چگونه عکس زيبا از خود بگيريم

خواص دارویی و گیاهی :

آرامش خاکستری

احمدی، شاعر سال اژدها

منبع: سایت فارسی بی بی سی

اگر دوربين عکاسی از ذکاوت مغز انسان بر خوردار بود، برای گرفتن عکس های خوب، کافی بود دوربين را به طرف موضوع مورد نظرمان گرفته و دکمه را فشار دهيم. اما چنين نيست.

وقتی سوژه ای نظر ما را جلب می کند، مغز ما، از ميان ازدحام چيزهايی که در اطراف آن قراردارند، به طور خاص، به آن سوژه توجه می کند. قابليت انطباق ديد انسان با نورهای مختلف هم از جمله برتری های ديگر چشم انسان بر دوربين عکاسی است. برای اينکه عکسی که می گيريم نيز همين رابطه را با بيننده بر قرار کند، بايد نکات ظريفی را در نظر داشته باشيم.

عکاسی مانند هر وسيله بيانی ديگری زبان خاص خودش را دارد. آموختن اين زبان به ما کمک می کند تا از طريق عکس هايی که می گيريم، فکرها و جهان اطرافمان را بيان کنيم. در نظر گرفتن نکات زير می تواند به ما کمک کند تا عکس های گويا تری بگيريم.

 

نور، مهم ترين عامل در عکاسی

کلمه فتوگرافی در زبان انگليسی يعنی نگاشتن با نور. نور مناسب می تواند به عکس ما جان ببخشد و بالعکس. با وجود اين، نور مستقيم سايه روشن های تند و ناخوشايندی در عکس ايجاد می کند. برای گرفتن عکس، نور غيرمستقيم بهترين است و رنگ ها را نيز زنده تر می کند.

روزهايی که ابر نازکی تندی نور خورشيد را در آسمان می گيرد، صبح های زود و عصرها بهترين اوقات برای عکاسی هستند. يادمان باشد که نور بايد بر سوژه عکس ما بتابد و نه بر دوربين.

سوژه جالب

انتخاب موضوع يا سوژه جالب قدم اول است. پيش از گرفتن عکس از خود بپرسيم چه چيزی ما را به موضوع مورد نظرمان جلب کرده و سعی کنيم آن را به روشنی در عکسی که می گيريم نشان دهيم.

هم چنين، به يک عکس اکتفا نکرده، زوايای متفاوتی را برای نشان دادن موضوع مورد نظرمان تجربه کنيم. اين کار به ما فرصت بهتری برای انتخاب بهترين عکس خواهد داد.

 

 

درعکس بالا، فرم و رنگ دسته های تره فرنگی در ميان انبوه سبزيجات حاضر در بازار مورد توجه عکاس بوده. هر چند عکس اول موضوع را ارائه کرده اما عکس دوم در بيان منظور عکاس تواناتر است و به دليل عمودی بودن سوژه، تصوير کامل تری  را عرضه می کند.

دو قدم به جلو

همه دوربين ها قابليت زوم کردن (طويل تر شدن عدسی دوربين) را ندارند و اين کار، حتی وقتی امکانش باشد، از عمق ميدان عکس می کاهد و بخش کوچکتری از آن واضح به نظر می آيد. برای حذف آنچه حضورش در عکس لازم نيست، بهترين راه نزديک شدن به موضوع است. اين کار از شلوغی عکس کم کرده تاکيد بيشتری بر آنچه مورد نظر عکاس است می گذارد.

پيش از فشردن دکمه دوربين، چند قدم به موضوع عکس نزديک شويد و دوباره از دريچه دوربين به آن نگاه کنيد. اگر آنچه مورد نظر شماست بخش عمده عکس را پر نکرده، باز هم جلو تر بايد رفت.

 درعکس زير، انعکاس آسمان در آب و شکل برگ هايی که سطح آن را پوشانده اند توجه عکاس را به خود جلب کرده. برای تاکيد بر اين نکته بايد چيز های زيادی از عکس حذف می شده اند. اين کار با نزديک شدن عکاس به موضوع عملی شده است.

کادر عکس

اين انتخاب که چه چيزهايی را در عکس جا دهيم و چه چيزهايی را حذف کنيم يکی از مهم ترين عوامل در موفقيت عکس ماست.  پنجره مستطيل شکل دوربين که از آن به جهان نگاه می کنيم کادر عکس ما را تشکيل می دهد. پيش از گرفتن عکس، با نگاهی به آنچه در اين کادر قرار گرفته، می توانيم آنچه را برای بيان عکس لازم است حفظ و آنچه را اضافی ست حذف کنيم.

حرکت دادن دوربين، تغيير فاصله ما با سوژه عکس و تغيير جای سوژه در صورت امکان، محتوای اين کادر را تغيير می دهد.

زمينه پشت عکس

زمينه شلوغ پشت عکس را در زبان عکاسی می شود به هياهويی تشبيه کرد که مانع رسيدن صدای ما به گوش مخاطب می شود. تغيير جای دوربين می تواند اين پس زمينه را تغيير دهد. آرام بودن اين پس زمينه به بيننده فرصت می دهد با تمرکز بيشتری به موضوع عکس نگاه کند.

 

 

کمپوزيسيون يا همچينی

آنچه از پنجره دوربين می بينيم عکس نهايی ما را تشکيل می دهد. آيا اجزای عکس ما با دقت کنار هم چيده شده اند؟

کمپوزيسيون يا همچينی در عکس را می توانيم به دستور زبان تشبيه کنيم. اگر کلمات ما با نظم در کنار هم قرار بگيرند، بيان ما روشن و مفهوم خواهد بود. رابطه بين اجزای عکس، کمپوزيسيون عکس را می سازد. اين رابطه بايد چنان باشد که منظور ما را از گرفتن عکس به روشنی بيان کند.

مرکز عکس هميشه بهترين محل برای قرار دادن موضوع نيست. با حرکت دادن دوربين می توانيم بهترين کمپوزيسيون را کشف کنيم.

 وضوح در عکس

آنچه در يک عکس واضح يا فوکوس باشد نگاه بيننده را به خود می کشد. عکاس با واضح نشان دادن عناصر عکس به بيننده می گويد اينجا را نگاه کنيد.

در بيشتر دوربين های عکاسی ديجيتال که همه چيز اتوماتيک انجام می شود، نقطه وضوح در مرکز تصوير قرار گرفته و اگر موضوع مورد نظر شما در گوشه عکس قرار بگيرد از وضوح کمتری برخوردار خواهد بود.

برای حل اين مشکل، می توانيد با قرار دادن سوژه در وسط کادر، دکمه گرفتن عکس را تا نيمه فشار دهيد و نگه داريد. با اين عمل سوژه شما واضح میشود و میتوانيد آن را هر کجای کادر که بخواهيد قرار دهيد .حالا دکمه را تا انتها فشار بدهيد و عکس را بگيريد.

اين قاعده شامل همه عکس ها نمی شود. گاهی مبهم بودن به عکس کمک می کند. 

عمق عکس

آنچه در عکس ما به وضوح ديده می شود عمق عکس را تشکيل می دهد. اين عمق به ما امکان می دهد تا بخش هايی از جهان اطرافمان را، که از سه بعد بر خوردار است، در يک عکس، که تنها دو بعد دارد، نشان دهيم.

نور از عوامل اصلی ايجاد عمق در عکس است. در نور زياد، دريچه ی دوربين مانند چشم گربه در روز تنگ می شود. اين شرايط وضوح بيشتری در عکس ايجاد می کند.

چيدن اجزای عکس به صورتی که بعضی نزديک تر به دوربين و بعضی دورتر باشند نيز به عکس ما عمق بيشتری می دهد. عدسی های بلند (زوم) از عمق عکس می کاهند و عدسی های کوتاه با ميدان ديد وسيع تر (وايد انگل) به آن می افزايند.

از کارتيه برسون، يکی از بهترين عکاسان جهان، نقل شده که گفته است عکاسی يعنی طوری به جهان نگاه کنيم که گويی اولين بار است آن را می بينيم.

– سایت آموزشی دانشگاه برکلی – نشنال جیوگرافیک – روزنامه نیویورک تایمز – گروه عکاسی مگنوم – روزنامه گاردین – روزنامه دیلی تلگراف – هفته نامه تایم – روزنامه واشنگتن پست – بی بی سی برای بچه ها – خبرگزاری رویترز – خبرگزاری آسوشیتد پرس

پورتال جوانان ایرانی

لبخند بزن و بگو، “سیب!

آیا از عکس گرفتن متنفرید چون همیشه در عکس‌ها بد می‌افتید؟ آیا همیشه به آن دوستتان که در عکس‌ها عالی و بدون اشکال می‌افتد حسودی می‌کنید؟بااینکه فتوژنیک بودن در بعضی‌ها ژنتیکی است اما راهکارهایی وجود دارد که می‌توانید به کار گیرید تا در عکس‌ها بهتر بیفتید.

مراحل

٫ فتوژنیک بودن به توانایی جذاب دیده شدن در عکس‌ها اطلاق می‌شود.

فتوژنیک بودن به توانایی جذاب دیده شدن در عکس‌ها اطلاق می‌شود. اینکه طبیعتاً زیبا باشید ارتباطی به فتوژنیک بودن در عکس‌ها ندارد. فتوژنیک بودن یعنی بدانید چطور بهترین حالت خودتان را به دوربین نشان دهید. این شامل تکنیک‌های اکتسابی می‌شود مثل علم مربوط به بهترین پس‌زمینه، نورپردازی و قرارگیری بدن.

• سعی کنید تکنیک‌های زیر را طوری یاد بگیرید که جزء طبیعت وجودتان شوند و غیرارادی انجامشان دهید. • هرچه فرصت‌های بیشتری برای تمرین جلوی دوربین داشته باشید، بهتر است. • طبیعت دوبعدی عکس باعث می‌شود درک از عمق را از دست بدهیم؛ برای بعضی‌ها این باعث می‌شود چطور جذاب دیده شدن در دنیای واقعی را هم از دست بدهند.

٫ لباستان اهمیت دارد.

به لباستان اهمیت دهید. حتی اگر قرار نیست عکسی از شما گرفته شود، اینکه بدانید چطور خودتان را نشان دهید، میزان جذابیت شما را تعیین می‌کند. سبک لباس پوشیدن و رنگبندی لباس‌ها بر جذابیت فتوژنیک شما در عکس‌ها تاثیر می‌گذارد.

لباس‌های درست انتخاب کنید. رنگ در ن عکس مهم است. طرح‌های لباس بر ظاهر شما اثر می‌گذارد، مثلاً راه‌راه‌های افقی شما را پهن‌تر به نظر می‌رساند  و پوشیدن لباس یکرنگ، باعث می‌شود تعریف‌نشده و بیش از اندازه آرام به نظر برسید. بهترین رنگ‌ها رنگ‌های خنثی و جامد است.

• رنگ‌هایی برای لباستان انتخاب کنید که مناسب شما باشد. بعضی رنگ‌ها با بعضی رنگ‌پوست‌ها جور است درحالیکه بعضی دیگر اصلاً به آن رنگ‌پوست نمی‌آید. همچنین رنگ موهایتان را هم باید در نظر داشته باشید. • از رنگ‌های ق، سیاه و سفید خودداری کنید. دوربین‌های دیجیتال با این سه رنگ مشکل دارند و کانتراست بالایی از آنها نشان می‌دهند. • نکته: این فقط برای دوربین‌هایی که روی “اتوماتیک تنظیم است صدق می‌کند. دوربینی که روی اتوماتیک تنظیم است به جای فرد عکاس فکر می‌کند. عکاس حرفه‌ای دوربین خود را خیلی خوب می‌شناسد و می‌تواند بهترین ق، سیاه و سفید را تنظیم کند و برای هیچ رنگی که انتخاب کنید مشکل نخواهد داشت. فقط دقت کنید عکاس به صورت دستی “white balance دوربین را تنظیم کرده باشد.

٫ صورت و تان اهمیت دارد.

به صورت و تان اهمیت دهید. کارهای زیادی برای بهتر کردن آنچه ذاتی به شما داده شده است می‌توانید انجام دهید. اصلاح کردن عیب و ایرادهای عمومی برای عکس خیلی مهم است.

• لکه‌های پوستتان را بپوشانید. یک نکته بد درمورد عکس این است که چون عکس تصویر یخ‌زده از یک لحظه شما در زمان است، نمی‌تواند همه ویژگی‌های خوب شما را نشان دهد. نکته خوب عکس هم این است که می‌توانید خیلی راحت خیلی ایراداتی که دوست ندارید را پنهان کنید. مراقب رنگ تان باشید:  رنگ‌های در عکس غلیظ‌تر می‌شوند. مدلینگ عکس تکنیک‌ها و اصول خاصی دارد که از زیبا دیده شدن در حالت عادی متفاوت است. • کمتر از برق (شاین) استفاده کنید. خیلی مهم است که در ناحیه بینی و پیشانی از برق استفاده نکنید. این مسئله در روزهای گرم اهمیت بیشتری دارد زیرا حتی سرمایی‌ترین ما ممکن است جلوی لنز دوربین کمی عرق کند. • از برای پوشاندن قی روی پوست که در عس‌ها بدمنظره می‌شود، استفاده کنید. • عکس درواقع شکل یک چیز را ثبت نمی‌کند بلکه آن را از طرح‌های نور و سیاه مشخص می‌کند. سایه زدن با (که قوانینی دارد) می‌تواند یک صورت بدون شکل و نازیبا را زیبا نشان دهد به شرط آنکه بتواند تضاد خوبی با نور و سایه واقعی ایجاد کند. • برای از بین بردن ق شدن چشم در عکس‌ها از تکنیک eye drop در فتوشاپ استفاده کنید. خیره شدن به یک منبع نور برای چند لحظه مردمک چشم شما را کوچکتر کرده و احتمال ق افتادن چشم را کمتر می‌کند (بااینحال به نور خورشید خیره نشوید!). اگر در فرایند عکس گرفتن، کمی آماده‌سازی‌ وجود دارد، بهتر است به نور فلش خیره نشوید زیرا مردمک‌های بزرگ جذاب‌تر هستند. • موهایتان را خوب شانه کنید. موهای شل و وارفته یا وز شده در عکس بسیار بد دیده خواهد شد. از طرف دیگر، نباید موها را صاف به پشت سر دم‌اسبی بست یا شانه کرد.

٫ تعادل صورتتان را حفظ کنید.

به صورتتان در آینه نگاه کنید. این آن صورتی نیست که در عکس خواهد افتاد. حالا به انعکاس خودتان خیره شوید. بعد از چند دقیقه صورتتان به ظاهر عادی خود می‌رسد. حالا ناحیه چشم‌هایتان را غیرفعال کنید و ناحیه لب‌ها را فعال کنید. دندان‌هایتان را قفل نکنید. فقط کافی است که فک بالا و پایینتان روی هم قرار گرفته باشند. اگر با دهان باز لبخند می‌زنید، نباید اجازه دهید لب بالایی‌تان قسمت زیادی از لثه‌هایتان را نشان دهد. اگر پوستتان تیره است باید حتماً لبخند بزنید و دقت کنید که لبخندتان کوچک باشد. در عین حال، کمی گوشه‌های چشمتان را جمع کرده و ابروهایتان را بالا ببرید. این تمرین را هر روز جلوی آینه انجام دهید. ظرف یک ماه برایتان به عادت تبدیل شده و هر بار که کسی خواست از شما عکس بگیرد، همانطور لبخند خواهید زد.

٫ روی زاویه‌ها کار کنید.

همه مسائل مربوط به کار کردن با دوربین هم اسرارآمیز نیست: بیشتر افراد خوش‌عکس می‌دانند که کدام زاویه‌ها برای آنها بهتر است و بیشتر وقت‌ها روی آن زاویه عکس می‌گیرند. علاوه‌براین، چند حقه هم وجود دارد که می‌توانید از آنها بهره ببرید:

• بهترین زاویه خود را کشف کنید. پیدا کردن زاویه درست صورتتان ممکن است کار سختی باشد. با دوربین دیجیتال آزمایش و امتحان کنید تا بتوانید فوراً نتیجه هر حالت را ببینید. خیلی زود خواهید فهمید که صورتتان در کدام زوایا بهتر است. وقتی این را فهمیدید، برای عکس گرفتن در آینده از همین زوایا استفاده کنید. • حالت کلاسیک عکس گرفتن این است که بدنتان را به صورت سه‌رخ قرار دهید، طوریکه یک پا جلوی پای دیگر قرار گیرد و یکی از شانه‌هایتان نسبت به دیگری به دوربین نزدیک‌تر باشد. خانم‌ها معمولاً به صورت غیرارادی این کار را می‌کنند اما برای مردها که معمولاً صاف جلوی دوربین می‌ایستند این کار سخت‌تر است. اگر سرتان را کمی به بغل خم کنید و مستقیم را نگاه کنید، در هر حالتی هم که ایستاده باشید به نظر می‌رسد که نگاهی مستقیم به بیننده دارید. بااینحال مثل مُدل‌ها عکس گرفتن برای همه هم مناسب نیست و اگر این حالت در عکس‌های خانوادگی تکرار شود، یکنواخت و خسته‌کننده می‌شود. • اگر در عکس نشسته هستید، کمی به بدنتان زاویه دهید. • سعی کنید موقعی که عکس گرفته می‌شود، به کمی بالاتر از دوربین نگاه کنید. اگر عکاس در سطحی پایینتر از شما قرار دارد، سعی کنید تقریباً به روبه‌رو نگاه کنید نه به دوربین تا چشم‌هایتان بسته نیفتد. • کمی بدنتان را به سمت دوربین خم کنید. این علاقه‌ و جذابیت و تعریف چهره را افزایش داده و به کمتر کردن ظاهر چین‌وچروک‌ها و شل‌شدگی‌ها و افتادگی‌های پوست کمک می‌کند.

٫ مراقب کج کردن خودتان باشید تا در عکس غبغب نداشته باشید.

سعی کنید سرتان را کمی به عقب خم کنید و بدنتان را طوری حالت دهید که دوربین کمی بالاتر از شما یا در سطح چشمانتان قرار گیرد. این روش، غبغب را در عکس‌ها به کلی ناپدید می‌کند. همچنین می‌توانید یک دست را زیر چانه قرار دهید. روش دیگر این است که موقع گرفته شدن عکس، زبانتان را به سقف دهانتان بچسبانید.

٫ روی حالت و وضع‌ قرارگیری خود متمرکز شوید.

این کار نه تنها در عکس گرفتن مهم است، بلکه داشتن وضعیت قرارگیری خوب در همه اوقات زندگی را ساده‌تر کرده و اعتمادبه‌نفستان را بالا می‌برد. داشتن فرم خوب ظاهر شما را در عکس‌ها عالی می‌کند. صاف نشستن و ایستادن باعث می‌شود سالم‌تر و هوشیارتر به نظر برسید و اگر عکستان گروهی باشد از بقیه جذاب‌تر به نظر خواهید رسید. طبیعی نفس بکشید و شانه‌هایتان را ریلکس کنید. اگر معمولاً حالت قرارگیری خوبی ندارید، صاف ایستادن یا نشستن ممکن است برایتان دشوار باشد بنابراین بهتر است جلوی آینه تمرین کنید.

٫ ریلکس باشید.

هرچه ظاهر ریلکس و آرام‌تری داشته باشید، عکستان بهتر خواهد شد. خیلی‌ها به این دلیل در عکس‌ها بد می‌افتند که حالت چهره‌شان را با لبخندی مصنوعی می‌پوشانند. موقع لبخند زدن، سعی کنید لبخندی آرام و دهان‌بسته داشته باشید که لب پایینی در آن ریلکس و پایین قرار گرفته باشد. می‌توانید مقابل آینه تمرین کنید. اگر همیشه بدعکس بوده‌اید، احتمالاً جلوی دوربین ناخودآگاه عصبی و مضطرب می‌شوید و این می‌تواند عکستان را بدتر کند. وقتی می‌دانید که قرار است عکسی از شما گرفته شود، یک نفس عمیق بکشید و هوا را طبیعی بیرون دهید، دست‌ها و شانه‌هایتان را ریلکس کنید. وقتی نفس را بیرون می‌دهید، لبخند بزنید و هر حالتی که فکر می‌کنید خوب است را بگیرید.

• نفستان را حبس نکنید، چه در داخل و چه خارج، در غیراینصورت در عکس طوری به نظر می‌رسید که انگار تحت فشار هستید. • اگر می‌بینید که عکس دیر گرفته می‌شود، نترسید و سعی کنید حالت عکستان را بهتر کنید. در این مواقع شانس بیشتری برای بهتر قرار گرفتن و درست کردن حالت خود دارید تا زمانیکه عکس فوری از شما گرفته می‌شود. • لب‌هایتان را ریلکس کنید. • نباید آنقدرها هم خودتان را ریلکس کنید که به نظر برسد حواستان نیست. فقط کمی بدنتان را آرام کنید تا عکستان عالی شود.

٫ به چیزهای خوب فکر کنید.

یک لبخند زورکی مصنوعی باعث می‌شود خشک و ناجور به نظر برسید. وقتی افراد لبخند می‌زنند و منتظرند که عکسشان گرفته شود، عضلات صورتشان ممکن است حالت‌های عجیبی بگیرد. برای برطرف کردن این، سعی کنید لبخندتان را زمان‌بندی کنید تا مجبور نشوید که خیلی آن را نگه دارید. همچنین به چیزی خنده‌دار فکر کنید یا به کسی فکر کنید که شادتان می‌کند. با اینکار، لبخندتان واقعی خواهد شد نه مصنوعی. اگر لبخند با دندان‌هایتان را دوست ندارید، سعی کنید لبخندتان بسته‌تر باشد. صرفنظر از نوع لبخند زدنتان، هرچه لبخندی ریلکس‌تر و شادتر داشته باشید، بهتر خواهد بود.

• با چشمانتان هم لبخند بزنید. هیچ چیز بیشتر از خندیدن چشم‌ها، شادی و زیبایی را نشان نمی‌دهد. برای ایجاد این تاثیر، تجسم کنید که دوربین فردی است که دوستش دارید و در حال وارد شدن به اتاق است. این باعث می‌شود چشمانتان بازتر شده و لبخندی ریلکس‌تر داشته باشید. به عشقتان فکر کنید؛ این باعث می‌شود گونه‌هایتان هم کمی گل بیندازد. • وانمود کنید، اما طبیعی. خیلی‌ها به این دلیل فتوژنیک هستند که دوست دارند از آنها عکس گرفته شود. به همین دلیل وقتی دوربین سراغ آنها می‌آید خوشحال و ریلکس هستند. اگر نمی‌توانید عشق واقعی به دوربین را نشان دهید، وانمود کنید که دوربین را دوست دارید. تصور کنید که دوربین کسی است که دوستش دارید، یک دوست یا عشق قدیمی و یا هر چیز دیگری که باعث شود با عشق به دوربین نگاه کنید.

٫ موقعیت و محیط عکس را بهتر کنید.

چیزهای خارجی هم مثل موقعیت و محل عکس، عکاس یا مهارت‌های بعد از عکس هستند که می‌توانید برای فتوژنیک دیده شدن در عکس‌ها تغییر دهید.

• بهترین محل را برای عکس گرفتن انتخاب کنید. مشخص است که اگر در مسافرت می‌خواهید عکس بگیرید، نمی‌توانید تصادفاً محل را انتخاب کنید. اما می‌توانید عکاستان را راهنمایی کنید که کدام محل بهتر است. گاهی‌اوقات، خوب است که جلو یک پس‌زمینه ساده عکس بگیرید اما اگر در مسافرت باشید، استفاده از مناظر است. • عکاس بهتری پیدا کنید. عکاسان حرفه‌ای می‌دانند که چطور باید زیبایی یک فرد را در عکس به معرض نمایش قرار دهند. انتخاب عکاس همیشه دست شما نیست اما گاهی اوقات می‌توانید. • از لنز تله (tele) یا لنز با بزرگنمایی منفی استفاده کنید. این باعث می‌شود بینی شما بیش از اندازه به دوربین نزدیک نباشد و نسبت به کل صورتتان بزرگ به نظر نرسد. همچنین تاثیر و تمرکز بر پس‌زمینه را کمتر می‌کند. • از نورپردازی مطلوب استفاده کنید. برای بهتر کردن ظاهر چهره در کنار محیط، از فلش دوربین یا نورهای مختلف با شدت‌های مختلف استفاده کنید. وب‌سایت‌ها و کتاب‌های زیادی درمورد نورپردازی عکاسی پرتره وجود دارد که می‌تواند کمکتان کند. • برای آقایان از کانتراست بیشتر و برای خانم‌ها از کانتراست کمتر استفاده کنید (چروک‌ها و منافذ پوست برای آقایان جذاب و جالب دیده می‌شود اما برای خانم‌ها اینطور نیست). • از عکاس بخواهید دوربین را در سطح چشمها یا کمی بالاتر از آن قرار دهد. این باعث می‌شود عکسی طبیعی‌تر و زیباتر به دست آید. اگر لنز پایین‌تر باشد، ممکن است عکستان با غبغب بیفتد. • عکس‌ها را ویرایش کنید. اگر همه چیز را امتحان کردید، اما باز هم نتوانستید در هیچ محیطی عکس خوبی از خود بگیرید، می‌توانید کمی عکس‌های دیجیتالتان را ویرایش کنید. تغییر اثرات نور و فیلترهای خاص می‌تواند را بسیار بهتر کند. • نورپردازی جانبی را انتخاب کنید—عکاسان این حقه را می‌دانند، پس مراقب آن باشید. در محیط‌های مسقف سعی کنید جایی بایستید که نور روی سمت خوب شما بیفتد. در محیط ‌های باز سعی کنید صبح‌ها یا عصرها عکس بیندازید نه ظهرها. هیچوقت رو به خورشید یا پشت به آن نایستید مگراینکه عکاس از شما بخواهد. نور جانبی بسیار بهتر از نور از جلو ویژگی‌های شما را نشان می‌دهد. سعی کنید از دوستان یا خانواده بخواهید عکس بدون فلش از شما بگیرند زیرا فلش مستقیم دوربین یکی از متهمین اصلی خراب شدن عکس‌های خانوادگی است.

٫ اعتماد‌به‌نفس داشته باشید! ?

نکات

• عکس‌های مُدل‌ها و سایر افراد فتوژنیک را بررسی کنید. اگر درخور شخصیتتان است، سعی کنید حالات، زوایا و فیگورهای آنها را امتحان کنید. • سعی کنید همیشه سه‌رخ و با کمی زاویه جلو دوربین بایستید. • دوستان و اعضای خانواده در عکس‌ها به دنبال مُدل‌ نیستند. سعی نکنید بیش از حد لزوم از فیگورهای مدلینگ استفاده کنید. • وقتی عکس گروهی نشسته می‌گیرید، دقت کنید که صندلی‌ها به اندازه کافی به هم چسبیده باشند. به جای خم شدن و قوز کردن، سعی کنید صاف اما ریلکس بنشینید. • از دوست صمیمی‌تان بخواهید به عکس‌هایی که گرفته‌اید نگاه کند و بهترین حالتتان را انتخاب کند. • لبخند زدن را جلوی آینه تمرین کنید. در مدت زمان کوتاهی می‌فهمید که کدام نوع لبخند روی صورتتان مصنوعی به نظر می‌رسد و کدام لبخند جذاب‌تر است. یاد گرفتن نحوه تکان خوردن صورتتان کمکتان می‌کند. با استفاده از ردیف بالایی دندان‌هایتان لبخند بزنید: شاید غیرطبیعی به نظر برسد اما لبخندی که در آن هر دو ردیف دندان‌ها مشخص باشد کاملاً مصنوعی است. • زبانتان را پشت دندان‌هایتان نگه دارید. • اگر عکستان قدی است، بدنتان را در زاویه درجه (سه‌رخ) مقابل دوربین قرار دهید، سپس صورتتان را به سمت دوربین برگردانید. سعی کنید یک پا را جلوی پای دیگر قرار داده و همه وزنتان را روی پای پشتی بیندازید. این حالت شما را لاغرتر نشان داده و بسیار جذاب است. • وقتی از شما عکس می‌گیرند، سعی کنید همه قسمت‌های بدنتان را تا می‌توانید به بدن و صورتتان نزدیک نگه دارید. زیرا هر چیزی که نزدیک دوربین شود، بیش از اندازه بزرگ به نظر خواهد رسید. به استثنای کمی بیرون‌تر از بدن قرار دادن یکی دست‌ها برای خانم‌ها زیرا چسباندن آن به بدن بازوها را شل نشان می‌دهد. • سه ثانیه قبل از اینکه عکس گرفته شود، سرتان را پایین انداخته و بعد بالا بگیرید. سرتان را تکان تند ندهید، اما ممکن است این هم خوب باشد. وقتی سرتان را بالا می‌برید لبخند بزنید. وقتی عکس گرفته شد، دهانتان باید در حالت لبخندی کاملاً ریلکس قرار داشته باشد. به این ترتیب، صورتتان کاملاً ریلکس خواهد بود. چشم‌هایتان را هم ریلکس کنید و کاملاً احساس آرامش کنید. این شاید برای همه موثر نباشد، به همین دلیل باید از قبل امتحان کنید. • به دوربین نگاه نکنید، به داخل آن نگاه کنید. • اگر خودتان بخواهید از خودتان عکس بگیرید، نیاز به تمرین زیاد دارد. باید بتوانید زاویه درست را پیدا کنید تا بتوانید دستتان را به آن سمت بچرخانید. • عکس‌های عادی دوبعدی و فاقد عمق هستند و این باعث می‌شود فرد پهن‌تر دیده شود. برای خیلی‌ها این باعث جذاب‌تر دیده شدن آنها هم می‌شود. جالب است که عکس‌های D این مشکل فتوژنیک بودن را ندارند زیرا درک عمق آن محفوظ است. در این عکس‌‌ها به همان اندازه واقعیت، جذاب دیده خواهید شد. • اگر پشتتان مشکل دارد و نمی‌توانید حالت قرارگیری خوبی داشته باشید، جلوی آینده آنقدر تمرین کنید که بتوانید قوز خودتان را به حالتی جذاب تبدیل کنید. می‌توانید به چیزی تکیه دهید تا آن را طبیعی جلوه دهد. • داشتن پس‌زمینه خود، یک امتیاز است.

هشدارها

• از به زبان آوردن کلمه “سیب یا هر چیز دیگر خودداری کنید. این کار لبخندی مصنوعی روی صورتتان ایجاد می‌کند. از تکنیک افکار خوب و شاد استفاده کنید. • مطمئن شوید که عکس‌هایتان شبیه خودتان شود. این تکنیک‌ها کمکتان می‌کند بتوانید زیبایی طبیعی خود را جلوه‌گر کنید اما اگز بیش از اندازه روی عکس‌هایتان کار کنید باعث می‌شود شبیه کسی باشید که نیستید. باید به درستی نشان‌دهنده خود واقعی شما باشد. • تو دادن و سفت کردن شکم باعث می‌شود زیبا و جذاب به نظر نرسید زیرا دنده‌هایتان از زیر بلوزتن نمایان خواهند شد. بدتر اینکه باعث می‌شود صورتتان حالتی ناراحت و تحت فشار پیدا کند. • کمی پایین انداختن سر بیشتر اوقات موجب ایجاد غبغب می‌شود تا اینکه آن را پنهان کند.

برچسب ها : چطور خوش عکس باشیمچطوری توی عکس خوب بیفتیمعکاسیعکس حرفه ایعکس خوبعکس زیباعکس فتوژنیکفتوژنیکمردمان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *