عوارض خوردن صبر زرد

خواص دارویی و گیاهی




خانه

موبایل

 

 

صبر زرد يكي از گياهاني است كه قبل از ميلاد مورد مصرف مردم بوده است . كلئوپاترا ملكه مصر پوست خود را هر روزه با آن ماساژ مي داد كه از شر آتاب مصر در امان باشد وحتي مصريان آنرا براي موميائي مدرگان خود بكار مي بردند . در كتاب مقدس ام اين گياه بكرات آمده است .

 

صبر زرد فاقد ساقه بوده و لي برگهاي آن دراز و تا ارتفاع 30 سانتيمتر مي رسد . گلهاي اين گياه برنگ زرد مي باشد كه در انتهاي ساقه اي كه از وسط برگها خارج مي شود مي رويد .تركيبات شيميايي:

 

صبر زرد موادي نظير آلوئين ‌فامودين ، آنترا كيون ،‌ايزوباربالوئين و مقدري در حدود 12 درصد صمغ مي باشد .

 

خواص داروئي:

صبر زرد از نظر طب قديم ايران گرم و خشك است شيرابه آن به مصرف طبي مي رسد .

 

1) تقويت كننده بدن است

 

2) يبوست را برطرف مي كند و روده ها را تميز مي كند

 

3) براي معالجه آسم مفيد است

 

4) سوء هاضمه را برطرف مي كند

 

5) در معالجه صرع مفيد است

 

6) اثر ضد كرم درد

 

7) خون را تصفيه مي كند

 

8) براي برطرف كردن خارش ناشي از گزيدگي حشرات شيرابه آنرا روي پوست بماليد

 

9) اگزما را درمان مي كند

 

10) براي معالجه اسهال خوني مفيد است

 

11) براي رفع ريزش مو ، شيرابه آنرا به سر ماليده و موها را با آن ماساژ دهيد

 

12) گرفتگي كبدي را برطرف مي كند

 

13) براي التيام زخم ها شيرابه آنرا روي زخم بماليد

 

14) صبر زرد بهترين كرم مرطوب كننده است برگها را بشكنيد و ژله آنرا به پوست بماليد

 

15) مبتلايان به بيماري قند مي توانند با مصرف اين گياه قند خون خود را كنترل كنند

 

16) براي شستن چشم و زخم ها شيرابه صبر زرد را با آب مخلوط كرده و استفاده كنيد

 

مضرات :

صبر زرد اگر باندازه مصرف شود خطري ندارد ولي مقدر زياد آن باعث اسهال خوني مي شود ضمنا زنان شيدره نبايد از آن استفاده كنند زيرا صبر زرد از طريق شير ودر بدن طفل مي شود و ايجاد اسهال مي كند . اين گياه نيز براي زنان حامله خوب نيست زيرا ممكن است باعث سقط جنين شود.

 

منبع:persiandiet.com


منبع = هلپ کده

صبر زرد(شاخ بزي) گياهي است علفي و چند ساله با برگ‌هاي ضخيم، گوشتي و دراز. حاشيه‌ برگ‌هاي آن کمي پيچ و خم‌دار و داراي تيغ است. گل‌هاي آن‌ به‌صورت خوشه‌اي زيبا در انتهاي محور ساقه گل‌دار و به رنگ سبز مايل به زرد قرار دارند.

قسمت مورد استفاده صبر زرد، شيرابه به دست آمده از برگ‌هاي گياه است که امکان دارد به صورت تازه غليظ(خميري) و يا خشک شده با رنگ‌هاي متفاوت زرد، زرد مايل به سبز، قهوه‌اي و يا قرمز مايل به سياه باشد.

در سال‌هاي اخير کشت صبر زرد، گونه ي Vera در ايران معمول گشته است. گرچه اين گياه با نقاط گرم و مرطوب سازگاري خوبي دارد، ولي در نقاط مختلف ايران کشت مي‌شود.تاريخچه

نقاشي‌هايي از صبر زرد، بر روي کنده‌کاري‌هاي ديوارهاي معابد مصري ديده شده است. اين معابد در هزاره چهارم قبل از ميلاد بنا شده است. صبر زرد را که گياه جاودانگي نام گرفته بود، به هنگام خاک سپاري، براي فراعنه هديه مي‌آوردند.

کتاب The Egyptian Book of Remedies (‌‌1500 سال قبل از ميلاد مسيح) از کاربرد صبر زرد در درمان عفونت‌ها، معالجه پوست و تهيه داروهاي ملين سخن گفته است. ديسکوريد(فيزيک‌دان يوناني)، در سال 74 پس از ميلاد، صبر زرد را جهت التيام زخم، جلوگيري از ريزش مو ، درمان زخم‌هاي دستگاه تناسلي، و معالجه همورئيد، مفيد دانست.

بازرگانان عرب، در قرن ششم بعد از ميلاد، اين گياه را به آسيا آوردند، و اسپانيايي‌ها آن را در قرن شانزدهم، از منطقه مديترانه به برّ جديد (World New) بردند. در عصر جديد (1930) مصرف کلينيکي صبر زرد به منظور درمان التهاب پوست ناشي از اشعه ايکس آغاز شد.ترکيبات مهم

گياه، حاوي مشتقات هيدروکسي آنتراسن از جمله آلوئين‌هاي A2وB  به ميزان 40- 25درصد کل ترکيبات و مشتقات کرومون از جمله آلوئه رزين 2A، B وC است.

ترکيبات مهم ديگر آلوئه شامل قندها از جمله: گلوکز، مانوز و سلولز، آنزيم‌ها از جمله: اکسيداز، آميلاز و کاتالاز، همچنين ويتامين‌هايي نظير: B1، B2، B6، C، E و اسيد فوليک و مواد معدني مانند: کليسم، سديم، منيزيم، روي، مس و کروم مي‌باشند.اثرات مهم

خاصيت اصلي صبر زرد، به عنوان يک مسهل قوي بوده و داراي خواص ديگري از جمله ضد ورم، ضد ميکروب، التيام زخم‌ها، ضد آفتاب و ضد سوختگي مي‌باشد.

ژل الوئه اثرات خوب و مفيدي بر روي سوختگي‌هاي معمولي، سوختگي‌هاي حاصل از اشعه، زخم‌ها و صدمات ديگر پوست دارد.

يکي از فرآورده‌هاي آلوئه، کرم‌هاي ‌هيدرو فيليک تهيه شده از 5/0 درصد ژل آلوئه مي‌باشد که در درمان پسوريازيس بسيار خوب است. همچنين ژل خوراکي آن براي زخم معده ، افراد مبتلا به ايدز و مبتلايان به آسم( مدت شش ماه) مصرف مي شود.

تحقيقات اخير، اثرات مثبت آن را در بيماران مبتلا به ديابت نشان داده است و آزمايش‌هاي انجام يافته بر روي موش‌ها اثرات مذکور را تاييد کرده است. اثرات ديگر آلوئه شامل اثرات ضد سرطان و اسپرم‌کش آن است.

در سال‌هاي اخير، ژل آلوئه به طور وسيع در محصولات آرايشي، بهداشتي و به خصوص در کشور آمريکا مصرف مي‌شود. اين ژل داراي خواص ضد ورم و ضد ميکروبي است و مرطوب کننده مناسبي نيز محسوب مي‌شود. صنايع غذايي آمريکا در محصولات خود از ژل آلوئه به عنوان ماده‌اي موثر در تناسب اندام و سلامتي بدن استفاده مي‌کنند.طريقه و مقدار مصرف

محصولات مختلف آلوئه به شکل قرص و کپسول به همراه بعضي گياهان ديگر از جمله بلادون ،توسط کارخانه‌هاي داروسازي عرضه شده‌اند.

ميزان عادي مصرف 2/0 – 1/0 گرم آلوئه و يا 1/0- 5 0/0 گرم عصاره آلوئه براي چند شب متوالي مي‌باشد.صبر زرداستفاده مستقيم از ژل گياه

براي استفاده مستقيم از ژل آلوئه، مي‌توان برگ‌هاي گياه را قطع کرد. در محل قطع شده، ژل بي‌رنگي نمايان مي شود که با فشردن برگ گوشتي گياه، ژل بيرون مي‌زند. مي‌توان از اين ژل به‌طور مستقيم جهت مرطوب کردن پوست، آفتاب سوختگي، زخم سوختگي‌هاي معمولي و نرم کردن اگزماي زير چشم استفاده کرد.

ژل به مرور زمان در معرض هوا تغيير رنگ داده و در نهايت به رنگ قرمز تيره(مايل به سياه) در مي‌آيد.عوارض جانبي

مصرف بيش از حد ژل(مصرف روزانه يک گرم به مدت طولاني) ممکن است باعث عدم تعادل آب و الکتروليت‌‌هاي بدن، سقط جنين، زايمان زودرس، اسهال خوني و ضايعات کليه شود. همچنين مصرف مقادير بسيار زياد آن ممکن است منجر به مرگ شود.موارد منع مصرف

نبايد از ژل در زمان تهوع، استفراغ ، دردهاي شکمي، خونريزي مقعد و ضعف شديد استفاده کرد.

در زمان بارداري به غير از دستور پزشک، مصرف آن ممنوع است.احتياط

– براي مصرف بيش از دو هفته آن، بايد با پزشک مشورت کرد.

– در صورت تاثير نکردن تا 24 ساعت پس از مصرف، ممکن است مشکلات جدي وجود داشته باشد که بايد به پزشک مراجعه کرد.

– چون تأثير ترکيبات آلوئه در کودکان مشخص نيست، بنابراين در اين گونه موارد بايد با پزشک مشورت کرد.

– بهتر است از فرآورده‌هاي صنعتي آلوئه، براي سنين بالاي ده سال و حداکثر به مدت دو هفته استفاده شود. مقدار مصرف عصاره آلوئه در سنين مختلف 17/0- 4 0/0 گرم است که اين ميزان معادل 30- 10 ميلي‌گرم هيدروکسي آنتراکينون در روز است.مهم‌ترين اثرات گزارش شده صبر زرد

ضد آلرژي ، ضد سرطان، ضد ميکروب، ضد قارچ، ضد ويروس، ضد آفتاب سوختگي، کاهش دهنده قند خون، مسهل، ضد کرم، ضد ورم، مرطوب کننده و نرم کننده، قاعده‌آور، ملين، مقوي معده و کبد.نکات قابل توجه

– بيش از 300 گونه آلوئه وجود دارد که مهم‌ترين آنها از نظر استفاده دارويي، آرايشي و بهداشتي، الوئه ورا (Aloe Vera) مي‌باشد.

– منبع جغرافيايي دقيق آلوئه معلوم نيست، ولي به احتمال زياد مربوط به مصر يا خاورميانه مي‌باشد.

– محصولات مختلف آلوئه که به بازار ارائه شده‌اند شامل:

1- ژل آلوئه: محصول طبيعي(بدون تغيير غلظت ژل) از برگ‌هاست.

2- کنسانتره‌آلوئه: ژل آلوئه است که آب آن را خارج کرده‌اند.

3- عصاره آلوئه: حاوي دست کم 50درصد ژل آلوئه است.

4- لاتکس آلوئه: مايع تلخ زرد رنگي که از پوست لوله‌اي پرسيکل به دست مي‌آيد و حاوي آلوئين است.

– در نقاط مختلف جهان از گونه‌هاي ديگر صبر زرد مانند AB و AC استفاده‌هاي مشابهي با گونه Aloe Vera به عمل مي‌آيد. اين گياهان نيز با نام عمومي «Aloe» مشهور مي‌باشند.

دکتر محمدحسين صالحي سورمقي- دکتراي تخصصي فارماکوگنوزي

استاد دانشکده داروسازي تهران



※صبر زرد عصاره برگ گیاهی است که به فارسی صبر زرد می گویند.

※در برگهای صبر عصاره فراوانی وجود دارد که شفاف،چسبنده،سبز رنگ و خیلی تلخ است.

※این عصاره به محض اینکه در مجاورت هوا قرار گیرد سفت شده و ماده صمغی قهوه ای رنگی را تشکیل می دهد.

※صبر بسیار تلخ به رنگ زعفرانی یا سرخ تیره،صاف،براق و ترد می باشد،در حین شکستن ریز ریز می شود و بوی ان شبیه مر مکی است،خورد شده ان مانند بلور و گرد ان زرد طلایی است.

※صبر دارای انواعی بوده و نوع شفاف که به رنگ قرمز یاقوتی است،مرغوب تر از نوع کدر و جگری است.


※ضماد صبر با سرکه برای رفع واریس مفید است.

※ترکیب سه گانه صبر،مرمکی و کافور را می توان به صورت سرمه جهت تقویت بینایی استفاده نمود.


※طبیعت صبر گرم و خشک است.


※صبر گیاهی مسهل محسوب می شود.


※صبر باز کننده رگها و مجاری بسته کبد است.


※برای رفع یرقان مفید است.


※جزءگیاهان تقویت کننده معده محسوب می شود.


※جزءتقویت کننده های چشم محسوب می شود.


※نوعی گیاه خواب اور به حساب می اید.

※ضماد ان برای التیام زخم های ناحیه مقعد و همچنین زخم های دیر التیام پذیر به خصوص الات تناسلی مرد و زن مفید است.

※اگر صبر زرد با عسل خورده شود برای دفع بلغم مفید است.

※اگر صبر زرد با غاریقون خورده شود برای درد مفاصل و تنگی نفس موثر است.

※اگر صبر با اب سرد خورده شودبرای قطع خونریزی مفید است.

※زیاده روی در خوردن صبر زرد و خوردن بیشتر از حد مجاز ان موجب اسهال خونی می شود.

※زنان سال خورده که رحم انها از کار افتاده و زنان حامله و اشخاص مبتلا به سنگ کلیه و اشخاصی که دچار قطع ادرار شده اند نباید از صبر زرد استفاده نمایند.


※مصرف ان برای افراد دیابتی مفید است.

※ژل برگ صبر هم برای التیام جراحت ها مفید است و هم برای پیشگیری از عفونت زخمهای پوستی موثر است.

※اگر کسی با ژل برگ های تازه صبر پوست را ماساژ بدهد می تواند جایگزین خوبی برای کرم های لطیف کننده پوست به حساب اید.

※مصرف صبر می تواند برای رفع خارش پوستی که در تماس با گیاه بوده مفید باشد.

※کاربرد داخلی ان به عنوان مسهل و کاربرد بیرونی ان به عنوان التیام بخش زخمها در طول تاریخ معروف بوده است.

※ژل صبر سریع خشک شده و مانند یک پانسمان خوب محل را می پوشاند و به این ترتیب در عین حال که موجب التیام زخم می شود از ایجاد عفونت در زخم نیز جلو گیری می کند.

※اگر در هر اشپز خانه ای یک گلدان از گیاه صبر در محل مناسبی نگهداری شود،هر وقت که به سبب کار در اشپز خانه بریدگی و یا زخم در دست ایجاد شود،می توان فورا قطعه ای از برگ را بریده و ژل ان را با فشار بر روی موضع بریدگی و زخم ریخت.

※برای بهره مندی از خاصیت مسهلی صبر زرد می توان به مقدارکم از 5تا30سانتی گرم در روز استفاده نمود،والبته اثر مسهلی صبر کم کم مشخص می شود.

※مصرف ان میل جنسی را زیاد نموده به این ترتیب که احساس حرارت و سنگینی در انتهای روده ایجاد می نماید و الات تناسلی را به هیجان می اورد.

※مصرف ان در زنان موجب فزونی ترشحات مهبلی می گردد،وعلایم ان احساس درد و سنگینی در رحم و کلیه و قسمت انتهایی ران ظاهر می شودو موجب ایجاد قولنج های رحمی دردناک در هنگام عادت ماهیانه می شودو ترشح خون عادت ماهیانه را افزایش می دهد.

※زنان باردار و شیرده نباید استفاده خوردنی از صبر داشته باشندزیرا ممکن است موجب تحریک و انقباض رحم و در نتیجه سقط جنین گردد و در مورد مادران شیرده نیز ممکن است از طریق شیر وارد بدن طفل شده و موجب اسهال طفل گردد.

※برگهای گیاه الوئه ورا(صبر زرد)دو ماده تولید می کنند که شامل ژل و شیره یا لاتکس است.ژل را از قسمت داخلی برگ به دست می اورند که طی قرن ها برای درمان موضعی زخم ها و سوختگی ها کاربرد دارد.شیره یا لاتکس یک مایع تلخ زرد رنگ است که از بخش های ویژه ای از پوسته داخلی برگ استخراج می کنند و معمولا به صورت پودر فروخته می شود و اثرات ملین بسیار قوی دارد.


※اثر ضد کرم دارد.

※برای رفع ریزش مو،شیره ان را به سر مالیده و موها را با ان ماساژ می دهند.

※الوئه ورا (صبر زرد)بهترین کرم مرطوب کننده است.برگ ها را می شکنند و ژله ی ان را به پوست می مالند.


※در معالجه ی صرع مفید است.

※برای بر طرف کردن خارش ناشی از گزیدگی حشرات شیره ی ان را روی پوست می مالند.

※برای شستن چشم و زخم ها شیره ی ان را می توان با اب مخلوط کرده و استفاده نمود.

※ژل گیاه صبر زرد را می توان به عنوان خمیر دندان استفاده نمود،زیرا قادر به نابود کردن باکتری ها و میکروب های بیماری زای موجود در دهان است.


※برای معالجه اسم مفید است.


※سوء هاضمه را بر طرف می کند.

اطلاعات بیشتر درباره قالب‌بندی‌های متن

© کلیه حقوق این سایت متعلق به ضیاءالصالحین بوده و استفاده از مطالب با ذکر منبع آزاد است.

   نوشته شده توسط: مسعود    نوع مطلب :طب سنتی و گیاهی ،

اسامی دیگر گیاه
صبرزرد (آلوئه ورا)، “صبر تلخ یا “شاخ بزی است که در استان بوشهر با
نام‌های محلی گل سگله، گل قبر یا چادروا شناخته می‌شود.نام های دیگر این
گیاه “لاله بیابان  و «گیاه جاودانگى»، «گیاه دارویى»، «گیاه ملکه» است.

گیاه
صبر زرد دارویی با نام علمی ‪ Aloe Vera‬از جمله گیاهان دارویی با ارزش
دنیا است که در فضای باز و در برخی مناطق دیگر کشور در گلخانه کاشت می‌شود.صبر
زرد گیاهی است با ظاهر بوته‌ای انبوه، پایا، همیشه سبز، شاداب و پر طراوت
و ارتفاع حدود ‪ ۶۰‬سانتی متراست که دارای ساقه چوبی کوتاه به ضخامت ‪
۵‬الی ‪ ۱۰‬سانتی متر و برگ‌های نیزه‌ای شکل که مستقیما به محور ساقه متصل
هستند می‌باشد.

گیاه
دارویی صبر زرد با اقلیم جنوبی کشور ایران سازگار است و به خوبی در
استان‌های جنوبی که دارای منابع آبی کمی هستند قابل پرورش است.

این گیاه بومی مناطق گرم و خشک است که در استان‌های جنوبی کشور ایران به خصوص استان بوشهر و استان هرمزگان رشد می‌کند.

Aloe Vera چیست؟

این گیاه،
خاص مناطق آفریقایى است که به آن زنبق بیابانى یا صحرایى هم مى گویند. در
برخى کشورها با نام هایى چون «گیاه جاودانگى»، «گیاه دارویى»، «گیاه ملکه»
و نیز نامیده مى شود.
وقتى برگ آن بریده شود، ژلى از داخل گیاه خارج مى شود که اثر دارویى خارق
العاده اى دارد. نام این گیاه از زبان عربى به سایر زبان ها آمده است. در
زبان عربى Aloe به معناى «تند و تیز و تلخ» است. علت این نامگذارى به طعم
و مزه مایع داخل برگ گیاه مربوط مى شود. نخستین بار مصرى ها این گیاه را
براى درمان زخم ها، سوختگى ها و عفونت ها به کار مى گرفتند. پس از آنها
یونانى ها، اسپانیایى ها و آفریقایى به شیوه ها و منظورهاى مختلف از این
گیاه استفاده مى کردند. براى مثال شکارچیان آفریقایى از ژل آن بر بدن خود
مى مالیدند تا عرق نکنند و بدنشان بوى بد نگیرد!

از دهه
۱۹۳۰ به بعد تحقیقات علمى و وسیعى بر روى ترکیبات و خواص دارویى این گیاه
انجام شد و دریافتند ژل صاف شده این گیاه قدرت عجیبى در درمان زخم ها و
سوختگى ها دارد.

تاریخچه :

آلوئه ورا سابقه ای بسیار
طولانی و درخشان دارد. اولین گزارش مکتوب که در آن به آلوئه ورا شده است
متعلق به چهار هزار سال پیش از میلاد مسیح است و در غارنوشته ها و کنده
کاری های روی ظروف در معابد باستانی مصر کشف شده است. در افسانه های به
جای مانده از مصر باستان آمده است که آلوئه گیاهی چنان گرامی بوده که
افراد برای حضور در مراسم پس از مرگ یک فرعون باید تحفه ای از برگ های
آلوئه ورا تقدیم می کردند. داستان هایی نیز درباره استفاده کلئوپاترا و
نفرتی تی از آلوئه ورا، عسل و شیر برای حفظ زیبایی افسانه ای شان گفته می
شود.کلئوپاترا ملکه مصر پوست خود را هر روزه با آن ماساژ می داد که از شر
آفتاب مصر در امان باشد وحتی مصریان آنرا برای مومیائی مردگان خود بکار می
بردند . در کتاب مقدس نام این گیاه به کرات آمده است . اولین گزارش مکتوب
که در آن به آلوئه ورا شده است متعلق به چهار هزار سال پیش از میلاد مسیح
است و در غارنوشته ها و کنده کارى هاى روى ظروف در معابد باستانى مصر کشف
شده است. در افسانه هاى به جاى مانده از مصر باستان آمده است که آلوئه
گیاهى چنان گرامى بوده که افراد براى حضور در مراسم پس از مرگ یک فرعون
باید تحفه اى از برگ هاى آلوئه ورا تقدیم مى کردند.اما مصریان باستان تنها
ملتى نبودند که آلوئه ورا را مى شناختند براساس منابع قدیمى ارسطو یکى از
طرفداران بسیار معتقد خواص آلوئه ورا بوده است.

اما مصریان باستان تنها ملتی
نبودند که آلوئه ورا را می شناختند براساس منابع قدیمی ارسطو یکی از
طرفداران بسیار معتقد خواص آلوئه ورا بوده است. او رایزن الکساندر کبیر
نیز بوده است. قدر و ارزشی که او برای آلوئه ورا قائل بود چنان بوده است
که در سال ۳۳۳ قبل از میلاد الکساندر را متقاعد کرد جزیره سوکوترا در
اقیانوس هند را تصرف کند. این جزیره به دلیل رویش آلوئه در آن شهرت داشت و
در آن زمان برای درمان زخم های سربازان در سپاه الکساندر از آلوئه ورا
استفاده می شد.

باید گفت در کمال شگفتی ۹۶ درصد ساختمان ژل
آلوئه ورا از آب تشکیل شده است. ۴ درصد باقی مانده اما حاوی مواد فراوانی
است که ۷۵ نوع آن شناخته شده اند. ترکیباتی که در ژل آلوئه یافت شده اند
از پلی ساکاریدها هستند که قادر به کاهش و ترمیم التهاب هستند. این ترکیب
همچنین دارای ویژگی آنتی باکتریال و ضدمیکروب است. آنتی اکسیدان هایی در
قالب ویتامین های آ، ب، ث، ای، آمینواسیدها، روی و اسیدهای چرب ضروری نیز
در این ترکیب یافت می شوند. کلسیم و آلوئین نیز در آلوئه ورا موجود هستند،
آلوئین ملینی بسیار قوی است.

حدود ۹۶ درصد از وزن آن را آب تشکیل داده است و مابقى شامل چربى هاى ضرورى آمینواسیدها، ویتامین ها، املاح، آنزیم وگلیکوپروتئین است!

این گیاه حداقل داراى ۳ اسید چرب با خاصیت ضدالتهابى است که براى معده ، روده کوچک و روده بزرگ مفید است.

ویتامین هاى تشکیل دهنده آن عبارتند از ویتامین C ، B12
، B6 ، B2 ، B1 ، A و E. «آلوئه ورا» با خاصیت اعجاب انگیز خود مى تواند
تمام اسید آمینه هاى ضرورى بدن را در اختیار شخص مصرف کننده قرار دهد.

هیچ چیز این گیاه به تنهایى شگفت انگیز و خارق العاده
نیست. بلکه همراهى و یک جا جمع شدن تمام مواد مورد نیاز بدن از گروههاى
مختلف غذایى است که آن را منحصر به فرد کرده است. تجمع این مواد در درون
یک گیاه واحد را مى توان به جمع شدن تعدادى نوازنده در یک گروه بزرگ
موسیقى تشبیه کرد. (همان طور که هر کدام آنها، هرگز و به تنهایى اثر و
جاذبه اجراى گروهى و دسته جمعى را ندارند.)

ژل Aloe حاوی گلیکوپروتئین است که از تورم و درد جلوگیری
و روند بهبود را تسریع می کند و همچنین حاوی پلی ساکارید است که رشد و
ترمیم پوست را تحریک می کند. “آنتراکوئین موجود در شیرة Aloe به عنوان
مسهل مؤثر عمل می کند. این مواد شیمیایی در مقادیر کم، می توانند از تشکیل
سنگ کلیه جلوگیری کنند.از ژل Aloe برای درمان زخمهای درونی و بیرونی نیز
می تواند استفاده کرد. این ماده روند درمان بسیاری از جراحات پوستی از
جمله زخمها، سوختگیها و یخ زدگی را تسریع می کند.

شیرة ‌این گیاه مسهل مفیدی است، اما چون می تواند سبب
گرفتگی دردناک عضلات شود، غالباً استفاده نمیشود. با میزان مصرف کمتر،
شیرة Aloe می تواند از سنگ کلیه پیشگیری یا اندازة سنگ را کوچکتر کند. این
ماده به عنوان تسهیل کننده دفع مدفوع به ویژه در افرادی که مبتلا به
وبواسیر هستند ماده مفیدی است.

عصارة Aloe شکل ژل این گیاه است که مصارف داخلی دارد و چون دارای خواص
ضد میکروبی است، از آن برای درمان عفونتهای میکروبی مجاری معده ای-روده ای
نیز می توان استفاه کرد. چون این ماده اسیدهای معده را که سبب تشدید زخمها
میشود کاهش می دهد برای درمان زخمهای معده نیز مؤثر است.تحقیقات اخیر نشان
داده که “مانوز استیله به عنوان یک ترکیب ضد ویروسی، دارای خواص درمانی
ضد ویروس ایدز است. مانور استیله خود ویروس را مورد حمله قرار می دهد اما
مهمتر اینکه، میزان تأثیر AZT را (یک داروی مؤثر در درمان عفونت ویروس
HIV) تا حد زیادی بالا میربرد. اگر این ترکیب دارویی با Aloe مصرف شود،
میزان AZT مورد استفاده برای HIV را می توان تا ۹۰% تقلیل داد که این امر
از هزینه ها و عوارض جانبی AZT تا حد زیادی خواهد کاست.

ژل خوراکی آلوئه ورا شامل بیش از
۷۵ مواد مغذی از لحاظ غذایی و ۲۰۰ ترکیب فعال، ۲۰ نوع ماده معدنی، ۱۸
آمینو اسید و ۱۲ نوع ویتامین است. این ژل بی نهایت مطبوع است.

در منابع دارویی فهرست مصارف آلوئه ورا تقریباً
به اندازه فهرست مواد تشکیل دهنده آن طویل است. از بارزترین خواص آلوئه
ورا جلوگیری از ضایعات پوستی و ترمیم آنها است. مصرف خوراکی آلوئه ورا نیز
به گوارش غذا کمک می کند، سلامتی قلب و عملکرد کبد را بهبود می بخشد، قند
و کلسترول خون را کنترل می کند، تولید انرژی را افزایش داده، درد مفاصل را
تسکین می دهد، شش ها را پاک می سازد، سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند و
زخم ها و جراحات را ترمیم می نماید. اما با وجود خواص بسیار آلوئه ورا و
با آنکه تاکنون هیچ عوارضی از مصرف آن گزارش نشده است پزشکان مصرف خوراکی
آن در طول دوران بارداری و شیردهی را برای خانم ها منع می کنند. آلوئه ورا
چنان خواص چشمگیر و متعددی دارد که نام ها و القاب زیادی برای خود کسب
کرده است از جمله: گیاه درمانگر، گیاه سوختگی، دکتر گلدانی و گرز بهشتی.

 در حال حاضر محصولات مختلفی از این گیاه در صنایع مختلف غذایی، آرایشی و بهداشتی دارویی در دنیا تولید و عرضه می‌شود.

در حال حاضر این گیاه دارویی در صنایع
مختلف غذایی شامل انواع نوشابه‌ها، کمپوت، دوغ و غیره و همچنین در صنایع
آرایشی و بهداشتی شامل انواع کرم‌ها، لوسیون‌ها، شامپوها، صابون‌ها،
شوینده‌ها و در صنایع دارویی در کپسول ها، قرص‌های جوشان و غیره مورد
استفاده قرار می‌گیرد.

اندام مورد استفاده این گیاه دارویی برگهای آن است.

مرور کلی خواص داروئی :

 

صبر زرد از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است شیرابه آن به مصرف طبی می رسد .

۱)تقویت کننده بدن است

 ۲)یبوست را برطرف می کند و روده ها را تمیز می کند

 ۳)برای معالجه آسم مفید است

۴)سوء هاضمه را برطرف می کند

 ۵)در معالجه صرع مفید است

 ۶)اثر ضد کرم درد

 ۷)خون را تصفیه می کند

۸)برای برطرف کردن خارش ناشی از گزیدگی حشرات شیرابه آنرا روی پوست بمالید

 ۹)اگزما را درمان می کند

 ۱۰)برای معالجه اسهال خونی مفید است

 ۱۱)برای رفع ریزش مو ، شیرابه آنرا به سر مالیده و موها را با آن ماساژ دهید

 ۱۲)گرفتگی کبدی را برطرف می کند

 ۱۳)برای التیام زخم ها شیرابه آنرا روی زخم بمالید

 ۱۴)صبر زرد بهترین کرم مرطوب کننده است برگها را بشکنید و ژله آنرا به پوست بمالید

 ۱۵)مبتلایان به بیماری قند می توانند با مصرف این گیاه قند خون خود را کنترل کنند

 ۱۶)برای شستن چشم و زخم ها شیرابه صبر زرد را با آب مخلوط کرده و استفاده کنید

 

خواص درمانی گیاه صبر زرد :

قرنهاست که برگ‌های گیاه صبر زرد به طور گسترده‌ای در کشورهای
مختلف به عنوان دارو مصرف می‌شود اثرات درمانی مختلفی که برای این گیاه
عنوان شده غالبا بر اساس سابقه طب سنتی است اما مطالعات بالینی نیز در
سالهای اخیر روی آن صورت گرفته است.

در یک مطالعه گسترده استفاده موضعی از ژل این گیاه موجب التیام زخم‌های به جا مانده از آکنه روی صورت شد.

این گیاه دارویی در درمان آرتریت، آسم، سندرم خستگی مزمن، سوء هاضمه و
اختلالات روده‌ای، اختلالات پوستی، آسیب‌های ورزشی و زخم‌های داخلی و
خارجی اثر بخش است.

ژل گیاه صبر زرد بصورت موضعی برای درمان سوختگی‌های خفیف، آفتاب سوختگی، بریدگی ها، آکنه و التهاب مخاط دهان کاربرد دارد.

کاربرد موضعی الوئه ورا بر روی زخم‌های جراحی مجاز نیست زیرا بهبود زخم‌ها را به تاخیر می‌اندازد.

برگ بوته‌های گیاه دارویی صبر زرد یا آلوئه ورا معمولا بعد از گذشت دو
سال از زمان کاشت و هنگامی که بوته‌ها به اندازه کافی رشد کردند برداشت
می‌شود.

جزیره قشم به دلیل قرار گرفتن در منطقه گرمسیری یکی از
مکانهای مناسب و دارای پتانسیل بالا برای تولید گیاه معجزه‌آسای
“آلوئه‌ورا است.

آلوئه ورا از جمله گیاهانی است که در صفر درجه می‌میرد و
محیط رشد آن معمولا باید بالاتر از دو درجه باشد و به‌همین دلیل‌مناطق
جنوبی کشور که درجه حرارت دراین مناطق به صفر درجه‌نمی‌رسد از مناطق مستعد
برای تولید این گیاه محسوب می‌شوند.

این گیاه از جمله گیاهانی است که یک سال کاشته می‌شود و
تا شش سال مورد استفاده قرار می‌گیرد، بیماری این گیاه نسبت به دیگر
گیاهان بسیار کم است و آب بسیار ناچیزی مصرف می‌کند.

براساس مطالبی که توسط دانشگاه فلوریدا منتشر شده ،
منشاء این گیاه که به علت رویش آن در مناطق بیابانی به لاله بیابان
مشهور است آفریقا بوده و در ایران باستان از آن استفاده می‌شد.

در کشورهای کارائیب آلوئه‌ورا فقط به‌صورت برگ فروخته می‌شود و در خانه‌ها مردم به عنوان کمکهای اولیه از آن نگهداری می‌کنند.

یکی از دلایلی که این گیاه از آفریقا به مناطق دیگر جهان
منتقل شده است موثر بودن آن در درمان برخی بیماریها بود و مسافرانی که با
لنجها به سفر دریایی می‌پرداختند این گیاه را به‌ عنوان کمکهای ‌اولیه
به‌همراه خود می‌بردند.

آلوئه ورا دارای هورمونها و ترکیباتی است که بلافاصله زخم را ترمیم می کند و برای بیماریهای گوارشی از جمله زخم معده موثر است.

هم اینک ‪ ۲۰۰ماده دارویی از گیاه آلوئه‌ورا تولید شده است و از پوست آن نیز مواد آنتی کانسر جدا شده است.

به‌گفته برخی اساتید و متخصصان از این گیاه به عنوان یک
داروخانه در یک گیاه نام برده می‌شود و به همین دلیل است که این گیاه تا
این اندازه اهمیت پیدا کرده است.

مصرف آلوئه ورا و تغییرات تاریخى:

همان طور که ذکر شد نخستین بار این گیاه در کشور مصر
مورد استفاده قرار گرفت. حدود سال ۱۵۵۲ پیش از میلاد بود که ملکه زیباى
مصرى «کلئوپاترا» اعلام کرد زیبایى خود را مدیون استفاده از این گیاه
معجزه گر است!!
شهرت این گیاه به همین جا ختم نشد! بلکه این گیاه باعث ایجاد جنگ و خونریزى هم شد!!
مى گویند وقتى اسکندر در سال ۳۳۳ پیش از میلاد مصر را فتح کرد، چیزهاى
زیادى از قدرت شگفت انگیز درمانى آلوئه ورا شنید. به همین خاطر در جست
وجوى آن به جزیره Socotra رسید و بدون کوچکترین معطلى ارتش را روانه آنجا
کرد تا براى درمان زخم افراد سپاه خود از این گیاه استفاده کند.

موارد مصرف رایج این گیاه:

بسیارى از مردم با اثر دارویى این گیاه بر روى پوست
بریده یا سوخته آشنایى دارند. گرچه مکانیسم دقیق آن مشخص نیست. اما
تحقیقات نشان مى دهد که ۵ فاکتور طبیعى ضدالتهابى در آن موجود است که باعث
رفع درد و بهبود زخم مى شود.

در مورد کسانى که از نظر هضم غذاى مصرفى با مشکل روبرو
هستند نیز مصرف و نوشیدن آن پیش از هر وعده غذایى باعث تحریک شیره گوارشى
و ایجاد جریان طبیعى آن و در نتیجه کمک به شکسته شدن موادغذایى جهت جذب
توسط سلولها مى شود. از طرف دیگر از آن در درمان «آکنه» یا جوش هاى صورت
هم استفاده مى شود. نوشیدن مایع «آلوئه ورا» قبل از غذا و یا مصرف ژل
درمانى آن بعد از شست وشوى صورت و بدن براى سلامت پوست مفید است.

همچنین اشخاص مبتلا به سرطان که مشغول شیمى درمانى
هستند، ادعا مى کنند مصرف این گیاه تهوع و سایر مشکلات مربوط به این درمان
را مى کاهد.

نحوه مصرف:

بهترین نوع ژل Aloe شکلی است که تازه از گیاه گرفته شده
باشد. بسیاری از افراد این گیاه را برای درمان سوختگیها و بریدگیهای جزئی
در آشپزخانه خود نگه می دارند. این گیاه برای درمان کهیر و پیچک سمی نیز
می تواند مؤثر واقع شود.به منظور استفاده از ژل Aloe، برگ آنرا به صورت
طولی برش دهید و ژل داخل آنرا خارج سازید. سپس آنرا به صورت آزاد روی قسمت
آسیب دیده بمالید.شیره Aloe از قدیم به عنوان مسهل مورد استفاده بوده است،
اما در ایالات متحده مصرف چندانی ندارد. چون این ماده سبب بروز گرفتگیهای
دردناک عضلات می گردد، لذا ابتدا مصرف سایر مسهل های گیاهی نظیر “کاسکارا
و فلوس توصیه میشود.

برای درمان سنگهای کلیه و به عنوان مسهل شیرة Aloe خشک را که در اندازه های ۰/۰۵ تا ۰/۲ گرم قابل دسترسی است، مصرف کنید.

برای درمان HIV، روزانه به میزان ۸۰۰ الی ۱۶۰۰ میلی گرم
مانوز استیله مصرف کنید. این میزان از مادة مزبور، برابر با نیم تا یک
لیتر آب Aloe است، هر چند میزان مانوز استیله می تواند در فرآورده های
مختلف متفاوت باشد.

 

 نکات احتیاطی:

 

–  ژل Aloe برای استعمال خارجی ماده بی خطری است، اما در
موارد نادری سبب واکنش آلرژیک می شود. اگر پوست شما تحریک می شود مصرف
آنرا ادامه ندهید.ژل Aloe برای درمان زخمهای عمیق مؤثر نیست.

– شیره آن می تواند سبب گرفتگی یا اسهال روده ای شدید گردد،

– زنان باردار یا شیرده نباید این ماده را مصرف کنند
زیرا ممکن است سبب انقباضهای رحمی گردیده و سقط جنین را تحریک کند. مصرف
مسهل Aloe برای درمان بیماریهای معده ای- روده ای، انسداد روده ای،
آپاندیسیت یا درد معده مبهم تجویز می شود.

–  این ماده ممکن است سبب تشدید اولسرها، بواسیر، دیورتیکولوز، التهاب دیورتیکول، کولیت یا سندرم روده تحریک پذیر (IBS) گردد.

– مصرف طولانی مدت این ماده سبب وابستگی به آن می شود یا
تعادل الکترولیتی را مختل می سازد. این ماده ممکن است سبب تغییر رنگ ادرار
به رنگ قرمز بی ضرر گردد. کودکان زیر ۱۲ سال نباید گیاه Aloe مصرف کنند.

ترکیبات شیمیایی:

صبر زرد موادی نظیر آلوئین ‌فامودین ، آنترا کیون ،‌ایزوباربالوئین و مقداری در حدود ۱۲ درصد صمغ می باشد .

تداخل های احتمالی: 

 مصرف طولانی و مزمن شیره Aloe می تواند سبب کمبود
پتاسیم گردد که می تواند با پاره ای معالجات قلبی تداخل کند. احتمال کمبود
پتاسیم در بدن در صورتی که شیره Aloe را با ادرار آورهای (مدرهای) تیازید،
شیرین بیان یا کورتیکو استروئید مصرف کنید، بیشتر است.

مضرات : 

 صبر زرد اگر باندازه مصرف شود خطری ندارد ولی مقدر زیاد
آن باعث اسهال خونی می شود ضمناً زنان شیرده نباید از آن استفاده کنند
زیرا صبر زرد از طریق شیر و در بدن طفل می شود و ایجاد اسهال می کند . این
گیاه نیز برای زنان حامله خوب نیست زیرا ممکن است باعث سقط جنین شود.

مهدویت و آخرالزمان

(2)

متفرقه

(32)

شرح حال شعرا و بزرگان

(7)

سروده های من

(5)

مقالات آموزشی ادبیات

(5)

منتخب اشعار شاعران

(16)

سیره و روایات معصومین علیهم السلام

(26)

مداحی و قرائت مجلسی

(4)

تعویذات و احراز و ختومات و ادعیه

(7)

اطلاعات عمومی

(9)

مباحث اعتقادی و کلامی

(6)

بررسی ادیان و مذاهب

(5)

موسیقی و آواز سنتی ایران

(5)

مباحث و مقالات معرفتی

(12)

دانلود کتاب

(4)

علوم قرآنی

(4)

احکام و مقالات اسلامی

(8)

تقویم نجومی

(4)

طب سنتی و گیاهی

(7)

لطائف و حکایات

(17)

روانشناسی و جامعه شناسی

(6)

فضیلت و آثار آیات قرآن و اسماء الله

(5)

ایرانشناسی و تاریخ ایران و جهان

(7)

مسعود

(181)

عملکرد این وب را چگونه ارزیابی می کنید

صبر زرد(شاخ بزی) گیاهی است علفی و چند ساله با برگ‌های ضخیم، گوشتی و دراز. حاشیه‌ برگ‌های آن کمی پیچ و خم‌دار و دارای تیغ است. گل‌های آن‌ به‌صورت خوشه‌ای زیبا در انتهای محور ساقه گل‌دار و به رنگ سبز مایل به زرد قرار دارند.

قسمت مورد استفاده صبر زرد، شیرابه به دست آمده از برگ‌های گیاه است که امکان دارد به صورت تازه غلیظ(خمیری) و یا خشک شده با رنگ‌های متفاوت زرد، زرد مایل به سبز، قهوه‌ای و یا قرمز مایل به سیاه باشد.

در سال‌های اخیر کشت صبر زرد، گونه ی Vera در ایران معمول گشته است. گرچه این گیاه با نقاط گرم و مرطوب سازگاری خوبی دارد، ولی در نقاط مختلف ایران کشت می‌شود.

نقاشی‌هایی از صبر زرد، بر روی کنده‌کاری‌های دیوارهای معابد مصری دیده شده است. این معابد در هزاره چهارم قبل از میلاد بنا شده است. صبر زرد را که گیاه جاودانگی نام گرفته بود، به هنگام خاک سپاری، برای فراعنه هدیه می‌آوردند.

کتاب The Egyptian Book of Remedies (‌‌1500 سال قبل از میلاد مسیح) از کاربرد صبر زرد در درمان عفونت‌ها، معالجه پوست و تهیه داروهای ملین سخن گفته است. دیسکورید(فیزیک‌دان یونانی)، در سال 74 پس از میلاد، صبر زرد را جهت التیام زخم، ، درمان زخم‌های دستگاه تناسلی، و معالجه همورئید، مفید دانست.

بازرگانان عرب، در قرن ششم بعد از میلاد، این گیاه را به آسیا آوردند، و اسپانیایی‌ها آن را در قرن شانزدهم، از منطقه مدیترانه به برّ جدید (World New) بردند. در عصر جدید (1930) مصرف کلینیکی صبر زرد به منظور درمان التهاب پوست ناشی از اشعه ایکس آغاز شد.

گیاه، حاوی مشتقات هیدروکسی آنتراسن از جمله آلوئین‌های A2وB  به میزان 40- 25درصد کل ترکیبات و مشتقات کرومون از جمله آلوئه رزین 2A، B وC است.

ترکیبات مهم دیگر آلوئه شامل قندها از جمله: گلوکز، مانوز و سلولز، آنزیم‌ها از جمله: اکسیداز، آمیلاز و کاتالاز، همچنین ویتامین‌هایی نظیر: B1، B2، B6، C، E و اسید فولیک و مواد معدنی مانند: کلیسم، سدیم، منیزیم، روی، مس و کروم می‌باشند.

خاصیت اصلی صبر زرد، به عنوان یک مسهل قوی بوده و دارای خواص دیگری از جمله ضد ورم، ضد میکروب، التیام زخم‌ها، ضد آفتاب و ضد سوختگی می‌باشد.

ژل الوئه اثرات خوب و مفیدی بر روی سوختگی‌های معمولی، سوختگی‌های حاصل از اشعه، زخم‌ها و صدمات دیگر پوست دارد.

یکی از فرآورده‌های آلوئه، کرم‌های ‌هیدرو فیلیک تهیه شده از 5/0 درصد ژل آلوئه می‌باشد که در درمان پسوریازیس بسیار خوب است. همچنین ژل خوراکی آن برای زخم معده ، افراد مبتلا به ایدز و مبتلایان به آسم( مدت شش ماه) مصرف می شود.

تحقیقات اخیر، اثرات مثبت آن را در بیماران مبتلا به دیابت نشان داده است و آزمایش‌های انجام یافته بر روی موش‌ها اثرات مذکور را تایید کرده است. اثرات دیگر آلوئه شامل اثرات ضد سرطان و اسپرم‌کش آن است.

در سال‌های اخیر، ژل آلوئه به طور وسیع در محصولات آرایشی، بهداشتی و به خصوص در کشور آمریکا مصرف می‌شود. این ژل دارای خواص ضد ورم و ضد میکروبی است و مرطوب کننده مناسبی نیز محسوب می‌شود. صنایع غذایی آمریکا در محصولات خود از ژل آلوئه به عنوان ماده‌ای موثر در تناسب اندام و سلامتی بدن استفاده می‌کنند.

محصولات مختلف آلوئه به شکل قرص و کپسول به همراه بعضی گیاهان دیگر از جمله بلادون ،توسط کارخانه‌های داروسازی عرضه شده‌اند.

میزان عادی مصرف 2/0 – 1/0 گرم آلوئه و یا 1/0- 5 0/0 گرم عصاره آلوئه برای چند شب متوالی می‌باشد.

برای استفاده مستقیم از ژل آلوئه، می‌توان برگ‌های گیاه را قطع کرد. در محل قطع شده، ژل بی‌رنگی نمایان می شود که با فشردن برگ گوشتی گیاه، ژل بیرون می‌زند. می‌توان از این ژل به‌طور مستقیم جهت مرطوب کردن پوست، آفتاب سوختگی، زخم سوختگی‌های معمولی و نرم کردن اگزمای زیر چشم استفاده کرد.

ژل به مرور زمان در معرض هوا تغییر رنگ داده و در نهایت به رنگ قرمز تیره(مایل به سیاه) در می‌آید.

مصرف بیش از حد ژل(مصرف روزانه یک گرم به مدت طولانی) ممکن است باعث عدم تعادل آب و الکترولیت‌‌های بدن، سقط جنین، زایمان زودرس، اسهال خونی و ضایعات کلیه شود. همچنین مصرف مقادیر بسیار زیاد آن ممکن است منجر به مرگ شود.

نباید از ژل در زمان تهوع، استفراغ ، دردهای شکمی، خونریزی مقعد و ضعف شدید استفاده کرد.

در زمان بارداری به غیر از دستور پزشک، مصرف آن ممنوع است.

– برای مصرف بیش از دو هفته آن، باید با پزشک مشورت کرد.

– در صورت تاثیر نکردن تا 24 ساعت پس از مصرف، ممکن است مشکلات جدی وجود داشته باشد که باید به پزشک مراجعه کرد.

– چون تأثیر ترکیبات آلوئه در کودکان مشخص نیست، بنابراین در این گونه موارد باید با پزشک مشورت کرد.

– بهتر است از فرآورده‌های صنعتی آلوئه، برای سنین بالای ده سال و حداکثر به مدت دو هفته استفاده شود. مقدار مصرف عصاره آلوئه در سنین مختلف 17/0- 4 0/0 گرم است که این میزان معادل 30- 10 میلی‌گرم هیدروکسی آنتراکینون در روز است.

ضد آلرژی ، ضد سرطان، ضد میکروب، ضد قارچ، ضد ویروس، ضد آفتاب سوختگی، کاهش دهنده قند خون، مسهل، ضد کرم، ضد ورم، مرطوب کننده و نرم کننده، قاعده‌آور، ملین، مقوی معده و کبد.

– بیش از 300 گونه آلوئه وجود دارد که مهم‌ترین آنها از نظر استفاده دارویی، آرایشی و بهداشتی، الوئه ورا (Aloe Vera) می‌باشد.

– منبع جغرافیایی دقیق آلوئه معلوم نیست، ولی به احتمال زیاد مربوط به مصر یا خاورمیانه می‌باشد.

– محصولات مختلف آلوئه که به بازار ارائه شده‌اند شامل:

1- ژل آلوئه: محصول طبیعی(بدون تغییر غلظت ژل) از برگ‌هاست.

2- کنسانتره‌آلوئه: ژل آلوئه است که آب آن را خارج کرده‌اند.

3- عصاره آلوئه: حاوی دست کم 50درصد ژل آلوئه است.

4- لاتکس آلوئه: مایع تلخ زرد رنگی که از پوست لوله‌ای پرسیکل به دست می‌آید و حاوی آلوئین است.

– در نقاط مختلف جهان از گونه‌های دیگر صبر زرد مانند AB و AC استفاده‌های مشابهی با گونه Aloe Vera به عمل می‌آید. این گیاهان نیز با نام عمومی «Aloe» مشهور می‌باشند.

دکتر محمدحسین صالحی سورمقی- دکترای تخصصی فارماکوگنوزی

استاد دانشکده داروسازی تهران

نام‌های فارسی: صبر زرد- شاخ‌بزی

نام‌های علمی: Aloe capenis, Aloe barbadensis, Aloe Vera

نام عمومی: Cape aloe

نام عربی: ‌الصبر (Alsaber)

نام آلمانی: Aloe

نام‌های مترادف: Aloe Vulgaris, Aloe perfoliata

خانواده: Liliaceae (خانواده کلشیک)

نام انگلیسی: Aloe

نام فرانسوی: Aloes

اثرات گیاه آلوئه بر زخم پوستی

10

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.