دیابت نوع دوم

دیابت نوع دوم

پیشنهاد شما مخصوص شما :

خواص دارویی و گیاهی

دیابت نوع دوم

دیابت نوع دوم

دیابت نوع دوم :دیابت شیرین نوع ۲ (به انگلیسی: Diabetes mellitus type 2) که سابق بر این آن را دیابت شیرین غیروابسته به انسولین (NIDDM) یا دیابت بزرگسالان می‌نامیدند، نوعی اختلال در سوخت و ساز بدن است که با بالا بودن گلوکز خون در شرایط مقاومت در مقابل انسولین و کمبود نسبی انسولین شناسایی می‌شود.[۲] این مسئله در تقابل با دیابت شیرین نوع ۱ است که در آن به دلیل تخریب سلول‌های جزیره‌ای در لوزالمعده با کمبود مطلق انسولین مواجه هستیم.[۳] نشانه‌های کلاسیک این بیماری عبارتند از احساس تشنگی مفرط، تکرر ادرار، و احساس گرسنگی مفرط. ۹۰٪ افراد مبتلا به دیابت به دیابت نوع ۲ دچار هستند و ۱۰٪ دیگر به ترتیب مبتلا به دیابت شیرین نوع ۱ و دیابت بارداری می‌باشند. گفته می‌شود که چاقی دلیل عمده دیابت نوع ۲ در افرادی است که به لحاظ ژنتیکی مستعد ابتلا به این بیماری هستند. از دیگر دلایل آن می‌توان به عدم تحرک، فشار خون بالا، داشتن HDL خون پایین یا تری گلیسیرید بالا اشاره کرد.[۴]

در شروع بیماری می‌توان با افزایش ورزش، اصلاح رژیم غذایی و مشورت با پزشک این بیماری را درمان کرد. البته این مورد در سال‌های اخیر توسط دانشمندان کانادایی که بر روی این نوع بیماران در حال تحقیق بودند، به اثبات رسیده است. بر مبنای این پژوهش‌ها 40 درصد افراد به‌طور کامل درمان شده و لوزالمعده دوباره شروع به تولید انسولین می‌کند. اگر سطح گلوکز خون با این روش‌ها به اندازه کافی پایین نیامد، ممکن است مصرف داروهایی مانند متفورمین یا انسولین [نیازمند منبع] لازم باشد. معمولاً باید به‌طور مرتب سطح قند خون کسانی که انسولین مصرف می‌کنند کنترل شود.

نرخ ابتلا به دیابت به طرز قابل توجهی در ۵۰ سال اخیر به موازات چاقی افزایش یافته‌است. تا سال ۲۰۱۰ تقریباً حدود ۲۸۵  میلیون نفر مبتلا به این بیماری بودند و این درحالیست که تعداد آن‌ها در سال ۱۹۸۵ حدود ۳۰  میلیون نفر بوده‌است. عوارض ناشی از قند خون بالا می‌تواند شامل بیماری قلبی، سکته‌ها، ریتینوپاتی دیابتی که بر بینایی اثر می‌گذارد، نارسایی کلیوی که در آن فرد ممکن است نیاز به دیالیز داشته باشد، و گردش ضعیف خون در دست و پا که ممکن است منجر به قطع عضو شود. عارضه حاد کتواسیدوزیکی از ویژگی‌های نوع ۱دیابت است که شیوع چندانی ندارد.[۵] البته، ممکن است کمای غیرآستونمی هایپروسمولار نیز رخ دهد.

دیابت یکی از اولین بیماری‌هایی است[۶] که در دست نوشته‌های مصری‌ها از c. سال ۱۵۰۰ BCE با عنوان “تخلیه بیش از حد ادرار” توصیف شده‌است.[۷] گفته می‌شود که اولین توصیف‌ها مربوط به دیابت نوع اول بوده‌است. .[۷] پزشکان هندی در همان زمان این بیماری را تشخیص داده و با توجه به اینکه ادرار فرد مبتلا مورچه‌ها را به خود جذب می‌کند، آن را تحت عنوان “مادهومها” یا “ادرار شیرین” طبقه‌بندی کرده‌اند.[۷] واژه “دیابت” یا “عبور از طریق” را اولین بار در سال ۲۳۰  قبل از میلاد پزشک یونانی آپولونیوس ممفیس بکار برد.[۷] این بیماری طی دوره امپراطوری روم و زمان جالینوس نادر بوده‌است و گفته می‌شود که وی تنها با دو مورد از این بیماری در طول زندگی حرفه‌ای خود برخورد داشته‌است.[۷]

دیابت نوع ۱ و ۲ به عنوان دو بیماری جداگانه اولین بار توسط پزشکان هندی سوشروتا و چاراکا در سال ۴۰۰- ۵۰۰ بعد از میلاد تشخیص داده شدند که دیابت نوع ۱ با جوانی و نوع ۲ با اضافه وزن همراه بودند.[۷] واژه “شیرین” یا “عسلی” توسط بریتون جان رول در اواخر دهه‌های ۱۷۰۰ به آن اضافه شد تا آن را از دیابت بی مزه که آن نیز با تکرر ادرار همراه است جدا کند.[۷] تا اوایل قرن ۲۰ درمانی برای این بیماری یافت نشد تا اینکه فردریک بنتینگ و چارلز بست کانادایی در سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۲۲ انسولین را کشف کردند.[۷] به دنبال آن در دهه ۱۹۴۰ انسولین طولانی اثر NPH گسترش یافت.[۷]

دیابت نوع دوم :

 

اندازه‌گیری تصادفی قند خون بیشتر از ۱۱٫۱   mmol/l (۲۰۰ mg/dL  ) همراه با علایم رایج بیماری[۹] و رو ش دیگر شخیص این بیماری هموگلوبین گلیکوزیله (HbA۱c)) بیشتر از ۶٫۵٪ است.[۱۰] در سال ۲۰۰۹ کمیته بین‌المللی کارشناسان که عبارتند بودند از نمایندگان انجمن دیابت آمریکا (ADA)، فدراسیون بین‌المللی دیابت (IDF)، و انجمن اروپایی‌ها در زمینه تحقیقات دیابت (EASD) پیشنهاد کردند که برای تشخیص دیابت از آستانه‌ای بین ≥۶٫۵٪ HbA۱c استفاده شود. این پیشنهاد در سال ۲۰۱۰ مورد پذیرش انجمن دیابت آمریکا قرار گرفت.[۱۱] آزمایش‌های مثبت باید تکرار شوند مگر آنکه نشانه‌های معمول بیماری و قند خون  mmol/l 11.1<(mg/dl  ۲۰۰<) در فرد ظاهر شود.[۱۲]

برای تشخیص دیابت این آستانه بر پایه رابطه میان نتایج تست تلورنس گلوکز، آزمایش قند ناشتا یا HbA۱c و عوارضی از قبیل مشکلات مربوط به شبکیه چشم می‌باشد.[۱۰] آزمایش قند خون ناشتا یا تصادفی بر تست تلورنس گلوکز ترجیح داده می‌شود چرا که انجام این آزمایش برای مردم راحت‌تر است.[۱۰] HbA۱c این مزیت‌ها را دارد که در آن نیازی به ناشتا بودن نیست و نتایج آن ثبات بیشتری دارد، اما عیب این آزمایش آن است که نسبت به اندازه‌گیری گلوکز خون هزینه بردارتر است.[۱۳] برآورد شده‌است که ۲۰٪ افراد مبتلا به دیابت در آمریکا از ابتلای خود به بیماری اطلاع ندارند.[۱۰]

دیابت شیرین نوع ۲ با گلوکز بالای خون در شرایط مقاومت دربرابر انسولین و کمبود نسبی انسولین مشخص می‌شود.[۲] این نوع از دیابت با دیابت شیرین نوع ۱ که در آن به دلیل تخریب سلول‌های جزیره‌ای در لوزالمعده با کمبود مطلق انسولین مواجه هستیم و با دیابت شیرین بارداری که نوع جدیدی از قند خون بالا است که در دوران بارداری ظاهر می‌شود، متفاوت است.[۳] دیابت نوع ۱ و ۲ معمولاً بر اساس شرایط موجود شناسایی می‌شوند[۱۲]. اگر در تشخیص تردیدی باشد می‌توان از آزمایش پادتن برای تأیید دیابت نوع ۱ و از سطح پپتید سی. برای تأیید دیابت نوع ۲ استفاده کرد. .[۱۴]

هیچ سازمان بزرگی غربالگری جهانی دیابت را توصیه نمی‌کند چراکه مدرکی وجود ندارد که نشان دهد چنین برنامه‌ای می‌تواند باعث بهبود شرایط شود.[۱۵] کار گروه خدمات پیشگیری ایالت متحده آمریکا انجام غربالگری را به بزرگسالانی که علایم این بیماری را ندارد و فشار خون آن‌ها بیشتر از ۱۳۵mmHg است پیشنهاد می‌کند.[۱۶] برای کسانی که فشار خون آن‌ها کمتر از این میزان است، شواهد کافی برای انجام یا انجام ندادن غربالگری وجود ندارد.[۱۶] سازمان بهداشت جهانی تنها انجام آزمایش را برای گروه‌هایی که در معرض خطر هستند توصیه می‌کند.[۱۵] گروه‌های در معرض خطر در آمریکا عبارتند از: کسانی که سن آن‌ها بالای ۴۵ سال است، کسانی که خویشاوندان درجه اول آن‌ها مبتلا به دیابت هستند، برخی از گروه‌های قومی از قبیل هیسپانیک‌ها، آمریکایی‌های آفریقایی تبار، و بومیان آمریکایی، و کسانی که سابقه دیابت بارداری، سندرم تخمدان پلی کیستیک، اضافه وزن، و شرایط مربوط به سندروم متابولیک را داشته‌اند.[۹]

دیابت نوع ۲ را می‌توان از طریق تغذیه مناسب و ورزش منظم به تأخیر انداخت یا از بروز آن جلوگیری کرد.[۱۷][۱۸] نظارت متمرکز بر سبک زندگی می‌تواند خطر ابتلا به این بیماری را به بیشتر از نصف کاهش دهد.[۱۹] ورزش کردن بدون توجه به وزن اولیه فرد و کاهش بعدی وزن او فایده مند است.[۲۰] البته شواهد چندانی در دست نیست که نشان دهند تغییر رژیم غذایی به تنهایی مؤثر خواهد بود،[۲۱] ولی شواهدی وجود دارد که رژیم غذایی همراه با سبزیجات برگ دار سبز[۲۲] و کاهش مصرف نوشیدنی‌های شیرین می‌تواند مفید باشند.[۲۳] در کسانی که مبتلا به اختلال تلورنس قند خون هستند، رژیم غذایی و ورزش به تنهایی یا در ترکیب با متفورمین یا اکاربوس می‌تواند خطر پیشرفت دیابت را کاهش دهند.[۱۹][۲۴] مداخله در سبک زندگی می‌تواند مؤثرتر از مصرف متفورمین باشد.[۱۹]

مدیریت دیابت نوع ۲ بر مداخله در سبک زندگی، پایین آوردن سایر عوامل ایجاد خطر بیماری‌های قلبی-عروقی، و ثابت نگه داشتن سطح گلوکز خون در محدوده طبیعی تمرکز دارد.[۱۹] خدمات بهداشت ملی بریتانیا در سال ۲۰۰۸ به کسانی که به تازگی بیماری دیابت نوع ۲ آن‌ها تشخیص داده شده‌است توصیه کرده بود خودشان بر گلوکز خون خود نظارت داشته باشند،[۲۵] البته مزیت خود-نظارتی برای کسانی که از انسولین چند- دوزی استفاده نمی‌کنند مورد تردید است.[۱۹][۲۶] مدیریت سایر عوامل خطر ساز بیماری‌های قلبی- عروقی از قبیل فشار خون بالا، کلسترول بالا، و میکروآلبومینوری، امید به زندگی فرد را بهبود می‌بخشد.[۱۹] مدیریت فشرده فشار خون (کمتر از ۱۳۰/۸۰ mmHg) بر خلاف مدیریت استاندارد فشار خون (کمتر از ۱۴۰-۱۵۰/۸۵-۱۰۰ mmHg) خطر را به میزان اندکی کاهش می‌دهد ولی به‌طور کلی بر خطر مرگ و میر تأثیری نخواهد گذاشت.[۲۷]

به نظر نمی‌رسد کاهش فشرده قند خون (HbA1C<6%) بر خلاف کاهش استاندارد قند خون (HbA1C of ۷-۷٫۹٪) تغییری در میزان مرگ و میر ایجاد کند.[۲۸][۲۹] هدف درمان معمولاً رسیدن به HbA1C کمتر از ۷٪ یا گلوکز ناشتای کمتر از ۶٫۷٪mmol/L  (۱۲۰  mg/dL) است، البته این اهداف می‌توانند بعد از انجام مشاوره حرفه‌ای بالینی، و با در نظر گرفتن خطرات خاص هیپوگلیسمی و امید به زندگی تغییر کنند.[۹] توصیه می‌شود که همه افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ به‌طور مرتب آزمایش‌های چشم پزشکی را انجام دهند.[۳]

علایم کلاسیک دیابت عبارتند از ادرار زیاد (تکرر ادرار)، استسقاء (احساس تشنگی مفرط)، پرخوری (احساس گرسنگی مفرط)، و کاهش وزن.[۹] علایم دیگر این بیماری که به وضوح می‌توان آن‌ها را در تشخیص‌ها مشاهده کرد عبارتند از: سابقه تاربینی، احساس خارش، نوروپاتی محیطی، حاد شدن عفونت‌های مهبلی، و خستگی. بسیاری از افرادی که در سال‌های اول هیچ نوع نشانه‌ای از بیماری ندارند بیماری آن‌ها در آزمایش‌های معمولی تشخیص داده می‌شود. در افراد مبتلا به دیابت شیرین نوع ۲ به ندرت کمای غیرآستونمی هایپروسمولار دیده می‌شود (شرایطی که در آن قند خون بالا با کاهش سطح هوشیاری و فشار خون پایین همراه است).[۳]

دیابت نوع  ۲  معمولاً بیماری مزمنی است، که امید به زندگی در مبتلایان به آن بخاطر بروز برخی مشکلات پایین می‌آید.[۱۰] این مسئله تا حدودی به دلیل برخی از عوارضی است که این بیماری به همراه دارد از قبیل: دو تا چهار برابر شدن خطر بیماری قلبی در این بیماران، که عبارتند از بیماری‌های اسکمیک قلب و سکته، افزایش ۲۰  برابری قطع عضو اندام‌های تحتانی، و افزایش میزان بستری شدن در بیمارستان.[۱۰] در کشورهای توسعه یافته، و به‌طور فزاینده در جاهای دیگر، دیابت نوع  ۲  بزرگترین علت کوری غیرآسیبی و نارسایی کلیه است.[۱۹] این بیماری همچنین از طریق فرایند بیماری‌هایی از قبیل بیماری آلزایمر و زوال مربوط به عروق مغزیافزایش خطر نقص عملکرد ذهنی و زوال مغز را بالا می‌برد.[۳۰] سایر عوارض عبارتند از: آکانتوسیز نیگریکانز، اختلالات جنسی، و عفونت‌های مکرر.[۹]

علت ابتلا به دیابت نوع ۲ آمیزه‌ای از سبک زندگی و عوامل ژنتیکی است.[۱۹][۳۱] در حالیکه فرد می‌تواند برخی از این امور مانند رژیم غذایی و چاقی را کنترل کند سایر مسایل مانند بالا رفتن سن، مونث بودن، و ژنتیک قابل کنترل نیستند.[۱۰] گفته می‌شود بی خوابی به دیابت نوع ۲ مربوط است.[۳۲] گفته می‌شود دلیل این مسئله تأثیری است که دیابت بر سوخت و ساز بدن دارد.[۳۲] وضعیت تغذیه مادر در طول مدت رشد جنین نیز می‌تواند به همراه یکی از مکانیسم‌های پیشنهادی متیلاسیون دی ان ای تغییر یافته نقش ایفا کند.[۳۳]

گفته می‌شود که برخی از عوامل مربوط به سبک زندگی در پیشرفت دیابت نوع  ۲ اهمیت دارند، از قبیل: چاقی (طبق تعریف شاخص میزان وزن بدن در رابطه با قد در افراد بالای سی)، نداشتن فعالیت فیزیکی، رژیم غذایی نامناسب، استرس، و شهرنشینی.[۱۰] ۳۰٪ بیماران چینی و ژاپنی تبارها، ۶۰-۸۰٪ اروپایی‌ها و آفریقایی تبارها، و ۱۰۰٪ سرخپوستان پیما و جزیره نشینان اقیانوس آرام دارای چربی اضافه بدن هستند.[۳] افرادی که چاق نیستند غالباً نسبت دور کمر به دور باسن آن‌ها بیشتر است.[۳]

عوامل غذایی نیز بر خطرپیشرفت دیابت نوع  ۲ تأثیرگذار است. مصرف مقدار زیاد شکر برای شیرین کردن نوشیدنی‌ها موجب افزایش خطر ابتلا به این بیماری می‌شود.[۲۳][۳۴] نوع چربی‌ها در رژیم غذایی نیز مهم هستند، چربی‌های اشباع شده و اسیدهای چرب ترانس دار خطر ابتلا را افزایش می‌دهند و حلقه‌های اسید چرب اشباع نشده و چربی اشباع نشده تک حلقه‌ای این خطر را کاهش می‌دهند.[۳۱] به نظر می‌رسد خوردن بیش از اندازه برنج سفید نیز در افزایش خطر ابتلا به این بیماری نقش بازی می‌کند.[۳۵] گفته می‌شود که در ۷٪ موارد ورزش نکردن علت ابتلا به این بیماری است.[۳۶]

بیشتر افراد مبتلا به دیابت دارای بسیاری از ژن‌هایی هستند که هرکدام از آن‌ها می‌توانند در افزایش احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ نقش مشارکتی اندکی داشته باشند.[۱۰] اگر یکی از دوقلوهای همسان دیابت داشته باشد شانس دیگری در ابتلا به دیابت در طول دوره زندگی چیزی بیش از ۹۰٪ خواهد بود در حالیکه این میزان برای دوقلوهای غیرهمسان ۲۵-۵۰٪ است.[۳] تا سال ۲۰۱۱، بیش از ۳۶ ژن کشف شده‌است که در ابتلای فرد به دیابت نوع ۲ مشارکت دارند.[۳۷]
همه این ژن‌ها با هم تنها ۱۰٪ کل مؤلفه ارثی این بیماری را تشکیل می‌دهند. برای نمونه توالی ژن TCF7L2 خطر پیشرفت دیابت را تا ۱٫۵  برابر افزایش می‌دهد و بزرگترین خطر ژنتیکی شایع است. بسیاری از ژن‌های مرتبط با دیابت درگیر عملکرد سلول بتا هستند.[۳]

برخی از موارد نادر دیابت حاصل اختلال در یک ژن منفرد هستند که (معروف به اشکالتک ژنی یا سایر انواع دیابت خاصهستند).[۳][۱۰] این موارد عبارتند از دیابت بلوغ جوانان (MODY)، سندرم دونوهو، و سندروم رابسون مندنهال و سایر موارد.[۱۰] ۱-۵٪ دیابت در افراد جوان از نوع دیابت بلوغ جوانان است.[۳۸]

برخی از درمان‌های دارویی و سایر مسایل بهداشتی می‌توانند به دیابت منجر شوند.[۳۹] برخی از این درمان‌ها عبارتند از: گلوکوکورتیکوئیدها، تیازیدها، مسدودکننده‌های بتا، آنتی سایکوتیک آتیپیک،[۴۰] و استاتین‌ها.[۴۱] در افرادی که از قبل به دیابت‌های بارداری مبتلا بوده‌اند خطر پیشرفت دیابت نوع ۲ بیشتر است.[۹] سایر مشکلات بهداشتی که می‌توانند منجر به این بیماری شوند عبارتند از آکرومگالی، سندرم کوشینگ، پرکاری تیروئید، فئوکروموسیتوم، و برخی از سرطانها مانند گلوکاگونوماها.[۳۹] کمبود تستوسترون نیز می‌تواند منجر به دیابت نوع ۲ شود.[۴۲][۴۳]

تولید ناکافی انسولین از سلول‌های بتا در شرایط مقاومت در مقابل انسولین موجب ابتلای فرد به دیابت نوع ۲ می‌شود.[۳] مقاومت در مقابل انسولین، که ناتوانایی سلولها در واکنش مناسب به سطح طبیعی انسولین است، در ابتدا در عضلات، کبد و بافت‌های چربی رخ می‌دهد.[۴۴] در کبد، انسولین به‌طور طبیعی مانع رها شدن گلوکز می‌شود. البته، در شرایط مقاومت انسولینی، کبد به‌طور نامناسبی گلوکز را در خون منتشر می‌کند.[۱۰] نسبت مقاومت انسولین در برابر اختلال عملکردی سلول بتا در افرادی که عمدتاً مقاومت انسولینی دارند و آن‌هایی که تنها نقص کوچکی در ترشح انسولین دارند و آن‌هایی که مقاومت انسولینی کمی دارند و کسانی که عمدتاً فاقد ترشح انسولینی هستند متفاوت است.[۳]

سایر مکانیسم‌های مهم و بالقوه که می‌توانند باعث ابتلای فرد به دیابت نوع ۲ و مقاومت انسولینی شوند عبارتند از: افزایش تجزیه لیپیدها در سلول‌های چربی، مقاوت در برابر اینسرتین و فقدان آن، سطح بالای گلوکاگون در خون، احتباس بالای آب و نمک توسط کلیه‌ها، و تنظیم نامناسب سوخت و ساز بدن توسط سیستم عصبی مرکزی.[۱۰] البته همه افرادی که دارای مقاومت انسولینی هستند مبتلا به دیابت نمی‌شوند، چرا که در ابتلا به این بیماری همچنین لازم است که سلول‌های بتا در لوزالمعده نتوانند انسولین تولید کنند.[۳]

رژیم غذایی مناسب و انجام ورزش اساس درمان دیابت است[۹] و با ورزش بیشتر می‌توان به نتیجه بهتری دست یافت.[۴۵] ورزش هوازی باعث کاهش HbA1C می‌شود و حساسیت به انسولین را کاهش می‌دهد.[۴۵] تمرینات مقاومتی نیز مفید هستند و ترکیبی از این دو نوع ورزش می‌تواند بیشترین تأثیر را داشته باشد.[۴۵] یک رژیم غذایی دیابتی که باعث کاهش وزن شود نیز مهم است.[۴۶] البته بهترین گونه رژیم غذایی برای این کار محل اختلاف است[۴۶] گفته می‌شود که رژیم غذایی حاوی قند پایین به منظور کنترل قند خون مؤثر است.[۴۷] به لحاظ فرهنگی آموزش مناسب می‌تواند به افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ کمک کند تا در ظرف دست کم شش ماه، سطح قند خون خود را کنترل کنند.[۴۸] اگر در افراد مبتلا به دیابت خفیف، ایجاد تغییرات در سبک زندگی در عرض شش هفته باعث بهبود قند خون نشد باید برای آن‌ها درمان دارویی در نظر گرفته شود.[۹] همچنین تحقیقات نشان داده است که آموزش دیابت می‌تواند نقش قابل توجهی در اصلاح سبک زندگی و پیشگیری از عوارض داشته باشد. [۴۹]

چندین نوع داروی ضد دیابت وجود دارد. به‌طور کل متفورمین به عنوان اولین انتخاب درمانی توصیه می‌شود چراکه شواهدی در دست است که این دارو باعث کاهش مرگ و میر ناشی از دیابت شده‌است.[۱۹] دومین داروی خوراکی از نوع دیگر زمانی استفاده می‌شود که متفورمین کافی نباشد. .[۵۰] سایر انواع درمان‌های دارویی عبارتند از: سولفونیل اوره، اکریتاگوگوس بدون سولفونیل اوره، بازدارنده آلفا گلوکزید، تیازولیدین دیونیس، گلوکاگون پپتید مانند -۱ آنالوگ، دیپپتیدی پپتیداز-بازدارنده ۴.[۱۹][۵۱] متفورمین را نباید برای کسانی که مشکلات حاد کبدی و کلیوی دارند تجویز کرد.[۹] انسولین را می‌توان به تنهایی تزریق کرد یا آن را به داروهای خوراکی اضافه کرد.[۱۹]

بسیاری از افراد در ابتدا نیازی به انسولین ندارند.[۳] زمانیکه انسولین مصرف می‌شود، با ادامه مصرف داروهای خوراکی معمولاً شب‌ها فرمولی با تأثیر طولانی به درمان اضافه می‌شود. سپس برای تأثیر بهتر (و کنترل سطح قند خون) دوزها افزایش داده می‌شوند.[۱۹] اگر مصرف هر شب انسولین کافی نباشد مصرف در روز دو بار انسولین می‌تواند موجب کنترل بهتر شود.[۹] به نظر نمی‌رسد انسولین‌هایی که تأثیر طولانی دارند، گلارژین و دیتیمر، خیلی بهتر از پروتامین خنثی هاگدورن انسولین (NPH) باشد اما هزینه تولید آن‌ها به طرز چشمگیری بالاتر است، و از سال ۲۰۱۰ تولید آن‌ها مقرون به صرفه نیست.[۵۲] در زنان باردار معمولاً انسولین به عنوان راه درمانی انتخاب می‌شود.[۹]

جراحی برای کاهش وزن در افراد چاق روش مؤثری برای درمان دیابت است.[۵۳] بعد از جراحی افراد زیادی هستند که می‌توانند با دارو یا بدون آن سطح قند خون خود را در وضعیت طبیعی نگهدارند[۵۴] و در دراز مدت میزان مرگ و میر کاهش می‌یابد. البته خطر مرگ و میر بر اثر جراحی نیز وجود دارد که میزان آن کمتر از ۱٪ است.[۵۵] مقاطع مناسب شاخص میزان وزن سالم برای انجام جراحی هنوز مشخص نیست.[۵۶] البته توصیه می‌شود که این مسئله در مورد کسانی که قادر نیستند تا وزن و قند خون را کنترل کنند در نظر گرفته شود.[۵۷]

تا سال ۲۰۱۰ در سطح جهانی برآورد شده بود که ۲۸۵  میلیون نفر مبتلا به دیابت نوع ۲ هستند و حدود ۹۰٪ از کل جمعیت دیابتی‌ها را تشکیل می‌دهند.[۱۰] این میزان برابر است با ۶٪ کل جمعیت جوانان جهان.[۵۸] دیابت هم در توسعه یافته و هم کشورهای در حال توسعه شایع است.[۱۰] با این حال این بیماری در کشورهای توسعه نیافته رایج نیست.[۳] به نظر می‌رسد که در گروهای قومی معینی خطر ابتلای زنان به این بیماری بیشتر است،[۱۰][۵۹] از قبیل آسیای جنوبی، جزایر نشینان اقیانوس آرام، لاتینی‌ها، و بومیان آمریکا.[۹] این امر می‌تواند به خاطر افزایش حساسیت گروه‌های قومی معین به سبک زندگی غربی باشد.[۶۰] دیابت نوع ۲ که از قدیم به عنوان بیماری بزرگسالان در نظر گرفته می‌شد، در حال حاضر به موازات رشد میزان چاقی به‌طور فزاینده‌ای در کودکان دیده می‌شود.[۱۰] در حال حاضر دیابت نوع ۲ در نوجوانان امریکایی به اندازه دیابت نوع۱ شایع است.[۳]

میزان مبتلایان به دیابت در سال ۱۹۸۵ تا ۳۰  میلیون نفر برآورد شده بود، که تا سال ۱۹۹۵ به ۱۳۵  میلیون و تا سال ۲۰۰۵ به ۲۱۷  میلیون نفر افزایش یافت.[۶۱] گفته می‌شود این افزایش عمدتاً به دلیل پیر شدن جمعیت جهان، کاهش فعالیت‌های ورزشی، و افزایش نرخ چاقی است.[۶۱] تا سال ۲۰۰۰ پنج کشوری که دارای بیشترین میزان مبتلایان به دیابت هستند عبارتند از هند با ۳۱٫۷   میلیون نفر، چین ۲۰  میلیون نفر، آمریکا ۱۷٫۷   میلیون نفر، اندونزی  ۸٫۴ میایون نفر و ژاپن ۶٫۸  میلیون نفر.[۶۲] سازمان بهداشت جهانی این بیماری را به عنوان بیماری همه گیر جهانی به رسمیت شناخته است.[۶۳]

دیابت شیرین نوع ۲ (به انگلیسی: Diabetes mellitus type 2) که سابق بر این آن را دیابت شیرین غیروابسته به انسولین (NIDDM) یا دیابت بزرگسالان می‌نامیدند، نوعی اختلال در سوخت و ساز بدن است که با بالا بودن گلوکز خون در شرایط مقاومت در مقابل انسولین و کمبود نسبی انسولین شناسایی می‌شود.[۲] این مسئله در تقابل با دیابت شیرین نوع ۱ است که در آن به دلیل تخریب سلول‌های جزیره‌ای در لوزالمعده با کمبود مطلق انسولین مواجه هستیم.[۳] نشانه‌های کلاسیک این بیماری عبارتند از احساس تشنگی مفرط، تکرر ادرار، و احساس گرسنگی مفرط. ۹۰٪ افراد مبتلا به دیابت به دیابت نوع ۲ دچار هستند و ۱۰٪ دیگر به ترتیب مبتلا به دیابت شیرین نوع ۱ و دیابت بارداری می‌باشند. گفته می‌شود که چاقی دلیل عمده دیابت نوع ۲ در افرادی است که به لحاظ ژنتیکی مستعد ابتلا به این بیماری هستند. از دیگر دلایل آن می‌توان به عدم تحرک، فشار خون بالا، داشتن HDL خون پایین یا تری گلیسیرید بالا اشاره کرد.[۴]

در شروع بیماری می‌توان با افزایش ورزش، اصلاح رژیم غذایی و مشورت با پزشک این بیماری را درمان کرد. البته این مورد در سال‌های اخیر توسط دانشمندان کانادایی که بر روی این نوع بیماران در حال تحقیق بودند، به اثبات رسیده است. بر مبنای این پژوهش‌ها 40 درصد افراد به‌طور کامل درمان شده و لوزالمعده دوباره شروع به تولید انسولین می‌کند. اگر سطح گلوکز خون با این روش‌ها به اندازه کافی پایین نیامد، ممکن است مصرف داروهایی مانند متفورمین یا انسولین [نیازمند منبع] لازم باشد. معمولاً باید به‌طور مرتب سطح قند خون کسانی که انسولین مصرف می‌کنند کنترل شود.

نرخ ابتلا به دیابت به طرز قابل توجهی در ۵۰ سال اخیر به موازات چاقی افزایش یافته‌است. تا سال ۲۰۱۰ تقریباً حدود ۲۸۵  میلیون نفر مبتلا به این بیماری بودند و این درحالیست که تعداد آن‌ها در سال ۱۹۸۵ حدود ۳۰  میلیون نفر بوده‌است. عوارض ناشی از قند خون بالا می‌تواند شامل بیماری قلبی، سکته‌ها، ریتینوپاتی دیابتی که بر بینایی اثر می‌گذارد، نارسایی کلیوی که در آن فرد ممکن است نیاز به دیالیز داشته باشد، و گردش ضعیف خون در دست و پا که ممکن است منجر به قطع عضو شود. عارضه حاد کتواسیدوزیکی از ویژگی‌های نوع ۱دیابت است که شیوع چندانی ندارد.[۵] البته، ممکن است کمای غیرآستونمی هایپروسمولار نیز رخ دهد.

دیابت یکی از اولین بیماری‌هایی است[۶] که در دست نوشته‌های مصری‌ها از c. سال ۱۵۰۰ BCE با عنوان “تخلیه بیش از حد ادرار” توصیف شده‌است.[۷] گفته می‌شود که اولین توصیف‌ها مربوط به دیابت نوع اول بوده‌است. .[۷] پزشکان هندی در همان زمان این بیماری را تشخیص داده و با توجه به اینکه ادرار فرد مبتلا مورچه‌ها را به خود جذب می‌کند، آن را تحت عنوان “مادهومها” یا “ادرار شیرین” طبقه‌بندی کرده‌اند.[۷] واژه “دیابت” یا “عبور از طریق” را اولین بار در سال ۲۳۰  قبل از میلاد پزشک یونانی آپولونیوس ممفیس بکار برد.[۷] این بیماری طی دوره امپراطوری روم و زمان جالینوس نادر بوده‌است و گفته می‌شود که وی تنها با دو مورد از این بیماری در طول زندگی حرفه‌ای خود برخورد داشته‌است.[۷]

دیابت نوع ۱ و ۲ به عنوان دو بیماری جداگانه اولین بار توسط پزشکان هندی سوشروتا و چاراکا در سال ۴۰۰- ۵۰۰ بعد از میلاد تشخیص داده شدند که دیابت نوع ۱ با جوانی و نوع ۲ با اضافه وزن همراه بودند.[۷] واژه “شیرین” یا “عسلی” توسط بریتون جان رول در اواخر دهه‌های ۱۷۰۰ به آن اضافه شد تا آن را از دیابت بی مزه که آن نیز با تکرر ادرار همراه است جدا کند.[۷] تا اوایل قرن ۲۰ درمانی برای این بیماری یافت نشد تا اینکه فردریک بنتینگ و چارلز بست کانادایی در سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۲۲ انسولین را کشف کردند.[۷] به دنبال آن در دهه ۱۹۴۰ انسولین طولانی اثر NPH گسترش یافت.[۷]

دیابت نوع دوم :

 

دیابت یک بیماری مزمن است که روی چگونگی تولید و استفاده انسولین در بدن اثر می‌گذارد. اگر سلول های بدن در مقابل انسولین مقاومت نشان دهند و یا اگر بدن به اندازه کافی انسولین نسازد، در این صورت بدن درست کار نخواد کرد. اشخاصی که مبتلا به بیماری دیابت هستند معمولاً آثار فیزیکی مشاهده نخواهند کرد، مگر این که قندخونشان به بیش از دو برابر میزان نرمال برسد. در این حالت حتی برای کسانی که دیابت ندارند، علائم بیماری دیابت کم و بیش ظاهر می شود.

همکاران ما در فناوران مازیار طب، تصمیم گرفته اند تا هر آنچه که میتوان در مورد این مطلب به قلم آورد را با شما به اشتراک بگذارند

هنگامی که دیگران می‌شنوند شما دیابت دارید، شروع به فرضیه‌سازی‌ می‌کنند، که همیشه هم درست نیست. بسیاری از سردرگمی‌ها ناشی از این واقعیت است که دو نوع اصلی از دیابت وجود دارد، و هنوز بسیاری از مردم نمی‌دانند که این دو چقدر با هم متفاوت هستند.
دکتر گری شینر(Gary Scheiner)، متخصص دیابت در پنسیلوانیا می‌گوید: مثل یک لوزالمعده فکر کن، می‌گوید، مقایسه دیابت نوع ۱ با دیابت نوع ۲ مانند مقایسه سیب با تراکتور است. تنها نقطه‌ی مشترک آن دو عدم توانایی در کنترل قندخون است. در ادامه ۵ تفاوت اصلی دیابت نوع ۱ و دیابت نوع ۲ را با هم می‌خوانیم.

دیابت زمانی بروز می‌کند که بدن شما با انسولین مشکل داشته باشد، هورمونی که در تبدیل قند موجود در غذاها به انرژی کمک می‌کند. زمانی ‌که در بدن شما انسولین کافی وجود ندارد، قند در جریان خون ذخیره می‌شود و می‌تواند شما را بیمار کند. افراد مبتلا به هر دو نوع دیابت نوع یک و نوع دو با این مشکل انسولین مواجه هستند، اما تفاوت آنها چیست؟

دیابت نوع دوم :

 

اگر فرد مبتلا به دیابت نوع ۱ باشد، بدن او به هیچ وجه انسولین تولید نمی‌کند. به همین دلیل، نوع ۱ بیماری دیابت؛ یک بیماری خود ایمنی است، به نحوی که به سیستم ایمنی بدن حمله می‌کند و سلول‌های سازنده‌ی انسولین در پانکراس را از بین می‌برد. هیچ‌کس دقیقاً نمی‌داند چه چیزی باعث آن می‌شود، اما به احتمال زیاد نقش ژنتیک است.

بدن افراد مبتلا به دیابت نوع ۲، انسولین می‌سازند، اما یا مقدار آن کافی نیست یا استفاده از آنچه ساخته می‌شود، مشکل است. عوامل عمده در خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ چاقی (به ویژه اضافه وزن در ناحیه‌ی اطراف شکم) و کم تحرکی هستند. داشتن پیشینه‌ی خانوادگی نیز خطر ابتلا را افزایش می‌دهد.

انسولین یک ماده شیمیایی است که اجازه می دهد قند وارد سلول های بدن شود و تولید انرژی کند.

دریافت انسولین برای افراد مبتلا به بیماری دیابت نوع ۱ ضروری است. اما برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ درمان‌های متنوعی وجود دارد. از آنجا که بدن افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ هیچ انسولینی نمی‌سازند، آنها به تزریق روزانه و یا پوشیدن یک پمپ انسولین که به بدنشان متصل است، نیاز دارند. بدون انسولین، آنها خواهند مُرد.

برای مبتلایان دیابت نوع ۲ طیف بیشتری از گزینه‌های درمان وجود دارد. ممکن است به شما گفته شود فقط روی رژیم غذایی خود نظارت کنید، بیشتر ورزش کنید و کمی وزن کم کنید، اما اکثر مبتلایان به دیابت نوع ۲ قرص مصرف می‌کنند تا بدن را به تولید انسولین و یا کمتر کردن سطح قندخون وادار سازند. اگر این تلاش‌ها موثر نبود و بیماری بدتر شد ممکن است به تزریق انسولین نیاز باشد.

قندخون بالا خطرناک است، اما افت شدید قندخون که هیپوگلیسمی خوانده می‌شود نیز ممکن است موجب ضعف، سرگیجه، تعریق و لرزش شود. در موارد شدید می‌تواند فرد را بیهوش و حتی تهدید کننده‌ی زندگی باشد. گرچه هر کسی می‌تواند تا حدی آن را تجربه کند، اما در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ بسیار رایج است.

به همین دلیل نیاز است تا مقدار انسولین دریافتی (از طریق تزریق یا پمپ) بر اساس مصرف مواد غذایی و سطح فعالیت با دقت محاسبه شود. آگاه باشید که این امر همیشه آسان نیست، و دریافت انسولین بیشتر از حدی که به آن نیاز دارید، می‌تواند سطح قندخون را کاهش دهد. حتی ورزش، هر چند که سالم است، اما می‌تواند موجب افت قندخون شود.

اگر مبتلا به علائم هیپوگلیسمی هستید، باید برای افزایش سریع قندخون اقدامی نمائید. که این امر ممکن است به معنای نوشیدن یک لیوان آب میوه، خوردن مقداری آب نبات یا مصرف قرص یا ژل حاوی گلوکز باشد.

اگر چه برای هیچ کسی پرخوری شکلات هوشمندانه نیست، اما دکتر شینر می‌گوید که، افراد با دیابت نوع ۱ به طور کلی می‌توانند هر آنچه می‌خواهند بخورند، مشروط بر آنکه با دوز انسولین آنها مطابقت کند. بنابراین اگر می‌خواهید برای رفتن به یک جشن تولد برنامه‌ریزی کنید، می‌توانید به سادگی انسولین بیشتری برای مبارزه با یورش قند از کیک مصرف کنید.

اگر مبتلا به نوع ۲ هستید، خوردن غذاهای شیرین می‌تواند بسیار خطرناک‌ باشد. غافلگیر شدید؟ ممکن است نیاز باشد کمی بیشتر مراقب مواد غذایی مصرفی خود باشید. اغلب افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ انسولین مصرف نمی‌کنند و اگر شما نیز مبتلا هستید از انسولین استفاده نمی‌کنید، بدین معناست که شما راهی آسان برای بی‌اثر کردن آنچه می‌خورید، ندارید. دیابت نوع ۲ تقریبا ارتباط مستقیمی با چاقی دارد، و خوردن مقدار زیادی شیرینی می‌تواند به راحتی به افزایش وزن منجر شود.

دیابت نوع ۱ معمولاً در بچه‌ها تشخیص داده می‌شود. اما دیابت نوع ۲ بعداً بوجود می‌آید. اگر چه این احتمال وجود دارد یک بزرگسال نیز به دیابت نوع یک مبتلا شود، اما ابتلا به آن در دوران کودکی بسیار شایع‌تر است. (به همین دلیل به دیابت نوجوانی معروف است.) اما ابتلا به دیابت نوع و همچنان که پا به سن می‌گذارید،احتمال بیشتری می‌یابد: خطر ابتلا بعد از سن ۴۵ سالگی بیشتر می‌شود.

صرف نظر از زمانی که متوجه می‌شوید به دیابت مبتلا شده‌اید، یا کدام نوع از دیابت را دارید، جدی گرفتن آن بسیار مهم است. بسیاری از مردم تصور می‌کنند که بیماری دیابت نوع ۱ فقط می‌تواند خطرناک باشد و نوع دو فقط یک ناراحتی جزئی است، اما هر دو می‌توانند به عوارض جدی مانند کوری، قطع عضو و نارسایی کلیه منجر شوند.

 

 

دیابت نوع دو شایع ترین مشکل در سلامتی به صورت بلند مدت است. همکاران ما در فناوران مازیار طب تصمیم گرفته اند تا هر آنچه را که میتوان در مورد این مطلب به قلم آورد را با شما به اشتراک بگذارند.

دیابت نوع دو، یک اختلال متابولیک است که باعث هایپرگلیسمی (افزایش سطح قند خون) میشود.

علل این اتفاق:

 

دیابت نوع دو با عدم توانایی بدن در متابولیز گلوکز (یک قند ساده) شناخته میشود. این اتفاق باعث افزایش سطح گلوکز خون میشود که به مرور زمان باعث آسیب به اعضای بدن میشود.

دیابت نوع دوم :

 

از این موضوع میتوان فهمید که چیزی که برای دیگران غذا محسوب میشود، برای بیمار دیابتی همچون سم عمل میکند.

به همین دلیل است که به بیماران دیابتی توصیه میشود که از رژیم های پر از قند اجتناب کنند.

خبر خوب این است که برای خیلی از بیماران مبتلا به دیابت نوع دو این تمام کاری است که باید انجام بدهند تا سالم بمانند. اگر شما بتوانید سطح قند خون خود را با اجتناب از رژیم های پر قند پایین نگه دارید، احتمالا هیچ گاه به درمان های طولانی مدت نیاز پیدا نخواهید کرد.

دیابت نوع دو پیش از این به عنوان ذیابت غیر وابسته به انسولین یا دیابت شروع شده در بالغین شناخته میشد. ( به علت اینکه معمولا در افراد بالای ۴۰ سال رخ میدهد.) با این حال، دیابت نوع دو اکنون در حال شایع شدن در بالغین جوان، نوجوانها و کودکان است و تقریبا عامل ۹۰% تمام دیابت ها در سطح جهان است.

دیابت نوع دو یک وضعیت پزشکی مهم است که غالبا به استفاده از داروهای دیابت یا انسولین برای کنترل کردن میزان قند خون نیاز دارد. البته، پیشرفت و عوارض جانبی این بیماری قابل پیشگیری است به شرط آنکه در مراحل اولیه تشخیص داده شده و درمان آن آغاز شود.

در سالهای اخیر آشکار شده است که افراد زیادی با دیابت نوع دوم میتوانند با استفاده از روش هایی همچون رژیم های با کربوهیدرات کم، رژیم های کم کالری و ورزش دیابت را شکست دهند.

برای دریافت راهنمایی درباه تغذیه سالم برای کاهش میزان قند خون و وزن و مبارزه با مقاومت به انسولین، به برنامه کم کربوهیدرات روی بیاورید.

در افراد پره دیابتی و مبتلا به سندروم متابولیک، دیابت نوع دوم میتواند با رژیم و ورزش پیشگیری شود.

دیابت نوع دو وقتی به وجود می آید که سلول های بدن به طور کارآمد از انسولین استفاده نمیکنند. انسولین برای برداشت گلوکز از خون توسط سلول ها و تبدیل آن به انرژی مورد نیاز است.

استفاده ناکارآمد از انسولین منجر به مقاومت بدن به انسولین میشود (که به نام “مقاومت به انسولین” شناخته میشود.) که باعث افزایش سطح قند خون میشود. (هایپرگلایسمی)

در سطوح پیشرفته بیماری، دیابت نوع دو منجر به آسیب سلول های پانکراس که تولید کننده انسولین هستند میشود که خود باعث تولید انسولین کمتر از میزان مورد نیاز بدن میشود.

فاکتورهای متعددی ریسک پیشرفت دیابت نوع دو را افزایش میدهد که شامل موارد زیر میشوند:

احتمال پیشرفت دیابت نوع دو تحت تاثیر ژنتیک و محیط زندگی بیمار قرار دارد. برای مثال تحقیقات نشان میدهند که:

دیابت نوع دو تبدیل به یک بیماری بسیار بزرگ در انگلستان و کل جهان شده است. بیش از ۲ میلیون نفر در انگلستان به دیابت نوع دو مبتلا هستند.

علائم دیابت نوع دو میتوانند بسیار خفیف باشند و غالبا به علت پیر شدن مورد توجه قرار نمیگیرند. هر چه دیابت زودتر تشخیص داده شود، بدن آسیب کمتری خواهد دید.

با شیوع هر چه بیشتر دیابت، شناخت علائم و عوامل خطر در اهمیت بیشتری پیدا میکند.

عامل خطر شایع: وزن بالا و به طور مشخص اندازه دور کمر بالا.

سن: ریسک دیابت نوع دو با افزایش سن افزایش میابد. داشتن یک عضو از اعضای درچه یک خانواده مثل والدین یا خواهر یا برادر با دیابت نوع دو ریسک ابتلا به دیابت نوع دو را افزایش میدهد.

نژاد: افراد آسیایی، اهالی خاورمیانه یا آفریقایی-کارائیبین ها در ریسک بالاتری قرار دارند. فشار خون بالا نیز معمولا با دیابت همراه است.

به یاد داشته باشید علائم میتوانند به تدریج به وجود آیند. تصور نکنید اگر این علائم را برای طولانی مدت داشته اید، پس این علائم نرمال هستند.

نوع دو دیابت میتواند با آزمایش ادرار یا آزمایش خون تشخیص داده شوند.

گزینه های بسیار متفاوتی برای درمان و کنترل دیابت وجود دارد. برخی از مردم ممکن است بتوانند دیابت را فقط با تغییر سبک زندگی کنترل کنند. برخی ممکن است از قرص استفاده کنند. برخی دیگر هم باید از داروی تزریقی همچون انسولین استفاده کنند.

هرگاه برای شما تشخیص دیابت گذاشته شد، لازم است که در سبک زندگی خود تغییراتی به وجود آورید. از نوشیدن الکل و سیگار کشیدن خودداری کنید، فعالیت بدنی خود را افزایش دهید (ترجیحا هر روز) و غذای سالم و بر اساس رژیمی که با کربوهیدرات کمتر است بخورید.

در گذشته دیابت نوع دو به علت اینکه بیشتر در سنین بالای ۴۰ سال رخ میداد به عنوان دیابت بزرگسالی شناخته میشد.

با این حال، در سال های اخیر، دیابت نوع دو در جوانان، نوجوانان و کودکان شیوع بیشتری یافته است. این شیوع بیشتر به علت افزایش چاقی در این گروه های سنی است.

شایع ترین علائم دیابت تیپ دو عبارتند از:

 

برخی از این علائم در دیابت نوع یک نیز وجود دارند اما در دیابت نوع دو با سرعت کمتری در طی ماه ها و سالها به تدریج پیشرفت میکند و این باعث میشود برای برخی افراد تشخیص این علائم سخت تر شود.

در واقع، بسیاری از افراد مدتهای طولانی پیش از تشخیص بیماری خود، به دیابت نوع دو مبتلا هستند.

نوع دو دیابت با استفاده از قند خون ناشتا یا تست تحمل گلوکوز تشخیص داده میشود. این بیماری همچنین میتواند توسط پزشک شما تشخیص داده شود.

این بیماری میتواند توسط غربالگری و همچنین چکاپ بیمار نیز تشخیص داده شود.

درمان خط اول دیابت نوع دو شامل تغییر رژیم غذایی و ورزش منظم و مناسب می شود.

درمان نوع دو بر اساس شرایط بیمار انجام میشود. افراد دیابتی باید مورد آموزش قرار گیرند تا با وجود اطلاعات کافی درباره سلامتی خود تصمیم گیرند.

دستورالعمل ها توصیه میکنند یک رژیم پر فیبر و کم کربوهیدرات استفاده کنند.

پزشک باید به شما در تهیه رژیم با کربوهیدرات مناسب و میزان الکل دریافتی کمک کند.

داشتن یک رژیم کم کربوهیدارت میتواند در کم کردن وزن و کاهش قند خون کمک کند. این اتفاق به این دلیل است که کربوهیدرات در بدن به گلوکز تبدیل شده و در میزان قند خون موثر است.

دیابت نوع دوم :

 

در سال ۲۰۱۱ یک مطالعه در دانشگاه نیوکاسل که به عنوان رژیم نیوکاسل شناخته میشود، مزایای یک رژیم کم کالری را سنجید. این رژیم میزان کالری دریافتی را ۶۰۰ کالری در روز تعیین کرد. پس از ۳ ماه، ۷ نفر از ۱۱ نفر از دست دیابت نوع دو رهایی یافته بودند.

افراد مبتلا به دیابت نوع دو میتوانند با انجام آزمایشات قند خون متوجه شوند که غذا، سبک زندگی و مریضی چگونه بر میزان قند خون تاثیر میگذارد.

انجام منظم تست قند خون توسط خود بیمار باعث کم شدن هموگلوبین A1C در طولانی مدت شده و ریسک عوارض دیابت را کاهش میدهد.

افراد مبتلا به دیابت نوع دو ممکن است داروه های خوراکی یا تزریقی دریافت کنند. متفورمین یکی از شایع ترین داروهای مورد استفاده در دیابت نوع دو است و کمک میکند که بدن به انسولین بهتر پاسخ دهد.

برخی افراد مبتلا به دیابت نوع دو، معمولا آنهایی که برای سالهای طولانی مبتلا به دیابت نوع دو بوده اند، ممکن است به انسولین تزریقی احتیاج پیدا کنند.

حفظ میزان قند خون در سطح ایده آل، درست مثل فشار خون و کلسترول، برای کنترل ریسک عوارض دیابت حیاتی است. اگر اضافه وزن دارید، کاهش وزن میتواند اغلب به کاهش علائم دیابت کمک کند.

همانند دیابت نوع یک، دیابت نوع دو نیز به مرور زمان منجر به عوارضی میشود.

شایع ترین عوارض دیابت تیپ دو:

 

در واقع در زمان تشخیص بیماری، ۵۰ درصد افراد به مراحل اولیه این عوارض دچار هستند.

لیست این عوارض میتواند شامل افسردگی و اختلالات جنسی نیز بشود. این عوارض میتوانند با کنترل خوب قند خون و نظارت دقیق بر بیمار کاهش یابند.

درست مثل دیگر بیماریهای مزمن، تشخیص زود دیابت نوع دو برای درمان مفید است. پیش از پیشرفت دیابت نوع دو، بیماران  دچار یک سری علائم میشوند و اگر تشخیص در این مرحله صورت گیرد، این بیماری قابل پیش گیری است

در مورد عوارض کوتاه مدت دیابت، کتواسیدوز یک عارضه نادر است. اگرچه، هایپرگلایسمی غیر کتونیک یکی از خطرات دیابت نوع دو است.

همانطور که گفته شد، دیابت نوع دو میتواند باعث ایجاد مشکلاتی بشود که بر روی کار فرد اثر گذار باشد و در نتیجه روی میزان درآمد فرد اثر بگذارد.

نکته مورد توجه دیگر این است که بیمار نیاز به مراقبت های بیشتر توسط خانواده یا یک پرستار را به خصوص در سن های بالاتر دارد.

در صورت مراقبت خوب و کنترل خوب بیماری، اثرات بالقوه منفی دیابت نوع دو به حداقل میرسد.

بیشتر بخوانیم: دیابت نوع دو

 

دیابت نام یک بیماری است که در آن، سطح گلوکز یا همان قند خون خیلی بالا است. در دیابت نوع ۱ بدن قابلیت تولید انسولین ندارد. اما در دیابت نوع ۲ که شایع‌ترین نوع دیابت است، بدن نمی‌تواند به خوبی انسولین تولید و یا از آن استفاده کند. با ما همراه باشید تا در این مقاله با تمام چیزهایی که باید درباره‌ی این نوع دیابت بدانید، از علائم و نشانه‌ها گرفته تا طریقه‌ی کنترل آن، آشنا شوید.

دیابت نوع دوم :

 

دیابت یک وضعیت پزشکی است که در آن سطح قند یا گلوکز در جریان خون افزایش می­‌یابد. این حالت زمانی ایجاد می‌شود که انسولین کافی وجود نداشته باشد تا قند را به سلول برساند. سلول جایی است که قند به عنوان انرژی مورد استفاده قرار می‌گیرد. همین مسئله باعث می‌شود بدن به منابع انرژی جایگزین در بافت‌ها، عضله‌ها و اعضا تکیه کند.

این یک واکنش سلسله‌وار است که می‌تواند منجر به بروز نشانه‌های متعددی بشود. دیابت نوع ۲ می‌تواند آهسته‌تر شکل بگیرد و نشانه‌های خفیف‌تری دارد که ممکن است در آغاز بیماری مورد غفلت قرار گیرند.

علائم و نشانه‌های اولیه می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

هنگامی که بیماری پیشر‌فت می‌کند، علائم شدیدتر و به‌صورت بالقوه خطرناک‌تر نیز می‌شوند.

اگر قند خون برای مدت زمانی طولانی بالا باشد، علائمی مانند موارد زیر ممکن است بروز کند:

اگر تعداد دو مورد و یا تعداد بیشتری از این علائم را در خود می‌بینید، باید به پزشک مراجعه کنید. دیابت چنانچه درمان نشود، می‌تواند جان انسان را در معرض خطر قرار دهد.

دیابت اثر قدرتمندی روی قلب دارد. زنان مبتلا به دیابت دو برابر بیشتر در معرض حمله‌ی قلبی دوم پس از یک حمله‌ی قلبی هستند. آنها در مقایسه با زنانی که مبتلا به دیابت نیستند، چهار برابر بیشتر در معرض نارسایی قلبی هستند. دیابت می‌تواند همچنین منجر به پیچیده شدن شرایط و به وجود آمدن عوارض در زمان بارداری شود.

 

رژیم غذایی یک ابراز مهم برای حفظ سلامت قلب و نگه‌ داشتن سطح قند خون در بازه‌ی مطمئن و سالم است. این رژیم غذایی لزوما سخت یا ناخوشایند نیست. رژیمی که به افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ توصیه می‌شود در واقع رژیم غذایی‌ای است که همه‌ی افراد باید رعایت کنند. از اصلی‌ترین نکات رژیم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

کبروهیدرات‌های سالم می‌توانند فیبر مورد نیاز شما را تامین کنند. از جمله‌ی آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

مواد غذاییِ دوستدارِ قلب که دارای اسید‌های چرب امگا۳ هستند شامل موارد زیر می‌شوند:

می‌توانید چربی‌های اشباع‌نشده‌ی سالم را نیز از بعضی مواد غذایی مانند موارد زیر به دست آورید:

اگرچه این موارد گزینه‌های خوبی برای تامین چربی هستند، اما کالری آنها بالا است. رمز کار، حفظ اعتدال است. بنابراین هنگامی که مثلا برای خرید لبنیات می‌روید، انواع کم‌چرب آنها را انتخاب کنید.

غذاهای مشخصی وجود دارند که باید کم مصرف کنید و یا دور آنها را کامل خط بکشید. از جمله:

با پزشک خود درباره‌ی مواد مغذی و کالری‌هایی که می‌خواهید مصرف کنید، مشورت کنید. با کمک همدیگر می‌توانید به یک برنامه‌ی غذایی برسید که مزه‌اش خوب باشد و در عین حال نیارزهای سبک‌ زندگی شما را برآورده کند.

شما می‌توانید دیابت ۲ را به طرز موثری کنترل کنید. دکترتان به شما می‌گوید هر چند وقت لازم است سطح گلوکز خون خود را بررسی کنید. هدف از این کار این است که سطح قند خون در یک بازه‌ی مشخص باقی بماند.

برای تحت کنترل داشتن دیابت نوع ۲، نکات زیر را رعایت کنید:

دکتر برای شما توضیح می‌دهد که چگونه علائم اولیه‌ی بالا بودن و پایین بودن بیش از حد قند خون را تشخیص دهید و در هر موقعیت چگونه عمل کنید. همچنین دکتر کمک می‌کند بفهمید کدام غذاها سالم و کدام‌یک ناسالم هستند.

همه‌ی مبتلایان به دیابت نوع ۲ نیاز به مصرف انسولین ندارند. اگر شما نیاز به مصرف انسولین دارید به این خاطر است که پانکراس شما به اندازه‌ی کافی انسولین تولید نمی‌کند. نکته‌ی بسیار مهم این است که انسولین را همان‌گونه که به شما گفته شده است مصرف کنید. داروهای دیگری نیز وجود دارند که بنا به تجویز پزشک می‌توانند به کنترل بیماری کمک کنند.

انسولین هورمونی است که به صورت طبیعی در بدن تولید می‌شود. پانکراس آن را تولید می‌کند و زمانی که غذا می‌خورید آن را در بدن آزاد می‌سازد. انسولین کمک می‌کند قند موجود در جریان خون به سلول‌های سراسر بدن منتقل شود و در آنجا به عنوان انرژی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اگر دیابت نوع ۲ داشته باشید، بدن شما نسبت به انسولین مقاوم می‌شود و دیگر از این هورمون به شکل موثر استفاده نمی‌کند. همین مسئله پانکراس را وادار می‌کند تا بیشتر کار کند و انسولین بیشتری تولید کند. با گذشت زمان، این عمل می‌تواند به سلول‌های پانکراس آسیب برساند و به تدریج ممکن است پانکراس شما دیگر قادر به تولید انسولین نباشد.

اگر بدن‌تان به قدر کافی انسولین تولید نکند یا اگر از آن به شکل موثری استفاده نکند، گلوکز در جریان خون جمع می‌شود و باعث می‌شود بدن‌ نیازمند انرژی باشد.

پزشکان نمی‌دانند دقیقا چه چیزی باعث آغاز این سلسله رویداد‌ها می‌شود. شاید این وضعیت به دلیل اختلال عملکرد سلول‌های پانکراس یا به دلیل اخلال در پیام‌رسانی سلولی به وجود بیاید. در برخی افراد کبد، بیش از حد گلوکز تولید می‌کند. همچنین ممکن است دیابت نوع ۲ به دلیل استعداد ژنتیکی بروز کند.

علاوه بر این، استعداد ژنتیکی در مورد چاقی نیز وجود دارد که چاقی هم می‌تواند خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را افزایش دهد. تحقیقات برای پی‌بردن به دلایل ابتلا به دیابت نوع ۲ همچنان ادامه دارد.

 

در برخی موارد، تغییر سبک زندگی برای تحت کنترل نگه‌ داشتن دیابت نوع ۲ کافی است. در غیر این صورت داروهایی نیز وجود دارند که می‌توانند به این کار کمک کنند. برخی از این داروها عبارتند از:

هر یک از این داروها می‌توانند عوارض جانبی خاص خود را داشته باشند. ممکن است مدتی طول بکشد تا بهترین دارو یا ترکیبی از داروها برای درمان دیابت خود را پیدا کنید.

اگر فشار خون و یا کلسترول‌‌تان مسئله‌ساز است، ممکن است به داروهایی نیاز داشته باشید که آنها را نیز کنترل کنند.

اگر بدن شما به اندازه‌ی کافی انسولین تولید نکند، ممکن است نیاز به درمان انسولینی داشته با‌شید. ممکن است تنها به یک تزریق با اثر طولانی احتیاج داشته باشید که بتوانید آن را شب‌ها انجام دهید و یا ممکن است در طول روز نیاز به تزریق متعدد انسولین داشته باشید.

 

دیابت نوع ۲ در کودکان یک مشکل رو به ‌رشد است. بر اساس آماری که انجمن دیابت آمریکایی‌ها منتشر کرده‌ است، تقریبا ۲۰۸۰۰۰ آمریکایی زیر ۲۰ سال مبتلا به دیابت هستند.

دلایل چنین رخدادی پیچیده‌ است، اما از جمله عوامل خطرزا می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

علائم دیابت نوع ۲ در کودکان شامل موارد زیر است:

 

اگر کودک شما دارای نشانه‌های دیابت است، بلافاصله او را نزد دکتر ببرید. دیابت چنانچه مورد درمان قرار نگیرد می‌تواند منجر به بروز مشکلات حاد شود و حتی جان انسان را با تهدید مواجه کند.

تست قند می‌تواند بالا بودن میزان قند خون را نشان دهد. تست هموگلوبین A1C می‌تواند اطلاعات بیشتری در مورد میزان متوسط قند خون در طی چند ماه بدهد. ممکن است لازم باشد کودک شما یک تست قند خون ناشتا نیز بدهد.

دیابت نوع دوم :

 

اگر دکتر تشخیص دهد کودک شما دیابت دارد، پیش از تجویز روش درمانی، لازم است تعیین کند دیابت او از نوع ۱ است و یا نوع ۲.

شما می‌توانید با تشویق کودک خود به خوردن غذاهای سالم و انجام فعالیت‌های بدنی به صورت روزمره، ریسک بیماری او را کم کنید.

ممکن است ما از علل به وجود آمدن دیابت نوع ۲ مطلع نباشیم، ولی می‌دانیم که عوامل بخصوصی می‌توانند ریسک ابتلا به آن را افزایش دهند.

بعضی از عوامل خارج از کنترل شما هستند:

 

ممکن است بتوانید این عوامل را تغییر دهید:

 

همچنین اگر دیابت بارداری و یا پیش‌دیابت (وضعیتی که در آن قند خون بالاتر از حد نرمال است ولی نه به اندازه‌ای که به عنوان دیابت تلقی شود) داشته‌اید، در معرض خطر بیشتری هستید.

 

همیشه نمی‌توانید از ابتلا به دیابت نوع ۲ جلوگیری کنید، چون نمی‌توانید در مورد ژنتیک، قومیت و یا سن خود کاری بکنید.

اگر شما پیش‌دیابت یا سایر عواملی که خطر ابتلا به دیابت را افزایش می‌دهند، دارید و حتی اگر ندارید، چند تغییر کوچک در سبک زندگی می‌تواند شروع دیابت نوع ۲ را به تعویق بیندازد یا به طور کامل از آن پیشگیری کند. تغییرات در رژیم غذایی، ورزش کردن و کنترل وزن همگی در کنار یکدیگر به شما کمک می‌کنند تا سطح قند خون را برای تمام طول روز در بازه‌ی ایده‌آل نگه‌ دارید.

رژیم غذایی شما باید سرشار از کربوهدرات‌های غنی از مواد مغذی و فیبر باشد. همچنین لازم است اسید‌های چرب امگا۳ که دوستدار قلب هستند و از انواع مشخصی از ماهی و چربی‌های تک اشباع‌نشده و چند اشباع‌نشده به دست می‌آیند را در برنامه‌ی غذایی خود بگنجانید. محصولات لبنی باید کم‌چرب باشند. اینکه چه می‌خورید به تنهایی اهمیت ندارد، بلکه اینکه چه میزان می‌خورید نیز مهم است. مواظب اندازه‌ی وعده‌های غذایی خود باشید و سعی کنید هر وعده را هر روز سر ساعت مشخصی بخورید.

دیابت نوع ۲ ارتباط مستقیمی با عدم فعالیت کافی دارد. اختصاص دادن روزانه نیم‌ساعت به ورزش‌های هوازی‌ می‌تواند سلامت عمومی شما را بهبود ببخشد. سعی کنید علاوه بر آن، در طول روز نیز حرکات و نرمش‌هایی نیز انجام دهید.

اگر دچار اضافه وزن هستید، احتمال بیشتری دارد به دیابت نوع ۲ مبتلا شوید. رعایت کردن یک برنامه‌ی غذایی سالم و متعادل و ورزش کردن روزانه می‌تواند به شما کمک کند وزن خود را تحت کنترل داشته باشید. اگر این تغییرات کاری از پیش‌ نبردند، پزشک‌تان می‌تواند در مورد اینکه چگونه وزن خود را با روش‌های بی‌خطر پایین بیاورید، توصیه‌هایی به شما بکند.

 

چه پیش‌دیابت داشته باشید یا نه، چنانچه علائم دیابت را در خود مشاهده کردید باید بلافاصله به پزشک خود مراجعه کنید. پزشک می‌تواند اطلاعات زیادی از روی نمونه‌ی خون به دست آورد. مراحل تشخیص می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

اگر شما دیابت داشته باشید، پزشک‌تان اطلاعاتی در مورد اینکه چگونه می‌‌توانید این بیماری را مدیریت کنید در اختیارتان قرار می‌دهد. از جمله:

ممکن است نیاز باشد یک متخصص غدد که در درمان دیابت تخصص دارد را نیز ببینید. احتمالا لازم است اوایل با فواصل کمتری به پزشک خود مراجعه کنید تا مطمئن شوید که برنامه‌ی درمانی‌ای که در پیش گرفته‌اید جواب می‌دهد.

 

برای بسیاری از مردم، دیابت نوع ۲ به طور مؤثری قابل کنترل است. دیابت نوع ۲ می‌تواند تقربیا تمام اعضای بدن را تحت تاثیر قرار دهد و عوارضی جدی به جا بگذارد، از جمله:

هیپوگلیسمی زمانی می‌تواند اتفاق بیفتد که سطح قند خون پایین باشد. علائم آن می‌تواند شامل لرز، سرگیجه و دشواری در تکلم باشد. شما معمولا می‌توانید وضعیت را با خوردن فوری یک خوراکی و یا نوشیدنی مانند آبمیوه، نوشیدنی‌های بدون الکل و یا آبنبات درمان کنید.

هایپرگلیسمی زمانی ممکن است اتفاق بیفتد که سطح قند خون بالا باشد. علائم مشخصه‌ی آن شامل تکرر ادرار و تشنگی زیاد است. ورزش کردن می‌تواند به کاهش سطح قند خون کمک کند.

اگر حین بارداری دیابت دارید، باید وضعیت خود را به دقت تحت نظر داشته باشید. دیابت چنانچه به خوبی مهار نشود، می‌تواند:

سازمان کنترل و پیشگیری از بیماری ایالات متحده آمار مربوط به دیابت در امریکا را به این ترتیب اعلام کرده است:

انجمن دیابت آمریکا نیز آمار زیر را منتشر کرده‌ است:

سازمان جهانی بهداشت هم آمار زیر را منتشر کرده است:

کنترل دیابت نوع ۲ نیازمند کار گروهی است. شما باید همکاری نزدیکی با پزشک خود داشته باشید، ولی بیشتر نتایج به کارهای خود شما بستگی دارد.

ممکن است پزشک‌تان بخواهد به صورت منظم آزمایش‌های خون انجام شود تا سطح قند خون شما مشخص شود. این آزمایش‌ها نشان می‌دهند شما چقدر دیابت خود را تحت کنترل دارید و اگر دارو مصرف می‌کنید نشان می‌دهد داروها چقدر خوب جواب می‌دهند.

از آنجایی که دیابت ریسک ابتلا به بیماری‌های قلبی-عروقی را افزایش می‌دهد، پزشک فشار خون و کلسترول شما را نیز تحت نظر خواهد گرفت. اگر علائم بیماری‌های قلبی در شما مشاهده شود، ممکن است لازم باشد آزمایش‌های بیشتری انجام دهید. این آزمایش‌ها می‌تواند شامل گرفتن نوار قلب یا تست استرس قلب باشد.

نکات زیر می‌تواند به شما در کنترل دیابت کمک کند:

همچنین وارد کردن یکی از اعضای خانواده به درون این حلقه نیز می‌تواند مفید باشد. علائم هشداردهنده‌ی قند خون زمانی که خیلی بالا یا خیلی پایین است را به آنها یاد دهید تا بتوانند در مواقع اضطراری به شما کمک کنند. همچنین به خاطر داشته باشید که اگر همه‌ی اعضای خانواده یک رژیم غذایی سالم را رعایت کنند و در فعالیت‌های فیزیکی شرکت کنند، همه نفع خواهند برد.

برگرفته از: healthline

پیشنهاد شده برای شما :
0 پروانه داستان جولای 12, 2019
برچسب ها :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *