سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

* لطفا در مورد ایجاد تاپیک و نظرسنجی قبل از ثبت دقت فرمایید زیرا امکان ویرایش و یا حذف مطلب بعد از ارسال وجود ندارد.
همچنین شما ملزم به رعایت

قوانین و مقررات

نی‌نی‌سایت نیز می‌باشید.

* لطفا در مورد ایجاد تاپیک و نظرسنجی قبل از ثبت دقت فرمایید زیرا امکان ویرایش و یا حذف مطلب بعد از ارسال وجود ندارد.
همچنین شما ملزم به رعایت

قوانین و مقررات

نی‌نی‌سایت نیز می‌باشید.

برای تولد اونی که دوستش داری 

یه سیم‌کارت مشابه با تاریخ تولدش هدیه بده تا همیشه توی خاطرش بمونه

کاربر گرامی جهت ارسال پست شما ملزم به رعایت

قوانین و مقررات

نی‌نی‌سایت می‌باشید
سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و
آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین
مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست. لطفاً پیش از استفاده از سایت
صفحه
“شرایط استفاده از سایت”
را مطالعه فرمایید. استفاده از این سایت
بدان معناست که شما قبلاً صفحه “شرایط استفاده از سایت” را مطالعه کرده
و به مفاد آن واقفید. نقل مطالب این سایت با ذکر منبع و نشانی اینترنتی سایت بلامانع است

سلام خانم کارشناس. خسته نباشید. سفیکسیم 200 برای درمان عفونت ادرار در بارداری ضرری نداره؟

من هفته 30 بارداری هستم.

اینجور که پزشکم بهم گفت، توی نتیجه آزمایش ادرارم عفونت زیادی دیده میشه.

دکتر برای درمان، قرص سفیکسیم ۲۰۰ تجویز کرده.

میخواستم بدونم خوردنش ضرری برای جنین نداره؟

سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

سلام مامان جان.

مصرف این قرص در بارداری منعی نداره، نگران نباش.

حتما دارویی که برات تجویز شده رو استفاده کن که مشکل عفونتت رفع بشه.

دوره ی درمان رو کامل کن.

اگر مشکل عفونت حل نشد، دوباره به پزشکت مراجعه کن که داروتو عوض کنن.

ادرار پر رنگ در بارداری به چه دلیله؟ هر چقدرم آب میخورم بهتر نمیشم

درمان نشدن عفونت با سفکسیم ممکنه؟ خوردم اما هنوز ترشح سبز دارم

خودارضایی با وجود عفونت ادرار آسیبی به جنین نمیزنه؟

عفونت ادرار به خاطر چیه؟ باید معاینه کنن؟ خیلی از معاینه میترسم

آموکسی سیلین برای عفونت ادرار در بارداری برای جنین ضرر داره؟

مصرف تینیدازول در بارداری خطرناکه؟ زمان لانه گزینی مصرف کردم

جلوگیری از ابتلا به عفونت واژن چجوریه؟ چی کار کنم عفونت نگیرم؟

درمان عفونت با پماد واژینال در بارداری مشکلی نداره؟ سرنگ چقدر داخل بره؟

نیتروفورانتوئین برای درمان عفونت شدید در بارداری ضرر داره؟

کلوتریمازول به خاطر ترشح زرد در بارداری مشکلی نداره؟ هفته 8 بارداری ام

مرکز بهداشت دولت هشدار می دهد که عفونت های مجاری ادراری می تواند برای خانم های باردار و جنین آن ها مشکل ساز باشد؛ بنابراین می توانند از دو آنتی بیوتیک برای درمان عفونت مجاری ادراری استفاده کنند.

دروانا:

گزارش شده در گزارش هفتگی بیماری و مرگ و میر مرکز کنترل و پیشگیری بیماری

12 ژانویه 2018

آنتی بیوتیک ها تری متوپریم- سولفامتوکسازول (باکتریم) و نیتروفورانتوئین در صورت مصرف در سه ماه اول دوران بارداری در خانم های باردار کمترین خطر را در ایجاد نقایص مادرزادی در جنین دارند.سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

براساس گزارشی جدیدی از مرکز کنترل و پیشگیری بیماری آمریکا، بسیاری از خانم های باردار علی رغم وجود خطر هنوز برای درمان عفونت ادراری بارداری از این دو آنتی بیوتیک استفاده می کنند.

نقایص مادرزادی که در اثر مصرف این دو آنتی بیوتیک برای عفونت ادراری در بارداری ایجاد می شوند شامل نقص هایی در قلب، مغز و صورت است. احتمال نقایص مادرزادی تا 3 درصد برای تمام بارداران وجود دارد. خطر افزایش یافته ناشی از این آنتی بیوتیک ها در نقایص مادرزادی نسبتا خفیف اما مهم و قابل توجه است.

حدود 8 درصد از خانم های باردار دچار عفونت مجاری ادراری در بارداری می شوند. این که خانم های باردار احتمال خطر نقایص مادرزادی هر چند اندک را بدانند، اهمیت دارد. درمان عفونت مجاری ادراری در بارداری نیز بسیار مهم است؛ زیرا عفونت های ادرادی درمان نشده پیامدهای جدی برای مادر و کودک به دنبال دارد.

عفونت های ادراری درمان نشده موجب تولد کودکانی با وزن پایین، کودکان نارس و عفونت هایی کشنده که در سطح بدن گسترده می شوند، می گردد.

از میان زنان مبتلا به عفونت ادراری که بیمه هستند، 40 درصد آن ها  آنتی بیوتیک های باکتریم و نیتروفورانتوئین را دریافت کرده اند. (الیزابت آیلس دانشمند سلامت در مرکز کنترل و پیشگیری بیماری)

دکتر جیل رابین رئیس مراقبتهای اورژانسی، زنان و زایمان در Northwell Health می گوید اگر درمان عفونت مجاری ادراری تنها به کمک این دو دارو صورت می گیرد، صرف نظر از خطر جزئی که وجود دارد باید استفاده شوند. این آنتی بیوتیک ها نیز مانند سایر داروها باید در کمترین دوز موثر خود تجویز شوند.

بر طبق گزارش مرکز کنترل و پیشگری بیماری، کالج متخصصین زنان و زایمان در آمریکا در سال 2011 اعلام کرد که این داروها تنها زمانی باید در سه ماه اول دوران بارداری تجویز شوند که گزینه درمانی مناسب دیگری درمان عفونت مجاری ادراری در بارداری وجود ندارد.

دکتر رابین معتقد است که ما نمی دانیم که آیا این داروها از لحاظ میزان دوز مصرفی و نوع آنتی بیوتیک انتخابی و نوع باکتری که عامل عفونت است به درستی تجویز می شوند یا خیر.

توصیه های سال 2011 در مورد عدم استفاده از این آنتی بیوتیک ها برای درمان UTI در سه ماهه اول بارداری ممکن است مورد توجه تمام پزشکان قرار نگیرد.

” تعدادی از مطالعات قبلی نشان داده اند که دستورالعمل های تخصصی همیشه راه درمانی را در بررسی های بالینی نمی دانند. وجود حجم زیادی از مقاله های پزشکی یکی از دلایل این مسئله است؛ این بدین معنی است که اطلاعات زیادی وجود دارد که پزشکان می توانند مطالعه کنند. علاوه بر این، یک پزشک ممکن است با یک دستورالعمل موافق نباشد.

در حالی که ممکن است یک پزشک از تجویز این داروها زمانی که مطلع می شود که بیمار باردار است خودداری کند اما قبل از تجویز نسخه فرد از لحاظ باردار بودن یا نبودن  تست نمی کند؛ بدین ترتیب راه را برای استفاده خود سرانه دارو در دوران بارداری باز می گذارد. بیمار باید در مورد اینکه در صورت بارداری داروی تجویز شده ایمن است یا خیر از پزشک سوال کند”. دکتر مایکل گروسو، مامور ارشد بیمارستان هانتینگتون در هانتینگتون

برای این تحقیق آیلس و همکارانش داده هایی را از 483000 خانم که در سال 2014 باردار بودند، مورد بررسی قرار دارند. این داده ها از بانک اطلاعات تجاری MarketScan به دست آوردند.

رابین سوال می کند که آیا داده ها نشان دهنده تجویز هایی بود که برای همه زنان باردار صورت گرفته یا اینکه این داروها فقط برای کسانی که در پایگاه داده مشخص شده اند، تجویز می شوند.

من فکر می کنم هنوز برای نتیجه گیری همه جانبه بر اساس این مطالعه، زود است.

دُروانا محلی برای تحقیق و پژوهش (فرهنگ دهخدا)وبسایت دروانا در تلاش است با گردآوری ژورنال های تخصصی پزشکی، مجلات پزشکی، مقالات و مطالب علمی، از معتبرترین منابع جهانی، بستری را برای تحقیق و مطالعه فراهم نماید.از تمامی پزشکانی که دُروانا را برای رسیدن به این هدف همراهی می نمایند، کمال تشکر را داریم.با دروانا همراه شوید.

دانشنامه فرزند:
سوالی که در ادامه مطالعه می‌فرمایید توسط یکی از مخاطبان ارسال
شده است. شما نیز می‌توانید با ارسال سوالات خود به سامانه مشاوره
دکترهمراه با کارشناسان سامانه مشورت کنید.
کارشناسان سامانه مشاوره دکترهمراه در کمترین زمان، پاسخگوی سوالات
شما عزیزان هستند.
برای کسب اطلاعات بیشتر و ارسال سوال کافیت به صفحه
«ارسال سوال»
در سامانه مراجعه نمایید.

من الان در هفته ۳۲ بارداری هستم. برای رشد بیشتر جنین چه چیزهایی می تونم استفاده کنم تا وزنش موقع تولد خوب باشه؟ من خارش و سوزش در حین ادرار دارم، دکتر برای رفع این مشکل برام داروی سفیکسیم۴۰۰ و روغن درموفیکس تجویز کرده. می خواستم بدونم آیا مصرف دارو برای جنین ضرر نداره؟ احساس می کنم وقتی دارو سفیکسیم‌ رو استفاده می کنم حرکت جنین کمتر میشه.

خیر، مشکلی نداره. سفیکسیم جزء دسته داروهای کم خطر هست، ضمن اینکه شما در ماه های آخر هستید و خطر داروها زیاد نیست. کم شدن حرکت، شاید به خاطر کم شدن آب بدن باشد، مایعات بیشتری بنوشید. وزن گیری جنین هم در هفته های آخر هست. استراحت کافی، مصرف آجیل خام، موز، پودرهای مکمل و غذاهای مقوی کمک کننده است.

مطلبی که مطالعه نمودید، پیرامون موضوع
«سه ماهه سوم»
واقع در بخش
«بارداری»
می‌باشد.

در ادامه مطالعه
تعدادی از مطالب
مشابه از لحاظ محتوا و موضوع را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

همچنین شما می توانید با عضویت در

کانال تلگرام دانشنامه فرزند

هر روز مطالب مفید و معتبر ما را دنبال نمایید.
سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

هشدار جدی:
پاسخ‌های ارسالی توسط کارشناسان، تنها جنبه اطلاع‌رسانی و آموزشی
داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی‌شوند و نباید آنها را جایگزین
مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست. اگر شما هر گونه نگرانی
در مورد سلامتی خود و یا فرزندتان دارید، بهتر این است مستقیما با
یک پزشک حرفه‌ای و یا یک متخصص بهداشت و درمان مشورت کنید. در
عموم موارد، تشخیص صحیح پزشکی تنها توسط معاینه حضوری و دقیق و انجام
آزمایش‌های مورد نیاز امکان‌پذیر است.

در ادامه، مطالعه این مطالب را به شما پیشنهاد می‌کنیم:

کپی‌رایت © دانشنامه فرزند. ۱۳۸۸-۱۳۹۷ کلیه حقوق مادی و معنوی
این دانشنامه طبق قوانین حق تکثیر محفوظ بوده و متعلق به
پدید آورندگان می‌باشد. دانشنامه فرزند کاملاً مستقل است و وابسته
به هیچ سازمان، نهاد و یا ارگان دولتی نمی‌باشد و توسط
گروه فرزند مدیریت می‌شود. این دانشنامه شامل کلیه اطلاعات مورد
نیاز برای بچه دار شدن بوده و تنها در راستای اهداف آموزشی
طراحی گردیده‌است. اگر شما هر گونه نگرانی در مورد سلامتی
خود و یا فرزندتان دارید، بهتر این است مستقیما با یک پزشک
حرفه‌ای و یا یک متخصص بهداشت و درمان مشورت کنید. لطفاً قبل
از استفاده از مطالب این سایت کلیه قوانین، مقررات و شرایط استفاده
از آن را مطالعه نمایید، استفاده شما از مطالب این
سایت نشان دهنده توافق شما با کلیه
قوانین و مقررات
می باشد.

استفاده از مطالب و محتوای دانشنامه فرزند در دیگر سایت‌ها و
رسانه‌های الکترونیکی تنها با ذکر منبع و درج لینک مستقیم مجاز بوده و
استفاده از مطالب دانشنامه فرزند در رسانه‌های چاپی تنها با کسب
موافقت‌نامه کتبی مجاز می‌باشد.
کلیه مطالب و محتوای تولید شده در دانشنامه فرزند تحت مجوز
Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 در دسترس است.

All contents copyright ©
Farzand Encyclopedia.
2010-2019 All rights reserved.

This Internet site provides information of a general nature and is designed
for educational purposes only. If you have any concerns about your own health
or the health of your child, you should always consult with a physician or other
healthcare professional. Please review the Terms of Use before using this site.
Your use of the site indicates your agreement to be bound by the
Terms of Use.
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0
International License.

Click here

to view a copy of this license.

For contact us, send email to info[a]farzand.net

سفیکسیم

طبقه بندی فارماکولوژیک سفیکسیم: سفالوسپورین نسل سوم

طبقه بندی درمانی: آنتی بیوتیک

طبقه بندی مصرف در بارداری: رده B

اشکال دارویی:

سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

Tablet: 400 mg

powder, For suspention: 100mg/5ml.100ml

۴۰۰mg

Capsule: 200 , 400mg

Powder , For Suspension: 100 mg/5ml

Powder , For Suspension (Sachet): 50 , 100mg

موارد و مقدار مصرف:

اوتیت میانی، برونشیت حاد، تشدید حاد برونشیت مزمن، فارنژیت، تونسیلیت، عفونت بدون عواقب مجاری ادرار ناشی از اشریشیاکلی و پروتئوس میرابیلیس، سوزاک بدون عواقب.

بزرگسالان: ابتدا mg/day400 در ۲-۱ مقدار منقسم، و برای سوزاک بدون عواقب ۴۰۰ میلی گرم به صورت مقدار واحد تجویز می‌شود.

کودکان بزرگتر از ۶ ماه: مقدار mg/kg/day 8در ۲-۱ مقدار منقسم تجویز می‌شود.

مکانیسم اثر:

اثر ضد باکتریایی: سفیکسیم عمدتاً باکتریوسید است. این دارو با پیوند به پروتئینهای پیوند یابنده به پنی سیلین در دیواره سلولی باکتریایی اثر خود را اعمال می‌کند و در نتیجه ساخت دیواره سلولی را مهار می‌کند. این دارو در درمان اوتیت میانی ناشی از هموفیلوس انفلوانزا            ( تولید کننده و غیر تولید کننده پنی سیلیناز)، موراکسلا ( برانهاملا) کاتارالیس ( که تولید کننده پنی سیلیناز است)، و استرپتوکوکوس پیوژنز استفاده می‌شود. مقاومت بالای دارویی گزارش شده است. سفیکسیم در درمان برونشیت حاد و تشدید حاد برونشیت مزمن ناشی از استرپتوکوکوس پنومونیه و هموفیلوس انفلوانزا ( تولید کننده و غیر تولید کننده پنی سیلیناز) فارنژیت و تونسیلیت ناشی از استرپتوکوکوس پیوژنز، و عفونت بدون عواقب مجاری ادرار ناشی از اشریشیاکلی و پروتئوس میرابیلیس تجویز می‌شود.

فارماکوکینتیک:

جذب: حدود ۵۰-۳۰ درصد دارو بعد از مصرف خوراکی جذب می‌شود. شکل سوسپانسیون دارو غلظت سرمی بالاتری از شکل قرص آن ایجاد می‌کند. غذا جذب را به تأخیر می اندازد، اما مقدار تام جذب را تحت تأثیر قرار نمی دهد.

پخش: به طور گسترده انتشار می یابد. حدود ۶۵ درصد به پروتینهای پلاسما پیوند می یابد.

متابولیسم: حدود ۵۰ درصد متابولیزه می‌شود.

دفع: عمدتاً از طریق ادرار دفع می‌شود. نیمه عمر دفع دارو در بیماران دارای کلیه سالم ۴-۳ ساعت است. در بیماران دچار بیماری کلیوی مراحل نهایی، نیمه عمر ممکن است به ۵/۱۱ ساعت برسد.

موارد منع مصرف واحتیاط:

موارد منع مصرف: حساسیت مفرط به این دارو  یا سایر سفالوسپورینها.

موارد احتیاط: اختلال کار کلیه

تداخل دارویی:

سالیسیلاتها ممکن است غلظت سرمی سفیکسیم را افزایش دهند.

اثر بر آزمایشهای تشخیصی:

سفیکسیم ممکن است سبب حصول نتایج مثبت کاذب در آزمونهای گلوکز ادرار با استفاده از سولفات مس (واکنش بندیکت یا Chinitest) شود. برای انجام این آزمون باید از آزمون گلوکز اکسیداز ( Clinistix یا Tes tape) استفاده شود. سفیکسیم ممکن است موجب حصول نتایج مثبت کاذب برای کتونهای ادراری با استفاده از نیتروپروساید شود. نتایج مثبت کاذب آزمون کومبس مستقیم با سایر سفالوسپورینها مشاهده شده است.

عوارض جانبی:

اعصاب مرکزی: سردرد، سرگیجه

دستگاه گوارش: اسهال، مدفوع آبکی، درد شکم، تهوع، استفراغ، سوء هاضمه، نفخ، کولیت سودوممبران

ادراری – تناسلی: خارش ناحیه تناسلی، واژینیت، کاندیدیاز تناسلی، افزایش گذرا در غلظت BUN و کراتینین سرم.

خون: ترمبوسیتوپنی، لکوپنی، ائوزینوفیلی

پوست: خارش، بثورات پوستی، کهیر، اریتم مولتی فرم، سندرم استیونس – جانسون.

سایر عوارض: تب دارویی، افزایش گذرای آنزیمهای کبدی، واکنشهای حساسیت مفرط (بیماری سرم، آنافیلاکسی).

مسمومیت و درمان:

درمان: پادزهر خاصی برای آن وجود ندارد. لاواژ معده و درمان حمایتی توصیه شده است و دیالیز صفاقی و همودیالیز به میزان قابل توجهی مؤثر هستند.

مطالعات بر روی افراد داوطلب بعد از مصرف مقدار واحد دو گرم سفیکسیم اثرات نامعمولی نشان نداده است.

ملاحظات اختصاصی:

سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی سفالوسپورینها، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌شود.

۱-سفیکسیم اولین داروی خوراکی فعال از نسل سوم سفالوسپورینها است که به صورت مصرف یکبار در روز تجویز می‌شود.

۲-سازندگان سفیکسیم توصیه می کنند که به هنگام درمان اوتیت میانی نباید قرصها جایگزین سوسپانسیون شوند.

۳- بیماران مبتلا به اسهال ناشی از آنتی بیوتیک از نظر کولیت سودوممبران ناشی از رشد بیش از حد کلستریدیوم دیفیسل ارزیابی شوند. موارد خفیف معمولاً به قطع مصرف دارو پاسخ می دهند. در موارد متوسط تا شدید ممکن است تجویز مایعات، الکترولیت و مکمل پروتئین ضروری باشد. وانکومایسین خوراکی داروی انتخابی برای درمان کولیت سودوممبران ناشی از کلستریدیوم دیفیسل است.

۴- واکنشهای حساسیت مفرط حاد فوراً درمان شود. اقدامات اورژانس، مانند کنترل راه هوایی، آمینهای تنگ کننده عروق، پی نفرین، اکسیژن، آنتی هیستامینها و کورتیکواستروئیدها ممکن است ضروری باشد.

۵- بعضی از سفالوسپورینها ممکن است سبب بروز حملات تشنجی شوند بخصوص در بیماران دچار نارسایی کلیوی که مقادیر تام درمانی را مصرف می کنند. در صورت بروز حملات تشنجی باید مصرف دارو قطع و درمان با داروهای ضد تشنج شروع شود.

نکات قابل توصیه به بیمار:

۱-هر اثر نامطبوعی مانند خارش، بثورات پوستی، یا اسهال شدید را اطلاع د هید اسهال شایعترین عارضه گوارشی دارو است.

۲- سوسپانسیون خوراکی تا ۱۴ روز بعد از تهیه قابل مصرف است و نیازی به نگهداری آن در یخچال نیست.

مصرف در کودکان: میزان بروز عوارض گوارشی در کودکانی که از سوسپانسیون این دارو مصرف می کنند مشابه بزرگسالان است که از قرص استفاده می کنند.

مصرف در شیردهی: انتشار دارو در شیر مادر مشخص نیست. قطع شیردهی به هنگام درمان با سفیکسیم در نظر گرفته شود.

در زمان بارداری احتمال ابتلای افراد به عفونت ادراری از همیشه بیشتر خواهد بود. عفونت ادراری در حاملگی مشکلاتی را برای جنین و مادر به وجود می آورد که تشخیص به موقع آن ضروری می باشد ؛ این بخش از نمناک نکاتی مهمی را در بر دارد که شما را برای اقدام صحیح در این شرایط آشنا می سازد.

یکی از خانم ها که در دوران بارداری عفونت ادراری را تجربه کرده است می گوید:در اواسط دوران بارداری پزشکم به من اطلاع داد که عفونت دستگاه ادراری دارم.و باید با آنتی بیوتیک ها درمان می شدم ؛ غافلگیر شدم جواب آزمایش عفونتی ام مثبت بوده است.

هیچ نشانه ای نداشتم، و فکر نمی کردم عفونت داشته باشم و پزشکم آن را براساس تست ادرار روتین من متوجه شد.بعد از 4 مرتبه بارداری، فکر کردم که آن ها شوخی می کنند اما این طور نبود من دچار UTI یعنی عفونت ادراری در دوران بارداری شده بودم.

ا UTI زمانی اتفاق می افتد که باکتری ای از خارج بدن وارد مجرای پیشاب ادراری زن می شود (اساسا مجرای ادرار) و باعث عفونت می شود ؛ زنان بیشتر از مردان دچار عفونت ادراری می شوند.سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

کالبد شناسی زن باعث می شود که باکتری ها از واژن یا مناطق مقعدی وارد شوند و به دستگاه ادراری بروند، چون همه آن ها به هم نزدیک هستند. عفونت ادراری معمولا توسط باکتری از پوست، واژن، یا مقعد وارد مجرای پیشاب است و به سمت بالا حرکت می کند.

انواع مختلفی از عفونت ادراری وجود دارد: 

عفونت مجاری ادرار و یا مثانه:

اغلب باکتری ها در مثانه توقف می کنند و تکثیر می شوند و باعث التهاب و ایجاد علایم آشنای عفونت مثانه می شوند. التهاب مجاری ادرار در میان زنانی که فعالیت جنسی زیادی دارند، بین سنین 20-50 سال رایج است. 

باکتری ها همچنین می توانند از مثانه تان عبور کنند و یک یا هر دو کلیه را آلوده کنند. عفونت کلیه شایع ترین بیماری پزشکی در دوران بارداری است. عفونت می تواند به جریان خون سرایت کند و برای شما تهدید کننده زندگی شود.

عفونت کلیه ممکن است عواقب جدی برای نوزادتان داشته باشد. این کار باعث افزایش ریسک کار زایمان زودرس و داشتن نوزاد با وزن کم می شود و با افزایش خطر مرگ و میر جنین یا بدنیا آمدن نوزاد مرده ارتباط دارد.

داشتن باکتری در مجاری ادراری ممکن است که هیچ نشانه ای نداشته باشد. این با نام باکتری های بدون نشانه شناخته می شود.زمانی که باردار نیستید، این وضعیت به طور کلی باعث بروز مشکل نمی شود و اغلب به تنهایی خودش از بین می برد.

با این حال در دوران بارداری، باکتری های بدون نشانه به طور معنی داری خطر ابتلا به عفونت کلیه را افزایش می دهد و همراه با زایمان زودرس و وزن پایین نوزاد است. این یکی از دلایلی است که ادرار شما به طور معمول در دوران بارداری مورد آزمایش قرار می گیرد.

اگر در دوران بارداری دچار عفونت دستگاه ادرار شده باشم، چه اتفاقی می افتد؟

باکتری های بدون نشانه با زایمان زودرس و وزن پایین نوزاد مرتبط است، و اگر درمان نشود، شانس شما برای پیشرفت عفونت به کلیه تا 40 درصد بالا می رود با این حال، با درمان کافی، ریسک شما به طور چشمگیری کاهش می یابد، تا بین 1-4 درصد.

برای مشخص کردن اینکه که آیا باکتری در مجرای ادرار شما وجود دارد یا خیر، پزشک در اولین دیدار قبل از زایمان ادرارتان را می گیرد و آن را برای آزمایش به آزمایشگاه می فرستد. اگر این کشت اولیه جواب منفی داشته باشد، شانس شما برای عفونت ادرار در بارداری کم است.

سپتیسمی:

ابتدا عفونت کلیه می تواند به سپتیسمی تبدیل شود. سپتیسمی واکنش بدن شما به یک عفونت جدی است؛ اغلب به آن “مسمومیت خونی” گفته می شود و باعث تب و درد شدید می شود و می تواند به شدت به شما ضربه بزند.

التهاب ممکن است به اندازه ای شدید شود که جریان خون به اندام های شما و یا به جنینتان را قطع کند که می تواند برای هر دوی شما مهلک باشد.سپتیسمی تنها می توانند با آنتی بیوتیک های موثر درمان شوند. 

عفونت های مجاری ادراری ریسک زایمان زودرس را افزایش می دهد، که منجر به نوزاد رشد نکرده و عدم توانایی در نفس کشیدن بدون کمک شود.

همانند عفونت های باکتریایی دیگر، UTI می تواند در هنگام زایمان به کودک شما سرایت کند ؛ این می تواند باعث عفونت های جدی شود و به چشم، بینی و یا دهان کودک شما برسد و برای زندگی او تهدید کننده است.

اگر در زمان زایمانتان باور دارید که عفونت ادراری دارید، باید با پزشک خود درباره ریسک ها و راه های جایگزین صحبت کنید، تا از عفونی کردن کودکتان خودداری کنید. شما بدن خود را می شناسید، پس مطمئن شوید که پزشک آن را به عنوان نشانه نرمال حاملگی رد نکند.

عفونت ادراری در دوران بارداری شایع است. به این دلیل که جنین رو به رشد می تواند مثانه و دستگاه ادراری را فشار دهد. این کار باکتری ها را گرفتار می کند یا باعث ترشحاتی می شود ؛ همچنین تغییرات فیزیکی نیز وجود دارد و تا هفته ششم بارداری، تقریباً همه زنان باردار تورم مجرای ادرار را تجربه می کنند، زمانی که مجرای پیشابشان گسترش می یابد و تا زمان زایمان ادامه می یابد. 

مجرای ادرار بزرگ شده، همراه با افزایش حجم مثانه و کاهش میزان مثانه، همه اینها باعث می شود که ادرار بیشتر در مجرای پیشاب بماند. این اتفاق به باکتری ها اجازه رشد می دهد.برای بدتر شدن اوضاع، ادرار یک زن باردار بیشتر متمرکز و غلیظ می شود.

هم چنین انواع خاصی از هورمون ها و قند در آن وجود دارد.این می تواند رشد باکتری ها را بیشتر کند و توانایی بدن شما برای مبارزه با باکتری های “بد” را کاهش دهد.

نشانه ها و علائم بیماری عفونت ادرار، عبارتند از:

بین 2-10 درصد زنان باردار عفونت ادرار را تجربه می کنند ؛ حتی نگران کننده تر، مجاری ادراریشان اغلب در دوران بارداری مکرر مبتلا می شوند.زنانی که مبتلا به عفونت ادراری بوده اند، در دوران بارداری بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری هستند. در مورد زنانی که چندین فرزند دارند نیز همین گونه است.

هر گونه عفونتی در دوران بارداری می تواند برای شما و نوزادتان به شدت خطرناک باشد. به این دلیل که عفونت خطر زایمان زودرس را افزایش می دهد ؛ یکی از بیماران که این مورد را تجربه کرده است می گوید:

“من به سختی متوجه شدم که عفونت درمان نشده در دوران بارداری می تواند بعد از زایمان شما، ضررهای زیادی را به بار آورد.بعد از اینکه اولین دخترم را به دنیا آوردم، 24 ساعت بعد از زایمان به خانه برگشتم و با تب نزدیک به 105 فارنهایت (41 c) بیدار شدم.

من به بیمارستان با بیماری عفونی تشخیص داده نشده به نام UTI برگشتم، حالتی به نام پیلونفریت ؛ این می تواند یک بیماری مهلک برای مادر و کودک باشد. این بیماری به کلیه هایم سرایت کرده بود و در نتیجه کلیه هایم از آسیب دائمی اش رنج بردند.”

عفونت دستگاه ادراری اغلب به تنهایی خوب می شود. علی رغم دفاع های طبیعی بدن، قارچ ها، باکتری ها، و ویروس ها خود را به دستگاه ادراری می رسانند و در مثانه، مجرای پیشاب و مجرای ادرار ثبیت می شوند.سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

آنتی بیوتیک ها به عنوان اولین خط درمانی تجویز می شوند، اما باید به شدت در طول دوران بارداری از آن ها اجتناب شود. چنانچه در این بخش از نمناک گفته ایم بهترین گزینه برای نحوه درمان در دوران بارداری درمان بدون آنتی بیوتیک هاست، و باید تا جای ممکن از درمان های خانگی طبیعی و بی خطر استفاده کرد.

1. مصرف مایعات را افزایش دهید:

نوشیدن مقدار زیادی آب و مایعات در تمام روز بهترین راه برای بیرون راندن باکتری ها از سیستم بدن است.برای هیدراته نگه داشتن بدن، شما باید بعد از هر وعده غذایی یک لیوان آب بنوشید تا باکتری ها از سیستم بدنتان خارج شود و در نتیجه احتمال عفونت را کاهش می دهد.

2. ادرار کردن مکرر:

در دوران بارداری، شما باید ادرار کنید تا باکتری ها در مثانه تان رشد نکند. اگر کسی ادرار نکند، باکتری ها می توانند در مجاری ادراری تکثیر شوند و منجر به عفونت شوند.

3. بدنتان را تمیز و خشک نگه دارید:

شما باید سعی کنید لباس های گشاد و شل بپوشید تا به هوا اجازه عبور دهد و به خشک نگه داشتن مجرای پیشاب کمک کند. شما باید بعد از هر بار دستشویی خود را خشک کنید تا مطمئن شوید که باکتری ها وارد مجرای پیشاب نمی شوند.

4. نباید اجازه دهید اسپرم به بدنتان وارد شود:

شما باید از کاندوم در رابطه تان استفاده کنید. شیوع بیماری عفونت ادراری در میان زنانی که به طور جنسی فعال هستند و از کاندوم استفاده نمی کنند، بیشتر است.

5. پروبیوتیک:

پروبیوتیک از پوشش بدن انسان که به عنوان یک دفاع برای بدن است، حمایت می کند. غذاهایی مخمری مثل کیمچی، ماست پروبیوتیکی و پنیر خام از غذاهای شامل پروبیوتیک است. خوردن غذاهای تخمیر شده، باکتری های بدن را بدون ایجاد هر گونه بیماری، ترمیم می کند.

6. سیر:

سیر خام که به تازه خرد شده ، حاوی انواع زیادی از خواص ضد میکروبی است. خاصیت ضد قارچی سیر می تواند باعث عفونت های قارچی شود.

7. ویتامین C:

ویتامین C شانس رشد ایکولای را کاهش می دهد. سیستم ایمنی را بهبود می بخشد و ادرار را اسیدی می کند. میزان سلامت زنان را بهبود می دهد و اگر درمان ویتامین C به مدت سه ماه صورت گیرد، عفونت های ادراری را نیز کاهش می یابد.

8. روغن میخک:

روغن میخک برای فعالیت ضد میکروبی، ضد ویروسی و ضد قارچی شناخته می شود. خاصیت ضد التهابی روغن میخک یک مزیت دیگرش است. با این حال، ممکن است برخی واکنش های معکوس نسبت به بدن وجود داشته باشد، بنابراین لطفا آن ها را تحت نظارت ارائه کننده خدمات بهداشتی خود مصرف کنید.

9. روغن پرتقال:

روغن اساسی پرتقال را می توان با موفقیت به عنوان درمان برای عفونت باکتریایی مورد استفاده قرار داد. مانع رشد ای کولای می شود. این باکتری ای است که در عفونت ادراری دیده می شود. باید بعد از مشورت با ارائه کننده خدمات بهداشت به بیمار داده شود.

عفونت ادراری عموماً از باکتری ناشی می شود که وارد دستگاه ادراری می شود و باعث درد و ناراحتی می شود. ماهیت مکرر این بیماری به خطر گسترش مقاومت دارویی می افزاید. آن ها عوارض جانبی نامطلوبی دارند، بنابراین فرد باید درمان های خانگی را امتحان کند.

 

سفیکسیم Cefixime در گوره دارویی درمانی نسل سوم سفالوسپورین ها آنتی بیوتیک ها و یک آنتی بیوتیک قوی بر روی میکروب ها میباشد .از جمله کاربرد های سفیکسیم می توان به درمان سرماخوردگی و درمان گلودرد اشاره کرد. مقدار مصرف سفیکسیم، بستگی به شدت عفونت در کودکان و بالغین دارد و بهتر است این دارو در بارداری استفاده نشود.

از سوسپانسیون خوراکی سفیکسیم جهت درمان عفونت گوش میانی استفاده کنید زیرا سطح خونی بالاتری از دارو را ایجاد می کند.

سفیکسیم در طبقه بندی B بارداری میباشد.

سیفکسیم برای درمان عفونت گوش میانی،سینوزیت،پنومونی،عفونت ادراری،انواع عفونت های پوستی،مننژیت،اندوکاردیت،عفونت های دستگاه گوارش مورد استفاده قرار میگیردسفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

این دارو باکتریوسید است. مانع ساخت دیواره سلولی باکتری می شود و از این طریق موجب مرگ باکتری های در حال رشد و تقسیم می گردد.

نیمه عمر دارو 3 تا 4 ساعت است و  به طور عمده از کلیه و به مقدار کم توسط صفرا دفع می شود.

 

سفیکسینم 400 خوراکی به صورت دوز منقسم هر 12 ساعت یک بار.

در بعضی موارد طبق دستور پزشک سفیکسیم 400 را هر 24 ساعت یکبار مصرف میشود.

سوسپانسیون خوراکی سفیکسیم هر 12 ساعت یک بار

مقدار مصرف 8 میلی گرم برای هر کیلو وزن کودک میباشد.

نوزادان کمتر از 6 ماه: ایمنی و کارائی سفیکسیم در نوزادان کمتر از 6 ماه هنوز مشخص نشده است.

1- اگر حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا داروهای‌ دیگر، به‌ویژه‌ آنتی‌بیوتیک‌ها ( پنی‌سیلین‌ها یا سفالوسپورین‌ها) دارید حتما با پزشک خود مطرح کنید.

2- اگر باردار هستید و یا در دوران شیردهی میباشید قبل از مصرف پزشک خود را در میان بگذارید.

3- سفیکسیم‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید

اگر ظرف‌ 3 روز از مصرف‌ دارو احساس‌ بهبودی‌ نداشتید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.

افرادی که حساسیت شدید به هر یک از انواع پنی سیلین ها یا سفالوسپورین ها دارند، از مصرف این دارو اجتناب کنند.

در طی مصرف سفیکسیم امکان دارد دچار عوارضی همچون دل پیچه ،دل درد ،اسهال ،تهوع،گاز معده ،سردرد ،خواب آلودگی شوید. اگر این علائم تکرار شود میبایست با پزشک خود مشورت کنید

بعضی از عوارض نادر هستند اما به محض مشاهده این عوارض بلافاصله به پزشک مراجعه کنید. این عوارض نادر عبارتند از:

 

در دوران بارداری تنها در صورت نیاز باید این دارو مصرف شود. در مورد خطرات و مزیت های مصرف سفکسیم در بارداری با پزشک مشورت کنید.

این مسئله مشخص نیست که آیا سفکسیم وارد شیر مادر می شود یا خیر. در مورد مصرف سفکسیم در دوران شیردهی با پزشک مشورت کنید.



مطالب پر بازدید

آیا می دانید آنتی بیوتیک سفیکسیم در چه مواردی کاربرد دارد؟ سفیکسیم یک داروی آنتی بیوتیک است که برای درمان عفونت های مختلفی که در اثر باکتری بوجود می آیند، تجویز می شود. دسته عفونت هایی که این دارو در درمان آنها موثر است شامل عفونت گوش، عفونت قفسه سینه مانند برونشیت، سینوزیت و عفونت های دستگاه ادراری می باشد. سفیکسیم همچنین می تواند برای درمان گونوره STI استفاده شود. با این مقاله از بخش داروهای دکتر سلام با ما همراه باشید تا به بررسی عوارض، کاربرد، تداخلات دارویی و نحوه مصرف این دارو در کودکان، بزرگسالان، دوران بارداری و شیردهی بپردازیم.

این دارو، یک نوع آنتی بیوتیک به نام سفالوسپورین است. این دارو با دخالت در تشکیل دیواره سلولی باکتری عمل می کند. این دارو باعث مختل شدن پیوستگی دیواره سلولی باکتری شده و  باعث ایجاد حفره هایی در دیواره های سلولی می شود. در نتیجه این کار باعث می شود که باکتری دچار عفونت شود.

همچنین یک آنتی بیوتیک گسترده می باشد، به این معنی که انواع مختلفی از باکتری ها را می کشد.
برای اطمینان از این که باکتری ها باعث بروز عفونت در بدن شما شده اند ، ممکن است یک نمونه بافتی مانند نمونه مخاط گلو یا نمونه ای از ادرار یا خلط گرفته شود.سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

دوز مصرفی این دارو و اینکه چه مدت باید آن را مصرف کنید به نوع عفونت، سن و عملکرد کلیه های شما بستگی دارد. در مصرف این دارو، همیشه از دستورالعمل های دکتر خود پیروی کنید.

اما دوز مصرفی این دارو معمولا یک یا دو بار در روز و به مدت 7 تا 14 روز می باشد. می توان آن را به همراه غذا و یا بدون غذا مصرف کرد. سعی کنید فاصله مصرف را حفظ کنید. برای درمان گونوره فقط یکبار در روز به مصرف آن نیاز خواهید داشت.

اگر فراموش كردید كه در یک نوبت، این آنتی بیوتیک را مصرف كنید، به محض آن که یادتان آمد، آن را مصرف کنید، مگر آنكه تقریبا زمان دوز بعدی شما فرا رسیده باشد. در این مورد صبر کنید تا زمان نوبت مصرف دارویتان فرا برسد و سپس آن را میل کنید. هرگز دوز مصرفی نوبت بعدی را دو برابر نکنید.

همانطور که در مورد تمام آنتی بیوتیک ها صادق است، دوره تجویزی آن را نیز باید به پایان برسانید، حتی اگر احساس می کنید بهتر شده اید یا عفونت از بین رفته است ولی باید درمان خود را کامل کنید. متوقف کردن دوره، احتمال بازگشت مجدد عفونت را افزایش می دهد و باکتری ها به آنتی بیوتیک مقاوم می شوند.

این دارو برای افراد زیر مناسب نیست:

 

اگر باردار هستید یا به کودک خود شیر می دهید، قبل از اینکه شروع به درمان با این آنتی بیوتیک کنید، حتما به پزشک خود اطلاع دهید.

اگر این دارو در دوران بارداری مورد استفاده قرار نگیرد، بهتر است، اما اگر پزشک تشخیص دهد که برای درمان عفونتتان حتما باید این دارو را مصرف کنید، زیر نظر پزشک اشکالی ندارد.

اگر در دوران بارداری تان، فقط یک دوره از این آنتی بیوتیک استفاده می کنید، مشکلی پیش نمی آید. این دارو به مقدار خیلی کمی به شیر مادر نفوذ می کند و بعید به نظر می رسد که این مقدار کم، برای کودکتان ضرر داشته باشد.

با این حال اگر شما نیاز به مصرف دوز ویژه یا طولانی مدت از این دارو داشته باشید، ممکن است پزشکتان توصیه کند که از داروی دیگری استفاده کنید.

عوارض احتمالی داروها، می توانند به روش های مختلفی، شما را تحت تاثیر قرار دهند. موارد زیر برخی از عوارض جانبی شناخته شده است که با مصرف این داروی آنتی بیوتیک، ممکن است بروز کند. این عوارض ممکن است فقط برای بعضی از افراد ایجاد شوند و برای تمام اشخاص رخ نمی دهد.

قبل از مصرف این دارو، اگر هر دارویی مصرف کرده اید، از جمله داروهایی که بدون نسخه هستند و داروهای گیاهی خریداری شده، به پزشک یا داروساز خود بگویید. همچنین، قبل از مصرف هر داروی جدید، در طول دوره درمان با این نوع آنتی بیوتیک، از نظر تداخل دارویی با داروساز یا پزشک خود مشورت کنید.

مصرف سفیکسیم با هر کدام از داروهای زیر تداخل دارد:

این دارو اگر حین تست گلوکز ادرار و آزمایش کتون ادرار مصرف شود، نتایج آنها را مثبت کاذب می کند.

اگر شما نیاز دارید به همراه مصرف این دارو، از داروهای مسکن نیز استفاده کنید بهتر است از Paracetamol یا همان پاراستامول استفاده کنید. پزشکان معمولا داروی مسکن ایبوپروفن را با این دارو تجویز می کنید و عملکرد آنها با هم قابل قبول بوده و تداخل دارویی ندارند، اما اگر دچار مشکلات کلیوی شدید با داروساز یا پزشک خود مشورت کنید.

اگر از شربت آن استفاده می کنید، پس از آماده کردن سوسپانسیون، تنها می توانید تا 10 – 14 روز آن را نگه دارید و مصرف کنید. پس از این مدت باید آن را دور بریزید.

اطلاعات دارویی در وبسایت دکتر سلام فقط برای مقاصد آموزشی ارائه می شوند و برای مشاوره، تشخیص و درمان پزشکی در نظر گرفته نشده است. اگر در مورد سلامتی خود نگرانی یا سوالی دارید، باید همیشه با یک پزشک یا سایر متخصصان مراقبت های بهداشتی مشورت کنید. اگر در مورد این مقاله نظر یا سوالی دارید، حتما از طریق فرم زیر با ما در میان بگذارید.

بیشتر بدانید:

موضوعات مرتبط

مطالب مرتبط

هماهنگی جهت تبلیغات: 02184215883

کلیه حقوق محفوظ و متعلق به مجله پزشکی دکتر سلام است بازنشر مطالب فقط با ذکر لینک مستقیم مجاز است

سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

سفیکسیم در بارداری برای عفونت ادراری

0

0 کاظمی فواید،علائم،خواص دسامبر 16, 2019
برچسب ها :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *