌های حفاظتی استفاده شود، خطر ابتلا بسیار کمتر خواهد شد.

انتقال مادر به کودک شایع‌ترین راه ابتلای کودکان به عفونت HIV است. داروهای HIV که به مادر مبتلا به این بیماری طی دوران بارداری و زایمان و نیز بعد از تولد به نوزاد داده می‌شود، خطر انتقال مادر به فرزند را کاهش می‌دهند.

ویروس HIV از طریق دست‌دادن یا در آغوش گرفتن فرد مبتلا، منتقل نمی‌شود. این ویروس همچنین از طریق تماس با وسایلی نظیر ظروف یا دستگیره‌های دری که توسط یک مبتلای به HIV استفاده شده‌است، منتقل نمی‌شود. این ویروس از طریق هوا، پشه و دیگر حشرات مکنده‌ی خون نیز انتشار پیدا نمی‌کند.

طی دو تا چهار هفته پس از عفونت HIV، برخی افراد ممکن است نشانه‌هایی مانند علایم آنفلوآنزا نظیر تب، لرز و بثورات جلدی را تجربه کنند. این علایم ممکن است برای چند روز تا چند هفته تداوم داشته باشند. پس از این مرحله ابتدایی عفونت HIV، ویروس در سطوح بسیار کم شروع به تکثیر می‌کند. بیشتر علایم شدید عفونت HIV مانند عفونت‌های فرصت‌طلب، برای مدت‌ها تظاهر پیدا نمی‌کنند. عفونت‌های فرصت‌طلب، عفونت‌ها و سرطان‌هایی هستند که در افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف بسیار بیشتر و شدیدتر نسبت به افرادی که دارای سیستم ایمنی سالمی هستند، بروز می‌کنند. بدون درمان با داروهای HIV، این عفونت معمولا طی ده سال یا بیشتر تبدیل به بیماری ایدز می‌شود، هرچند در برخی افراد این روند ممکن است سریع‌تر هم اتفاق افتد. انتقال HIV در هر مرحله از عفونت امکان‌پذیر است، حتی اگر فردی که دارای این عفونت است، هیچ علامتی را نشان ندهد.

نشانه‌های عفونت حاد HIV که طی هفته‌های نخست عفونت بروز کرده و اغلب با آنفلوآنزا اشتباه گرفته می‌شوند، عبارتند از : سردرد، سرفه و گلو درد، دردهای عضلانی و مفصلی، تب، بثورات جلدی، اسهال و استفراغ، تورم گره‌های لنفاوی و زخم‌های دهانی

 


علایمی نظیر تب، ضعف و کاهش وزن ممکن است علامتی از این باشند که فرد دارد به سمت ایدز پیش می‌رود. اگرچه معیار اصلی تشخیص ایدز بر اساس موارد زیر است:

هر چند در مرحله ایدز سیستم ایمنی به شدت آسیب می‌بیند ولی باز هم داروهای HIV می‌توانند به افراد در این مرحله از عفونت نیز کمک کنند.


سلول‌های CD4، سلول‌های سفید خونی هستند که نقش مهمی در سیستم ایمنی دارند. شمار سلول‌های CD4 شاخصی از سلامتی سیستم ایمنی است. سیستم ایمنی، سیستم دفاعی طبیعی بدن علیه عوامل بیماری‌زا، عفونت‌ها و بیماری‌ها است. تعداد سلول‌های CD4، شمار سلول‌های CD4 موجود در یک میلی‌متر مکعب خون است. تعداد بالاتر نشان‌دهنده‌ی یک سیستم ایمنی قوی‌تر است. شمار سلول‌های CD4 فردی که مبتلا به عفونت HIV نیست، می‌تواند چیزی بین ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ باشد. افرادی که با عفونت HIV زندگی می‌کنند و دارای شمار CD4 بیش از ۵۰۰ هستند، نیز در شرایط سلامتی مناسبی به سر می‌برند. اما افراد دارای عفونت HIV که دارای تعداد CD4 زیر ۲۰۰ هستند، در خطر بالای ابتلا به ییمار‌ های جدی قرار دارند. تمام افرادی که مبتلا به این بیماری هستند باید تحت درمان HIV قرار گیرند و این خصوصا برای افرادی که دارای CD4 کمتری هستند، حیاتی است.

اگر فردی که این عفونت را به همراه دارد، درمانی برای بیماری‌اش دریافت نکند، شمار CD4 او با گذشت زمان کاهش می‌یابد. هر چه این تعداد کم‌تر شود، آسیب‌های بیشتری به سیستم ایمنی وارد شده و خطر بیماری بیشتر می‌شود. با قرار گرفتن تحت درمان خاص این بیماری، تعداد سلول‌های CD4 باید به تدریج افزایش پیدا کند.

نمودار زیر بار ویروسی (viral load) و تعداد سلول‌های CD4 در فرد مبتلا به عفونت HIV را که تحت درمان قرار نگرفته‌است، نشان می‌دهد. به طور کلی مراحل این بیماری عبارتند از مرحله عفونت حاد (acute infection)، عفونت بدون علامت (asymptomatic infection)، مرحله علایم (symptomatic) و نهایتا مرحله‌ی رسیدن به ایدز.




تنوع در تعداد سلول‌های CD4


تعداد سلول‌های CD4 می تواند بین افراد مختلف، بسیار متغیر باشد. تعداد سلول‌های CD4 ممکن است در پاسخ به عوامل مختلفی نظیر ورزش، کمبود خواب یا سیگار کشیدن دچار نوسان شود. به جای توجه بیش از اندازه به نتایج این آزمایش، بهتر است که روند تغییرات تعداد CD4 طی زمان بررسی شود. بهترین کار این است که برای تکرار اندازه‌گیری در زمان مشابه و به همان کلینیک مراجعه شود. اگر فرد در همان زمان دارای عفونت دیگری مانند آنفلوآنزا یا تب‌خال باشد، باید با کارشناس در مورد عقب انداختن زمان آزمایش شمارش سلول‌ها مشورت کند.

درصد CD4


علاوه بر شمارش تعداد سلول‌های CD4، گاهی درصد سلول‌های CD4 هم اندازه‌گیری می‌شود. درصد سلول‌های CD4، درصد سلول‌های سفید خون (لنفوسیت‌ها) که از نوع CD4 هستند، می‌باشد. سیستم ایمنی حاوی سلول‌های مختلفی است. دو نوع مهم از لنفوسیت‌ها عبارتند از سلول‌های نوع T و سلول‌های نوع B. سلول‌های CD4 نوعی از سلول‌های T هستند. بنابراین درصد سلول‌های CD4، نشان‌دهنده‌ی تعداد سلول‌های CD4 نسبت به دیگر سلول‌های ایمنی است. اگرچه به طور کلی توصیه نمی‌شود که درصد CD4 به عنوان معیار کلی سلامت سیستم ایمنی یک فرد بالغ مورد استفاده قرار بگیرد ولی می‌تواند در برخی شرایط سنجه‌ی مفیدی باشد، برای مثال اگر درصد سلول‌های CD4 از تعداد سلول‌های CD4 بسیار متفاوت باشد، ممکن است نشان‌دهنده‌ی مشکلات سلامتی دیگری باشد. یکی از مواردی که پزشک ممکن است درصد CD4 را اندازه‌گیری کند وضعیتی است که در آن تنوع زیادی در تعداد سلول‌های CD4 بین یک آزمایش و آزمایش دیگر وجود دارد.

HIV ویروسی است که روی سیستم ایمنی تاثیر می‌گذارد. گره‌های لنفاوی نیز بخشی از این سیستم هستند. زمانی که فردی در معرض ویروس HIV قرار می‌گیرد، ممکن است گره‌های لنفاوی او متورم شوند. یک گره‌ی لنفاوی، توده‌ی بافتی کوچک و لوبیاشکلی است که به عنوان بخشی از سیستم لنفاوی، در مبارزه با عفونت‌ها نقش دارد. گاهی اشتباها به آن‌ها غدد لنفاوی گفته می‌شود. غده‌ها سازنده یا ترشح‌کننده یک سری مواد خاص هستند در حالیکه گره‌های لنفاوی تنها به عنوان فیلتر عمل می‌کنند.


درمان ايدز


گره‌های لنفاوی متورم می‌تواند یکی از نشانه‌های اولیه عفونت HIV باشد

یک گره لنفاوی در صورتی متورم در نظر گرفته می‌شود که اندازه‌ی قطر آن بیش از یک سانتی‌متر باشد. انواع مختلفی از عفونت‌ها می‌توانند موجب این وضعیت شوند. گره‌های لنفاوی متورم می‌تواند یکی از نشانه‌های اولیه HIV باشد. گره‌های لنفاوی موجود در گردن، کشاله ران و زیر بغل بیشتر تحت‌تاثیر این وضعیت قرار می‌گیرند. حدود ۶۰۰ گره لنفاوی در کل بدن وجود دارد. برخی در بافت‌های عمیق هستند اما برخی دیگر به صورت خوشه‌هایی نزدیک پوست قرار دارند. در جریان یک عفونت، فرد ممکن است آن‌ها را در نواحی گردن، زیر بغل و کشاله‌ی ران خود احساس کند.

افرادی که لازم است به پزشک مراجعه کنند:


اگر فرد دارای گره‌های لنفاوی متورم بوده و نیز دارای یکی از نشانه‌های کاهش وزن، تعرق شبانه، خستگی و کوفتگی یا تب مداوم باشد، باید حتما به پزشک مراجعه کند.

پزشک در ابتدا برای تشخیص علت تورم گره‌های لنفاوی یک معاینه‌ی فیزیکی انجام می‌دهد و سولاتی در مورد نشانه‌ها و فعالیت‌های اخیر فرد می‌پرسد. در این راستا ممکن است از نمونه خون یا بافت هم برای تشخیص استفاده کنند. مایع گره لنفاوی نیز ممکن است استخراج شده و کشت داده شود تا مشخص شود (در صورت وجود) چه نوع باکتری‌هایی در آن وجود دارند. علت تورم گره‌های لنفاوی، یک بیماری ویروسی هم می‌تواند باشد. اگر فرد دچار تورم گره‌های لنفاوی، اخیرا در معرض HIV قرار گرفته باشد، باید این موضوع را با پزشک در میان بگذارد. اگر HIV وجود داشته باشد، درمان زودهنگام در پیشگیری یا تاخیر پیشرفت ویروس موثر خواهد بود.

این مرحله از عفونت HIV، زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی به شدت آسیب دیده‌باشد و نسبت به عفونت‌های فرصت‌طلب آسیب‌پذیر شده‌باشد. در حالت ایدز، تعداد سلول‌های CD4 به زیر ۲۰۰ سلول در هر میلی‌متر مکعب خون می‌رسد. همچنین اگر فردی دچار یک یا دو مورد از عفونت‌های فرصت‌طلب شده‌باشد، قطع‌نظر از تعداد سلول‌های CD4، آن فرد مبتلا به ایدز در نظر گرفته می‌شود.

بدون انجام درمان، افرادی که به مرحله‌ی ایدز می‌رسند، معمولا حدود ۳ سال زنده می‌مانند. وقتی یک بیماری خطرناک از نوع عفونت‌های فرصت‌طلب پیش آید، طول عمر مورد انتظار فرد مبتلا بدون انجام درمان، حدود یک سال خواهد بود. برای افرادی که مبتلا به ایدز تشحیص داده شده‌باشند درمان‌های ضد رتروویروسی (ART) کمک کننده‌است و می‌تواند موجب زنده‌ماندن آن‌ها شود. احتمالا انجام درمان برای افراد دارای HIV، بدون توجه به زمان آغاز این عفونت، مفید است اما افرادی که سریعا پس از درگیر شدن با HIV از درمان‌های ART استفاده می‌کنند، مزایای درمانی بیشتری دریافت خواهند کرد نسبت به افرادی که وقتی به ایدز رسیدند، درمان را آغاز ‌کنند.

در آمریکا بیشتر افراد دارای HIV به علت انجام درمان‌های ART به مرحله‌ی ایدز نمی‌رسند و بیماری متوقف می‌شود. افراد دارای HIV که زودتر شناسایی شوند، می‌توانند دارای طول عمری در حدود افرادی که دارای HIV نیستند، باشند. البته سرعت رسیدن افراد دارای HIV، به این مرحله متفاوت است و به عوامل زیادی از جمله پشت‌صحنه‌ی ژنتیکی آن‌ها، وضعیت سلامتی آن‌ها قبل از عفونی‌ شدن، تعداد ویروسی که آن‌ها در معرض آن قرار گرفته‌اند، زمان تشخیص عفونت و آغاز درمان، نحوه‌ی مصرف داروها و دیگر فعالیت‌های مرتبط با سلامتی نظیر رژیم غذایی و مصرف دخانیات بستگی دارد.

سل: در کشورهای فقیر، سل رایج‌ترین عفونت فرصت‌طلبی است که سراغ افراد دارای HIV می‌آید. این بیماری یکی از علت‌های اصلی مرگ در بین افراد مبتلا به ایدز است.

سیتومگالوویروس: این ویروس تبخال در مایعات بدن نظیر بزاق، خون، ادرار، مایع منی و شیر وجود داشته و از این طریق نیز منتقل می‌شود. یک سیستم ایمنی سالم به این ویروس حمله می‌کند و آن را در بدن غیر فعال و خاموش می‌کند ولی اگر سیستم ایمنی ضعیف شده باشد، ویروس فرصتی به دست آورده و موجب ایجاد آسیب به چشم، مجرای گوارشی، ریه‌ها و دیگر اندام‌های بدن می‌شود.

کاندیدیازیس یا برفک: کاندیدیازیس یک عفونت مرتبط با HIV است. این عفونت قارچی باعث التهاب شده و پوشش ضخیم سفیدرنگی روی غشای مخاطی دهان، زبان، مری و یا واژن ایجاد می‌کند.

ﻣﻨﻨﮋﯾﺖ ﮐﺮﯾﭙﺘﻮﮐﻮﮐﯽ: مننژیت، التهاب غشاها و مایعات اطراف مغز و نخاع است. ﻣﻨﻨﮋﯾﺖ ﮐﺮﯾﭙﺘﻮﮐﻮﮐﯽ یک عفونت سیستم عصبی مرکزی است که در موارد HIV معمول بوده و توسط قارچی که در خاک وجود دارد، ایجاد می‌شود.

توکسوپلاسموزیس: این عفونت مرگبار توسط توکسوپلاسما گوندی، انگلی که عمدتا توسط گربه‌ها انتشار می‌یابد، ایجاد می‌شود. گربه‌های آلوده انگل را همراه با مدفوع دفع می‌کند و این انگل سپس به دیگر حیوانات یا انسان‌ها منتقل می‌شود. با رسیدن انگل به مغز ، تشنج اتفاق خواهد افتاد.

کریپتوسپوریدیوزیس: این عفونت توسط یک انگل روده‌ای که معمولا در حیوانات یافت می‌شود، ایجاد می‌شود. هنگامی که انسان آب یا غذای آلوده به این انگل را مصرف کند، این انگل به او منتقل می‌شود. انگل در روده‌ها و مجاری صفراوی رشد کرده و موجب اسهال شدید و مزمن در افراد مبتلا به ایدز می‌شود.

سارکوم کاپوسی: تومور دیواره‌ی رگ‌های خونی، این سرطان در افرادی که مبتلا به HIV نیستند، نادر است ولی در افراد HIV مثبت، معمول است. این بیماری به صورت زخم‌های صورتی، قرمز یا بنفش روی پوست و دهان بروز می‌کند. در افرادی که دارای پوست تیره‌تری هستند، رنگ این ضایعات ممکن است قهوه‌ای تیره یا سیاه باشد. سارکوم کاپوسی می‌تواند ارگان‌های داخلی از جمله مجرای گوارشی و ریه‌ها را نیز درگیر کند.

لنفوم: این سرطان در سلول‌های سفید خون حادث می‌شود. شایع‌ترین نشانه‌ی اولیه، تورم بدون درد گره‌های لنفاوی در گردن، زیر بغل و کشاله ران است.

درﻣﺎن ﺿﺪ رﺗﺮووﻳﺮوﺳﻲ (ART) یعنی استفاده از داروهای HIV برای درمان عفونت HIV. افراد تحت این درمان، به طور روزانه ترکیبی از داروهای HIV را که یک رژیم HIV نامیده می‌شود، دریافت می‌کنند. ART از تکثیر ویروس HIV ممانعت می‌کند و مقدار این ویروس را در بدن کاهش می‌دهد. داشتن تعداد کمتری از ویروس HIV در بدن، از سیستم ایمنی حفاظت می‌کند و از پیشرفت عفونت HIV و تبدیل شدن آن به ایدز جلوگیری می‌کند. هر فردی که مبتلا به این عفونت است، باید از ART استفاده کند. البته ART نمی‌تواند، HIV را درمان کند ولی این داروها به افراد مبتلا کمک می‌کنند که زندگی طولانی‌تر و سالم‌تری داشته‌باشند. ART خطر انتقال ویروس را نیز کاهش می‌دهد.

منظور از انتقال HIV از مادر به کودک، انتشار ویروس HIV از زنی که با HIV زندگی می‌کند به فرزند او طی دوران بارداری، زایمان یا تغذیه از شیر او است. به علت استفاده از داروهای HIV و دیگر استراتژی‌ها، خطر انتقال مادر به کودک می‌تواند تا دو درصد و حتی کمتر شود. خطر انتقال مادر به کودک در موارد زیر کمتر است:

مرکز پیشگیری و کنترل درمان (CDC) توصیه می‌کند که تمام زنان باردار یا زنانی که قصد دارند باردار شوند، بهتر است یک آزمایش HIV بدهند. زنان باردار دارای HIV، داروهای HIV را برای کاهش خطر انتقال مادر به کودک و نیز برای حفاظت از سلامتی خودشان دریافت می‌کنند. توصیه شده‌است که هر فرد دارای HIV باید از داروهای HIV استفاده کند. این داروها به افراد مبتلا کمک می‌کنند که دارای عمر طولانی‌تر و زندگی سالم‌تری باشند و نیز احتمال انتقال HIV را نیز کاهش دهند.

نحوه‌ی عملکرد داروهای HIV، پیشگیری از تکثیر این ویروس است و از این راه، تعداد این ویروس یا بار ویروسی بدن را کاهش می‌دهند. داشتن تعداد کمتری HIV در بدن از سلامتی یک زن محافظت می‌کند و در عین حال احتمال انتقال HIV به کودکش را طی دوره‌ی بارداری و زایمان کاهش می‌دهد.

برخی از داروهای HIV از طریق جفت از زن باردار به جنین منتقل می‌شود. این داروها، از جنین در برابر عفونت HIV به ویژه طی زایمان طبیعی نوزاد و زمانی که او از مجرای تولد عبور می‌کند و در معرض ویروس HIV موجود در خون یا دیگر مایعات مادر قرار می‌گیرد، محافظت می‌کند. در برخی شرایط زن دارای HIV ممکن است برای کاهش خطر انتقال ویروس به فرزند طی زایمان طبیعی، عمل سزارین انجام دهد. نوزادان تولد یافته از مادران دارای HIV برای ۴ تا ۶ هفته پس از تولد داروهای HIV را دریافت می‌کنند. داروهای HIV خطر عفونی‌شدن را در نتیجه‌ی ویروس HIV که ممکن‌است طی زایمان وارد بدن نوزاد شده باشد، کاهش می‌دهند.




بیشتر داروهای HIV برای استفاده در دوران بارداری بی‌خطر هستند. به طور کلی داروهای HIV خطر نقایص تولد را افزاییش نمی‌دهند. پزشکان می‌توانند مزایا و خطرات داروهای خاص HIV را برای کمک به زنان دارای HIV بگویند تا آن‌ها تصمیم بگیرند که چه داروهایی را طی دوران بارداری استفاده کنند.

از آن جایی که ویروس HIV می تواند از طریق شیر مادر انتقال پیدا کند، زنان دارای HIV، نباید به نوزادان خود شیر بدهند. گزارش‌هایی در مورد عفونی‌ شدن کودکانی که غذای جویده شده توسط فرد دارای HIV  را خورده‌اند، وجود دارد، بنابراین نباید به بچه‌ها غذای از پیش جویده شده داد.

تمام زنان باردار مبتلا به HIV باید هر چه زودتر اقدام به مصرف دارو کنند. به طور کلی زنانی که در هنگام باردار شدن در حال مصرف این داروها بوده‌اند باید در کل دوران بارداری هم مصرف این داروها را ادامه دهند. انتخاب یک رژیم دارویی HIV برای استفاده در دوران بارداری بستگی به عوامل مختلفی از جمله استفاده‌ی گذشته و حال آن زن از داروهای HIV، دیگر مشکلات پزشکی که او ممکن‌است داشته باشد و نتایج آزمون‌های تست مقاومت دارویی دارد. به طور کلی زنان باردار دارای HIV هم باید همان رژیم‌های دارویی توصیه‌شده برای افراد بالغ غیر باردار را مصرف کنند مگر اینکه خطر تاثیرات جانبی شناخته‌شده برای یک زن باردار یا فرزندش از مزایای آن رژیم دارویی بیشتر باشد. همچنین رژیم دارویی باید حتی با وجود تغییرات مرتبط با بارداری، قادر به کنترل HIV یک زن باشد.



در بیشتر موارد زنانی که در حال رعایت یک رژیم دارویی موثر HIV هستند، باید طی بارداری نیز همین رژیم را دنبال کنند. اما گاهی رژیم HIV یک زن ممکن است طی بارداری تغییر کند. برای مثال یک تغییر در داروهای HIV ممکن است لازم باشد تا از افزایش خطر اثرات جانبی طی دوران بارداری کم شود. گاهی تغییر در مقدار یک داروی HIV می‌تواند به جبران تغییرات مرتبط با بارداری که موجب می‌شود جذب دارو برای بدن دشوارتر شود، کمک کند. اما قبل از انجام هر گونه تغییری در یک رژیم دارویی باید با پزشک مشورت شود.

خطر انتقال مادر به فرزند طی یک زایمان طبیعی که کودک در معرض خون و مایعات مادر قرار می‌گیرد، بیشترین مقدار است. طی زایمان، داروهای HIV که از طریق جفت از مادر به فرزند منتقل شده‌است، از انتقال ویروس به فرزند جلوگیری می‌کند. زنانی که در حال مصرف داروهای HIV هستند، وقتی زمان زایمانشان فرا می‌رسد، باید مصرف داروها را طبق برنامه ادامه دهند. زنان دارای بار ویروسی بالا (بیش از هزار کپی در میلی‌لیتر) یا نامشخص، در نزدیکی زمان زایمان باید یک داروی HIV را که رتروویر (زایدووودین) نامیده می‌شود، به صورت تزریق داخل وریدی دریافت کنند. این دارو به آسانی از راه جفت به جنین انتقال پیدا می‌کند و از او در برابر ویروس‌های HIV که طی زایمان از مادر منتقل می‌شود، محافظت خواهد کرد.

یک عمل سزارین برنامه‌ریزی شده، می‌تواند خطر انتقال HIV را در زنانی که دارای بار ویروسی بالا یا ناشناخته‌ای در نزدیکی زایمان هستند، کاهش دهد. عمل سزارین برای کاهش خطر انتقال مادر به کودک برای هفته‌ی ۳۸ ام بارداری، یعنی ۲ هفته زودتر از زمان مورد انتظار زایمان، برنامه‌ریزی می‌شود.

استفاده مداوم از داروهای HIV از پیشرفت ویروس و ایجاد بیماری ایدز جلوگیری می‌کند و خطر انتقال ویروس HIV را هم کاهش می‌دهد. البته در مورد ادامه همان داروها بعد از زایمان یا تغییر آن‌ها باید با پزشک مشورت کرد.

به طور کلی نوزادان متولد شده از مادران دارای HIV داروی رتروویر را برای ۴ تا ۶ هفته بعد از تولد دریافت می‌کنند. هنگامی که این دوره ۴ تا ۶ هفته‌ای مصرف رتروویر به پایان رسید، نوزادان دارویی به نام باکتریم دریافت می‌کنند. این دارو موجب پیشگیری از ابتلای نوزاد به نوعی ذات‌الریه (Pneumocystis jirovecii) که در افراد دارای HIV بروز می‌کند، می‌شود. اگر آزمایش HIV نشان دهد که یک نوزاد دارای HIV نیست، مصرف باکتریم متوقف می‌شود.

آزمایش HIV معمولا در زمان‌های ۱۴ تا ۲۱ روزگی، ۱ تا ۲ ماهگی و دوباره ۴ تا ۶ ماهگی روی نمونه خون نوزاد انجام می‌شود.

برای اطمینان حاصل کردن از اینکه یک نوزاد HIV ندارد:

نتایج دو آزمایش ویروس‌شناسی باید منفی باشد. نخستین نتیجه‌ی منفی باید حاصل آزمایشی باشد که وقتی نوزاد یک ماهه یا بزرگ‌تر است، انجام شده باشد و دومی باید حاصل آزمایشی روی نوزاد ۴ ماهه یا بیشتر باشد.




برای اطمینان حاصل کردن از اینکه نوزادی دارای HIV است:

نتایج حاصل از دو آزمایش ویروس‌شناسی باید مثبت باشد. اگر نتایج آزمایش‌ها نشان‌دهنده‌ی این باشد که نوزاد HIV مثبت است، رژیم دارویی نوزاد از رتروویر به ترکیبی از داروهای HIV، تغییر می‌کند.

منطقه‌ی خاورمیانه و شمال آفریقا (Middle East and North Africa :MENA) دارای پایین‌ترین شیوع HIV در جهان هستند (۰/۱ درصد). در این منطقه در سال ۲۰۱۶، تعداد ۲۳۰ هزار فرد دارای HIV ثبت شدند. کشورهای جنوب آفریقا دارای بیشترین شیوع را در بین کل مناطق دارند (۷/۱ درصد). البته علی‌رغم شیوع کم، منطقه‌ی MENA در حال تبدیل شدن به یک منطقه‌ی نگران‌کننده است. در سال ۲۰۱۶، MENA به همراه اروپای شرقی و آسیای مرکزی، منطقه‌ای بود که شاهد مرگ افراد بالغ مبتلا به ایدز بود (۱۱ هزار مورد). این امر نتیجه‌ای از دسترسی بسیار ضعیف به درمان‌های ضدرتروویروسی (ART) بوده‌است: تنها ۲۴ درصد افراد نیازمند به درمان به آن دسترسی داشتند؛ رقمی که بسیار پایین‌تر از استانداردهای جهانی است. علاوه بر این، در سال ۲۰۱۶ حدود ۱۸ هزار مورد جدید عفونت HIV مشاهده شده است (یعنی تنها یک کاهش ۴ درصدی در شیوع نسبت به سال قبل). بیش از نیمی از عفونت‌های جدید ثبت شده طی این سال مربوط به ایران، سودان و سومالی بوده‌اند. راه‌های انتقال این بیماری بین کشورهای مختلف این مناطق متفاوت است. برای مثال در ایران، لیبی و مراکش بیشترین شیوع در انتقال بیماری مربوط به افرادی که مواد مخدر تزریق می‌کنند و شبکه‌ی روابط جنسی آن‌ها است. در کشورهایی نظیر سومالی و جیبوتی، عمده انتقال ویروس HIV مربوط به کارگران جنسی است.


شیوع HIV بین افراد بین ۱۵ تا ۴۹ سال در جهان طبق آمار سال ۲۰۱۷ سازمان جهانی بهداشت

اگرچه در سال‌های اخیر پیشرفت چشم‌گیری در شناخت اپیدمی جهانی HIV صورت گرفته‌است ولی شناخت اپیدمی این بیماری در این منطقه با محدودیت رو‌به‌رو است و اطلاعات دقیقی در ارتباط با آمار مربوط به HIV و ایدز در دسترس نیست. در حال حاضر تنها ۴ کشور از ۲۳ کشور منطقه MENA دارای سیستم نظارتی دقیقی برای پی گیری اپیدمی خود هستند. به عنوان یک پیامد، منطقه‌ی MENA از دستیابی به اهداف ۹۰-۹۰-۹۰، برنامه‌ی مشترک ملل متحد برای کاهش این بیماری بسیار فاصله دارد. در سال ۲۰۱۶، در کشورهای این منطقه، تنها ۵۸ درصد افرادی که دارای HIV بودند، از وضعیت خود آگاهی داشتند و ۴۱ درصد افراد آگاه از مشکل، تحت درمان بودند و تنها ۶۶ درصد افراد تحت درمان، دارای وضعیت سرکوبی ویروس بودند.



طرح جهانی ۹۰-۹۰-۹۰ هدف درمانی بلند پروازانه شناسایی، درمان و سرکوب بیماری در ۹۰ درصد مبتلایان، برای پایان بخشیدن به اپیدمی ایدز


در سال ۲۰۱۶، جمهوری اسلامی ایران دارای ۵ هزار مورد جدید عفونتHIV بود و ۴ هزار مرگ مربوط به ایدز اتفاق افتاد. در سال ۲۰۱۶ ، ۶۶ هزار فرد دارای HIV وجود داشتند که از بین آن‌ها ۱۴ درصد به درمان ضد رتروویروسی دسترسی داشتند (البته احتمالا آمار واقعی افراد دارای HIV خیلی بیشتر است). در بین زنان بارداری که با HIV زندگی می‌کردند، ۵۱ درصد برای جلوگیری از انتقال ویروس به فرزند تحت درمان بودند و از میان افراد دارای HIV، حدود ۸ درصد دارای بار ویروسی سرکوب‌شده بودند. در ایران اصلی‌ترین عوامل انتشار این بیماری عبارتند از :

از سال ۲۰۱۰، میزان عفونت‌های جدید HIV تا ۲۱ درصد افزایش یافته‌است و مرگ‌‌و‌میر ناشی از ایدز ۱۴ درصد کاهش پیدا کرده‌است. استراتژی نخست کشور ایران در مقابله با این بیماری، ایمنی خون و اجرای برنامه‌هایی برای افرادی که دارو تزریق می‌‌کنند، بوده‌است که این تلاش به طور موثری پیشرفت اپیدمی در این گروه را متوقف کرده‌است. پس از آن تمرکز برنامه‌ها روی دیگر جمعیت‌ها و نیز حذف انتقال مادر به کودک بوده‌است.


لطفا در نظر داشته باشید که زومیت در صورت مشاهده‌ی دیدگاه خلاف قوانین سایت، این حق را دارد که دیدگاه کاربر را بدون اطلاع قبلی پاک کند. همچنین در صورت تکرار در نقض قوانین سایت، به صلاح‌دید زومیت، حساب کاربری کاربر خاطی مسدود خواهد شد.

در صورت مشاهده‌ی تاپیک ها و پست های توهین آمیز یا خلاف قوانین از بحث کردن و پاسخ دادن به آن‌ها جدا خودداری کرده و صرفا موضوع را از طریق آیکون گزارش به اطلاع ما برسانید.


کمی از تکنولوژی فاصله بگیرید


زومیت توسط سرورهای آسیاتک میزبانی و پشتیبانی می‌شود تولید و توسعه نرم‌افزار زومیت توسط شرکت آویژه انجام می‌شود.


واژه «درمان» واژه ای است که معمولاً در مورد بیماری ایدز به کار برده نمی شود. از ۳۵ سال پیش که اولین موارد ابتلا به ویروس اچ آی وی، که ویروس مسئول بیماری ایدز است، کشف شد پزشکان و محققان درمان این بیماری را تنها رویایی دست نیافتنی و حداقل در دوردست تصور می کرده اند. ناامیدی و کشف نشدن روش درمانی برای بیماری ایدز در این موضوع نهفته است که ویروس اچ آی وی با هر ویروس دیگری که انسان با آن روبرو شده متفاوت است. این ویروس سلول های سیستم ایمنی بدن را نابود می کند؛ همان سلول هایی که ظاهراً باید در مقابل این ویروس نیز مانند ویروس ها و عوامل بیماری زای دیگر مقابله کرده و آن ها را نابود سازند.


علاوه بر این، ویروس مولد بیماری ایدز در درون سلول های ایمنی بدن لانه گزیده، به کمین می نشیند و زمانی که قدرت دفاعی سیستم ایمنی به کمترین حد ممکن برسد آخرین حمله مرگبار خود را به شکل یک شبیخون شبانه انجام می دهد که چیزی جز مرگ را در پی نخواهد داشت. نمی توان گفت که این حمله نهایی ناخوشایند چه زمانی اتفاق می افتد و گاه چند ماه پس از ورود عامل بیماری به داخل سلول های ایمنی و گاه سال ها بعد از آن رخ می دهد. اما این روزها برای اولین بار از تاریخ شروع اپیدمی ایدز که تاکنون بیش از ۳۷ میلیون نفر را در سراسر جهان به خود مبتلا کرده، محققان با ملاحظات و احتیاط هایی چند بیش از پیش به دستیابی به یک روش درمانی امیدوار شده اند و قصد تحقق آن را دارند.


درمان ايدز

محققان دیگر روش های پنهان شدن و تکثیر ویروس اچ آی وی در سلول های ایمنی بدن انسان و دور ماندن از چشم های تیزبین این سیستم قدرتمند را شناسایی کرده اند و پیشنهادهای جالب و ظاهراً عملی در مورد روش هایی برای بیرون کشیدن این ویروس مرگبار از مخفیگاه و نابودی آن دارند. از این رو موسسه ملی سلامت ایالات متحده در کنار چند موسسه دیگر سرمایه گذاری گسترده ای بر روی این پروژه تحقیقاتی کرده اند تا نه تنها راهی برای درمان بیماری ایدز پیدا کنند بلکه به طور کلی این بیماری را ریشه کن نمایند. روونا جانستون، مدیر و مسئول یکی از این موسسات تحقیقاتی می گوید:” قطعاً ایدز قابل درمان است سوال بزرگ این است که چگونه”.


پزشکان امروزه مشکلی با کنترل کردن ویروس اچ آی وی و بیماری ایدز در افرادی که به آن مبتلا می شوند ندارند و این مهم با بهره گیری از داروهای آنتی رترووایرال (antiretroviral) ممکن شده است که ویروس را پس از راه یافتن به درون سلول های سالم از تکثیر و ازدیاد و همچنین انتقال به دیگر سلول ها باز می دارد. اگر ویروس اچ آی وی نتواند نسخه های جدیدی از خود تولید کرده و به عبارت ساده تکثیر کند، دیگر نمی تواند سول های سالم جدیدی را مبتلا سازد. از این رو زندگی سالم تر و طولانی تری در انتظار شخص مبتلا به ویروس اچ آی وی خواهد بود. اما در حالی که این داروهای امروزی بسیار قدرتمند هستند اما برای سرکوب کردن ویروس بیماری باید به صورت روزانه مصرف شوند و نمی توان بدن را از سلول های آلوده شده به ویروس پاک کرد.


گاهی نیز ویروس اچ آی وی برای این که قدرت خود را حفظ نماید و از درافتادن با سلول های سیستم ایمنی بدن دوری کند دست به تولید نسخه های جدیدی از خود نمی زند اما به حالت پنهان و مخفی در درون سلول های آلوده باقی می ماند. دکتر رابرت سیلیسیانو، استاد کالج پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز که برای اولین بار حالت سکون و کمون این سلول های مرگبار را شناسایی کرد در این باره چنین می گوید:” این داروها به میزان قابل توجهی در جلوگیری از تکثیر ویروس [اچ آی وی] موفق بوده اند. مشکل این است که نوعی از ویروس اچ آی وی نیز وجود دارد که تکثیر نمی شود و در حالت خوابیده است و تحت تاثیر این داروها قرار نگرفته و توسط سیستم ایمنی نیز شناسایی نمی شود”.


ویروس هایی وجود دارند که به محض متوقف شدن مصرف دارو یا مصرف نامنظم آن ها توسط بیمار با قدرت بازگشته و روند مخرب خود را از نو آغاز می کنند. اما اخیراً در کنفرانسی که در زمینه مبارزه با ویروس های بازگشتی و فرصت طلب در بوستون برگزار شد محققان توانستند شواهد و مدارکی را ارایه دهند که نشان می داد می توان این سلول های پنهان و باهوش را، دستکم در حیوانات، فعال کرده و از بین برد. دکتر دن باروخ و همکارانش در مطالعه ای بر روی یک نوع ویروس مولد بیماری ایدز که میمون ها را آلوده می سازد نشان دادند که دارویی که سیستم ایمنی بدن را تحریک کرده و ویروس به خواب رفته و پنهان را دوباره فعال می سازد در ترکیب با یک آنتی بادی قدرتمند که می تواند سلول های آلوده به اچ آی وی را غیرفعال سازد، از بازگشت ویروس اچ آی وی در ۵ حیوان از ۱۱ حیوان مورد بررسی قرار گرفته جلوگیری می کند؛ حتی پس از این که مصرف داروهای سرکوب کننده ویروس به مدت ۶ ماه متوقف شد.


در میمون هایی که ویروس اچ آی وی آن ها بازگشته بود نیز تعداد ویروس و قدرت مخرب آن ۱۰۰ برابر کمتر از میمون هایی بود که اصلاً مورد درمان قرار نگرفته بودند. دکتر باروخ در این باره می گوید:” فکر می کنم داده های ما این احتمال را افزایش می دهند که دستیابی به یک روش درمانی عملی امکان پذیر باشد. این داده ها سطحی از پتانسیل موثر بودن را به اثبات می رسانند؛ دستکم در حیوانات، که تا جایی که من می دانم قبلاً دیده نمی شد”. این واقعیت که در نزدیک به نیمی از این حیوانات رشد و افزایش شدید در تعداد ویروس های اچ آی وی، که معمولاً دو هفته پس از توقف مصرف داروهای ضد ویروس رخ می دهد، دیده نمی شود، نشان می دهد که، به گفته دکتر باروخ، رویکرد «شوک و مرگ» به طور موثری این اندوخته های ویروسی پنهان و فرصت طلب را مورد هدف قرار می دهد.


این پیشرفت امیدواری تازه و قابل توجهی را در جبهه بعدی مبارزه با بیماری ایدز و درمان آن ایجاد می کند که می تواند به رهایی یافتن افراد مبتلا به ویروس اچ آی وی از چنگ این ویروس مرگبار و شاید نیز کاهش و از بین بردن وابستگی آن ها به داروهای ضدویروس برای زندگی بیشتر منجر شود. این روش جدید هنوز در انسان مورد آزمایش قرار نگرفته است و چنین کاری تا چند سال دیگر امکان پذیر نخواهد بود. اما کشف این روش تازه امیدها به درمان بیماران مبتلا به ویروس اچ آی وی  را افزایش می دهد. از روزی که بیماری ایدز همه گیر شد تاکنون تنها یک نفر توانسته به طور کلی از عامل این بیماری پاک شده و به اصطلاح درمان شود. تیموتی ری براون یک مرد آمریکایی اکنون ۵۲ ساله است که در سال ۱۹۹۵ و در حالی که در آلمان درس می خواند متوجه شد که به این ویروس مرگبار مبتلا شده است.

تیموتی ری براون


وی با استفاده از ترکیبی از داروهای ضد ویروس های بازگشتی توانست ۱۰ سال بیماری خود را تحت کنترل داشته و از پیشرفت آن جلوگیری نماید تا این که مشخص شد وی به یک بیماری مرگبار دیگر نیز مبتلا شده است: سرطان خون، که البته پزشک معالجش اعلام کرد هیچ ارتباطی با ویروس اچ آی وی موجود در بدنش ندارد. برای درمان سرطان مذکور، براون به شیمی درمانی روی آورد و در جراحی و پیوند مغز استخوان نیز انجام داد تا جایگزینی برای سلول های بدخیم سرطان خون و سیستم ایمنی خود داشته باشد. پزشک معالج براون که از ابتلای او به ویروس اچ آی وی مطلع بود به دنبال اهدا کننده ای بود که سلول های مغز استخوان او دارای جهش هایی باشند که امکان آلوده شدن سلول های پیوندی جدید به ویروس اچ آی وی را غیرممکن سازد.


براون به محض انجام جراحی های پیوند مغز استخوان، دست از مصرف داروهای ضد ویروس های برگشتی برداشت و بیش از یک دهه بعد آزمایشات انجام شده نشان داد که هیچ گونه ویروس فعال اچ آی وی در بدن او وجود ندارد. وی هنوز هم تنها شخص با آزمایش مثبت آلودگی به ویروس اچ آی وی است که حتی با قطع مصرف داروهای بازدارنده نیز هنوز هیچ سطحی از فعالیت ویروس در بدن او دیده نمی شود. بیماران بسیاری تاکنون سعی کرده اند از روش درمانی مشابه او برای درمان بیماری خود استفاده کنند اما در هر کدام ویروس اچ آی وی بعد از مدتی بازگشته است. مورد عجیب براون نشان می دهد که درمان بیماری ایدز و از بین بردن ویروس اچ آی وی امکان پذیر است اما شاید نیل به این مهم مستلزم از بین بردن رد تمامی ویروس های اچ آی وی در بدن افراد بیمار باشد.


دکتر استیون دییکس، استاد دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو با اشاره به این موضوع چنین می گوید:” [برای رسیدن به این هدف] باید تا حد ممکن به از بین بردن تمامی ویروس ها نزدیک شوید. آخرین ویروس باقیمانده می تواند بار دیگر برخیزد و شما را به پایان زندگی برساند”. حتی اگر از بین بردن تمامی ویروس های اچ آی وی در بدن بیمار امکان پذیر نباشد نیز به باور محققان می توان سیستم ایمنی بدن بیمار را طوری بازسازی کرد که بتواند تمامی ویروس های بازمانده را از بین ببرد. متخصصان سرطان نیز از همین روش برای مبارزه با سرطان و از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می کنند و با برنامه ریزی مجدد سیستم ایمنی بدن برای حمله به سلول های سرطانی بدخیم در این امر بسیار موفق بوده اند.


بدین ترتیب محققان در زمینه مبارزه با بیماری ایدز امید زیادی دارند که بتوانند با استفاده از روش های تجربی و موثر استفاده شده در درمان بیماری سرطان به نتایج مشابهی دست یابند. علاوه بر رویکرد موسوم به «شوک و مرگ» روش دیگری نیز برای غیرفعال کردن و خلع سلاح کردن ویروس ایدز وجود دارد که هنوز باید بر روی آن کار شود. در این روش، ویروس اچ آی وی برای همیشه در درون سلول آلوده سیستم ایمنی بدن حبس می شود به طوری که دیگر هیچ گاه توان فعالیت مجدد با بازنخواهد یافت.

همچنین محققان در حال آزمایش روش های ژنتیکی هستند که می توان با استفاده از آن ها ویروس اچ آی وی را از سلول های آلوده شده بیرون کشید. هنوز کسی امید ندارد که در یک سال آینده درمانی برای بیماری ایدز و از بین بردن ویروس اچ آی وی پیدا شود اما محققان بیش از هر زمان دیگری باور و ایمان دارند که درمان این بیماری ممکن بوده و مسیری که در حال حاضر در پیش گرفته اند به پیدا کردن راهی برای رسیدن به این هدف بزرگ منتهی خواهد شد.

به مناسبت روز جهانی ایدز؛ هر آنچه باید درباره این بیماری بدانیم

چهره های مشهوری که به دلیل ابتلا به ایدز جانشان را از دست دادند

کشورهایی که بیشترین آمار مبتلایان به بیماری ایدز را در دنیا دارند

در چه سنی آزمایش HIV بدهیم بهتر است؟





۱۳۹۵. تمامی حقوق برای وبسایت Rooziato (روزیاتو) محفوظ است.

درمان ايدز

درمان ايدز

10

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *