مضرات آبجو تاريخ مصرف گذشته

آبجو ( Beer) پرمصرف‌ترینو احتمالاً قدیمی‌ترین نوشیدنی الکلی و پس از آب و چای محبوب‌ترین نوشیدنی جهان است. آبجو حاصل تخمیر نشاسته و اساساً انواع دانه غلات است، هرچند بیشتر دانه جو مورد استفاده قرار می‌گیرد، ولی از دانه‌های برنج، ذرت و گندم نیز استفاده می‌شود.

بیشتر طعم تلخی آبجو به خاطر رازک است که یک نگهدارنده طبیعی نیز می‌باشد، اگرچه آبجو در برخی موارد طعم‌های دیگری چون سبزیجات و میوه‌ها را نیز شامل می‌شود. در برخی از قدیمیترین نوشته‌های شناخته شده می‌توان اشاراتی به تولید و توزیع آبجو یافت، در قانون حمورابی اشاره ویژه‌ای به قوانین سرو آبجو وجود دارد.

آبجو یا ماء الشعیر نوشیدنی پر طرفدار که بسیاری افراد بخصوص آقایان از خوردن آن لذت میبرند .قبل از آنکه در مورد خواص این نوشیدنی صحبت کنیم باید بگوییم که خواصی که ذکر میشود در مورد آبجو بدون الکل است چرا که در ماء الشعیرهایی که دارای ترکیبات الکلی هستند میتواند به سلامتی ضربه های جبران ناپذیری بزند که هر کسی با شنیدنش مطمئنا دست از خوردن آبجو الکل داربرخواهد داشت .

این آبجو به دلیل داشتن الکل یک حلال برای چربیها و بخصوص غشاء سلولی عصبی بدن است که با نوشیدن مداوم آن باعث بروز بیماریهایی از جمله لرزش دستها ، خستگی بی علت ، انقباض مغز در سنین بالا و ایجاد آلزایمر شدید وهمچنین بیماریهای کبدی و ایجاد کبد چرب می باشد .اما آبجو بدون الکل به دلیل وجود مخمر جو در آن که طعمی تلخ نیز به آن میبخشد دارای انواع ویتامین های ب میباشد که برای سلامتی بسیار مفید و لازم است .

اشکال دارویی آبجو

مخمر آبجو به شکل رشته، پودر، قرص، کپسول و محلول وجود دارد.

دوز مجاز مصرفی

معمولاً دوز مصرفی روزانه ی آن 2-1 قاشق غذاخوری (به شکل محلول) و از 8- 2 قرص متغیر می ‌باشد. با اینکه مصرف دوز بالای این مکمل عوارض خطرناکی در بر ندارد، اما بهتر است از مصرف بیش از اندازه ی آن خودداری شود.

درحالی که انواع مختلفی از آبجو در جهان وجود دارد، اصول ابتدایی ساخت آبجو در ملت‌ها و فرهنگ‌های مختلف یکسان است.در مناطقی از اروپا مانند آلمان، بلژیک، بریتانیای کبیر، ایرلند، لهستان، جمهوری چک، هلند و اتریش، انواع مختلفی از آبجو به صورت محلی تهیه می‌گردد. در نقاط دیگر جهان نظیر آمریکا، کانادا و استرالیا آبجو با اقتباس از سبک اروپایی تولید می‌شود.

آبجو دارای شانزده نوع اسیدهای آمینه ؛ کروم، فسفر و سلنیوم می ‌باشد. روی، آهن، مس، منیزیوم، منگنز و پتاسیم میباشد که همگی برای سلامتی بدن از لازمه ها هستند .طبق تحقیقات انجام شده بر روی افرادی که آب جو بدون الکل مصرف میکرده اند نتایج قابل ملاحضه ای به دست آمده و نشان میدهد که افرادی که آبجو مصرف میکنند .

بدنشان در برابر بیماریهای مختلف مقاومت بیشتری نسبت به افرادی که مصرف نکرده اند دارد که از جمله آن بیماریها سکته قلبی ، لخته شدن خون در قسمت های مختلف بدن ، فشار خون ، بیماری دیابت و بالا رفتن قند خون ، پوکی استخوان ، استرس و اضطراب ، اسهال ، سنگ کلیه و مثانه ، سرطان ، سرماخوردگی ، بیماریهای گوارشی میباشد.

شانس سکته قلبی در کسانی که آبجو می نوشند بین 40 تا 60 درصد کمتر از کسانی است که لب به آبجو نمی زنند. نوشیدن نیم لیتر آبجو در روز میانگین این تحقیق می باشد.

مواد سازنده آبجو از شما در مقابل لخته شدن خون محافظت می کنند.

نتیجه آخرین تحقیقات محققین هلندی و دانشگاه هاوارد ثابت می کند که نوشیدن مقدار کم آبجو فشار خون شما را تحت کنترل نگاه می دارد.

نوشیدن آبجو می تواند از دیابت جلوگیری کند. آبجو خورها بندرت دچار مرض قند می شوند…

آبجو می تواند حافظه را تقویت کند، کسانی که آبجو می نوشند، کمتر به بیماری آلزایمر مبتلا می شوند…

آبجو تاثیر مثبت در استحکام استخوان ها داشته و از پوکی استخوان جلوگیری می کند.

کسی که یک تا دو گیلاس آبجو در روز می نوشد، عمر طولانی تری خواهد داشت.

اسید و میکروب های آبجو مانع از فعالیت میکروب های بوجود آورنده دل پیجه و اسهال می شوند.

محققین دانشگاه مونترال تائید کرده اند که چند گیلاس آبجو در روز فشار ناشی از کار و مشکلات روزانه را سبک می کند. کسانی که آبجو نمی نوشند بسیار بیشتر دچار استرس هستند.

محققین فنلاندی مدعی هستند که منیزیم آبجو شانس ابتلا به سنک کلیه را تا 40 درصد کاهش می دهد.

یک گیلاس آبجو در شب می تواند به جای قرض خواب آور عمل نماید.

در آبجو عناصری وجود دارند که می توانند در رشد تومورهای سرطانی مانع ایجاد کنند.

بعضی از ویتامین های آبجو از پوست محافظت کرده و برای سلامت آن مفید می باشند. آبجو پوست شما را شفاف و قابل انعطاف تر می کند.

کسانی که آبجو گرم می نوشند دیرتر سرما می خورند. نوشیدن آبجوی گرم به جریان خون و نحوه تنفس کمک می کند..

کمبود(Folic Acid) می تواند باعث زایمان زودرس و نارسایی های جنینی بشود. یک لیتر آبجو بیشتر از حد نیاز بدن به آن مواد را تامین می کند. نوشیدن آبجوی بدون الکل در این مورد توصیه می شود.

گازکربنیک و الکل آبجو باعث تحریک اشتها می شوند.

مصرف یک لیتر و نیم آبجو در هفته سدی در مقابل باکتری هایی است که باعث ترش کردن معده می شوند.

مواد آبجو کمک می کنند که تشنگی شما بهتر و سریعتر از نوشیدن آب رفع شود.

تحقیقات نشان می دهد، مردمی که یا اعتدال آبجو می نوشند، به نسبت کسانی که نمی نوشند کمتر دچار اضافه وزن می شوند. یک گیلاس آبجو کالری کمتری هم به نسبت یک گیلاس آب میوه دارد.

مواد معدنی و ویتامین های آبجو از مو محافطت کرده و در زیبایی آن تاثیر می گذارند.

اما نهایتا باید بگوییم همیشه در خوردن حتی بهترین خوراکیها که سرشار از بهترین ویتامین ها و پروتئین ها نیز هستند باز هم باید تعادل رعایت شود و اغراق کردن در آن جایز نیست چرا که هر خوراکی میتواند علیرغم فواید خوب و بسیارش در مصرف مداوم و بیش از حد مشکلاتی را به بار بیاورد که آبجو نیز ازآن مستثنی نیست

و خوردن مداوم آن بخصوص مورد الکل دارش برای مردان میتواند به دلیل داشتن هورمون زنانه آنها را به سمت صفات زنانه بکشاند و ضعف شدید در نیروی جنسی آنها به وجود بیاورد که در مقابل آن میتواند برای خانم ها و در تقویت نیروی جنسیشان بسیار خوب و مفید بوده باشد .

نکته:

از مصرف مخمر نان یا مخمر آبجوی فعال خودداری کنید، چرا که مخمر فعال برخلاف مخمر غیر فعال، ویتامین‌های گروه B و سایر مواد مغذی را از بدن دفع کرده و نفخ ‌آور نیز می ‌باشد.

یک دیدگاه

  1. از دلستر تاریخ گذشته ابجو درست کردم اما بعداز ۳۵روز استفاده کردم هم رنگش کدر شده هم مزه ابجو نمیده

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.