درمان بزرگي پروستات در مردان

خواص دارویی و گیاهی

دکتر پروستات

پروستات غده ای است که با تولید مایعی، اسپرم را در طول انزال حمل می کند. بزرگی پروستات به معنی بزرگ شدن این غده است. منظور از بزرگی پروستات همان هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) است که قابل درمان است.

اندازه ی پروستات در هر سنی متفاوت است. در افراد سالم، پروستات حدوداً به اندازه ی یک گردو است، اما در مردان مسن این غده می تواند به طور قابل توجهی بزرگ شود.

اندازه ی طبیعی پروستات در یک مرد بالغ 15 تا 30 سی سی است. چنانچه سایز این غده بزرگ تر از 30 سی سی شود، به احتمال زیاد دچار هیپرپلازی خوش خیم یا سرطان پروستات شده است. اما این سوال پیش می آید که من چگونه متوجه بزرگی پروستات خود شوم؟

تکرر ادرار شبانه می تواند اولین نشانه ی بزرگی پروستات باشد. علائم دیگر شامل موارد زیر است:

 جریان ادراری ضعیف یا آهسته

 احساس تخلیه نشدن مثانه به صورت کامل

 مشکل در شروع ادرار کردن

 ضرورت در ادرار کردن

 تکرر ادرار (در اغلب شب ها بطوریکه فرد را از خواب بیدار می کند)

 جریان ادرار که شروع و متوقف می شود.

 نیاز به اعمال فشار برای ادرار کردن

 ادرار قطره قطره

این مشکل با نام های مختلفی از جمله پروستات بزرگ شده، هیپرپلازی خوشخیم پروستات، و یا همان BPH معرفی می شود. بنا به گفته ی سازمان ملی بیماری های اورولوژی و کلیوی، شایعترین مشکل پروستات در مردان بالای 50 سال، بزرگی پروستات است. بیش از نیمی از مردان تا سن ۶٠ سالگی به BPH مبتلا می شوند. این عدد برای مردان با سن بالاتر(تا ٨۵ سالگی) به ٩٠٪‏ آن ها می رسد.

در هنگام تولد، اندازه ی غده ی پروستات کوچک است. هنگامی که سطح تستوسترون در دوران بلوغ افزایش می یابد، پروستات به سرعت رشد کرده و تا سن 20 سالگی سایز آن دو برابر می شود.

سپس سرعت رشد آن در دو دهه ی بعدی کاهش یافته و معمولاً طی سال ها مشکلی را ایجاد نمی کند. در کم تر از 10٪ مردان 30 ساله اندازه ی پروستات بزرگ می شود.

هنگامی که یک مرد به سن 40 سالگی برسد، پروستات دوره ی دوم رشد خود را آغاز می کند . بزرگ شدن پروستات در جوانان حتما باید مورد بررسی قرار گیرد زیرا می تواند عوارضی برای آن ها به دنبال داشته باشد. بزرگ شدن پروستات در جوانان می تواند به دلیل مسائل ژنتیکی، ناهنجاری های بیضه و یا برخی تغییرات هورمونی رخ دهد.

در مردان، ادرار از طریق مثانه به درون پیشابراه (مجرای ادرار) جریان می یابد. BPH، بزرگی  خوش خیم (غیرسرطانی) پروستات است که جریان ادرار را در پیشابراه مسدود می کند. سلولهای پروستات به تدریج افزایش یافته و بزرگ می شوند و این امر باعث افزایش فشار بر پیشابراه و دشواری خروج ادرار و مایع منی از آن می گردد.

بنابراین عضله ی مثانه به تدریج قوی تر، ضخیم تر و بیش از حد حساس می شود ؛ در نتیجه حتی زمانی که مقادیر کمی از ادرار در مثانه است، فرد احساس ادرار داشته و دچار تکرر ادرار می شود. در نهایت، عضله ی مثانه بر فشار مجرای ادراری تنگ غلبه نکرده و ادرار در مثانه باقی مانده  و کاملاً تخلیه نمی شود.

هنگامی که مثانه به طور کامل تخلیه نمی شود، فرد در معرض خطر ابتلا به عفونت های دستگاه ادراری قرار می گیرد. همچنین در طول زمان مشکلات جدی دیگری نیز از جمله سنگ های مثانه، وجود خون در ادرار(هماچوری)، بی اختیاری و احتباس حاد ادراری (عدم توانایی ادرار کردن) می توانند ایجاد شوند. ناتوانی ناگهانی در دفع ادرار یک اورژانس پزشکی است. در موارد نادر، آسیب مثانه و  یا کلیه می تواند ناشی از BPH باشد.

برخی تغییرات در سبک زندگی می تواند در از بین بردن علائم بزرگ شدن پروستات موثر باشد. قبل از شروع درمان دارویی و یا انجام عمل جراحی توصیه هایی که در ادامه آمده است را انجام دهید.

☑ مصرف الکل و کافئین را محدود کنید.

☑ نوشیدن مایعات در شب را محدود کنید.

☑ سعی کنید حداقل هر سه ساعت یک بار ادرار کنید.

☑ فعالیت بدنی داشته باشید.

☑ وزن خود را در محدوده سالم نگه دارید.

☑ مصرف چربی های سالم را افزایش دهید.( مانند غذاهای سرشار از امگا 3)

ورزش کف لگنی که با عنوان ورزش کگل شناخته می شوند می تواند با تقویت عضلات لگن به درمان علائم ادراری بزرگی پروستات مانند بی اختیاری ادراری کمک کند.

انجام این ورزش که شامل منقبض کردن و سپس رها کردن عضلات لگن است می تواند به تقویت مثانه برای کنترل ادرار و بستن اسفنکتر کمک کند. برای اینکه تشخیص این عضله کار مشکلی است این تمرین را در هنگام ادرار کردن انجام دهید تا عضله های درگیر را شناسایی کنید.

عضله را منقبض کنید تا سرعت ادرار کند شود، سپس ادرار کردن را برای 20 ثانیه متوقف کنید( انجام همیشگی این ورزش هنگام ادرار توصیه نمی شود و بعد از شناسایی عضلات لگن این تمرین را خارج از زمان ادرار کردن انجام دهید). به طور کلی توصیه می شود مردان 3 تا 5 بار در روز تمرینات کگل را انجام دهند.

✔️ نخل بادبزنی اره ای (Saw Palmetto): مصرف این گیاه به درمان علائم ادراری ناشی از اندازه پروستات مانند اختلال های ادراری و مثانه بیش فعال کمک می کند. مصرف طولانی مدت این گیاه نیز بی خطر است.

✔️ ریشه گزنه: طبق مطالعاتی که در ژاپن انجام شده این ماده دارای ترکیبات هیدروفوبیک مانند استروئید است که منجر به مهار  بافت غشای پروستات می شود که می تواند رشد سلول های پروستات را متوقف کند.

✔️ روغن دانه کدو تنبل: طبق تحقیقات انجام شده روغن دانه کدو در طی سه ماه توانست علائم پروستات بزرگ شده را کاهش دهد.

هنگامی که مردان دچار مشکلات ادراری می شوند یافتن علت آن دشوار است. هنگام بروز هرگونه تغییرات باید به پزشک خود مراجعه کنید زیرا سرطان مثانه، سنگ ها و سرطان پروستات می توانند از جمله تشخیص های افتراقی باشند.

اورولوژیست ها از شاخصی(BPH Impact Index) برای تعیین اینکه فردی با توجه به علائمش نیاز به درمان دارد یا خیر ، استفاده می کنند. این روش به ما در تعیین شدت بیماری نیز کمک خواهد کرد. هرچه امتیاز فرد در این شاخص بیش تر باشد ، علائم شدیدتری را نیز به همراه دارد. اندازه پروستات و مشکلات ناشی از آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است .

هنگامی که علائم فرد مبتلا متوسط است و مجموع امتیازات شاخص BPH در او کم است (کمتر از 8)، بهتر است پیش از شروع هرگونه اقدام درمانی ، مریض را فقط تحت نظر بگیرید.

چنانچه علائم بر کیفیت زنگی فرد تاثیر گذاشته و یا انسداد به وجود آمده باعث ایجاد عوارض جدی نظیر عدم توانایی ادرار کردن، خون در ادرار(هماچوری)، سنگ مثانه، نارسایی کلیه یا دیگر مشکلات مثانه شود ،بیمار باید درمان شود.

داروهای متعددی وجود دارند که برای درمان پروستات بزرگ مورد تایید FDA هستند. درمان دارویی برای مردانی که علائم خفیفی دارند و یا به بیماری قلبی مبتلا هستند و عمل جراحی به آن ها توصیه نمی شود، مورد استفاده قرار می گیرد. اما درمان دارویی درمان قطعی نیست.

این داروها اندازه ی پروستات را کاهش نمی دهند، اما در بهبود علائم بسیار موثر هستند. آنها با شل کردن عضلات دور پروستات و گردن مثانه باعث می شوند که ادرار به راحتی جریان پیدا کند. این داروها سریع الاثر بوده و علائم را در عرض یک یا دو روز بهبود می بخشند. این دارو ها عبارتند از:

 فلوماکس (تامسولوزین)

اوروکساترال (آلفوزوسین)

 هیترین (ترازوسین)

 کاردورا (دوکسازوسین) 

 راپافلو (سیلوودوسین)

شایع ترین عارضه جانبی این دارو ها سرگیجه است. سایر عوارض جانبی معمولا خفیف و قابل کنترل هستند. عوارض جانبی احتمالی شامل سردرد، ناراحتی معده و گرفتگی بینی است. این داروها برای مردانی که  دچار احتباس ادرار شدید و عفونت های ادراری مکرر هستند، مناسب نمی باشند.

این داروها می توانند با کاهش سطح هورمون مردانه به نام دی هیدرو تستوسترون (DHT) که در رشد پروستات دخیل است، سایز پروستات را کوچک کنند.

این داروها نسبت به داروهای مسدود کننده ی آلفا مدت بیش تری طول می کشد تا اثر کنند، اما پس از سه ماه، جریان ادرار بهبود می یابد. این داروها می توانند خطر احتباس حاد (عدم توانایی ادرار کردن) و همچنین نیاز به جراحی پروستات را کاهش دهند. این داروها عبارتند از:

 پروسکار (فیناستراید)

 آوودارت (دوتاستراید)

عوارض جانبی احتمالی عبارتند از:

  مشکلات نعوظ

 کاهش میل جنسی

 کاهش حجم مایع منی

این عوارض جانبی معمولاً خفیف بوده و با قطع دارو اتمام می یابند.

همچنین می توان ترکیبی از چند دارو برای درمان به کار برد.

چنانچه فرد به درمان های دارویی پاسخ نداد، می توان از شیوه های متعدد درمانی دیگر بهره برد. این شیوه ها در کاهش اندازه ی پروستات موثرند.

این درمان برای انسدادهای خفیف تا متوسط ​ می تواند ​باعث کاهش حجم، فوریت، فشار و تناوب ادراری شود، اما هیچ کدام از مشکلات تخلیه ی مثانه را اصلاح نمی کند.

در این روش، رایانه های متصل به مایکروویو با ایجاد گرما بافت مربوطه را تخریب و با استفاده از خنک کننده هایی پیشابراه را حفظ می کنند. این درمان  به صورت بیهوشی است.

عوارض جانبی احتمالی شامل سوزش و درد هنگام ادرار بمدت چندین هفته است. فوریت در دفع ادرار و کاهش حجم مایع منی نیز ممکن است به وجود بیاید.

این روش نیز با از بین بردن بافت پروستات جریان ادرار و علائم را بهبود می بخشد. در این روش امواج رادیویی با فرکانس بالا توسط سوزن هایی که به طور مستقیم به پروستات متصل هستند (ممکن است بیهوشی لازم باشد) بافت پروستات را تخریب می کنند.

عوارض جانبی احتمالی شامل درد، فوریت یا تکرر ادراری برای چند هفته است.

در بعضی موارد، یک استنت فلزی کوچک در پیشابراه قرار داده می شود  تا گشاد شده و باز نگه داشته شود. این عمل با بیهوشی موضعی یا نخاعی و به صورت سرپایی انجام می شود.

معمولاً، استنت ها فقط برای مردانی هستند که نمی خواهند و یا نمی توانند دارو مصرف کنند- یا کسانی که تمایلی به انجام عمل جراحی ندارند.

این روش می تواند عوارض جانبی جدی داشته باشد و حتی علائم را بهبود نبخشند. در برخی موارد، فرد دچار درد هنگام ادرار یا عفونت های مکرر ادراری می شود. استنت ها گران بوده و برداشت آنها دشوار است.

در اکثر مردان مبتلا به بزرگی پروستات شدید، جراحی می تواند علائم را تسکین دهد اما هر دو روش مزایا و معایب خود را دارد. جراحی ها به دو نوع بسته و باز انجام می شود که در صورتی که غده پروستات زیر 50-60 گرم باشد عمل های بسته مانند TURP توصیه می شود اما در مواردی که غده پروستات بالای 60 گرم باشد جراحی های باز مانند پروستاتکتومی توصیه می شود.

رایج ترین روش جراحی بزرگی پروستات است که بیش ترین میزان کاهش علائم را به همراه خواهد داشت. در این روش فقط بافتی را که دور پیشابراه رشد کرده و فشار اعمال می کند، برداشته می شود تا ادرار بتواند به راحتی جریان یابد.

پس از این جراحی امکان انزال رتروگراد وجود دارد که مشکلی در رابطه با باروری ایجاد نمی کند. عوارض جانبی احتمالی عبارتند از:

# خونریزی که نیازمند انتقال خون است(نادر)

# ادرار دردناک

# عفونت های ادراری مکرر

# تنگ شدن گردن مثانه و وجود خون در ادرار (هماچوری )

دراین روش به جای برداشت کل پروستات در بافت آن برش ایجاد می کنند. این کار باعث کاهش فشار تحمیل بر پیشابراه و تسهیل عمل دفع ادرار می گردد.

این روش با استفاده از یک لیزر  با انرژی بالا بافت پروستات را از بین می برد. این عمل با بیهوشی عمومی انجام شده و ممکن است نیاز به بستری در بیمارستان از یک شب قبل باشد. این روش علائم را فوراً بهبود می بخشد ؛ با این حال مردان ممکن است بمدت چند هفته پس از جراحی از ادرار دردناک رنج ببرند.

هنگامی که یک روش های فوق قابل اجرا نباشند،جراحی باز (که نیاز به برش در شکم وجود دارد) می تواند مورد استفاده قرار گیرد. در است روش بافت پروستات برداشته می شود.

پروستاتکتومی باز معمولا  زمانی انجام می شود که غده ی پروستات به طور چشمگیری بزرگ شده است، احتمال آسیب به مثانه وجود دارد، سنگ های مثانه تشکیل شده باشند، و یا تنگی پیشابراه ایجاد شده باشد.

بخش داخلی پروستات برداشته می شود. این عمل تحت بیهوشی عمومی یا نخاعی انجام شده و چند هفته تا چند ماه بهبودی آن به طول  می انجامد.

عوارض جانبی مشابه با TURP و شامل از دست دادن خون که نیاز به انتقال خون باشد، بی اختیاری ادرار، مشکلات نعوظ و انزال رتروگراد می شود.

تغذیه می تواند در پیشگیری از بزرگی پروستات نیز موثر باشد. دانشمندان دریافتند افرادی که میوه و سبزیجات را در رژیم غذایی خود جای می دهند.

مخصوصات سبزیجات تیره و برگدار و گوجه فرنگی می تواند به کاهش بزرگی پروستات و علائم آن کمک کند. نمی توان گفت فقط مصرف یک ماده غذایی می تواند از بزرگ شدن پروستات پیشگیری کند اما داشتن یک رژیم سالم غذایی و سبک زندگی مناسب می تواند در پیشگیری موثر باشد.

پروفسور حسین کرمی متخصص جراحی کلیه ، مجاری ادراری تناسلی و فلوشیپ فوق تخصصی درمان آندوسکوپی و لاپاراسکوپی بیماریهای کلیه و مجاری ادراری و استاد تمام دانشگاه شهید بهشتی تهران می باشند.

پست قبلی

کار غده پروستات چیست؟

پست بعدی

درمان التهاب پروستات

آنتی بیوتیک برای التهاب پروستات

ورزش برای درمان پروستات موثر است؟

عفونت پروستات در مردان و راه های درمان آن

درمان التهاب پروستات

خوش آمدید

بازگشت پسورد

رمز عبور برای شما ایمیل می شود !




خانه

موبایل

پروستاتغده‌اي است كه در زير مثانه قرار داشته و مجراي دفع ادرار را در بر گرفته است. اين غده عضلاني به اندازه‌ يك گردو بوده و از طريق ترشح مايعي به هنگام انزال، تغذيه اسپرم را بر عهده دارد. اين غده فقط در آقايان مشاهده مي‌گردد و عمدتاً آقايان تا قبل از بروز اختلالي در آن، از وجود اين غده بي‌اطلاع هستند. مهمترين اختلالاتي كه ممكن است در پروستات به وجود آيد عبارتند از:

1 سرطان پروستات(به عنوان دومين سرطان كشنده بعد از سرطان ريه در آقايان)

2ـ بزرگ شدن(تورم و يا تومورغيرسرطاني) پروستات معروف به هيپرپلازياياهيپرتروفي پروستات

3ـ التهاب پروستات (Prostatitis)

سرطان پروستات ناشي از رشد غيرقابل كنترل سلول‌هاي پروستات بوده و معمولاً داراي علائم ذيل مي‌باشد:

تكرر ادرار به ويژه در شب، منقطع بودن ادرار، احساس درد و سوزش در هنگام خروج ادرار،‌ احساس درد در قسمت پايين كمر و لگن خاصره، وجود خون در ادرار.

تورم پروستات، فرم بي‌خطر اختلال در پروستات مي‌باشد كه اغلب معروف به BPH است. اين بيماري با سن، رابطه مستقيم داشته و معمولاً از 50 سالگي در آقايان بروز مي‌نمايد. 40 تا 50 درصد مردان 50 ساله به اين نوع پروستات مبتلا مي‌باشند كه در اثر آماس يا متورم شدن (بزرگ شدن) غده پروستات و به دليل آلودگي‌هاي ميكروبي موجود در مجاري ادراري به وجود مي‌آيد. اين نوع اختلال نسبت به دو مورد ديگر غير معمول‌تر است.

علاوه بر كنترل ژنتيكي اختلالات پروستات، رژيم غذايي نقش قابل توجهي‌ در عدم بروز اين بيماري دارد.

عوامل مهم در افزايش سرطان پروستات

1ـ رژيم‌هاي حاوي غذاهاي چرب (اسيدهاي چرب اشباع شده) و گوشت‌ها به خصوص در افراد چاق.

2ـ مصرف گوشت‌هاي حاوي اسيد آراشيدونيك و گوشت‌هاي خام

3ـ رژيم‌هاي غذايي حاوي اسيد آلفالينولنيك و يا وجود سطح بالاي اين ماده در خون

4ـ مصرف زياد گوشت قرمز

عوامل مهم در كاهش سرطان پروستات

1ـ مصرف فيبرهاي گياهي(حاوي سلولز و همي‌سلولز) و پروتئین‌هاي گياهي نظير سويا به دليل داشتن ايزوفلاوني به نام Genistein كه مانع رشد سلول‌هاي سرطاني مي‌شود.

2ـ مصرف سبزيجات مانند انواع كلم‌ها(كلم گل، كلم پيچ، كلم تكمه و…) به دليل داشتن تركيباتي نظير ايندول ـ كربونيل، گلوكاريك اسيد(كلسيم‌ ـ ‌دي‌ ـ ‌‌گلوكارات) وسولفورافان.

3ـ مصرف گوشت ماهي به دليل وجود اسيدهاي چرب امگا3

4ـ مصرف سلنيوم، ويتامين‌هاي D و E و عنصر روي.

تورم پروستات كه به خصوص در افراد مسن، ناشي از بزرگ شدن غده پروستات مي‌باشد، علائمي نظير: مشكلات دفع ادرار، جريان ضعيف و منقطع بودن ادرار، تكرر ادرار به خصوص در شب، عدم توانايي دفع ادرار براي كوتاه مدت و احساس تخليه نشدن كامل مثانه پس از خروج ادرار را به همراه دارد. علاوه بر موارد فوق چنانچه تورم پروستات بيش از حد طبيعي باشد، مي‌تواند موجب اختلال در حركات دودي معده(اسهال، يبوست)، نارسايي كليه(مانند افزايش فشارخون و ضربان قلب، عفونت پرده‌هاي اطراف قلب، رنگ پريدگي بستر ناخن) و اختلالات عصبي گردد.

به منظور پيشگيري از تورم پروستات علاوه بر رعايت نكات ذكر شده، مصرف مواد غذايي حاوي مس و روي، اسيدهاي آمينه گلايسين، آلانين، گلوتامين و رنگدانه ليكوپن (رنگ قرمز گوجه فرنگي) بسيار مؤثر و حائز اهميت مي‌باشد.

همانطور كه بيان شد، علت التهاب پروستات، عوامل باكتريايي است. بنابراين مصرف آنتي بيوتيك‌هايي كه طبق تجويز و با صلاحديد پزشك متخصص انجام مي‌گيرد، مي‌تواند در درمان اين عارضه مفيد باشند. هم‌چنين انجام ورزش‌هاي متناسب مي‌تواند تأثيرگذاري داروها را افزايش دهد.

در كنار مصرف مواد غذايي مناسب براي پيشگيري از ابتلاء، چنانچه بيماري حاد شود، مي‌توان از گياهان دارويي مفيد براي درمان اختلالات پروستات (به ويژه تورم) بهره جست. از جمله اين گياهان دارويي مي‌توان به نخل اره‌اي ايراني، گزنه، كدوي پوست كاغذي، كتان روغني، شيرين بيان، قارچ گانودرما، جينسينگ آسيايي، تويا، سويا، ادريسي، دم‌اسب، ذرت، شبدر قرمز، چاي سبز، انگور خرس، مِلون تلخ(خربزه وحشي)، بارهنگ(اسفرزه) آبي و خربزه درختي اشاره كرد كه اينك به توضيح آنها مي‌پردازيم:

1ـ گزنه (انجره): گياهي گرم و خشك كه عمدتاً از پيكر رويشي آن(ساقه، برگ‌ و ريشه) براي درمان استفاده مي‌شود. به منظور درمان تورم و التهاب پروستات مي‌توان روزي سه نوبت در هر نوبت يك قاشق مرباخوري از پيكر رويشي خشك و خرد شده گزنه را در يك فنجان آب جوش دم كرده، پس از 15 دقيقه ميل نمود. هم‌چنين دم كرده ريشه گزنه نيز در درمان تورم پروستات بسيار مفيد است.

2ـ دانه‌هاي كدوي طبي (كدوي بذر برهنه): اين گياه، بومي ايران نبوده و در طي ساليان گذشته توسط دكتر رضا اميدبيگي وارد كشور گرديده كه در همين جا مي‌بايست از زحمات و خدمات ارزنده ايشان در جهت احياء طب سنتي با استفاده از گياهان دارويي اصلاح شده و كمك به حفظ عرصه‌هاي طبيعي كشور تشكر و قدرداني نمود. قسمت مورد استفاده اين گياه در درمان تورم پروستات و سوزش مجاري ادراري، دانه‌هاي بدون پوست مي‌باشند كه به صورت خام و يا فرآوري شده (روغن حاصل از دانه‌ها) مورد استفاده قرار مي‌گيرند. افراد دچار چنين اختلالاتي مي‌توانند روزي سه نوبت در هر نوبت بين 10 تا 15 عدد از دانه‌ها و يا در صورت دراختيار داشتن روغن آن، روزي سه نوبت در هر نوبت 15 تا 20 قطره از روغن را ميل نمايند.

3ـ نخل اره‌اي ايراني: اين گياه نوعي نخل زينتي است كه عموماً در شرايط آب و هوايي گرم رشد مي‌يابد. قسمت مورد استفاده اين گياه ميوه‌هاي رسيده سياه مايل به آبي است كه پس از خشك شدن استفاده مي‌شود. اين ميوه معمولاً به صورت‌هاي ذيل استفاده مي‌شود: ميوه خام خشك، چاي، پودر ميوه خشك شده، قرص ميوه خشك شده و تنتورهاي مايع.

3ـ شيرين بيان: گياهي است با طبيعت گرم و خشك كه ريشه و ريزوم‌ها، اندام دارويي آن محسوب مي‌شوند. اگر چه كاربرد اصلي اين گياه، درمان اختلالات مربوط به سيستم گوارش نظير زخم معده، زخم روده، زخم اثني عشر و ورم معده و روده مي‌باشد، اما در درمان تورم پروستات نيز مفيد است. مصرف روزانه سه نوبت دم كرده پودر ريشه شيرين بيان، هر نوبت يك قاشق چاي‌خوري در يك ليوان آب جوش و پس از 15 دقيقه ميل نمودن، جهت درمان بسيار مؤثر مي‌باشد. درصورت موجود نبودن پودر مي‌توان از جوشانده ريشه‌هاي خرد شده استفاده نمود.

4ـ چاي سبز: اين گياه به لحاظ دارا بودن ماده‌ كوئرسيتين كه يك آنتي اكسيدان بسيار قوي مي‌باشد، در درمان تورم پروستات مفيد است. هم‌چنين به دليل خاصيت ضد باكتريايي اين ماده، از چاي سبز در درمان التهاب پروستات نيز استفاده فراواني مي‌شود. جهت مصرف مي‌توان روزانه سه نوبت، هر نوبت يك قاشق مرباخوري از چاي سبز را در يك ليوان آب جوش دم كرده، پس از 15 دقيقه ميل نمود.

5ـ كتان روغن: قسمت مورد استفاده اين گياه، دانه‌هاي آسياب شده آن و يا روغن استخراج شده از دانه‌ها مي‌باشد. لازم به ذكر است دانه‌هاي كتان داراي طبيعت گرم و تر مي‌‌باشند. جهت مصرف مي‌توان روزانه سه نوبت هر نوبت يك قاشق مرباخوري از پودر كتان و يا يك قاشق چاي‌خوري روغن دانه‌ها را مصرف نمود.

6ـ شبدر قرمز: داراي طبيعتي گرم و تر بوده و اندام مصرفي آن گل‌ها مي‌باشند. مصرف سه نوبت در روز از دم كرده يك قاشق مرباخوري از گل‌هاي خشك شده آن و ميل نمودن آن پس از 15 دقيقه مي‌تواند براي درمان تورم پروستات مفيد باشد.

7ـ دم اسب: گياهي است كه در نواحي معتدل و مرطوب جهان يافت مي‌گردد. طبيعت اين گياه سرد و خشك است و اندام مصرفي آن پيكر رويشي گياه مي‌باشد. به لحاظ وجود ماده سيليكا دراين گياه، مصرف آن مي‌تواند التهاب‌هاي پروستات و مشكلات ادراري را به حداقل برساند. مصرف روزانه دو گرم از پودر گياه خشك شده دم اسب براي درمان التهاب پروستات توصيه شده است. مصرف بيشتر آن عوارضي نظير افزايش فشارخون را به دنبال خواهد داشت.


منبع = هلپ کده



منبع = هلپ کده


بزرگ شدن غده پروستات در مردان پس از سن 50 سالگی شایع می‌ باشد که فرد را با مشکلاتی مانند تکرر ادرار، ادرار خونی و عفونت ادراری روبرو می‌ کند.




اولین و مهم ‌ترین نکته برای درمان این بیماری آن است که همه مردان بالای 50 سال باید با علایم این بیماری آشنا باشند تا به محض مواجهه با این مشکل، سریعا به متخصص اورولوژیست مراجعه کنند، زیرا هرچه زودتر بیماری تشخیص داده شود، پروسه درمانی راحت‌ تر و بهتر صورت می‌ گیرد و نتیجه آن هم بهتر خواهد بود و متأسفانه هر چه فرد با تأخیر به پزشک مراجعه کند و علایم بیماری حادتر و عمیق‌تر شود، پروسه درمانی طولانی‌ تر خواهد بود و احتمال سرطانی شدن پروستات هم وجود خواهد داشت.

 

در این مطلب با برخی روش‌های درمان بزرگی پروستات آشنا می ‌شویم.

 

1- مسدودکننده‌های آلفا (آلفا بلوکرها)

این مسدود کننده‌ها در ابتدا برای درمان فشار خون بالا استفاده می‌شدند. این داروها علایم مربوط به مشکل در ادرار کردن را درمان می‌کنند و سبب می‌شوند تا فرد بیمار حین ادرار کردن با مشکلات کمتری مواجه شود. برخی از این نوع بلوکرها شامل موارد زیر می‌ باشند: ترازوسین، تامسولوسین، دوکسازوسین و آلفا زوسین.

 

2- آنزیم‌های بازدارنده

این ترکیبات در واقع می‌توانند بزرگی پروستات را از طریق کوچک کردن آن درمان کنند، طوری که سایز پروستات را به شکل اولیه برمی‌ گردانند. این آنزیم‌ها شامل فیناستراید یا دوتاستراید می‌ باشند. این آنزیم‌ها در صورتی استفاده می‌شوند که سایز پروستات واقعا بزرگ باشد.


3- میکروویو درمانی


در این شیوه درمانی، آنتن مایکروویو از طریق مجرای خروج ادرار وارد بدن می‌شود تا انرژی حاصله از امواج مایکروویو، قسمت داخلی پروستات بزرگ شده را تخریب کند. این روش برای بزرگی متوسط پروستات به کار می‌ رود و اگر بزرگی پروستات از حدی بیشتر شود، این روش موثر نیست. مراجعه به پزشک متخصص ماهر برای این روش بسیار ضروری است، زیرا این روش تا حدی تهاجمی محسوب می‌شود.

 

4-  Needle Ablation

این روش درمانی با استفاده از گرمایی است که از امواج رادیویی ایجاد می‌ شود. وسیله‌ای به نام سیتوسکوپ را مجرای مثانه می‌کنند تا بخشی از غده پروستات که بزرگ شده است را تخریب کند و مشکلاتی مانند مشکلات دفع ادرار در بیمار تا حدی هموار شود.

 

5- عمل جراحی

درمان بزرگی پروستات توسط عمل جراحی جزو آخرین روش‌های درمانی محسوب می‌شود و در موارد بسیار شدید و حاد صورت می‌گیرد. این جراحی به چند بخش تقسیم می‌ شود و در آن قسمت داخلی پروستات حذف می‌شود (پروستاتکتومی).

 

تذکر

انواع درمان‌های جراحی و غیر جراحی برای درمان بزرگی غده پروستات وجود دارد که در بسیاری از آن‌ها سعی می‌ شود تا بافت اضافی غده پروستات توسط امواج میکرو و یا امواج رادیویی و یا از طریق لیزر برداشته شود تا از طریق حذف بافت اضافی پروستات، فرد بتواند به راحتی ادرار کند و یا کمتر با چنین مشکلاتی مواجه شود.

 

اگر بزرگی پروستات در مراحل ابتدایی باشد، با روش‌های کم تهاجمی این کار صورت می‌ گیرد، اما اگر بزرگ شدن پروستات پیشرفته‌ باشد، روش‌های تهاجمی (با صلاح‌دید متخصص اورولوژیست) استفاده می شوند.

 

12 توصیه به آقایان مبتلا به بزرگی پروستات

1- برخی پزشکان توصیه می‌کنند که اگر فرد در مراحل ابتدایی این بیماری قرار دارد، از گیاه دارویی به نام Palmetto استفاده کند. این گیاه برای حفظ سلامت غده پروستات مفید می‌باشد. در سال‌های اخیر عصاره این گیاه را به شکل کپسول تولید کرده اند که بیماران می‌توانند بنا به صلاح‌دید پزشک، آن را مصرف کنند.

 

2- برای این دسته از بیماران، مصرف مکمل روی توصیه می ‌شود. کمبود روی می‌ تواند منجر به اختلالات پروستات از جمله بزرگی پروستات شود.

 

3- گاهی برای درمان این مشکل، کل غده پروستات توسط عمل جراحی برداشته می شود که اغلب هم فرد از علایم بیماری رهایی می یابد، اما این عمل می تواند فرد را دچار ناتوانی جنسی کند. بنابراین بهتر است عمل جراحی آخرین راه حل باشد و از روش های درمانی دیگر کمک گرفت.

 

4- تحقیقات نشان می ‌دهد آقایانی که از میوه و سبزیجات فراوان در برنامه غذایی روزانه خود استفاده می ‌کنند، کمتر دچار بزرگی پروستات می شوند. خوردن گوجه فرنگی نیز بسیار مفید است. در واقع خوردن گوجه فرنگی احتمال ابتلا به سرطان پروستات را کاهش می دهد.

 

5- به این دسته از بیماران توصیه می ‌شود تا از مصرف هر گونه مایعات، حداقل دو ساعت قبل از خواب خودداری کنند تا دچار شب ادراری و مشکلاتی مانند برخاستن از رختخواب برای دفع ادرار نشوند.

 

6- مصرف الکل و کافئین در این بیماران باید قطع شود تا تحریکات مثانه کم شده و علایم بیماری بدتر نشود.

 

7- به این بیماران توصیه می‌شود تا حداقل 30 دقیقه در روز پیاده روی کنند تا علایم این بیماری کمتر شود.

 

8- به این دسته از بیماران توصیه می‌ شود که هر چند ساعت یک‌ بار (مثلا دو ساعت یکبار) به دستشویی بروند، حتی اگر احساس تخلیه ادرار ندارند.

 

9- برای تقویت ماهیچه‌های لگن جهت جلوگیری از تکرر ادرار، تمرینات ورزشی کگل (Kegel) را یاد بگیرید و آن را در طول شبانه روز انجام دهید.

 

10- هر گونه استرس و عصبانیت سبب تکرر ادرار و تشدید علایم بزرگی پروستات می‌شود. بنابراین ایجاد فضای آرام برای این دسته از بیماران بسیار ضروری و لازم می‌باشد.

 

11- دوری از هوای سرد که سبب تحریک مثانه و تکرر ادرار می‌شود به این بیماران توصیه می‌شود. قرار گرفتن در محیط گرم برای آن‌ها بسیار مناسب می‌باشد.

 

12- استفاده از داروهای آنتی هیستامین و ضد احتقان ها به این بیماران توصیه نمی‌شود، زیرا علایم بیماری‌شان حادتر می‌شود.

زهره لطیفی

بخش سلامت تبیان


مطالب مرتبط:

کار غده پروستات در آقایان

بزرگ شدن طبیعی پروستات در مردان

بزرگ شدن پروستات همیشه خطرناک نیست

سرطان پروستات در آقایان

5 روش تشخیص بزرگی پروستات

پروستات ملتهب یا بزرگ شدن پروستات طی زندگی یک مرد، امری طبیعی است.در بعضی مردان این پدیده با علائم جدی همراه نیست اما در بعضی دیگر بزرگ شدن پروستات می‌تواند به مشکلاتی منتهی گردد که نه‌تنها بر سلامت پروستات، بلکه بر کیفیت زندگی آن‌ها تأثیر می‌گذارد.

بزرگ شدن پروستات در 5/1 مردان 50 الی 60 ساله دیده می‌شود و نرخ شیوع آن در میان مردان مسن‌تر بیشتر است.علائم می‌توانند آزاردهنده باشند و حتی مشکلاتی را در زندگی فردی یا کاری ایجاد کنند چون خواب را از فرد می‌گیرند.

بازگشت به دارودرمانی یا جراحی می‌تواند در بعضی موارد، شرایط را وخیم‌تر نماید، به‌ویژه زمانی که لازم نیست، اما بعضی سبک‌های زندگی و تغییرات رژیم غذایی وجود دارند که می‌توانند بر بزرگ شدن پروستات تأثیر بگذارند.

لیست تیتر محتوای این صفحه

پروستات، یک غده در سیستم تولیدمثل مردان است که درست زیر مثانه میان رکتوم و پایه آلت تناسلی قرار می‌گیرد.

ازآنجایی‌که پروستات حول مجرای پیشاب می‌پیچد، جایی که ادرار از آن عبور می‌کند، بزرگ شدن آن می‌تواند مشکلاتی را در روند دفع ادرار ایجاد نماید.

وقتی پروستات بزرگ می‌شود، به مثانه و مجرای پیشاب فشار وارد می‌کند، به‌طوری‌که فرد احساس دفع ادرار دارد بدون اینکه مثانه پر باشد و اگر جلوی آن را بگیرد، ناخودآگاه خارج می‌شود.

باگذشت زمان، این فشارثابت می‌تواند عضلات مثانه را ضعیف کند و درنتیجه مثانه دیگر نمی‌تواند به‌درستی تخلیه گردد و همیشه مقداری از ادرار پشت آن باقی می‌ماند.

اصطلاح پزشکی بزرگ شدن مثانه، هایپرپلازی خوش‌خیم مثانه (BPH) است. واژه خوش‌خیم بدان معناست که رشد آن سرطانی نیست و واژه هایپرپلازی به معنی بزرگ شدن یا افزایش اندازه غیرطبیعی است.

BPH شایع‌ترین شکل غیر سرطانی رشد سلولی در مردان است و به سرطان پروستات منتهی نمی‌گردد.


حدود 3/1 مردانی که پروستات بزرگ‌شده دارند، علائم کمتری در مجاری ادرار (LUTS) خود احساس می‌کنند که می‌تواند باکیفیت زندگی آن‌ها تداخل ایجاد نماید.

علائم LUTS عبارت‌اند از علائم پری مثل تکرر ادرار، به‌ویژه هنگام شب و علائم تخلیه مثل جریان ضعیف ادرار، ادرار ناکامل و چکه چکه شدن.

برای بعضی از مردان، علائم طی گذشت زمان کاهش می‌یابند، حال آنکه در بعضی دیگر ثابت مانده یا تشدید می‌گردند که در این حالت درمان جراحی الزامی است.

در بعضی موارد، مردانی که پروستات آن‌ها بزرگ‌شده است، در دفع ادرار مشکل‌دارند، یا اصلاً نمی‌توانند ادرار کنند.

این نوعی بیماری، به نام احتباس ادرار حاد (AUR) است و به توجه پزشکی فوری برای تخفیف ناراحتی شدید نیاز دارد.

AUR نوعی بیماری آزاردهنده و خطرناک است. این بیماری معمولاً در مردان با هایپرپلازی خوش‌خیم پروستات دیده می‌شود و معمولاً یک رویداد زمینه‌ای مثل مواجهه با هوای سرد، خوردن دارویی که انقباض مثانه را مهار می‌کند یا مصرف زیاد الکل در ایجاد آن دخالت دارد.

طی دوران بلوغ پروستات رشد کرده و به‌اندازه یک گردو بزرگ می‌گردد. در سن 25 سالگی، پروستات مجدداً رشد آهسته خود را آغاز می‌نماید.

رشد پروستات، در همه مردان یکسان نیست؛ در بعضی از آن‌ها بیشتر از بقیه رشد می‌کند.

تغییراتی که توسط هورمون‌های جنسی به‌عنوان بخشی از فرآیند پیری اتفاق می‌افتند، در بزرگ شدن پروستات نقش دارند. آندورژن ها، همانند تستوسترون، بر رشد پروستات تأثیر می‌گذارند.

پروستات، تستوسترون را به هیدرو تستوسترون (DHT) تبدیل می‌کند که یک آندروژن قدرتمند است و DHT رشد سلول را در بافتی که غده پروستات را آستر کرده است، تحریک می‌نماید.

این همان عامل اصلی بزرگ شدن پروستات است و معمولاً در فاصله زمانی بلوغ تا اوایل بزرگ‌سالی اتفاق می‌افتد.


سن مردان یک فاکتور مهم در بزرگ شدن پروستات است. بر اساس مرور صورت گرفته پیرامون هایپرپلازی پروستات خوش‌خیم که در حوزه اورولوژی انتشار یافته است.

بزرگ شدن پروستات به شکل یک پدیده وابسته به سن تقریباً در کلیه مردان اتفاق می‌افتد، این پدیده در حوالی 40 سالگی دیده می‌شود.

اطلاعات بدست آمده از مطالعات آتوپسی سرتاسر جهان نشان می‌دهد که شیوع BPH در دهه 30, 10 درصد، در دهه 40, 20 درصد است، این مقدار در دهه 50 الی 60 زندگی به 50 درصد می‌رسد و در دهه 70 و 80, 80 الی 90 درصد است.

تحقیق صورت گرفته توسط کلینیک مایو نشان داد که 2199 از میان مرد شرکت‌کننده در مطالعه، 440 نفر (21 درصد) سابقه خانوادگی بزرگش شدن پروستات داشته‌اند.

نمونه‌های وابسته به سن علائم متوسط تا شدید ادرار در میان افرادی که سابقه خانوادگی داشتند، نسبت به افرادی که فاقد این سابقه خانوادگی بودند، بیشتر بود.


دلایل زمینه‌ای برای این ارتباط، هنوز به‌طور کامل مشخص نشده‌اند، اما محققان عنوان کرده‌اند که بزرگ شدن پروستات با ایجاد اختلال خواب، تغییر فشارخون و افزایش سطح کورتیزول، می‌تواند عامل خطر بیماری قلبی عروقی باشد.

درمان پروستات ملتهب به‌شدت علائم و خطر بیماری‌هایی نظیر احتباس ادرار، وابسته است.

اکثر مردانی که علائم خفیف تا متوسط بزرگ شدن پروستات را تجربه کرده‌اند، می‌توانند بدون برنامه درمانی جدی، مثل درمان دارویی، آن را تحمل نمایند؛

اما در بعضی مردان، علائم می‌تواند آزاد دهنده یا حتی دردناک باشد و طی گذشت زمان تشدید شود، درنتیجه برنامه درمانی برای آن‌ها الزامی است.

استراتژی «طی پیگری » در میان متخصصان ایالات‌متحده، بسیار متداول است.

این استراتژی زمانی مورداستفاده قرار می‌گیرد که بیماران باهدف بررسی وخیم شدن بیماری قبل از بازگشت به یکی از اشکال درمان، مورد غربالگری قرار می‌گیرند.


نتایج، طی 23 سال پیگیری، کاهش قابل‌توجه مرگ‌ومیر پس از جراحی را نشان دادند، به‌ویژه وقتی جراحی بر پایه سن تشخیص و خطر تومور انجام گردید. سهم قابل‌توجهی از بازمانده‌ها در گروه پیگیری از هیچ درمان اختصاصی استفاده نکردند.

بر اساس این مطالعه و مطالعات مشابه، روش پیگیری برای بیماران با خطر پایین سودمند است و نیاز به درمان تهاجمی یا پرخطر را مرتفع می‌سازد.

اکثر مردانی که به بزرگ شدن پروستات مبتلا هستند، برای چگونگی علائم یا دریافت دارو، در روش پیگیری لحاظ می‌گردند.

برای مثال، اگر مردی از مهارکننده آلفا استفاده نماید، نباید هم‌زمان داروهای تخفیف ناتوانی جنسی را مصرف کند، چون این دو دارو تأثیر کاهنده فشارخون دارند.

از تکنیک‌های جراحی نیز برای حذف یا تخریب بافت پروستات استفاده می‌گردد.

جراحی تنها درمان در مواردی است که علائم و بیماری‌های مرتبط با التهاب پروستات وخیم گردیده‌اند و هیچ راه دیگری برای تخفیف درد وجود ندارد.

برش مجرای پیشاب پروستات (TURP) یکی از متداول‌ترین جراحی‌ها برای پروستات بزرگ‌شده است.

در ایالات‌متحده، حدود 150000 مرد سالانه تحت TURP قرار می‌گیرند. در این جراحی، بافت پروستات با جریان الکتریکی یا پرتوی لیزر، جدا می‌گردد.

در مطالعه‌ای که در سال 2011 انجام شد، 40 بیمار BHP که با TURP درمان شده بودند، مورد تحلیل و بررسی قرار گرفتند.

شرکت‌کنندگان زیر 80 سال سن داشتند و وزن بافت BPH آن‌ها بین 30 تا 80 گرم متغیر بود.

پس از جمع‌آوری داده‌ها از شرکت‌کنندگان پس از جراحی، محققان دریافتند که کیفیت زندگی بعد از روش TURP به شکل معناداری بهبودیافته است و تأثیر آن بر کیفیت زندگی به سن وابسته نیست.

تغییرات سبک زندگی می‌تواند به تخفیف علائم پروستات ملتهب کمک نمایند. در مورد افرادی که تمایل دارند قبل از انتخاب درمان پروستات با دارو یا جراحی صبر کنند، این توصیه‌ها می‌تواند مفید باشد:


تمرینات ورزشی عضلات کف لگن که به آن‌ها تمرینات کگل می‌گویند، به تقویت عضلات دیاگرام لگن، بهبود کاهش غیرطبیعی ادرار در مردان مبتلابه بزرگ شدن پروستات کمک می‌نماید.

اجرای این تمرینات که شامل انقباض و رهاسازی عضله می‌شوند، می‌تواند از مثانه حفاظت کرده و اسفنکتر را ببندد.

ازآنجایی‌که تعیین محل قرارگیری این عضله دشوار است، بهتر است این کار را هنگام دفع ادرار انجام دهید.

عضله را منقبض کرده، اجازه دهید ادرار خارج‌شده و جریان آن کند گردد، سپس به مدت 20 ثانیه دفع ادرار را متوقف نمایید. به‌طورکلی، توصیه می‌گردد که مردان سه بار در روز این تمرینات را انجام دهند.

از نخل اره‌ای به‌عنوان روش درمانی برای اختلالات ادراری ناشی از BHP استفاده‌شده است.

تحقیقات نشان می‌دهند که نخل اره‌ای می‌تواند به بهبود علائم اختلال دفع ادرار و مثانه پرکار در بیماران مبتلابه BHP مفید باشد. به‌علاوه یکی از ابزارهای ایمن درمان است، حتی پس از مصرف درازمدت.

مطالعه‌ای که در ژاپن انجام شد، نشان داد که گزنه، اجزای هیدروفوبی مثل استروئیدها را در خود جای‌داده است که فعالیت بافت غشایی پروستات را مهار می‌کنند و در ادامه متابولیسم و رشد سلول‌های پروستات را مهار می‌نمایند.

تحقیقات منتشرشده در حوزه تحقیق تغذیه نشان داد که روغن دانه کدوتنبل می‌تواند علائم پروستات ملتهب را طی 3 ماه کاهش دهد. سرعت ماکزیمم جریان ادرار پس از 6 ماه به‌تدریج افزایش می‌یابد.

افرادی که پروستات آن‌ها بزرگ‌شده یا ملتهب است باید قبل از مصرف هرگونه دارو مثل آنتی‌هیستامین‌ها و دکانژستات ها، با پزشک مشورت کنند.

این داروها که برای سرماخوردگی یا آلرژی استفاده می‌شوند، ممکن است علائم را با مهار شل شدن عضله گردن پروستات و مثانه و فراهم آوردن امکان جریان آزادانه ادرار، علائم دفع ادرار را وخیم‌تر نمایند.

داروهای مدر که دفع ادرار را افزایش می‌دهد می‌توانند علائم پروستات بزرگ شده را وخیم سازند، درنتیجه مصرف این داروها باید با مشورت پزشک انجام شود.

بزرگ شدن پروستات، 5/1 مردان 50 الی 60 ساله را درگیر می‌کند و در مردان مسن، شیوع بیشتری دارد.


سن، یک فاکتور خطر مهم برای بزرگ شدن پروستات یا BPH است. مردانی که عمر طولانی دارند، ویژگی‌های مرتبط با BPH را نشان می‌دهند.شرکت در روش پیگیری قبل از مصرف دارو یا جراحی برای تخفیف علائم پروستات بزرگ شده رو به افزایش است.

در مورد مردانی که علائم نوظهور و شدید را تجربه می‌کنند، تلفیقی از مسدودکننده‌های آلفا و مهارکننده‌های 5-آلفا ردوکتار می‌تواند مفید باشد اما عوارض جانبی دارد.

تغییرات سبک زندگی می‌تواند علائم پروستات بزرگ شده را تخفیف دهد. محدود کردن مصرف مایعات مفید است و ورزش و حفظ وزن سالم می‌تواند مؤثر باشد.

تمرینات عضلات لگن نیز به تقویت عضلات لگن کمک می‌نمایند و در کنترل دفع ادرار تأثیر دارند. مکمل‌های گیاهی مثل نخل اره‌ای، ریشه گزنه و روغن دانه کدوحلوایی نیز می‌توانند درد و ناراحتی را تخفیف دهند.

بیماری هایپرپلازی ویکی پدیا

نظر

نام

ایمیل

وبسایت

ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره نظری می‌نویسم.

سلام من یه هفته پیش لیزر انجام دادم.و صورتم تاول عمیق زده لط…

قدم به قدم اقدام کنید صبور باشید مشکل بوی بد دهان یا از دندا…

خب باید ادامه داد اینجا نوشته تادوماه طول میکشه هزینش چقد شد…

سلام ۱ماه بعد از فوتبال کف پام وقسمت کنار موچ پام نزدیک به ک…

سلام دوست عزیز بعد مسواک با یک قاشق چای خوری سطح زبانت رو تم…

بزرگ شدن خوش‌خیم پروستات
• بزرگ شدن خوش‌خیم پروستات Benign Prostate hypertrophy
• به علت دفع مکرر ادرار در شب دچار بی‌‌خوابی شده‌ام
• به طور ناگهانی دچار احساس فوریت در دفع ادرار می‌شوم به‌ طوری‌که نمی‌توانم صبر کنم.
• دچار تأخیر در شروع ادرار شده‌ام.
• اخیراً متوجه کاهش در نیرو و جریان ادرار شده‌ام (قطر ادرارم کاهش یافته است).
• همیشه احساس پری مثانه دارم (احساس می‌کنم ادرارم به‌ طور کامل تخلیه نمی‌شود).
• در ناحیه کمر، لگن یا کشاله ران احساس درد می‌کنم.
به طور متوسط برای 8 نفر از هر 10 نفری که چند تا از این علایم را دارند، احتمال بزرگی خوش‌خیم پروستات (BPH) مطرح می‌شود. البته ممکن است این افراد دچار بیماری جدی‌تری چون سرطان پروستات باشند که احتمال آن کمتر است. بنابراین اگر پاسخ شما به هر یک از موارد بالا مثبت است، حتماً با پزشک خود مشورت کنید.

BPH چیست؟
غده پروستات، غده‌ای به اندازه یک گردوی کوچک در بدن مردان است که بین مثانه و پیشابراه قرار دارد. یعنی بعد از گردن مثانه و در ابتدای مجرای ادراری یا همان پیشابراه، این پروستات شبیه یک کلوچه دونات گرد وجود دارد و در واقع پروستات، خود بخشی از این مجرا را تشکیل می‌دهد. تحت تأثیر بعضی عوامل، این غده شروع به بزرگ شدن (هایپرپلازی) می‌کند تا جایی که حتی می‌تواند به پیشابراه فشار بیاورد و آن را مسدود کند و به این ترتیب باعث کاهش نیرو و جریان ادرار یا حتی عدم جریان ادرار شود.
اما این بزرگ شدن خوش‌خیم است؛ یعنی سرطانی نیست و در ضمن باعث ایجاد سرطان نیز نمی‌شود. هرچند حالت‌هایی هم وجود دارد که یک مرد همزمان دچار BPH و سرطان پروستات باشد.

بالا رفتن سن عامل بزرگی پروستات
هنگامی که یک مرد به میانسالی می‌رسد، غده پروستات شروع به بزرگ شدن می‌کند و این بزرگ شدن با افزایش سن ادامه پیدا می‌کند. طبق آمار به دست آمده، در حدود 60 سالگی، نیمی از مردان آمریکایی دچار BPH هستند و برآورد شده است که در حدود 85 سالگی، 90 درصد آن‌ها به این بیماری دچار می‌شوند.
بزرگی پروستات به خودی‌خود مشکل‌ساز نیست. اما اگر پروستات به بزرگ شدن ادامه دهد می‌تواند باعث فشرده شدن پیشابراه و محدود شدن جریان ادرار شود. یعنی دیواره‌های داخلی کلوچه دونات شروع به بزرگ‌تر شدن می‌کنند و به تدریج پروستات به صورت سدی در برابر جریان ادرار قرار می‌گیرد. در چنین شرایطی مثانه ناچار است ادرار را با فشار از پیشابراه باریک‌شده خارج کند که در این صورت عضلات جوار مثانه شروع به قوی و کلفت‌تر شدن می‌کنند و این باعث می‌شود که هم ‌جدار مثانه بسیار حساس شود و هم حجم داخلی آن کم شود، به طوری که حتی نتواند مقدار کمی از ادرار را در خود نگه دارد.

علایم BPH
با توجه به توضیحاتی که داده شد، می‌توان علایم BPH را به 2 دسته تقسیم کرد:
1- آن دسته علایمی که مربوط به تنگی یا انسداد پیشابراه هستند، مثل:
اشکال در شروع دفع ادرار
جریان خفیف ادرار و قطع و وصل شدن آن
چکیدن ادار بعد از اتمام دفع (یعنی برای ادرار کردن به دستشویی می‌روید ولی هر چه صبر می‌کنید ادرارتان نمی‌آید، در حالی‌که همچنان احساس ادرار دارید. بعد از چند مدت تازه ادرارتان شروع به آمدن می‌کند ولی به صورت باریکه‌ای نخی‌شکل از ادرار و تازه در حین آمدن همین باریکه هم چند بار جریان قطع و وصل می‌شود و بالاخره بعد از این‌که احساس کردید دیگر ادرار ندارید، هنوز جریان ادرار به صورت قطره قطره می‌آید و موجب آزارتان می‌شود.)
2- آن دسته علایمی که ناشی از تغییرات ثانویه در مثانه هستند، مثل:
احساس فوریت در دفع ادرار
دفع مکرر ادرار
احساس عدم تخلیه کامل مثانه بعد از دفع ادرار
بیدار شدن مکرر از خواب جهت دفع ادرار
همان‌طور که گفته شد، پروستات بزرگ‌شده مثل یک سد در جلوی جریان ادرار قرار دارد. از طرفی کلیه‌ها به صورت طبیعی و بی‌خبر از این اتفاقات همچنان ادرار تولید می‌کنند و مثانه به تدریج پر می‌شود و برای دفع ادرار متوسل به زور شود. پس در نتیجه شروع به قوی‌ و کلفت‌تر کردن عضلات خود می‌کند. در حالی‌که این کار نتیجه معکوسی دارد، چون باعث می‌شود حجم مثانه کمتر شود و در برابر مقدار ادرار کمتری احساس پربودن کند. از طرف دیگر تجمع ادرار و راکد ماندن آن پشت پروستات و در مثانه، باعث می‌شود مواد موجود در ادرار روی جدار مثانه تأثیر بگذارند و آن را حساس کنند. این ادرار باقی‌مانده مستعد عفونت و سنگ مثانه هم هست و این‌ها باعث به وجود آمدن علایم فوق می‌شوند.
هنگامی که مثانه بسیار حساس شود به طوری که نتواند ادرار را در خود نگه دارد، بیمار دچار بی‌اختیاری ادرار می‌شود.
فرد به علت کاهش حجم مثانه احساس فوریت می‌کند، یعنی احساس می‌کند اگر زود به دستشویی نرود ادرارش خودبه‌خود تخلیه و دفعات دفع ادرارش هم بیشتر می‌شود.
سوزش یا درد در هنگام دفع ادرار در مواردی چون عفونت مثانه و سنگ مثانه دیده می‌شود.
مشاهده خون در ادرار می‌تواند نشانه BPH باشد، ولی اغلب مردانی که دچار این بیماری هستند در ادرارشان خون دیده نمی‌شود.

آیا می‌توان این علایم را نادیده گرفت؟
علایم BPH شبیه علایم بیماری‌های جدی‌تری مثل عفونت مثانه، سرطان مثانه و سرطان پروستات است. به همین جهت در صورت بروز چنین علایمی حتماً با پزشک خود مشورت کنید. با این‌که BPH خوش‌خیم است و سرطان نیست و ایجاد سرطان نیز نمی‌کند، اگر به آن توجه نشود می‌تواند به مثانه و کلیه‌ها صدماتی جدی مثل: عفونت مثانه، سنگ مثانه و تخریب غیر قابل برگشت کلیه به علت پس زدن ادرار به درون کلیه وارد کند.
درمان
از آن جایی که این بیماری می‌تواند باعث عفونت مجاری ادراری شود، یک پزشک قبل از درمان خود BPH، معمولاً عفونت احتمالی را توسط آنتی‌بیوتیک‌ها درمان می‌کند.
در یک‌سوم موارد خفیف بیماری، علایم BPH بدون درمان و بعد از مدتی خودبه‌خود برطرف می‌شود؛ بنابراین در مواردی که علایم بیماری برای فرد قابل تحمل است، پزشکان غالباً درمانی را توصیه نمی‌کنند و تنها بیمار را تحت نظر می‌گیرند تا در صورت پیشرفت علایم یا تهدید سلامتی بیمار، درمان را آغاز کنند.
برای درمان BPH راه‌های مختلفی وجود دارد که یکی از این راه‌ها استفاده از دارو است. اما داروها در تمامی بیماران مؤثر واقع نمی‌شوند و درضمن با قطع دارو پروستات دوباره شروع به بزرگ شدن می‌کند. از جمله داروهایی که در BPH استفاده می‌شوند می‌توان فیناستراید (Finasteride) و پرازوسین (Prazosin) را نام برد.
فیناستراید
این قرص که برای برطرف کردن علایم BPH به کار می‌رود، به طور خوراکی مصرف می‌شود.
این دارو با برخی داروهای ضد فشار خون، هورمون‌های مردانه با عصاره نخل اره‌ای و … تداخل دارویی دارد؛ بنابراین مصرف هر دارویی را به پزشک خود اطلاع دهید.
از عوارض جانبی آن می‌توان بزرگ و دردناک شدن پستان‌ها، ضایعات پوستی و مشکلات جنسی را نام برد.
تا 6 ماه بعد از اتمام دوز کامل فیناستراید، از اهدا خون پرهیز کنید؛ٰ چون تزریق خونی که حاوی فیناستراید است برای خانم‌های حامله ضرر دارد.
پرازوسین
این دارو به صورت کپسول خوراکی موجود است.
مصرف این کپسول همراه غذا می‌تواند به کاهش عوارض جانبی آن کمک کند.
در صورت مصرف این دارو فشار خون خود را به طور منظم چک کنید.
فیتوگرافی یا گیاه‌درمانی، یکی دیگر از روش‌های درمانی برای BPH است. که در این روش از گیاهان یا عصاره آن‌ها برای درمان بیماری استفاده می‌شود. از جمله این داروها می‌توان پوسته پیجئوم آفریکانوم (Pygeum Africanum)، ریشه اکیناسه پورپورا (Echinacea Purpurea) و میوه گیاه نخل اره‌ای (Saw Palmctto)، را نام برد. مکانیسم اثر این گیاهان ناشناخته است.
روش‌های دیگری نیز وجود دارد که تنها برخی از علایم بیماری را برطرف می‌کنند و درواقع BPH را به طور کامل درمان نمی‌کنند و تنها در بیمارانی که جراحی در آن‌ها امکان‌پذیر نیست، استفاده می‌شود. این روش‌ها که کم‌تهاجمی نامیده می‌شوند، شامل موارد زیر هستند:
1- درمان با لیزر
2- تبخیر الکتریکی پروستات از راه پیشابراه (TVNA)
3- افزایش دما توسط مایکروویو
4- کندن یا جداکردن (ablation) سوزنی پروستات از راه پیشابراه
5- کاهش حجم پروستات با استفاده از فراصوت متمرکزشده با شدت بالا (HIFU). یعنی با استفاده از تجمع امواج صوتی حجم پروستات را کم می‌کنند
6- استنت‌های داخل پیشابراهی
7- گشاد کردن پروستات توسط بالون از راه پیشابراه.
اما درمان به طریق جراحی بهترین راه‌ حل برای بیماران مبتلا به BPH است. در این روش تنها قسمتی از پروستات که بزرگ شده (قسمت میانی) و به پیشابراه فشار می‌آورد برداشته می‌شود.

روش‌های مختلف جراحی
1-تراشیدن و برداشتن قسمتی از پروستات از راه پیشابراه (TURP). در این روش داخلی‌ترین قسمت پروستات (قسمت میانی) برداشته می‌شود. برای این کار وسایل پیشرفته‌ای مثل وسایل جراحی لاپاروسکوپی از طریق مجرا به پروستات می‌روند و ذره ذره از داخل، پروستات را می‌تراشند و به اصطلاح کانال باز می‌کنند. در این روش، جراحی باز انجام نمی‌شود و بیمار زودتر از بیمارستان مرخص می‌شود.
2- برش دادن پروستات از راه پیشابراه. در این روش با ایجاد 1 یا 2 برش در غده پروستات، فشار داخلی پروستات کاهش می‌یابد و به اصطلاح این برش‌ها باعث می‌شوند که پروستات کمی بازتر و مجرا گشادتر شود. این روش کمتر از روش TURP تهاجمی است، اما روش TURP به علت آن‌که بیشتر مؤثر واقع می‌شود، توسط بسیاری از پزشکان به عنوان روش انتخابی، برگزیده می‌شود. اما از این روش معمولاً در مواردی که بزرگ شدن پروستات اندک باشد استفاده می‌شود که در این صورت مؤثر بودن آن به اندازه TURP خواهد بود.
3- جراحی باز ساده پروستات (پروستاتکتومی). از این روش در مواردی که پروستات خیلی بزرگ شده باشد استفاده می‌شود. در این روش بسته به تکنیک عملی، یک برش در قسمت پایین شکم و زیر مثانه داده می‌شود و پروستات که مثل یک گردوی بزرگ شده است، خارج می‌شود. سپس بقیه مجرای ادرار به گردن مثانه وصل می‌شود تا جای خالی پروستات احساس نشود. عوارض این روش جراحی کمی بیشتر از روش‌های کم‌تهاجمی است ولی درمان قطعی است؛ چون دیگر پروستاتی وجود ندارد که بخواهد بزرگ شود.
بعد از جراحی ساده پروستات و همچنین بعد از روش‌های کم‌تهاجمی، ممکن است تا مدتی علایمی مثل خون در ادرار به طور گذرا، عفونت مجاری ادراری، بی‌اختیاری موقتی ادرار و علایم دایمی‌تری مثل کاهش فعالیت جنسی، دیده شوند. اما اغلب این علایم بعد از گذشت 1 سال به کلی بهبود می‌یابند.
فاکتورهای خطر برای ابتلا به BPH: فاکتورهای خطر BPH به طور کامل شناخته نشده است اما به نظر می‌رسد موارد زیر در ابتلا به BPH نقش داشته باشند. افزایش سن. این عامل مهم‌ترین فاکتور خطر برای ابتلا به BPH است. در سن 55 سالگی تقریباً 25 درصد مردان، علایم انسدادی دفع ادرار را پیدا می‌کنند و در 75 سالگی، 50 درصد آن‌ها از کاهش نیرو و قطر ادرار شکایت دارند.
یک جمله معروف هم وجود دارد که می‌گوید: «اگر همه آقایان عمر طولانی داشته باشند، تقریباً همه‌شان مبتلا به BPH می‌شوند».
نژاد. برخی مطالعات نشان داده‌اند که بروز BPH در نژاد جنوب اروپایی و سیاه‌پوستان بیشتر است.
سابقه خانوادگی. مردانی که 3 عضو یا بیشتر از افراد خانواده آن‌ها دچار BPH هستند، بیشتر از مردانی که سابقه خانوادگی BPH ندارند در معرض این بیماری قرار دارند.
وضعیت پزشکی. بیماری BPH در مردهای چاق، بیماران قلبی و عروقی و دیابتی‌های نوع 2 (غیر وابسته به انسولین)، افرادی که کلسترول (HDL) خونشان پایین است، بیماران فشار خونی و افرادی که سطح انسولین در خونشان بالا است، بیشتر دیده می‌شود.

نقش تغذیه
تحقیقات نشان داده‌ است که بین مصرف چربی لبنیات به ویژه کره و مارگارین و بزرگی پروستات ارتباط وجود دارد.
همچنین کمبود عنصر روی و افزایش کلسترول می‌تواند به بزرگ شدن پروستات کمک کند. توجه داشته باشید که گوشت و روغن دانه‌های روغنی حاوی غلظت بالایی از عنصر روی هستند.

سرطان پروستات
آرنوکارسینوم پروستات یا همان سرطان پروستات، مثل همه سرطان‌های دیگر بزرگ شدن و تکثیر بی‌رویه و خارج از کنترل سلول‌های پروستات است. این سلول‌ها در داخل غده تکثیر و از کپسول خارج می‌شوند بافت چربی و پیوندی اطراف پروستات را آلوده می‌کنند و به سمینال وزیکول (یکی از اجزای سیستم تولید‌مثل در بیضه) می‌روند. این سلول‌ها با تکثیر زیاد حتی می‌توانند به بقیه جاهای بدن هم دست‌اندازی کنند. اولین جا معمولاً استخوان است و بعد کبد و ریه و دیگر نقاط بدن. سلول‌های سرطانی از طریق خون گسترش می‌یابند.
شیوع این بیماری در بین سیاهپوستان، نژاد اروپای جنوبی و آسیای غربی‌ها بیشتر است، ولی در بین بومیان آمریکایی و نژاد آسیای شرقی، بیماری بسیار نادری است. احتمال ابتلا به این بیماری با افزایش سن، افزایش می‌یابد. به طوری‌که تا قبل از سن 45 سالگی ابتلا به آن بسیار بعید است. ولی با افزایش سن به دهه پنجاه، 30 درصد مردان و در دهه هفتاد عمر، بین 60 تا 80 درصد مردان به این بیماری مبتلا می‌شوند‌ (دانشمندان کشورهای مختلف با کالبد‌شکافی مردانی که به دلایل مختلف مرده بودند، به این اعداد دست یافتند). گفته می‌شود تقریباً 100 درصد مردانی که عمر طولانی دارند، به BPH مبتلا می‌شوند و از این تعداد نیز یک‌ششم سرطان پروستات می‌گیرند. در سال 2004 فقط در کشور آمریکا 231 هزار مورد جدید ابتلا به سرطان گزارش شد و 30 هزار نفر نیز بر اثر این بیماری جان باختند. با کمی توجه به این عددها می‌توانید اهمیت این بیماری را دریابید.

عوامل خطر
مهم‌ترین عامل ابتلای سرطان پروستات، وراثت است. وجود یک مورد ابتلا در یکی از بستگان درجه یک، خطر ابتلا را افزایش می‌دهد. مردانی که پدر یا برادرشان مبتلا به سرطان پروستات باشند، دو برابر افراد عادی در معرض خطرند. مطالعه روی دوقلوها نشان داده است که 40 درصد خطر ابتلا به سرطان پروستات مربوط به وراثت است. اگرچه یک ژن خاص به عنوان عامل سرطان مشخص نشده، ولی ژن‌های زیادی به عنوان عوامل مؤثر در این قضیه دست دارند.
بعضی مطالعات نشان داده‌اند 2 ژن BRCA یک و دو که در خانم‌ها مسؤول به وجود آمدن سرطان تخمدان و پستان هستند، در آقایان ممکن است عامل سرطان پروستات باشند.
غیر از مسأله وراثت باید عوامل زیر را هم در نظر داشت
سن 55 سال یا بیشتر
رژیم غذایی حاوی مقدار زیاد چربی‌های با زنجیره اشباع
مواجهه با بعضی فلزات سنگین مثل کادمیوم، اورانیوم و…
نژاد (که به آن اشاره شد)
ورزش نکردن، زندگی تنبل‌وار!
سیگار کشیدن
جدا از عوامل فوق، بعضی فاکتورهای دیگر هم در ابتلا یا عدم ابتلا به این بیماری مؤثرند.
آقایانی که اسیدلینولئیک خونشان بالااست، بیشتر مبتلا می‌شوند. کسانی که ویتامین E (که در سبزیجات خصوصاً آن‌هایی‌که برگ‌های سبز زیادی دارند، یافت می شود)، لیکوپن(که در سیب‌زمینی است)، اسید چرب امگا-3 و ماده معدنی سلنیوم، کم‌ مصرف می‌کنند بیشتر هم از سایرین احتمال ابتلا به سرطان را دارند. کاهش ویتامین D بدن هم می‌تواند احتمال سرطانی‌شدن پروستات را افزایش دهد.
بعضی داروها و اقدامات پزشکی هم بر سرطان پروستات تأثیر دارند. به عنوان مثال، مصرف روزانه داروهای ضد التهابی مثل آسپیرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن و همچنین استفاده مرتب از داروهای پایین‌آورنده چربی خون، مثل استاتین‌ها که برای بیماران قلبی تجویز می‌شود، می‌تواند خطر ابتلا به سرطان پروستات را کاهش دهد. از طرفی بعضی اقدامات پزشکی مثل وازکتومی یا بیماری‌هایی مثل عفونت یا التهاب پروستات و علی‌الخصوص بیماری‌های عفونی پروستات که از طریق جنسی منتقل می‌شوند (سوزاک، کلامیدیا و سیفیلس) خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهند و بالاخره چاقی و سطح بالای هورمون مردانه تستوسترون در خون نیز می‌تواند احتمال ابتلا به سرطان پروستات را بالا ببرد.
گفته می‌شود رابطه جنسی منظم و سالم در کاهش خطر ابتلا، نقش مؤثری دارد.
متاسفانه تصور عمومی بر این است که بیماری سرطان پروستات بیماری بدی است. در بعضی فرهنگ‌ها آن‌ ‌را مشابه بیماری‌های منتقله جنسی می‌دانند، در حالی‌که با توجه به مطالب فوق می‌توان نتیجه گرفت که عوامل بسیاری در به وجود آمدن این بیماری دخیل هستند که مهم‌ترین آن‌ها وراثت است و عفونت‌های جنسی پروستات سهم کمی را بر عهده دارند.

نحوه تشخیص
متأسفانه سرطان پروستات در مراحل اولیه هیچ علامتی ندارد و در گذشته اغلب بیماران با گسترش بیماری و پیشرفت آن تشخیص داده ‌می‌شدند. ولی امروزه با بهبود روش‌های غربالگری و در دسترس بودن آن‌ها و همچنین افزایش فرهنگ عمومی، سرطان پروستات به دنبال یک آزمایش PSA خون یا معاینه انگشتی مقعد در یک چکاپ روتین، تشخیص داده می‌شود. با این حال علایم کلی سرطان پروستات بسیار شبیه علایم بزرگ‌‌شدن خوش‌خیم پروستات (BPH) است. سوزش و تکرر ادرار، افزایش دفعات ادرار کردن در شب، کاهش نیرو و جریان ادرار (باریک شدن ادرار) و وجود خون در ادرار یا مایع منی، از علایم مشترک بین BPH و سرطان پروستات است. به همین دلیل پزشکان به بیمارانی که علایم انسدادی دارند توصیه می‌کنند یک بار آزمایش PSA خون بدهند و معاینه انگشتی مقعد را با دقت برایشان انجام می‌دهند.
کمردرد، وجود درد مبهم یا خشکی درستون فقرات، لگن‌ها و درد در دنده‌ها از دیگر علایم سرطان پروستات است و نشان‌دهنده پیشرفت بیماری و گسترش آن به استخوان‌ها. گاهی اوقات بیماری مهره‌های کمر را درگیر می‌کند و موجب تنگی کانال نخاعی و فشار روی اعصاب می‌شود و علایمی مثل ضعف در عضلات پا و بی‌اختیاری ادرار و مدفوع را به وجود می‌آورد.
به طور کلی سرطان پروستات با مشاهده افزایش سطح PSA در خون و در معاینه انگشتی مقعد (DRA) با لمس قوام سخت و سنگی و دانه دانه پروستات تشخیص داده می‌شود. ولی برای تأیید تشخیص باید حتماً بیوپسی انجام شود. بیوپسی پروستات، جدا کردن مقداری از بافت پروستات توسط یک سوزن مخصوص و رنگ‌آمیزی و مشاهده سلول‌های سرطانی در زیر میکروسکوپ است. برای افزایش دقت بیوپسی معمولاً از 6 یا 12 نقطه پروستات، نمونه تهیه می‌شود.
امروزه با پیشرفت علم پزشکی سرطان پروستات اگر زود تشخیص داده شود، بسیار قابل درمان است. به همین دلیل سال‌ها است معاینه انگشتی مقعد و آزمایش PSA، جزء معاینات روتین درآمده است و پیشنهاد می‌شود تمام آقایان بالای 45 سال، سالانه این آزمایش‌ها را انجام دهند.

روش‌های درمان
درمان سرطان پروستات به عوامل متعددی بستگی دارد؛ یعنی سرطان پروستات یک روش درمانی واحد ندارد. سن و شرایط بالینی بیمار، وضعیت جسمانی وی و مهم‌تر از همه مرحله بیماری در تعیین روش‌ درمان نقش دارند.
درمان جراحی‌ (خارج کردن پروستات، بافت اطراف و گاهی بیضه)، پرتودرمانی، فراصوت متمرکزشده با شدت بالا،‌ کرایو‌ سرجری، هورمون‌درمانی ، شیمی‌درمانی یا تلفیقی از روش‌های فوق، روش‌های مختلف درمان را شامل می‌شود. با توجه به تنوع انتخاب روش درمان، اطلاع بیماران از روش‌های مختلف و عوارض آن‌ها و همچنین اطلاع پزشک از وضعیت بیمار می‌تواند در امر درمان بسیار اهمیت داشته باشد.
درمان جراحی رادیکال پروستاتکتومی که شامل خارج کردن پروستات و متعلقات آن و گاهی بیضه‌ها می‌شود، قطعی‌ترین روش درمان است. اگرچه عوارض روحی و جسمی آن بیشتر است، ولی نشان داده شده در صورتی‌که بیماران وضعیت جسمی خوبی داشته باشند و بیماری هم پیشرفته نباشد، نتیجه درمان عالی است. گاهی اوقات هم که بیماری خیلی پیشرفته باشد و جاهای مختلف بدن درگیر باشد، دیگر پروستات خارج نمی‌شود و فقط به خارج کردن بیضه‌ها اکتفا می‌شود؛ چون هورمون و دانه‌ای که بیضه‌ها تولید می‌کنند موجب تکثیر سلول‌های سرطانی می‌‌گردد.
هورمون‌درمانی هم روش شایع و مؤثری است که این روزها انجام می‌شود. هدف هورمون‌درمانی جلوگیری از ساخته‌‌ شدن تستوسترون است. فلوتامید، بیکلوتامید و هیستریلین، از جمله این هورمون‌ها هستند که اثر خود را به طرق مختلف اعمال می‌کنند. از عوارض این داروها افسردگی، وجود خون در ادرار ، بزرگ شدن پستان‌ها (ژنیکوماستی)، سردرد، گرگرفتگی، کاهش انرژی، حساسیت موضعی و انسداد مجرای ادراری است. بیمارانی که هورمون‌درمانی می‌شوند، در ابتدا به مدت 2 هفته علایم بیماری‌شان شدت می‌یابد ولی بعد با اثر داروها علایم کاهش می‌یابد و رفته رفته برطرف می‌شوند.
جراحی هم عوارض خاص خود را دارد. بی‌اختیاری ادرار، انسداد مجرای ادراری، سرریز کردن ادرار، ناتوانی جنسی و عقیمی از عوارض جراحی است که بعضی از آن‌ها بعد از مدتی کاملاً از بین می‌روند و بعضی نیز باقی می‌مانند.
یک از روش‌های درمانی دیگری که وجود دارد، پرتودرمانی است که این روزها با آمدن دستگاه‌های شتاب‌دهنده خطی و کاهش عوارض پرتودرمانی، به تدریج جای جراحی را می‌گیرد. براکی‌تراپی یا کاشت مواد رادیواکتیو در بافت پروستات، کرایوسرجری و استفاده از امواج فراصوت متمرکز با شدت بالا و همچنین شیمی‌درمانی، از روش‌های کمتر شایع درمان سرطان پروستات هستند. روش درمانی دیگری هم که وجود دارد، روش«صبر و مشاهده» است. این روش در مواقعی به کار می‌رود که در یک بیمار مسن بیماری در مراحل بسیار اولیه قرار دارد و به کندی در حال پیشرفت است. در این حالت با معاینات مرتب و کنترل دقیق علایم تا هنگامی که علایم هشداردهنده ایجاد نشدند، هیچ‌گونه اقدام تهاجمی یا درمانی انجام ‌نمی‌شود. گاهی اوقات هم که عوارض عمل جراحی، رادیوتراپی و غیره بیشتر از فواید درمان بیماری است، با کنترل علایم صبر می‌شود تا بیمار شرایط درمان را به دست آورد.

پیشگیری
پیشگیری از سرطان پروستات با توجه و تنظیم عوامل خطر امکا‌ن‌پذیر است. تنظیم رژیم غذایی و کاهش مصرف چربی‌های حیوانی، استفاده از ویتامینE، D و ماده معدنی سلنیوم به طور روزانه،
استفاده از سویا در رژیم غذایی به خاطر وجود نوعی استروژن به نام فیتواستروژن در آن ممکن است از سرطان پروستات جلوگیری کنند. اثر بعضی داروها مانند فیناستراید و دوتاستراید با جلوگیری از تبدیل تستوسترون به دی‌هیدرو تستوسترون که فرم فعال آن است، هنوز در مرحله آزمایش قرار دارد و به طور گسترده از این داروها استفاده نمی‌شود.
آزمایش سالانه PSA و مراجعه به پزشک برای انجام معاینه انگشتی مقعد نیز هم از روش‌های مؤثر و هم غربالگری برای پیشگیری و تشخیص به موقع سرطان پروستات هستند.

شتری که در خانه آقایان می‌خوابد
اگر چه غده پروستات اولین بار در سال 1536 توسط یک آناتومیست ونیزی کشف شد، ولی کشف نوع سرطانی آن سال‌ها طول کشید و تا سال 1853 کسی فکر نمی‌کرد که این غده دچار سرطان شود. تا قبل از قرن 19 و همین چند سال قبل، سرطان پروستات یک بیماری نادر به شمار می‌رفت؛ چون در آن موقع امید به زندگی پایین بود و انسان‌ها کمتر عمر می‌کردند. از طرفی چون سرطان پروستات بیماری سنین بالا است، بالتبع مردها این‌قدر عمر نمی‌کردند که به سرطان پروستات مبتلا شوند. علاوه بر این موضوع، در آن زمان‌ها تست‌های تشخیصی و کلاً روش‌های تشخیصی سرطان آن‌قدر پیشرفت نکرده بودند تا بتوانند همه موارد بیماری را تشخیص دهند، ولی به تدریج با بهبود وضعیت زندگی و بهداشت عمومی، امید به زندگی افزایش یافت و به دنبال آن موارد سرطان پروستات نیز زیاد‌تر شد تا جایی‌که امروزه این بیماری یکی از شایع‌ترین سرطان‌های آقایان است. به همین دلیل توجه مجامع پزشکی و علمی هم، به این بیماری بیشتر شده است تا آن‌جا ‌که تا کنون دو بار به تحقیقاتی که در این مورد شده جایزه نوبل پزشکی اهدا شده است. یک‌بار در سال 1966 چارلز هاگینز به خاطر کشف اثرات استروژن در درمان پروستات برنده جایزه نوبل شد و فقط به فاصله 11 سال بعد در سال 1977 دو دانشمند به نام‌های دابلیو اسکالی و راجر گایلمین به خاطر کشف اثرات یک هورمون دیگر (GNRH) در این بیماری، برنده جایزه نوبل فوق شدند.
با توجه به شیوع بالای این بیماری و عوارض و مشکلاتی که ابتلا به این بیماری و تشخیص دیر‌هنگام یا حتی درمان‌های مختلف می‌توانند داشته باشند، لازم است سرطان پروستات در جامعه بهتر شناخته شود تا برای پیشگیری و مراقبت و درصورت ابتلا، درمان صحیح این بیماری آمادگی بیشتر وجود داشته باشد.

پاسخ به سوالات پزشکی و جنسی شما ، در مجله دلگرم کلیک کنید…

10

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.